ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές, είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Παρασκευή, 12 Ιουλίου 2019

ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΤΟΥ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΕΣΦΙΓΜΕΝΙΤΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΣΤΗ ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ




"Ο Πανοικτίρμων Θεός διά πρεσβειών της Παναχράντου Αυτού Μητρός Υπεραγίας Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας, να παράσχει παρηγοριά στους πενθούντες και θλιβομένους, ταχεία ανάρρωση στους πληγέντες και να ενδυναμώνει όσους αυτή την ώρα εργάζονται για διάσωση και ανάσυρση των επιζώντων, καθώς και για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων αυτής της θεομηνίας.


Με βαθύτατα συλλυπητήρια, έχω να πω, πως στην πατρίδα μας, ένα μόνο λείπει, η πολυπόθητη μετάνοια. Είναι μονόδρομος για όλους μας πλέον, ότι μόνο η μετάνοια θα διορθώσει όλα τα κακά, που μας έχουν σφίξει λόγω των αμαρτιών μας για τα καλά. Εάν δεν μετανοήσουμε, κλήρος και λαός, ίσως να δυσκολευτούμε πολύ ακόμη.



Στην Παλαιά Διαθήκη, όταν ο λαός του Θεού έπεφτε σε μεγάλες συμφορές, λόγω της αμαρτίας του, μόνο με την μετάνοιά του τα διόρθωνε ο Θεός στο εξής όλα. Έτσι και τώρα, δεν έχουμε άλλη επιλογή εκτός από την μετάνοια.


Διότι μετάνοια σημαίνει συμφιλίωση με τον Θεό, μας λέγει ο Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης. Ενώ αμετανοησία σημαίνει έχθρα με τον Θεό.


Εύχομαι ολοψύχως ο Θεός τής ειρήνης να μας αξιώσει και ημάς όλους της ειλικρινούς μετανοίας, να ευρεθούμε να έχουμε πράξει αγαθά έργα, να έχουμε ακαινοτόμητη πίστη Ορθόδοξη προοδεύοντας είς την πνευματικήν ζωήν, χάριτι και φιλανθρωπία του Μονογενούς Αυτού Υιού, μεθ' Ού Δόξα, Τιμή και προσκύνησις τω Παναγίω και αγαθώ και ζωοποιώ Πνεύματι, νύν καί αεί καί εις τούς αιώνας τώ αιώνων. Αμήν..."



http://esfigmenou.blogspot.com



Ο ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ


+Αρχιμανδρίτης Μεθόδιος και οι συν εμοί εν Χριστώ Αδελφοί


ΤΗ ΑΥΤΗ ΗΜΕΡΑ ΜΝΗΜΗ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΙΒ' ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ




Τῶν δὲ δώδεκα ἀποστόλων τὰ ὀνόματά εἰσι ταῦτα· πρῶτος Σίμων ὁ λεγόμενος Πέτρος καὶ Ἀνδρέας ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννης ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ, Φίλιππος καὶ Βαρθολομαῖος, Θω­μᾶς καὶ Ματθαῖος ὁ τελώνης, Ἰάκωβος ὁ τοῦ Ἀλφαίου καὶ Λεββαῖος ὁ ἐπικληθεὶς Θαδδαῖος, Σίμων ὁ Κανανίτης καὶ Ἰούδας ὁ Ἰσκαριώτης ὁ καὶ παραδοὺς αὐτόν. Τούτους τοὺς δώδεκα ἀπέστειλεν ὁ Ἰησοῦς παραγγείλας αὐτοῖς λέγων· εἰς ὁδὸν ἐθνῶν μὴ ἀπέλθητε καὶ εἰς πόλιν Σαμαρειτῶν μὴ εἰσέλθητε· πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τὰ πρόβατα τὰ ἀπολωλότα οἴκου Ἰσραήλ. Πορευόμενοι δὲ κηρύσσετε λέγοντες ὅτι ἤγγικεν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν. ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπροὺς καθαρίζετε, νεκροὺς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε· δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε.



Κατά Ματθαίον (θ΄ 36, ι΄ 1-8)


Σάββατο 13 (30) Ιουλίου 2019 πάτριο, εκκλησιαστικό ημερολόγιο


Εικόνα Elias NDios

Η ΙΕΡΑ ΣΥΝΑΞΙΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΙΒ' ΑΠΟΣΤΟΛΩΝ

Ο ΔΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΑΝΘΙΜΟΣ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ ΤΟΥ




ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΟΛΚΗΣ



Τούς βλάσφημους ἀνθρώπους ὁ Κύριος θά τούς ἐμέσει.


Μέ ἐντολή Του στήν Παλαιά Διαθήκη, δημιουργήθηκε λόφος ἀπό τίς πέτρες πού χρησιμοποιήθηκαν κατά τό λιθοβολισμό τοῦ πρώτου βλάσφημου. Ἀλλά καί σέ κάθε διάδοχό του ἁρμόζει αὐστηρή συμπεριφορά πρός συμμόρφωση. Γράφει ὁ Ἅγιος Νεκτάριος ὁ θαυματουργός: «… λέγει ὁ Κύριος, αὐτός πού ὀργίζεται κατά τοῦ πλησίον του εἶναι ἔνοχος στή γέεννα τοῦ πυρός… ἐάν τέτοια εὐθύνη ἔχει ὁ κατά τοῦ πλησίον ὀργισθείς, ποιά εὐθύνη θά ἔχει ὁ κατά τοῦ Θεοῦ, τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τῆς Παναγίας βλασφημῶν; 


Σᾶς παρακαλῶ νά βοηθήσετε τούς βλάσφημους νά μετανοήσουν, νά πλησιάσουν στό ἱερό Μυστήριο τῆς Ἐξομολόγησης καί νά ζητήσουν τό ἔλεος καί τή συγνώμη τοῦ ἁγίου Θεοῦ καί νά σταματήσουν τό βρώμικο αὐτό πάθος, διαφορετικά ἀπομακρυνθεῖτε ἀπό κοντά τους, ὅπως φεύγετε μακριά ἀπό μία ὀχιά, μήπως καί διορθωθοῦν, πράγμα πού εὔχομαι». 


Τά πράγματα περιπλέκονται ὅταν ἡ βλασφημία ἀφορᾶ ἕναν ἐκκλησιαστικό ἄνδρα, ἕναν ἐπίσκοπο ἐν προκειμένῳ. Ὅταν λοιπόν ἕνας τέτοιος, προσβάλλει τό ἱερό Εὐαγγέλιο, ἀλλάζει τήν ἐκκλησιολογία καί ὑποβιβάζει τό Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ, ποιά νομίζετε πρέπει νά εἶναι ἡ στάση τῆς Ἐκκλησίας ἀπέναντί του; Τί λέγουν οἱ ἱεροί κανόνες γιά μία τέτοια περίπτωση;


Τήν ἀπάντηση νά τή δώσετε ἐσεῖς, πού κατά τό μητροπολίτη, εἶστε ἡ Ἐκκλησία τήν ὁποία ἀφουγκράζεται μέ προσοχή… Ὑπάρχει μιά περίπτωση νά σᾶς ἀκούσει καί νά συνέλθει!


κοῦστε τήν πλανεμένη ἐκκλησιολογία τοῦ μητροπολίτου Ἀλεξανδρουπόλεως, ὁ ὁποῖος φαίνεται πώς επηρεάστηκε πάρα πολύ από τους φίλους του, τους Προτεστάντες καί προσπαθῆστε νά ἀπαντήσετε στό ἐρώτημά μου.


Τό βίντεο τό δανείστηκα ἀπό ΕΔΩ.





π. Νικόλαος Μανώλης


''ΔΕΝ ΤΟΝ ΞΕΡΕΤΕ ΤΟΝ ΤΟΥΡΚΟ ΣΕΙΣ''





Ο Αξιωματικός Νικόλαος Δέας, με καταγωγή από την Ορμύλια Χαλκιδικής και μάνα από τον Πολύγυρο, το 1976 έγραψε τα απομνημονεύματά του από τη Μικρασιατική καταστροφή, όντας ο ίδιος νεαρό στέλεχος του Ελληνικού Στρατού στην πολύπαθη Μικρασία κατά την περίοδο της προ και κατά τη διάρκεια της Μικρασιατικής καταστροφής.


Το βιβλίο του άγνωστο σε πολλούς, που ονομάζεται «Μεσουράνημα και Συντρίμμια», σπάζει κόκκαλα από τις αλήθειες που καταγράφονται, όπως ο ίδιος τις έζησε. Σε ένα κεφάλαιο περιγράφει την άφιξη του Έλληνα Αντιστράτηγου σε κάποιο προάστιο της Σμύρνης. 


Ο Στρατηγός, έφιππος εισέρχεται στο χωριό με πολυπληθή ακολουθία, στην οποία συμμετέχουν και Τούρκοι υπηρέτες και ιπποκόμοι.


Ένας γέρος που κάθονταν στο κατώφλι του σπιτιού του δεν σηκώθηκε να τον υποδεχθεί και ο Στρατηγός θεωρώντας, ότι τον υποτιμά στέλνει και τον φέρνουν κοντά του. Ο γέρος αγέρωχος, χωρίς ίχνος φόβου ή υποταγής ενώπιον του Διοικητού των Δυνάμεων της Ελλάδας, βλέπει τον Στρατηγό με οίκτο και ντροπή. Με απέχθεια. Ο Στρατηγός απευθύνεται προς αυτόν μέσω διερμηνέα στα Τούρκικα για να λάβει έκπληκτος την απάντηση στα Ελληνικά. 


«Γιατί δεν σηκώθηκες να υποδεχθείς τον Έλληνα Αξιωματικό, που σε απελευθέρωσε από τους Τούρκους;» Ρωτά ο Στρατηγός. «Ποιά η διαφορά; Ήρθατε σαν στρατός κατοχής, όμοιοι με τους άλλους, έχετε Τούρκους στη δούλεψή σας και μ' αυτούς τρώγετε και πίνετε». Απαντά ο Έλληνας.


«Μα είναι φιλικοί μαζί μας και είναι μια χαρά άνθρωποι» του ανταπαντά ο Στρατηγός. Για να πάρει την απάντηση που σπάζει κόκκαλα: «Δεν τον ξέρετε τον Τούρκο εσείς. Γονυπετής και δούλος στην αδυναμία του, μετατρέπεται σε αδίστακτο σφάχτη, όταν αποκτήσει δύναμη!!!»


Από τότε μέχρι σήμερα, καίτοι πέρασαν εκατό χρόνια, παρά κάτι, η φωνή αυτού του απλού Μικρασιάτη, αντηχεί στα αυτιά αυτών, που έτυχε να κοινωνήσουν αυτού του καταπληκτικού βιβλίου.


Όταν ο Τούρκος είναι αδύναμος, λουφάζει και περιμένει την κατάλληλη στιγμή να φανερώσει τα αδίστακτα του ένστικτα, όπως στην Μικρασιατική καταστροφή, στη γενοκτονία των Ποντίων και των Αρμενίων και όχι μόνο αυτών των δύο λαών, τους οποίους δεν κατάφερε να ξεπατώσει όπως τους Σουμέριους, την εκδίωξη χιλιάδων Ελλήνων από την Κωνσταντινούπολη και τα νησιά Ίμβρος και Τένεδος, την αρπαγή των περιουσιών των πλουσίων Ελλήνων του Βοσπόρου, την απαγόρευση άσκησης εκ μέρους των Ελλήνων εκατοντάδων επαγγελμάτων, την εισβολή στην Κύπρο με τις ευλογίες των Αμερικανών και των φίλων μας Εβραίων που μέχρι πρότινος τους χάιδευαν. 


Και τους μάθαιναν το Αιγαίο από αέρος, την απέλπιδα προσπάθειά του να δυναμιτίσει τη Σύνοδο Κορυφής στο Πόρτο Καρράς, με την επιμονή του να εισέλθει στη Θεσσαλονίκη, την ώρα του συλλαλητηρίου, όταν οι αναρχικοί Έλληνες και ξένοι, απειλούσαν να κάψουν την πόλη. 


Την ομηρία των στελεχών μας τον Ενόπλων Δυνάμεων, με το πρόσχημα της παραβίασης των συνόρων του, κάτι που αυτοί κάνουν διαρκώς στο Αιγαίο, αλλά και εκατομμύρια μετανάστες, μέχρι τις τελευταίες προκλήσεις και τις επιθετικές δηλώσεις τους σε βάρος μας.


Το κάνουν αυτό, γιατί θεωρούν τους εαυτούς τους πολύτιμους στη Δύση, μιας και η τελευταία φοβάται κάποιο Μουσουλμανικό κίνδυνο και νομίζει, πως η Τουρκία θα είναι το ανάχωμα στον δήθεν επεκτατισμό.


Η χώρας μας πρέπει να αποδοθεί σε έναν αγώνα απομυθοποίησης της Τουρκίας και να πείσει τους συμμάχους της, ότι αυτός, ο δήθεν γίγαντας με πήλινα πόδια, με μια οικονομία που παραπαίει και μια δικτατορία του Ερτογάν, που θεωρούνταν ικανός, αλλά τους βγήκε κίβδηλος, δεν μπορεί να αποτελέσει σύμμαχος χώρα, καμιάς δυτικής δύναμης. Όσο βουτά στη βία και στην οικονομική ανέχεια, τόσο θα φοβερίζει σαν το γέρικο λιοντάρι για να μην το φάνε οι ύαινες.


Και να μην ξεχνάμε ποτέ τα λόγια του παππού στη Σμύρνη: «Δεν τον ξέρετε τον Τούρκο εσείς. Γονυπετής και δούλος στην αδυναμία του, μετατρέπεται σε αδίστακτο σφάχτη, όταν αποκτήσει δύναμη!!!»




Ο Κωνσταντίνος Τζέκης είναι Αντιστράτηγος της ΕΛΑΣ εα. 
Κατάγεται από τη Φούρκα Χαλκιδικής και κατοικεί στον Κρόκο Κοζάνης. 
ktzekis@otenet.gr



Κωνσταντίνος Τζέκης

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2019

ΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΑΣ ΠΩΛΗΤΗΡΙΟ






...Την Κυριακή των εκλογών δεν εορτάζει η Δημοκρατία, 

αλλά η ψηφοσυγκεντρωτική συναπόφαση των ενοίκων της απέναντι πολυκατοικίας, 

που ορίζουν έτσι απλά, 

νέο, αναλώσιμο και διαδοχικό διαχειριστή...


Ιούλιος 2019. Περιβαλλοντολογικός καύσων και εσωτερικός, τυραννοκτόνος καύσον για τα λιμνώδη, κοινωνικοπολιτικά δρώμενα, που μοιάζουν με απίστευτα λικνίσματα παρακμής και εκφυλιστικά σύνδρομα μιας έωλης, διαρκούς και συνεχιζόμενης έκπτωσης, που αποζητούν τη θραύση ενός υπό αποσύνθεση αποστήματος. Την Κυριακή των εκλογών δεν εορτάζει η Δημοκρατία -εκλίπει έτη και έτη κατά τύπον και ουσίαν- αλλά η ψηφοσυγκεντρωτική συναπόφαση των ενοίκων της απέναντι πολυκατοικίας, που ορίζουν νέο, αναλώσιμο και διαδοχικό διαχειριστή! Οι πλείστοι με βαριεστημένο, νωχελικό, αργόσυρτο και νυσταλέο βήμα θα προσέλθουν, όχι μόνο για να αναιρέσουν τον τέως, φαύλο, ηγεμονικό και απαξιωμένο ''κλειδοκράτορα'', αλλά και να ψηφίσουν τον λιγότερο κακό, ανάμεσα σε έναν χορό υποψηφίων, που ουσιαστικά αποτελούν τα ανακυκλώσιμα παράγωγα τυποποιημένων υλικών και προιόντων, που τερμάτισαν στη λήξη! 



...Η Ελλάδα  αποτελεί μία ημι-αποικιακή μορφή διακυβέρνησης, 

ένα επαρχιακό, πολιτικό εκτροφείο της άθεης και αχρηστικής Ευρώπης, 

ένα σύγχρονο, επιχορηγούμενο και λιτό προτεκτοράτο...


Κυβέρνηση και Πρωθυπουργός δεν υφίστανται, ούτε οι πρώην, ούτε οι νυν, ούτε κι οι επόμενοι, απλά, γιατι για ηγηθεί ο εκλεγείς του κράτους του, πρέπει αυτό να του ανήκει! Η Ελλάδα  αποτελεί μία ημι-αποικιακή μορφή διακυβέρνησης, ένα επαρχιακό, πολιτικό εκτροφείο της άθεης και αχρηστικής Ευρώπης, ένα σύγχρονο, επιχορηγούμενο και λιτό προτεκτοράτο, που χορεύει κατά τον απερχόμενο, ληστρικό, τοποτηρητή των Αθηνών, ''με το ζουρνά και το νταούλι'', που παίζουν όμως -αντιθέτως- οι ευρωενωτικοί ''οργανοπαίχτες'', που παράγουν -κατ' αποκλειστικότητα- λαχανάκια Βρυξελλών! Δείτε: χρόνια τώρα, ο υποψήφιος και εκλεκτός της Ευρωπαϊκού Διευθυντηρίου, λίγο πριν την ''ελεύθερη'' και ''δημοκρατική'' εκλογή του καλείται και συμμετέχει σε παγκόσμια, μασονικά fora, προκειμένου να πάρει το ''δακτυλίδι'' της τοπικής εξουσίας και΄ το πρώτο ταξίδι, που θα κάνει, ως νεοεκλεγείς -πλέον- Έπαρχος του -υπό δικαιοδοσίαν- τοπικού του κρατιδίου είναι να επισκεφθεί τον πρόεδρο των Η.Π.Α!...



...Στέφανος Μάνος, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Γεράσιμος Αρσένης, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Θεόδωρος Πάγκαλος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Γιάννος Κρανιδιώτης, Γιώργος Αλογοσκούφης, Αννα Διαμαντοπούλου και Ντόρα Μπακογιάννη...


Έτσι, ο πολιτικά, ηθικά και κοινωνικά ''ημιθανής'', απερχόμενος Πρωθυπουργός, που εγκατέστησε και εγκαινίασε τον ορισμό της Πολιτικής Κυβίστησης στα ενχώρια, πολιτικά ειωθότα, λίγο πριν την ανάληψη της εξουσίας συμμετείχε, ως μόνος καλεσμένος εξ Αθηνών στο 40ό Forum της ''ιταλικής Λέσχης Μπίλντεμπεργκ'', στο Como της Ιταλίας, στις 5, 6 και 7 Σεπτεμβρίου του 2014! Ο Αντώνης Σαμαράς, ως πρόεδρος της Πολιτικής Άνοιξης προσήλθε στη Λέσχη ''Bilderberg'' στις 6 και 9 Ιουνίου στο Baden της Γερμανίας και στο Evian της Γαλλίας στις 21-24 Μαίου του 1992, προκειμένου, αργότερα να αναλάβει ''επαξίως'' τα ηνία της εξουσίας. Ο Κώστας Καραμανλής το 1998, ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1995 και παλαιότερα ονόματα που ''κοσμούσαν'' τις πολιτικές και κοινωνικές ελίτ της παγκόσμιας εξουσίας: Στέφανος Μάνος, Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, Γεράσιμος Αρσένης, Ανδρέας Ανδριανόπουλος, Θεόδωρος Πάγκαλος, Μιχάλης Παπακωνσταντίνου, Γιάννος Κρανιδιώτης, Γιώργος Αλογοσκούφης, Αννα Διαμαντοπούλου και Ντόρα Μπακογιάννη.


 ...Στα έργα και ημέρες όμως αυτού του σουρεάλ, κυβερνητικού μοντέλου,  

συγκαταλέγεται και η ''θεσμοποίηση'' του εσμού των πολιτικών γυρολόγων... 


Στα έργα και ημέρες όμως αυτού του σουρεάλ, κυβερνητικού μοντέλου, που νομιμοποίησε τον ορισμό και την ουσία της διαστροφής με πράξεις νομοθετικού  περιεχομένου, συγκαταλέγεται -για πρώτη φορά- και η ''θεσμοποίηση'' του εσμού των πολιτικών γυρολόγων! Τέρενς Κουίκ, Κατερίνα Παπακώστα, Έλενα Κουντουρά, Θανάσης Παπαχριστόπουλος, Κώστας Ζουράρης -προεξάρχοντος του Πάνου Καμένου- παρέδωσαν απλά μαθήματα πολιτικού τυχοδιωκτισμού και ιδεολογικής, ανταποδοτικής ανακύκλωσης. Ανήγαγαν την φρονηματική μετάλλαξη και την ιδεολογική αυτοαναίρεση στην πιο σύγχρονη και επίκαιρη μορφή κυβερνητικού ''Μαυρογιαλουρισμού'', τη στιγμή, που η αναβίωση του αήθους και ξετσίπωτου ''Αυριανισμού'' της δεκαετίας του '80 μετεξελίχθηκε σε έναν πρωτόγονο, δύσοσμο και ''κακοτράχαλο'' ''Πολακισμό'', που στάζει αίμα και μίσος από την αμετροεπή λαγνεία της εξουσίας. 



...Αυτό το αριστερίστικο, ιδεοληπτικό αλαλούμ εργάστηκε και λειτούργησε, 

ως κυβερνητικός προαγωγός και  κρατικός νταβάς  πάνω 

σε μια συνομοταξία από αρσενικοθήλυκα κοπέλια, 

βαρύτονα, βραχνιασμένα τραβεστί και τρανσέξουαλ, χειρουργημένα παλικάρια... 


Κι ενώ, ένας λαός ανήθικα διαπομπευόμενος, οικονομικά αποδεκατισμένος και ψυχικά μετέωρος αγωνιζόταν να ορθοστατήσει, επί ένα ολόκληρο χρόνο η κυβερνητική ατζέντα ''ηδονιζόταν'' ανεξέλεγκτα και ''αυτοικανοποιόταν'' υπερφίαλα υπό το κράτος της θεσμοποίησης και διαφήμισης της ''Ομοφυλοφιλικής Υπερηφάνειας (?) (Gay Pride)...! Αυτό το αριστερίστικο, ιδεοληπτικό αλαλούμ εργάστηκε και λειτούργησε, ως κυβερνητικός προαγωγός και  κρατικός νταβάς  πάνω σε μια συνομοταξία από ασρενικοθήλυκα κοπέλια, βαρύτονα, βραχνιασμένα τραβεστί και τρανσέξουαλ, χειρουργημένα παλικάρια, που επιχείρησαν (φευ) να ιδεολογικοποιήσουν την διαστροφή και να αιτιολογήσουν την παράβαση! Ένας λαός αιφνιδιαστικά άναυδος και εκπληκτικά αμήχανος υπό το κράτος της οικονομικής ένδειας και της κατά Θεόν αποστασίας καλούνταν να ονοματίσει το γυιο, ως κόρη ή την κόρη, ως γυιο! Τα υπό γενετική αυτοαναίρεση 15χρονα θα έπρεπε να δηλωθούν, ως δηλωμένα τραβεστί της Βουκουρεστίου ή ως αποκλειστικές εταίρες του Μεταξουργείου. Εσχάτως εμφανίσθηκαν και ουδετέρας φύσεως ανθρωποειδή, που αυτοερμηνεύθηκαν και αποχαρακτηρίστηκαν κάτι σαν εξωγαλαξιακές οντότητες του Υπερπέραν.



...Αν οι μισοί -μόνο εξ' αυτών- αντιδρούσαν 

έτσι και για την Παναίρεση του Οικουμενισμού, 

η γνήσια Ορθοδοξία θα διέλαμπε και μέσα σε αυτήν, την κρατούσα Εκκλησία... 


Στα της Εκκλησίας, οι κυβερνητικοί αρνησίθεοι -άμα και αντίχριστοι- κατά τον πρόσφατα αποβιώσαντα καθηγητή μας Σαράντο Καργάκο, μεταποίησαν, μετέθεσαν και μετάλλαξαν νομοθετικά, ακόμα και την έννοια της Πίστης στον Ένα, Τριαδικό Θεό μας, χαρακτηρίζοντας πλέον το επιδοτούμενο, αποικιακό Επαρχείο, ως ουδετερόθρησκο! Από εκεί και πέρα, η κατασκευή του μουσουλμανικού τεμένους στον Βοτανικό, η ίδρυση του Μουσουλμανικού Τμήματος στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο της Θεσσαλονίκης ή η έκδοση του Κορανίου ελληνιστί από το ''Ίδρυμα Λάτση'', του οποίου μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου είναι ο κ. Γαβρόγλου, αποτελούν απλά παραλειπόμενα. Κι όμως ο αριστερός κ. Γαβρόγλου υπήρξε φοιτητής και καθηγητής στα μεγαλύτερα, καπιταλιστικά και δυτικογενή Πανεπιστήμια του κόσμου, όπως του Λάγκαστερ, του Κέιμπριτζ, του Χάρβαρντ, της Βοστώνης και της Μασαχουσέτης! Όταν ο... προηγούμενος του ''Κοινοβίου Σύριζα'' Νίκος Φίλης έβαζε χέρι στο δημοσιοϋπαλληλικό προσωπικό της επισήμου Εκκλησίας ξεσηκώθηκε το σύμπαν! Αν οι μισοί -μόνο εξ' αυτών- αντιδρούσαν έτσι και για την Παναίρεση του Οικουμενισμού, η γνήσια Ορθοδοξία θα διέλαμπε και μέσα σε αυτήν, την κρατούσα Εκκλησία! Εις μάτην, όμως...


...Η κυβέρνηση αυτή,
ως αλτρουιστική σέκτα ιδεοληπτικών ψηφοσυλλεκτών
εξάντλησε τις ουμανιστικές ανησυχίες της αποκλειστικά και μόνο
σε μικρές παραβατικές ομάδες με έφεση στο περιθώριο...


Η κυβέρνηση αυτή, ως αλτρουιστική σέκτα ιδεοληπτικών ψηφοσυλλεκτών εξάντλησε τις ουμανιστικές ανησυχίες της αποκλειστικά και μόνο σε μικρές παραβατικές ομάδες με έφεση στο περιθώριο! Ομοφυλόφιλοι, βαρυποινίτες, ΚΥΠατζίδικοι ''επαναστάτες'' της 17 Νοέμβρη, αναρχικά κολεγιόπαιδα των Βορείων Προατίων με χώρο δράσης τα Εξάρχεια, συνεπικουρούμενοι από εφοπλιστές και επιχειρηματίες αριστερού -βεβαίως- επαναστατικού προσανατολισμού: Γιάννα Αγγελοπούλου, Χρήστος Καλογρίτσας, Ιβάν Σαββίδης, Κατερίνα Παναγοπούλου, Όμιλος Μυτιληναίου και αρκετοί άλλοι. Ένα αρκούντως αξιόπιστο άρθρο για το ''Κόμμα των Πλουσίων'' μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ από τον Γιάννη Ξένο της ''Ρήξης'' του Γιώργου Καραμπελιά. Ποιός μπορεί να ξεχάσει τον Νοέμβριο του 1999, όταν ο ''Πλανητάρχης'' Κλίντον ερχόταν στην Αθήνα κι η Πρωτεύουσα καιγόταν από αντιστασιακές νεολαίες, που αντιδρούσαν κατά ενός ιμπεριαλιστή, μιλιταριστή και κεφαλαιούχου κοσμοκράτορα; Λίγες ημέρες μετά την επίσκεψη Κλίντον και συγκεκριμένα στις 22 Νοεμβρίου, οι επικεφαλής πολιτικών νεολαιών έδωσαν συνέντευξη για τα επεισόδια και τις συλλήψεις, που ακολούθησαν. Σε φωτογραφίες, που δημοσίευσε ο ημερήσιος Τύπος διακρινόταν... ο κ. Αλέξης Τσίπρας, γραμματέας τότε της Νεολαίας του Συνασπισμού, καθώς και ο Νίκος Σοφιανός, γραμματέας της τότε ΚΝΕ. 


...Ως αριστερός νεολαίος αντέδρασε δυναμικά στην επίσκεψη του Μπιλ Κλίντον στην Αθήνα 
και ως Πρωθυπουργός, 
τον τίμησε με την παρουσία του... στο 10ο ετήσιο συνέδριο 
του Ιδρύματος ''Κλίντον'' στο ξενοδοχείο ''Sheraton'' της Νέας Υόρκης... 


