ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι, αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων, μ' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας την μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας, ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο,εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων, ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας. Και η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδυα αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδακινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονται πάντα όρθια, νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές παίρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών!Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα ,ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβύθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές,είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.

A.

B.

Σάββατο, 27 Ιανουαρίου 2018

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗΡΙΖΕΙ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΣΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΚΟΥΡΔΩΝ ΤΗΣ ΣΥΡΙΑΣ



Δημοσίευμα της Χουριέτ 

για στήριξη Βαρθολομαίου σε Ερντογάν
για την επιχείρηση στο Αφρίν της Συρίας.
Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το τουρκικό Μέσο, 

ο Οικουμενικός Πατριάρχης δηλώνει στην επιστολή του 

τη στήριξη του Πατριαρχείου στην επιχείρηση «Κλαδί Ελιάς» 

που διεξάγει ο τουρκικός στρατός στην περιοχή Αφρίν της Συρίας, 

εναντίον των κουρδικών δυνάμεων και των αμάχων 

που χάνονται καθημερινά τις τελευταίες έξι ημέρες.


 

«Είναι παράδοση της εκκλησίας μας να προσευχόμαστε 

πάντα για το κράτος μας,

 για την υγεία των ηγετών μας και την ευτυχία του λαού μας!...''



«Η αποφασιστικότητα του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος απορρίπτει κατηγορηματικά την όποια σύνδεση της θρησκείας με την τρομοκρατία, αποτυπώνεται στην παγκόσμια κοινή γνώμη», φέρεται να γράφει στην επιστολή του ο Οικουμενικός ΠατριάρχηςΠολλά σχόλια έχει προκαλέσει η επιστολή που φέρεται να έστειλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στον πρόεδρο της Τουρκίας, Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, όπως μεταδίδει η αγγλική διαδικτυακή έκδοση της τουρκικής εφημερίδας Hurriyet Daily News. Σύμφωνα με όσα μεταδίδει το τουρκικό Μέσο, ο Οικουμενικός Πατριάρχης δηλώνει στην επιστολή του τη στήριξη του Πατριαρχείου στην επιχείρηση «Κλαδί Ελιάς» που διεξάγει ο τουρκικός στρατός στην περιοχή Αφρίν της Συρίας, εναντίον των κουρδικών δυνάμεων και των αμάχων που χάνονται καθημερινά τις τελευταίες έξι ημέρες. «Είναι παράδοση της εκκλησίας μας να προσευχόμαστε πάντα για το κράτος μας, για την υγεία των ηγετών μας και την ευτυχία του λαού μας. Δεν έχουμε ξεχάσει τους εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους που μετανάστευσαν λόγω διαμαχών στην ευρύτερη περιοχή, ειδικά στη Συρία. Η Εκκλησία προσευχόταν στον Θεό για να επιστρέψει η Ειρήνη στη Συρία με την επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας», φέρεται να αναφέρει στην επιστολή του προς τον Ερντογάν ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Στη συνέχεια, όπως μεταδίδει η αγγλική διαδικτυακή έκδοση της τουρκικής εφημερίδας, η επιστολή του κ. Βαρθολομαίου αναφέρει: «Είναι ευχή της κοινότητάς μας, το έθνος μας να αναπτυχθεί γρήγορα σε ένα ασφαλές περιβάλλον τερματίζοντας την τρομοκρατία, που έχει επηρεάσει όλους τους πολίτες μας, αλλά κυρίως τους Κούρδους πολίτες μας που ζουν στα νοτιοανατολικά της Τουρκίας. Η αποφασιστικότητα του προέδρου Ερντογάν, ο οποίος απορρίπτει κατηγορηματικά την όποια σύνδεση της θρησκείας με την τρομοκρατία, αποτυπώνεται στην παγκόσμια κοινή γνώμη. Προσευχόμαστε εσείς και οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις να επιτύχετε και η επιχείρηση «Κλάδος Ελαίας» να φέρει ειρήνη στην περιοχή, όπως υπόσχεται και το όνομά της». Να σημειώσουμε ότι στο επίσημο site του Οικουμενικού Πατριάρχειου, δεν έχει αναρτηθεί η επιστολή του κου Βαρθολομαίου προς τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.


Ρεπορτάζ ''Πρώτο Θέμα'' ΕΔΩ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου