ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι, αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων, μ' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας την μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας, ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο,εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων, ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας. Και η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδυα αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδακινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονται πάντα όρθια, νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές παίρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών!Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα ,ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβύθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές,είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.

A.

B.

Κυριακή, 29 Απριλίου 2018

Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΗΣ ΑΓΙΟΚΑΤΑΤΑΞΗΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΙΩΑΝΝΗ ΤΗΣ ΑΜΦΙΑΛΗΣ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΕΛΕΗΜΟΝΟΣ



Η Θεία Λειτουργία της Αγιοκατατάξεως του Αγίου Ιωάννου του Νέου Ελεήμονος του Θαυματουργού, τελέσθηκε με απόλυτη ιεροπρέπεια, τιμή, σεμνότητα και ιερή τάξη σήμερα, Σάββατο, 15/28-4-2018, στην Ιερά Γυναικεία Μονή του Αγίου Δημητρίου, τόπο μετανοίας και κοιμήσεως του Αγίου τιμώμενου πατρός. Η αγαλλίαση, η ανακούφιση και η δικαίωση για την τέλεση της θεαρέστου αυτής ενέργειας της Αγιοκατατάξεως του Γέροντα της Αμφιάλης, ήταν τα συναισθήματα των πιστών που γνώριζαν ή είχαν μεγαλώσει με ακούσματα για τον Άγιο. 


Η ζώσα Ορθοδοξία φανερώνεται και αποδεικνύεται για άλλη μια φορά πανηγυρικά. 

Η αίσθηση του αγιασμένου τόπου από τη βιοτή του Αγίου ανδρός, 

σαν ευωδία κυριάρχησε στο χώρο της μικρής γραφικής Μονής 

και ενδυνάμωσε ψυχικά όλους, όσοι παρευρίσκονταν εκεί την ευλογημένη αυτή ημέρα. 

Ευλάβεια, βαθιά ειλικρινής συγκίνηση και ιερός ενθουσιασμός 

είχε καταβάλει εσωτερικά το λαό του Θεού που προσήλθε στο Ιερό Μυστήριο 

και την Ιερή τελετή της Αγιοκατατάξεως του Αγίου πατρός και 

που προσευχητικά βίωσε την λαμπρή αυτή ημέρα. 

Τα Ιερά Λείψανα και η Αγία Κάρα του Αγίου περιστοιχισμένα 

τιμητικά από νέους ενδεδυμένους με παραδοσιακές στολές, 

καθηλωτικά τοποθετημένα, 

κυριαρχούσαν στην είσοδο του Καθολικού της Ιεράς Μονής, 

όπου οι πιστοί πλησίαζαν ευλαβικώς για να προσκυνήσουν. 


Στον Όρθρο χοροστάτησε ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Καλλίνικος ο οποίος προεξήρχε στο Διορθόδοξο Συλλείτουργο όπου έλαβαν μέρος ο Πρωθιεράρχης της Εκκλησίας της Ρωσικής Διασποράς Μητροπολίτης κ. Αγαθάγγελος, ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Ρουμανίας Επίσκοπος Σουτσάβας κ. Σοφρώνιος, οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες ο οικείος Ιεράρχης Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γερόντιος, ο Ποιμενάρχης μας Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσόστομος, ο Θεσσαλονίκης κ. Γρηγόριος, ο Δημητριάδος κ. Φώτιος, ο Τορόντο κ. Μωυσής, ο Αμερικής κ. Δημήτριος, ο Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανός, οι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι ο Μεθώνης κ. Αμβρόσιος, ο Ιασίου κ. Γλυκέριος, ο Μπακάου κ. Αντώνιος, ο Σιμπιού κ. Ευλόγιος, ο Γαρδικίου κ. Κλήμης, ο Χάιφα κ. Ρωμανός, καθώς και Ιερείς και Διάκονοι από την Ελλάδα και το εξωτερικό. 


Το κυρίως μέρος του μικρού γραφικού Ιερού Ναού 

ήταν κατάμεστο από Μοναχές και Μοναχούς που προσήλθαν 

για το μέγα γεγονός της Εκκλησίας μας, 

καθώς και από τον Χορό των Ιεροψαλτών της Μητροπόλεως Πειραιώς 

ο οποίος και εξόχως απέδωσε τα μέλη, 

υπό τη διεύθυνση του Πρωτοψάλτου κ. Αθανασίου Ιωαννίδη. 

Τα της τάξεως και ομαλής διεξαγωγής του Τυπικού επιμελήθηκε άρτια 

ο Τελετάρχης ο Πρωτοσύγκελος της Μητροπόλεως Πειραιώς, 

Αρχιμανδρίτης π. Γρηγόριος Ταυλάριος, 

με τη υποστήριξη στη λιτανευτική πομπή του Πρωτοσύγκελου της Μητροπόλεώς μας 

π. Μιχαήλ Κωνσταντινίδη. 

Άκρως συγκινητικός ήταν ο Πανηγυρικός της ημέρας τον οποίο εκφώνησε ο Ποιμενάρχης μας, 

Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος. 

Συγκλονιστικές ήταν οι περιγραφές θαυμαστών γεγονότων,

 πράξεων και εμπειριών από το σεμνό, ασκητικό, θυσιαστικό 

και γεμάτο συμπόνια βίο του τιμώμενου Αγίου. 

(για τον Πανηγυρικό της ημέρας πατήστε εδώ) 

Η Συνοδική Πράξις Διακηρύξεως του Αγίου, 

τυπωμένη ειδικώς για την Ιερά περίσταση, 

τοποθετημένη επάνω στο Ιερό Ευαγγέλιο πλησίον της Αγίας Κάρας, 

καθώς και της Ιεράς Εικόνος του Αγίου, ανεγνώσθη 

υπό του γραμματέως της Συνόδου, 

Επισκόπου Γαρδικίου κ. Κλήμεντος 

και ακολούθως υπεγράφη από τους αγίους Αρχιερείς, 

υπό τους ήχους αργού πολυελαίου, 

ως είθισται. 


Εν συνεχεία ευλογήθηκαν τα φέροντα την Ιερά μορφή του Αγίου, περιτέχνως κοσμούμενα κόλλυβα. Τεμάχια του Ιερού Λειψάνου του Αγίου μετά Συνοδικού Πιστοποιητικού γνησιότητος παρεδώθησαν από τον Μακαριώτατο κ. Καλλίνικο στον Σεβασμιώτατο και Πρωθιεράρχη της Ρωσικής Διασποράς και στους Αντιπροσώπους της Γνησίας Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ρουμανίας. Ο οικείος Μητροπολίτης, Σεβασμιώτατος κ. Γερόντιος ανέγνωσε τον ευχαριστήριο λόγο απευθυνόμενος πρωτίστως προ τον Κύριόν μας που μας επιφύλαξε τη μεγάλη δωρεά της σημερινής ημέρας, προς όλους, όσοι παρευρέθησαν, καθώς και όσους κοπίασαν και συνέβαλαν στην προετοιμασία, οργάνωση και διεξαγωγή της ευλογημένης ενέργειας της Αγιοκατατάξεως. (για τον ευχαριστήριο λόγο πατήστε εδώ) 


Προ της Απόλυσις πραγματοποιήθηκε λιτανεία της Ιεράς Εικόνος, 

των Ιερών Λειψάνων και της Αγίας Κάρας, 

φερόμενων ανά χείρας υπό Αρχιερέων και Ιερέων, 

πέριξ της μικράς, αλλά ιδιαιτέρως οικείας και αγαπημένης Ιεράς Μονής, 

της κατάμεστης από το συγκινημένο παριστάμενο λαό. 

Χάριν ευλογίας 

διενεμήθη μικρή αναμνηστική εικόνα του Αγίου Ιωάννου, 

προς όλους τους προσελθόντας πιστούς. 

Ακολούθησε τράπεζα, προς όλους τους Αρχιερείς, Ιερείς και Διακόνους. 

Ο Μακαριώτατος κ. Καλλίνικος διένειμε ευλογίες στους Κληρικούς 

στους δε Αρχιερείς, φιλοξενούμενους και οικείους, προσέφερε την Εικόνα του Αγίου 

και την Ιερά Ακολουθία Αυτού, 

η οποία συνεγράφει υπό του Σεβασμιωτάτου Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανού, 

καθώς και ως ευλογία, 

μικρό τμήμα Ιερού Λειψάνου του Αγίου για όλες τις Μητροπόλεις και Επισκοπές της Εκκλησίας της Ελλάδος και εξωτερικού, 

με σχετικό συνοδευτικό Συνοδικό Πιστοποιητικό γνησιότητος. 

Η ευλογημένη αυτή πράξη, 

η από καιρό επιβεβλημένη και επιθυμητή από το ευσεβές ποίμνιο της Εκκλησίας μας, 

η απόδοση της τιμής στο πρόσωπο του αγιασμένου ανδρός, η αναγνώριση της προσφοράς, 

της παρουσίας της Χάριτος, 

της Θείας μεσιτείας και της Αγιότητας του Γέροντος των πτωχών, 

όπως τον έλεγαν, 

δικαίωσε πανηγυρικά και στον κόσμο τούτο την ασκητική εκείνη 

Ιερά μορφή. 


Όσοι παρέστησαν στο μεγαλειώδες γεγονός της αποδόσεως της δέουσας τιμής και του πρέποντος επαίνου, της επισήμου Αγιοκατατάξεως του Αγίου Ιωάννου του Νέου Ελεήμονος του Θαυματουργού, έγιναν δέκτες της ευλογίας και της διάχυτης Χάριτος που ο Θεός επιτρέπει να αισθανόμαστε στις ιερές αυτές στιγμές. Η επίσημη αναγνώριση και Αγιοκατάταξη του Αγίου παπά Γιάννη, του οικείου και προσφιλή Γέροντα ο οποίος στήριξε έντονα το Ορθόδοξο ποίμνιο σε χρόνια δύσκολα, αποτελεί θρίαμβο της ζώσας Εκκλησίας, απόδειξη και παρηγοριά για τους Ορθοδόξους, ελπίδα και ενθάρρυνση για το μέλλον. Έρχεται δε, και λαμβάνει χώρα ως γεγονός, σε στιγμή καίρια τόσο για την Εκκλησία μας, όσο και για το Έθνος, την πατρίδα μας. Έλληνας, Ρωμιός, ορμώμενος από τα αρχαία Ελληνικά χώματα της Μικράς Ασίας, σήμερα, κατατάχθηκε επισήμως στο Χορό των Αγίων της Εκκλησίας μας. Η χαρά, ο ενθουσιασμός και η πληρότητα είναι τα συναισθήματα που περιγράφουν την κατάσταση κάθε Ορθοδόξου για το μέγα γεγονός. 



Ας ευχηθούμε 

η μεσιτεία του Αγίου Ιωάννου του Νέου Ελεήμονος του Θαυματουργού 

να συνοδεύει τους Αρχιερείς, τον Ιερό Κλήρο και το ευλαβές ποίμνιο της Εκκλησίας μας. 

Οι ευχές του να σκεπάζουν, 

να καθοδηγούν και να ενώνουν τους απανταχού Ορθοδόξους Χριστιανούς, 

προς Δόξαν Θεού 

και της 

Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Αυτού Εκκλησίας.




Εκ της ιστοσελίδας της Ιεράς Μητρόπολης Αττικής και Βοιωτίας 
της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών ΕΔΩ!
Βίντεο, επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου