ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι, αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων, μ' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας την μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας, ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο,εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων, ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας. Και η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδυα αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδακινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονται πάντα όρθια, νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές παίρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών!Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα ,ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβύθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές,είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.

A.

B.

Κυριακή, 24 Νοεμβρίου 2013

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗ,ΟΠΟΙΟΣ ΑΣΧΟΛΕΙΤΑΙ ΜΕ ΜΑΓΕΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΔΑΙΜΟΝΑΣ ΔΙΑΒΟΛΟΥ

Όσοι λοιπόν Χριστιανοί ασχολούνται με τα μαγικά, διώχνουν από τις καρδιές τους τη θεία χάρη, το Πνεύμα το Άγιο, και βάζουν μέσα τους το ακάθαρτο πνεύμα, το δαιμόνιο. Με τη δαιμονική ενέργεια τότε, κάνουν κάθε τι σατανικό και περίεργο.Πώς μπορούν, επομένως, όσοι ασχολούνται με τα μαγικά, να είναι ή να λέγονται Χριστιανοί; Χριστιανοί και μάγοι; Χριστιανοί και δαιμονολάτρες; Ανήκουστο! Αδύνατο! Πώς να συμφωνήσουν το φως με το σκοτάδι, τα τέκνα του Θεού με τα τέκνα του διαβόλου;... Μάταια λένε αυτοί οι άνθρωποι πως είναι Χριστιανοί. Με τα λόγια μόνο είναι Χριστιανοί, μα με τα έργα τους προδότες του Χριστού, ασεβείς ειδωλολάτρες και σατανολάτρες.

 

Οι δαίμονες δεν θεραπεύουν, αλλά θανατώνουνΑλλά τί προφασίζονται μερικοί Χριστιανοί; Εμείς, λένε, καταφεύγουμε στους μάγους (δηλαδή στους δαίμονες!) επειδήα) βρίσκουμε γιατρειά στις αρρώστιες μας,β) μαθαίνουμε το μέλλον και άλλα κρυφά πράγματα,γ) φοβόμαστε τους δαίμονες και θέλουμε, διαμέσου της μαγείας, να τους εξευμενίσουμε.Απαντούμε λοιπόν σ΄ αυτά·α) Μόνο ο Θεός θεραπεύει αληθινάΑνόητε άνθρωπε, καταφεύγεις στους μάγους για να γιατρευτείς; Και πιστεύεις, πως ο διάβολος θα γιατρέψει πραγματικά την αρρώστια σου; Εκείνος “ἀνθρωποκτόνος ἦν ἀπ΄ ἀρχῆς” (Ιω. 8:44), και θανάτωσε όλο το γένος των ανθρώπων. Πώς τώρα θα γίνει γιατρός σου; Δεν είδες, που οι δαίμονες δεν μπόρεσαν να γιατρέψουν ούτε τους δικούς τους μάγους από τις πληγές που τους προξένησε ο Μωϋσής στην Αίγυπτο; (Εξόδ. 9:11). Και τώρα θα κάνουν καλά εσένα; Και αν οι δαίμονες δεν λυπούνται την ψυχή σου, πώς θα λυπηθούν το σώμα σου; Αστεία πράγματα! Γιατί δεν υπάρχει τίποτα γλυκύτερο για το διάβολο από το να τυραννάει τον άνθρωπο με κάθε τρόπο. Ευκολότερο είναι να δώσει κρύο ή φωτιά και φλόγα το χιόνι, παρά να γιατρέψει ο διάβολος πραγματικά. Ούτε μπορεί ούτε θέλει ούτε ξέρει πώς να γιατρεύει. Αλλά κι αν υποτεθεί ότι και μπορεί και θέλει και ξέρει, όμως αν δεν του επιτρέψει ο Θεός, από μόνος του δεν μπορεί να κάνει τίποτα.Πίστεψε λοιπόν, αδελφέ, ότι μόνο ο Θεός είναι ο αληθινός γιατρός ψυχών και σωμάτων.

 
                                  

* Συνέντευξη μακαριστού Μητροπολίτη Φυλής και Ωρωπού κ.Κυπριανού για την μαγεία και τους μάγους.
 

