ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι, αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων, μ' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας την μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας, ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο,εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων, ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας. Και η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδυα αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδακινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονται πάντα όρθια, νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές παίρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών!Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα ,ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβύθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές,είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.

A.

B.

Δευτέρα, 22 Ιανουαρίου 2018

ΔΗΜΑΡΧΟΣ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ: ΤΟ ΓΝΩΣΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ ''Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ'' ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ''



Ξέφυγε για άλλη μια φορά ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης χαρακτηρίζοντας 

επιθετικό το σύνθημα 

«Η Μακεδονία είναι Ελληνική», 

ενώ αποκάλεσε τη συγκέντρωση, παρέλαση... 



«Η αντίληψη πως η Μακεδονία είναι μόνο ελληνική και τίποτε άλλο, είναι κακή. Όταν πας να λύσεις ένα πρόβλημα, πρέπει να δεις και τα προβλήματα του άλλου. Οι αλυτρωτικές τάσεις πρέπει να τελειώνουν. Δεν είναι μόνο το όνομα. Εάν οι γείτονες εξακολουθούν να έχουν στο Σύνταγμα τους αλυτρωτικές τάσεις, δεν αλλάζει το θέμα». Τα παραπάνω δήλωσε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης, μια μέρα μετά το συλλαλητήριο για το ονοματολογικό των Σκοπίων, που πραγματοποιήθηκε στη Νέα Παραλία. Δυστυχώς, δεν έμεινε μόνο σε αυτά. Yποβάθμισε τη συγκέντρωση λέγοντας πως ήταν μόνο 150.000 άτομα. Ο κ. Μπουτάρης σημείωσε: «ο κόσμος ήταν όντως πολύς εχθές στο συλλαλητήριο και σε αυτό βοήθησε και ο καιρός. Αυτό που μου κάνει εντύπωση όμως είναι πως η αστυνομία βγάζει ένα νούμερο κοντά στις 100.000 οι εφημερίδες δίνουν έναν αριθμό πολύ μεγαλύτερο κοντά στις 300.000 -400.000 το οποίο δεν υπάρχει. Προσωπική μου άποψη είναι πως εχθές στο συλλαλητήριο συμμετείχαν περίπου 150.000 άτομα». Σε σχετική ερώτηση για το εάν η χθεσινή μαζική συγκέντρωση ήταν ακροδεξιά όπως κάποιοι υποστηρίζουν ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης υπογράμμισε: «ο πυρήνας της οργάνωσης εχθές ήταν ακροδεξιοί αλλά σε καμία περίπτωση δεν ήταν όλοι οι συμμετέχοντες ακροδεξιοί. Εχθές είδα μία κατάσταση παρέλασης. Το σύνθημα η Μακεδονία είναι ελληνική είναι επιθετικό. Το 50% ανήκει σε εμάς το 30% στα Σκόπια και το υπόλοιπο στην Βουλγαρία. Είναι πολύ μεγάλη η ευθύνη των αρχηγών όλων των κομμάτων ανεξαιρέτως που άφησαν να καλλιεργηθεί επί δεκαετίες το αίσθημα ανασφάλειας στη χώρα μας». Μάλιστα έφτασε στο σημείο να κατηγορήσει τους Έλληνες για τον εθνικό παλμό που επέδειξαν: «Ο εθνικός παλμός ο οποίος δεν εξυπηρετεί σε τίποτα την κατάσταση. Μετά από 20 χρόνια που υφίσταται το πρόβλημα φαίνεται πως δεν μάθαμε τίποτα, όπως και με το Κυπριακό υπάρχει ένα πρόβλημα το οποίο διαιωνίζεται. Όταν κάνεις μία διαπραγμάτευση δεν κοιτάς μόνο να επιβάλεις την άποψή σου στον απέναντι αλλά κοιτάζεις να ενημερώσεις και τον κόσμο. Αυτούς όλους που νομίζουν ότι αυτό το κράτος είναι ανύπαρκτο και δεν έχει ιστορία, το οποίο είναι δικό τους πρόβλημα. Αλλά εμείς αντί να κοιτάξουμε να τους βοηθήσουμε να αποκτήσουν την ταυτότητα τους χαρακτηρίζουμε άχρηστους και τους πετάμε στην γωνία, τους προσβάλλουμε και εμείς». Αναφερόμενος στους λόγους που έχει φτάσει κατά την άποψή του η κατάσταση σήμερα σε αυτό το σημείο ο κ. Μπουτάρης τόνισε πως «οι πολιτικές ηγεσίες των τελευταίων 20 ετών δεν παρουσίασαν ποτέ την πραγματική ιστορία. Δεν αντιλέγω αυτοί κλέβουν την ιστορία. Η ιστορία μας όμως δεν είναι δυνατό να κλαπεί από κανέναν, υπάρχει και θα υπάρχει. 160 χώρες έχουν ήδη αναγνωρίσει την χώρα ως «Μακεδονία», δεν άλλαξαν όμως τίποτα, κανένας δεν άλλαξε την δική μας ιστορία. Εμείς αντί να κοιτάξουμε να εκμεταλλευτούμε την κατάσταση και να τους φέρουμε κοντά σε εμάς τους απωθούμε». Είναι προφανές ότι ο κ. Μπουτάρης βρίσκεται σε ανθελληνικό παραλήρημα. Ας βρεθεί κάποιος ομοϊδεάτης του να τον μαζέψει ή έστω να τον συλλάβει... 

Ρεπορτάζ από ΕΔΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου