ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι, αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων, μ' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας την μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας, ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο,εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων, ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας. Και η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδυα αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδακινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονται πάντα όρθια, νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές παίρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών!Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα ,ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβύθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές,είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.

A.

B.

Τρίτη, 6 Ιουνίου 2017

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΙΣΗ ПРОПАГАНДА



Πλήρης οικουμενιστική σύμπραξη, συνασπισμός και συμπαράταξη 

Οικουμενικού Πατριαρχείου και Αρχιεπισκοπής Αθηνών της καινοτόμου Εκκλησίας! 

Δοθείσης της ευκαιρίας, 

ο Οικουμενιστής πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος ''κόμισε γλαύκας εις Αθήνας'' συμπεραλαμανομένης και της είδησης: 

Τον Απρίλιο του 2018 θα συγκληθεί μεγάλο ''Διορθόδοξο'' Θεολογικό Συνέδριο στην Θεσσαλονίκη 

για την πλήρη κατανόηση, υιοθέτηση και εγκόλπωση των αποφάσεων 

της ληστρικής Ψευδοσυνόδου του Κολυμπαρίου. 

Όπερ με απλά ελληνικά σημαίνει: 

Προπαγανδήστε, κατηχήστε και μυήστε τους Έλληνες 

στις νεοποχίτικες αρχές της Νέας Εκκλησίας του Οικουμενισμού! 

Οι ινστρούχτορες του Φαναρίου έχοντας αντιληφθεί 

την μη αποδοχή, έγκριση και ενστερνισμό της υστερόβουλης, υποβολιμαίας 

και καθεντολικής Κρητικής ψευδοσυνόδου 

από την πλειονότητα του ελληνικού λαού, 

βγήκαν στην γύρα 

ως άλλοι  προπαγανδιστές και γκαιμπελίσκοι διαχριστιανικοί ουνίτες, 

ίνα αγείρουν την ''πολεμική'' σημαία της Μύησης 

μέσω της συγγενούς και παροχημένης Προπαγάνδας!

Και η Θεσσαλονίκη προσφέρεται τα μάλλα, 

αποτελεί τον ιδανικότερο κυοφορούμενο τόπο συνεδριακής ''εκδίκησης'', αφού:

α. Θα συμμετάσχει η πλειονότητα των Οικουμενιστών θεολόγων του Α.Π.Θ, 

που έχουν μετατρέψει την θεολογική σχολή ως το ''Σαμπεζύ'' της Βορείου Ελλάδος,

β. Θα δοθεί ένα ηχηρό ''μάθημα'' στους ανασηκώσαντας το ''μπαιράκιον'' της ''ανταρσίας'' 

και δη στους π. Θεόδωρο Ζήση και π. Νικόλαο Μανώλη,

γ. Θα προσφερθεί ιδιότυπο ''άσυλο'' και πνευματική ''αποκατάσταση'' 

στον Οικουμενιστή Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμο,

 δ. Μετά την συναποδοχή και συγκατάθεση των αποφάσεων του Κολυμπαρίου 

είναι η ώρα, 

η ''ναρκισσευομένη Εκκλησία'' -όπως την αποκαλούσε κάποτε ο δυστηχής και αμετανόητος Αθηναγόρας- 

να κάνει τις δικές της θρησκευτικές μεταρυθμίσεις, 

όπως και η πολιτεία επί εξαετίας τώρα κάνει τις δικές της! 

Πιστεύετε, 

πως είναι λίαν συμπτωματικός ο χρόνος της ολικής λιμοκτονίας της Ελλάδος δια της Γερμανικής οδού 

και η σύγκληση της θεατρική ομάδος του Κολυμπαρίου 

με την νομιμοποίηση των Αιρέσεων ως Εκκλησιών;

Εύχεσθε!



Η ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ


''Τον Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμο επισκέφθηκε σήμερα ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αθηνών. Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε στις συνθήκες που επικρατούν στην Ελλάδα τονίζοντας πως «η Εκκλησία συμπαραστέκεται στον ελληνικό λαό και στις ανάγκες που αντιμετωπίζει» και απευθυνόμενος προς τον Αρχιεπίσκοπο υπογράμμισε χαρακτηριστικά πως «με τα λόγια και τα έργα σας ανακουφίζετε τον λαό». Τον ευχαρίστησε, επίσης, για την απόλυτη υποστήριξη στο μεγάλο γεγονός της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου σημειώνοντας πως «δυστυχώς μερικές Εκκλησίες δεν θέλησαν τελευταία στιγμή να συμπορευθούν μαζί μας παρά τα όσα όλοι μαζί αποφασίσαμε στην Γενεύη». Έκανε λόγο για την ανάγκη να διαδοθούν οι αποφάσεις της Συνόδου επισημαίνοντας πως «τώρα, όλοι μαζί, πρέπει να εφαρμόσουμε τις αποφάσεις της Συνόδου. Ήδη πολλές Θεολογικές Σχολές και επιμέρους επιστήμονες τις αναπτύσσουν. Προετοιμάζεται ένα μεγάλο Διορθόδοξο Θεολογικό Συνέδριο στην Θεσσαλονίκη τον Απρίλιο του 2018 και ο σκοπός είναι να διαδοθούν κατά το δυνατόν ευρύτερα οι αποφάσεις αυτής της Συνόδου, ώστε να γίνουν κτήμα των Ορθοδόξων πιστών». Ο Αρχιεπίσκοπος εξέφρασε την χαρά του για την επίσκεψη του Πατριάρχη, τον ενημέρωσε για την αυριανή σημαντική εκδήλωση που διοργανώνει η Αρχιεπισκοπή με θέμα «Αναθεώρηση του Συντάγματος και Εκκλησία της Ελλάδος», ενώ αναφέρθηκε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο χαρακτηρίζοντάς την ένα μεγάλο γεγονός. Τόνισε, πως «ύστερα από τόσους αιώνες και τόσες προσπάθειες συναντηθήκαμε και αν φτάσαμε σε αυτό το αποτέλεσμα οφείλεται στις δικές σας προσπάθειες». Αναφέρθηκε στην ανάγκη εφαρμογής όσων αποφασίστηκαν, μίλησε για συνέχεια και άλλων εκδηλώσεων τονίζοντας πως «μία Σύνοδος δε γίνεται μία φορά και τελειώνει. Πιθανόν να χρειαστούν και άλλες συναντήσεις». Υπογράμμισε, επίσης, ότι «η συμμετοχή μας στη μεγάλη αυτή Σύναξη έδειξε ότι στην Εκκλησία της Ελλάδος είμαστε ενωμένοι», ενώ ευχήθηκε από καρδιάς «τα μικρογεγονότα που συμβαίνουν σε όλες τις προσπάθειες να είναι λίγα και να τα ξεχάσουμε γρήγορα». Ο Πατριάρχης επισκέπτεται την Αθήνα με αφορμή τις εκδηλώσεις με σύνθημα «Καθαρός Ασωπός-Από την ιδέα στην πράξη» που διοργανώνει η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας και ο Δήμος Τανάγρας για την Παγκόσμια ημέρα Περιβάλλοντος. Η κεντρική εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί στις 3μμ, στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ στο Σχηματάρι, παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου, του Οικουμενικού Πατριάρχη και του Αρχιεπισκόπου. Η εκδήλωση θα ολοκληρωθεί με συναυλία του Μίλτου Πασχαλίδη''.



Γιώργος Δ.Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου