«ΘΕΜΑΤΑ ΖΩΗΣ Α'»: ΑΠΟ ΤΙΣ ΟΜΙΛΙΕΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΤΟΥ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ (ΜΕΡΟΣ ΕΙΚΟΣΤΟ ΠΡΩΤΟ)

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο
της Ι. Μ. Παρακλήτου: «Θέματα Ζωής Α': Από τις Ομιλίες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου»,
θέμα: «Η χριστιανική συζυγία»,
4η έκδοση, Ωρωπός Αττικής 2013, σελ. 122-124.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Η χριστιανικη συζυγία

Ένας σοφός άνθρωπος, που είπε πολλά με τη μορφή των μακαρισμών, είπε και τούτο:
«Η γυναίκα και ο άντρας να φέρονται καλά μεταξύ τους» (Σοφ. Σειρ. 25:ι).
Από την αρχή ο Θεός φρόντιζε για να ζουν οι σύζυγοι με ομόνοια.
Γι' αυτό μιλάει για τους δύο σαν να πρόκειται για έναν και λέει: «Άνδρα και γυναίκα τους έκανε» (Γέν. 1:27)' 
και «δεν υπάρχει άνδρας και γυναίκα» (Γαλ. 3:28). 
Γιατί δεν μπορεί να υπάρξει τόσο στενή σχέση ανάμεσα σ' έναν άνδρα και μια γυναίκα.

Γι' αυτό και ο Δαβίδ, πενθώντας και θρηνώντας για το θάνατο του στενού του φίλου Ιωνάθαν, που τον αγαπούσε υπερβολικά, δεν τον αποκάλεσε πατέρα ή μητέρα, αδελφό ή φίλο, αλλά τι είπε: «Σ' αγάπησα περισσότερο απ' όσο μπορεί ν' αγαπηθεί μια γυναίκα» (Β' Βασ. 1:26). Και πραγματικά. Αυτή η αγάπη είναι πιο δυνατή από κάθε άλλη.

Οι άλλες έχουν σφοδρότητα, αυτή όμως είναι και σφοδρή και αμάραντη. Γιατί υπάρχει μια ερωτική ορμή που φωλιάζει στη φύση τους και, χωρίς να κατανοούμε πως, συνδέει τα σώματά μας. Γι' αυτό και εξαρχής από έναν άνδρα προήλθε η γυναίκα, ενώ στη συνέχεια από τον άνδρα και την γυναίκα προέρχονται άλλοι άνδρες και άλλες γυναίκες. Βλέπεις σύνδεσμο και σύμπλεγμα που δημιούργησε ο Θεός, μην επιτρέποντας μάλιστα σε άλλη ουσία να εισχωρήσει απ' έξω;

Βλέπεις και πόσα άλλα έκανε συγκαταβατικά; Ανέχθηκε να γίνει γυναίκα του Αδάμ η αδελφή του' ή μάλλον όχι η αδελφή του, αλλά η θυγατέρα του' ή μάλλον ούτε η θυγατέρα του, αλλά κάτι περισσότερο, η ίδια του η σάρκα. Και την ενότητά τους την καθόρισε ευθύς εξαρχής, σαν τις πέτρες, ενώνοντάς τους σε μιαν ολότητα. Γι' αυτό ούτε τη γυναίκα δημιούργησε από ξένη στον Αδάμ ουσία, για να μην συνδέεται αυτός μαζί της σαν μια ξένη, ούτε πάλι σταμάτησε το γάμο στην ένωση του Αδάμ με την Εύα, για να μη χωρίζεται αυτός, λόγω της ενώσεώς του με μια μόνο γυναίκα, από το υπόλοιπο ανθρώπινο γένος.

Έγινε δηλαδή εδώ ό,τι γίνεται μ' ένα ωραίο δέντρο: Έχει ένα κορμό, που υψώνεται πάνω από τη ρίζα και μετά απλώνεται σε πολλά κλαδιά. Αν δεν έχει κορμό και τα κλαδιά βγαίνουν κατευθείαν από τις ρίζες, δεν αξίζει τίποτα' και αν έχει μόνο πολλές ρίζες, δεν το θαυμάζει κανείς. Έτσι, λοιπόν, ο Θεός από έναν άνθρωπο, τον Αδάμ, έκανε να προέλθει ολόκληρο το ανθρώπινο γένος, όπως τα κλαδιά από τον κορμό του δέντρου, κάνοντάς το αναγκαστικά αδιάσπαστο και αχώριστο.

Και για να μην περιοριστεί η αγάπη, αλλά ν' απλωθεί σ' ολόκληρη την ανθρωπότητα, δεν επέτρεψε να έρχονται σε γάμο οι άνθρωποι με αδελφές και θυγατέρες επιβάλλοντας το χωρισμό από τα δικά μας πρόσωπα. Γι' αυτό έλεγε: «Ο δημιουργός από την αρχή έκανε άνδρα και γυναίκα» (Ματθ. 19:4). Απ' αυτό προέρχονται μεγάλα καλά, αλλά και μεγάλα κακά για τις οικογένειες και τις κοινωνίες.

Γιατί ο έρωτας άνδρα και γυναίκας αποτελεί, περισσότερο απ' ο,τιδήποτε άλλο, τον ισχυρότερο συνεκτικό δεσμό του βίου μας. Για χάρη του πολλοί και όπλα παίρνουν στα χέρια τους και την ψυχή τους ακόμα προδίδουν και θυσιάζουν. Όχι, λοιπόν, τυχαία και αναίτια αναφέρθηκε ο Παύλος σ' αυτό το θέμα, λέγοντας: «Οι γυναίκες να υποτάσσεστε στους άνδρες σας όπως στον Κύριο» (Εφ. 5:22).

Γιατί άραγε: Γιατί, αν οι σύζυγοι συμβιώνουν με ομόνοια, τότε και τα παιδιά τους ανατρέφονται καλά και οι γείτονες απολαμβάνουν την ευωδιά της χριστιανικής τους ζωής και οι φίλοι τους χαίρονται και οι συγγενείς τους καμαρώνουν. Αν, όμως, συμβαίνει το αντίθετο, όλα γίνονται άνω κάτω, όλα είναι σε σύγχυση και ταραχή. Συμβαίνει δηλαδή και εδώ ό,τι και σ' ένα στράτευμα:

Όταν οι στρατηγοί του έχουν ειρηνικές σχέσεις και συνεργάζονται αρμονικά, ο στρατός πάει καλά κι έχει νίκες' όταν όμως, αυτοί διαφωνούν και μαλώνουν, όλος ο στρατός γίνεται άνω κάτω. Γι' αυτό, λοιπόν, λέει: «Οι γυναίκες να υποτάσσεστε στους άνδρες σας όπως στον Κύριο». Πώς, όμως, η Γραφή σε άλλο σημείο λέει, «αν κάποιος έρχεται κοντά μου και δεν απαρνιέται γυναίκα και άνδρα, δεν μπορεί να είναι μαθητής μου» (πρβλ. Λουκ. 14:26). 

Αν πρέπει οι γυναίκες να υποτάσσονται στους άνδρες τους όπως είπε στον Κύριο, πώς αλλού ζητάει να τους απαρνηθούν για χάρη του Κυρίου; Αν διαβάσετε προσεκτικά και τα δύο χωρία, θα διαπιστώσετε ότι το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Ισχύουν παράλληλα και τα δύο.

  

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο
της Ι. Μ. Παρακλήτου: «Θέματα Ζωής Α': Από τις Ομιλίες του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου»,
θέμα: «Οι Βουλές του Θεού»,
4η έκδοση, Ωρωπός Αττικής 2013, σελ. 122-124.