 

Οι μάγοι και οι δαίμονες γιατρεύουν όχι στ΄ αλήθεια, αλλά φανταστικά. Μα κι αν θελήσουν να γιατρέψουν το σώμα σου με παραχώρηση του Θεού, να ξέρεις ότι το γιατρεύουν με σκοπό να θανατώσουν την ψυχή σου. Πώς; Τραβώντας σε από την πίστη του Χριστού και πείθοντάς σε να πιστεύεις σ΄ εκείνους. Ποιά λοιπόν η ηφέλειά σου, αν εδώ έχεις πρόσκαιρη υγεία, εκεί όμως κολαστείς αιώνια; Να χαθεί τέτοια υγεία! Να χαθεί τέτοια ζωή!Ο διάβολος, αδελφοί μου, είναι ένας ψαράς πολύ πανούργος. Βάζει μικρό δόλωμα και θέλει να πιάσει μεγάλο ψάρι. Με χάρα σας δίνει λίγη υγεία, μόνο και μόνο για να σας στερήσει τον παράδεισο, για να σας κολάσει αιώνια!Πώς μπορείτε λοιπόν, για το παραμικρό πρόβλημα, να εγκαταλείπετε τον γλυκύτατο Χριστό -τον ποιητή, το λυτρωτή, τον αληθινό γιατρό σας- και να πηγαίνετε στον καταραμένο διάβολο -το φονιά και τύραννό σας; Πώς σάς κάνει καρδιά να καταφρονείτε τόσους αγίους, που είναι φίλοι και ευεργέτες και θεραπευτές σας, και να καταφεύγετε στους μάγους και τους δαίμονες, που είναι οι πια άσπονδοι εχθροί σας;Μα πιστεύετε στ΄ αλήθεια, πως αυτά που κάνει μιά αλλοπαρμένη κακόγρια, μιά τσιγγάνα, μιά μάγισσα, δεν μπορεί να τα κάνει και ο Χριστός; Πιστεύετε πως με τα κάρβουνα και τα πέταλα και τα διαβολικά φυλαχτά δεν έχουν ίση τουλάχιστο δύναμη ο Σταυρός, ο αγιασμός και τα άλλα σωτήρια ιαματικά μέσα της πίστεώς μας; Αχ, αχάριστα πλάσματα! Αχ, γενεά άπιστη και σκληρόκαρδη! Πόσο δίκιο έχει ο Χριστός μας να λυπάται και να φωνάζει παραπονετικά μαζί με τον προφήτη Ησαΐα:

 

“Ἄκουε, οὐρανέ, καί ἐνωτίζου, γῆ... υἱούς ἐγέννησα καί ὕψωσα, αὐτοί δέ με ἠθέτησαν” (῾Ησ.1:2).Για να μη λυπάται λοιπόν ο Ιησούς εξαιτίας σας, για να μη φαίνεστε κι εσείς αχάριστοι στον μεγάλο αυτό Ευεργέτη σας, σάς παρακαλώ αδελφοί μου, μην πηγαίνετε σε μάγους και μάγισσες και τσιγγάνες. Κι όταν αρρωσταίνετε, να προστρέχετε στον Χριστό με ζωντανή πίστη και να ζητάτε απ΄ Αυτόν τη γιατρειά σας. Γιατί Αυτός είναι ο φιλόστοργος πατέρας σας. Κι αν σάς έδωσε την αρρώστια, σάς την έδωσε για να δοκιμάσει την υπομονή σας, για να σάς στεφανώσει περισσότερο και για να δει αν Τον αγαπάτε γνήσια. Να προστρέχετε ακόμα στην Κυρία Θεοτόκο, που θεραπεύει τους ασθενείς και παρηγορεί τους λυπημένους. Να προστρέχετε, τέλος, στους αγίους Πάντες και να τους παρακαλείτε με θέρμη. Έτσι θα πετύχετε την αληθινή θεραπεία σας.Κι αν όμως δεν βρείτε την πολυπόθητη υγεία, κι αν ο Θεός σας αφήσει να ταλαιπωρείστε, επειδή αυτό συμφέρει την ψυχή σας, και πάλι πρέπει να στέκεστε ανδρείοι και στερεοί στην πίστη. Χίλιες φορές να προτιμήσετε το θανάτο, παρά να καταφύγετε σε μάγους και ν΄ αρνηθείτε έτσι το Χριστό.β) Μόνο ο Θεός γνωρίζει τα απόκρυφαΌσοι θέλουν να μάθουν το μέλλον ή διάφορα κρυφά πράγματα, ας γνωρίζουν, ότι μόνο ο Θεός ξέρει όλα τα απόκρυφα και μόνο ο Θεός προγνωρίζει τα μέλλοντα. Οι άγγελοι και οι άνθρωποι γνωρίζουν κάποτε τα μυστικά αυτά πράγματα, όχι όμως από μόνοι τους, αλλ’ από αποκάλυψη του Θεού. Οι μάγοι και οι δαίμονες, πάντως, επειδή είναι σκοτισμένοι και δεν έχουν το φωτισμό του Θεού, δεν μπορούν να γνωρίζουν τίποτε κρυφό, ούτε τί μέλλει να συμβεί στον κάθε άνθρωπο.

 

Γιατί ο άνθρωπος είναι αυτεξούσιος. Αν θέλει, κλίνει στο καλό· άν δεν θέλει το καλό, κλίνει στο κακό. Άρα είναι άγνωστη η εξέλιξη και κατάληξή του. Γι΄ αυτό και ο Θεός περιγελά τη Βαβυλώνα, που οι κάτοικοί της πίστευαν στους αστρολόγους και στους δαίμονες, και της λέει: “Ας σε σώσουν τώρα οι αστρολόγοι, ας προβλέψουν τί πρόκειται να σού συμβεί!” (῾Ησ. 47:13).Προγνωρίζουν, βέβαια, πολλά οι δαίμονες, αλλά τα εξωτερικά και φυσικά, συμπεραίνοντας τα γεγονότα από τους νόμους της φύσεως. Όπως, άλλωστε, και πολλοί άνθρωποι σοφοί και επιστήμονες. Αυτά όμως που βρίσκονται στο βάθος της καρδιάς του ανθρώπου και εξαρτώνται από την προαίρεσή του, μόνο ο Θεός τα γνωρίζει με ακρίβεια. Εκείνοι συμπεραίνουν μερικά από τις κινήσεις του σώματος και την εξωτερική συμπεριφορά του ανθρώπου. Έτσι, και όσα φαίνονται να προγνωρίζουν, τα γνωρίζουν σκοτεινά, ασαφή και λοξά. Γι΄ αυτό και οι χρησμοί των μαντείων ήταν διφορούμενοι, και μπορούσαν να ερμηνευθούν και έτσι και αλλιώς.Ας έρθουν τώρα εδώ οι Χριστιανοί, που πηγαίνουν στους μάντεις και τις μάντισσες, είτε για να τους πουν το μέλλον, είτε για να τους εξηγήσουν τα όνειρά τους, είτε για να τους φανερώσουν χαμένα πράγματα ή κρυμμένους θησαυρούς. Ας έρθουν, λέω, για να τους πω ό,τι είπε και ο προφήτης Ησαΐας κάποτε στον Ισραήλ: Ανόητοι άνθρωποι, ως πότε θα κουτσαίνετε κι από τα δυό σας πόδια; Ως πότε θα πιστεύετε και στον Χριστό και στούς μάντεις, δηλαδή τους δαίμονες; Γιατί αν πιστεύετε πως ο Χριστός, ως Θεός που είναι, γνωρίζει τα πάντα και τα φανερώνει σε όσους Εκείνος θέλει, πώς τρέχετε στους μάντεις;

 

Αν, αντίθετα, πιστεύετε πως οι μάντεις έχουν την γνώση της αλήθειας, πώς προσκυνάτε τον Χριστό και ονομάζεστε μάταια Χριστιανοί; Δεν ξέρετε, πως δεν μπορείτε να δουλεύετε σε δυό κυρίους.Γιατί όμως, θα ρωτήσετε, κάποτε βγαίνουν αληθινά μερικά πράγματα, που προλέγουν οι δαίμονες;α) Επειδή δεν πιστεύετε ακράδαντα στον Κύριο και μόνο, αλλά και στους δαίμονες. Έτσι, για την απιστία σας, ο Θεός παραχωρεί να γίνονται αυτά που εκείνοι προλέγουν.β) Επειδή, πηγαίνοντας στους δαίμονες και ζητώντας την βοήθειά τους, γίνεστε μόνοι σας δούλοι του διαβόλου, μπαίνετε κάτω από την εξουσία του. Έτσι, μπορεί πιά να σάς κάνει ό,τι θέλει. Αρα, ό,τι σάς πεί το πραγματοποιεί κιόλας, όπως ένας κακούργος που σκλαβώνει κάποιον άνθρωπο· αν του πει ότι θα ζήσει, θα ζήσει· αν του πει πως θα πεθάνει, θα πεθάνει. Γιατί είναι στο χέρι του κακούργου να κάνει είτε το ένα είτε το άλλο. Λέει σχετικά ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος: “Ας υποθέσουμε, πως ένα βασιλόπουλο εγκαταλείπει το παλάτι του, πάει σε τόπο έρημο και μπαίνει θεληματικά κάτω από την εξουσία ενός λήσταρχου. Πες μου, μπορεί αυτός ο λήσταρχος να του πει από πρίν με βεβαιότητα αν θα ζήσει ή θα πεθάνει; Και βέβαια μπορεί! Οχι όμως επειδή προείδε το μέλλον, αλλ΄ επειδή, έχοντας γίνει κύριος του βασιλόπουλου, έχει τη δυνατότητα να του κάνει ό,τι θέλει -είτε να το θανατώσει είτε να του χαρίσει τη ζωή”.Γι΄ αυτό, αδελφοί μου Χριστιανοί, μην πιστεύετε στην πρόγνωση των δαιμόνων, γιατί στην πραγματικότητα δεν προγνωρίζουν τίποτα. Στον Κύριο μόνο να έχετε πίστη βαθειά, κι Εκείνος θα σάς φανερώσει εκείνα που πρέπει να γνωρίζετε.γ) Οι Χριστιανοί δεν πρέπει να φοβούνται το διάβολο και τους δαίμονεςΓιατί, Χριστιανοί μου, με τα διάφορα μαγικά κάνετε τα χατήρια του διαβόλου; Αυτός δεν έχει εξουσία και δύναμη να προκαλέσει ούτε τον παραμικρό πειρασμό. Αφ΄ ότου ο Χριστός σαρκώθηκε, ο διάβολος έχασε την τυραννική του εξουσία.

 

Ο ενανθρωπήσας Κύριος του συνέτριψε την κεφαλή κι άφησε μόνο την ουρά του να σαλεύει, έτσι, για να γυμνάζονται και να στεφανώνονται οι πιστοί. Τώρα μόνο με απάτες παγιδεύει τους ανθρώπους στην κακία και όχι τυραννικά, όπως πρίν. Δηλαδή μόνο κακές σκέψεις μπορεί να μας βάζει, αλλ΄ από τη δική μας θέληση εξαρτάται αν θα τις δεχθούμε ή θα τις διώξουμε. Κανένας πειρασμός, δεν μπορεί να συμβεί στον άνθρωπο, αν δεν το επιτρέψει ο Θεός. Μάταια, λοιπόν, καλοπιάνετε τους δαίμονες με τις μαγείες, γιατί δεν μπορούν να κάνουν τίποτα χωρίς την άδεια του Θεού.Πώς τιμωρεί ο Θεός τους μάγους και όσους προστρέχουν σ΄ αυτούςΜετά απ΄ όσα είπαμε, είναι ευνόητο γιατί ο Θεός τιμωρεί αυστηρά όσους ασχολούνται με τα μαγικά ή τα χρησιμοποιούν.Στην Παλαιά Διαθήκη πρόσταζε να θανατώνονται με λιθοβολισμό όσοι γίνονταν μάγοι, φαρμακοί κ.λπ. (Λευϊτ. 20:27). Αλλά και πλήθη ολόκληρα ανθρώπων, πόλεις μεγάλες και ένδοξες, παραδόθηκαν σε πείνες και σφαγές και αφανισμούς εξαιτίας των μαγικών, όπως η Νινευΐ (Ναούμ 3:1), η Βαβυλώνα (Ησ. 47:1-9), ακόμα και η Ιερουσαλήμ (Ιερ. 14:14).Η Εκκλησία μας, επίσης ορίζει μεγάλες τιμωρίες (επιτίμια). Για παράδειγμα, η ΣΤ ´ Οικουμενική Σύνοδος (ξα´ καν.) κανονίζει με εξάχρονη αποχή από τη θεία Κοινωνία, όσους καταφεύγουν σε μάντεις, όσους “λένε τη μοίρα” και όσους κάνουν γητέματα. Αν επιμείνουν στά πονηρά τους έργα, τους χωρίζει τελείως από την Εκκλησία.Η τοπική Σύνοδος της Αγκύρας (κδ´ καν.) κανονίζει με πέντε χρόνια στέρηση της θείας Κοινωνίας, όσους φέρνουν μάγους στα σπίτια τους, για να βρουν τα μάγια που τους έκαναν άλλοι.

 

Ο Μέγας Βασίλειος (ξε´ καν.) βάζει τους γόητες και φαρμακούς στην ίδια μοίρα με τους φονιάδες, επιτιμώντας τους με εικοσάχρονη αποχή από τη θεία Κοινωνία.Πώς να φυλάγονται οι Χριστιανοί από τα μαγικάΓια να φυλάγεσθε από τα μαγικά και την ενέργεια των δαιμόνων, να έχετε όλοι -μικροί και μεγάλοι, άνδρες και γυναίκες- κρεμασμένο στο λαιμό σας τον τίμιο Σταυρό. Τρέμουν οι δαίμονες τον τύπο του Σταυρού και φεύγουν μακριά όταν τον βλέπουν. Αλλωστε, όπως ομολόγησαν οι ίδιοι στον άγιο Ιωάννη τον Βοστρινό, που είχε εξουσία κατά των ακαθάρτων πνευμάτων, τρία πράγματα φοβούνται περισσότερο· το Σταυρό, το άγιο Βάπτισμα και τη θεία Κοινωνία.Να έχετε επίσης στο σπίτι σας, αλλά και μαζί σας, το άγιο Ευαγγέλιο. Και φυσικά να το μελετάτε. Σ΄ όποιο σπίτι υπάρχει Ευαγγέλιο δεν μπαίνει ο διάβολος.Τα ανδρόγυνα, για να μη φοβούνται το “δέσιμο”, πρίν παντρευτούν πρέπει να εξομολογούνται, να νηστεύουν τρείς ημέρες, να συνδυάζουν το Μυστήριο του Γάμου με την τέλεση θείας Λειτουργίας και να μεταλαμβάνουν έτσι τα άχραντα Μυστήρια. Προπαντός τα ανδρόγυνα να έχουν πίστη στερεή και ακλόνητη στον Κύριο, κι Αυτός θα διαλύσει τις ενέργειες των δαιμόνων.Αν, για την ολιγοπιστία μερικών Χριστιανών, οι δαίμονες παρουσιάζουν διάφορα φαντάσματα, είτε σε τάφους είτε σε σπίτια είτε αλλού, να καλείται ιερέας, να γίνεται αγιασμός και να ραντίζεται ο τόπος.

 

Έτσι, με τη θεία χάρη, διαλύεται κάθε δαιμονική ενέργεια.Τέλος, όταν ένας Χριστιανός πρόκειται να χτίσει σπίτι ή να κατασκευάσει καΐκι κ.τ.ό., ας προσκαλεί έναν ιερέα να του κάνει αγιασμό και να διαβάσει την κατάλληλη για την περίσταση ευχή της Εκκλησίας μας.ΕπίλογοςΟι μάγοι, οι μάγισσες και όσοι καταφεύγουν σ΄ αυτούς δεν έχουν θέση στην βασιλεία των ουρανών. Χάνουν τον παράδεισο. Και πού στέλνονται; Αλλοίμονο! Στην αιώνια κόλαση μαζί με τους άπιστους, τους ασεβείς και τους ειδωλολάτρες (Αποκ. 21:8). Να πω και κάτι φοβερότερο; Θα κολάζονται χειρότερα κι από τους ειδωλολάτρες. Γιατί αυτοί, έτσι γεννήθηκαν στην ασέβεια, έτσι και πέθαναν. Δεν βαπτίσθηκαν στο όνομα της αγίας Τριάδος. Δεν πίστεψαν στον Χριστό. Οι Χριστιανοί όμως, οι βαπτισμένοι, που έγιναν παιδιά του Θεού “κατά χάριν”, που τράφηκαν με το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου, πώς τόλμησαν κατόπιν και τα καταφρόνησαν και τ΄ αρνήθηκαν και καταπιάστηκαν με τα μαγικά;Για την αγάπη του Χριστού, λοιπόν, και για τη σωτηρία της ψυχής σας, φυλαχθείτε, αδελφοί μου, φυλαχθείτε από τη μαγεία. Και πάλι σας λέω, φυλαχθείτε! Μην πηγαίνετε σε μάγους και μάγισσες. Σ΄ όλες τις περιστάσεις και για όλες σας τις ανάγκες να προστρέχετε στη βοήθεια του Θεού, στην προστασία της Θεοτόκου και στις πρεσβείες των αγίων. Έτσι και από τις ασθένειες και τις ανάγκες σας θα ελευθερωθείτε, και από την αιώνια κόλαση θα λυτρωθείτε, και την ουράνια βασιλεία θα κληρονομήσετε, “ἧς γένοιτο ἀξιωθῆναι πάντας ἡμᾶς χάριτι τοῦ Χριστοῦ. Αμήν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...