Κι όμως... τον Σεπτέμβριο του 2015, ως Πρωθυπουργός πλέον της χώρας συνάντησε τον Κλίντον στο ξενοδοχείο ''Sheraton'' της Νέας Υόρκης, όπου το Ίδρυμα ''Κλίντον'' οργάνωνε το 10ο ετήσιο συνέδριό του. Η Γιάννα Αγγελοπούλου, μέλος του ιδρύματος, είχε κανονίσει την συνάντηση. Ήταν εκείνη, που ανέλαβε να προλογίσει τον Τσίπρα με τα πιο θερμά λόγια, λέγοντας: "Ο Αλέξης Τσίπρας- είπε- έρχεται έχοντας μαζί του την καρδιά και τις ελπίδες του ελληνικού λαού". Η ατμόσφαιρα δεν θα μπορούσε να ήταν πιο φιλική για τον Πρωθυπουργό. Ο Τζο Στίγκλιτς, είχε λίγα λεπτά νωρίτερα απευθύνει έναν ακόμη φιλιππικό κατά της γερμανικής εμμονής στην λιτότητα, που καταστρέφει όχι μόνον την Ελλάδα, αλλά και την Ευρώπη. Ο Τζωρτζ Σόρος, που ήταν μεταξύ των ακροατών του πρωθυπουργού, θα έπαιρνε τον λόγο αμέσως μετά, σ έναν ενδιαφέροντα διάλογο με τον Ιταλό πρωθυπουργό Ρέντσι, και θα πρόσθετε μερικά ακόμη καρφιά στο φέρετρο της θεολογίας της λιτότητας, που καταστρέφει το ευρωπαϊκό όραμα. Και ο ίδιος ο Κλίντον έκανε σαφές -για όσους αμφέβαλαν- ότι θεωρεί την λιτότητα λάθος και ότι πιστεύει, πως η Ελλάδα δικαιούται μια ευκαιρία για ανάπτυξη.... 


...Η ''Πρώτη φορά Αριστερά'' -μόλις λίγο πριν τις εκλογές- έφερε τον νόμο Καλογήρου, 

προκειμένου να εκφράσει και εμπράκτως την ''συντροφική'' φιλαδελφεία της 

προς τους μπαχαλάκηδες ''συναγωνιστές'' των Βορείων Προαστίων, 

σε στρατευομένους Αφγανούς και Πακιστανούς  της πλατείας Εξαρχείων 

και σε βαριεστημένα κολεγιόπαιδα της εργατομάννας Κηφισιάς και της Εκάλης...


Το κομβικό σημείο συνάντησης της ''πολυπόθητης'' κοινωνικής ρήξης,  με την αμείλικτη, ασυγκίνητη και θηριώδη Realpolitik της Πρωθυπουργικής εξουσίας είναι ο μόλις δύο μηνών νόμος Καλογήρου. Αν με τον Νόμο Παρασκευόπουλου πέρασαν την έξοδο των φυλακών της χώρας χιλιάδες, ποινικοί βαρυποινίτες, ο Νόμος Καλογήρου έδωσε τη δυνατότητα σε κοινούς εγκληματίες, που έχουν καταδικασθεί σε ισόβια για ειδεχθή εγκλήματα, ακόμη και στους ΚΥΠατζίδικους ψευδοεπαναστάτες της 17 Νοέμβρη, να μπορούν πλέον να αποφυλακισθούν. Η ''Πρώτη φορά Αριστερά'' -μόλις λίγο πριν τις εκλογές- έφερε τον νόμο, προκειμένου να εκφράσει και εμπράκτως την ''συντροφική'' φιλαδελφεία της προς τους μπαχαλάκηδες ''συναγωνιστές'' των Βορείων Προαστίων, σε στρατευομένους Αφγανούς και Πακιστανούς  της πλατείας Εξαρχείων και σε βαριεστημένα κολεγιόπαιδα της Κηφισιάς και της Εκάλης, που στενάζουν οδυνηρά κάτω υπό το κράτος του αβάσταχτου, αχαλίνωτου και παρακμιακού τους πλούτου! Εκεί, όπου ο ''Ρουβίκωνας'', οσονούπω πνέει τα λοίσθια της απόστατης, παραισθησιογόνας και ''φαντασμαγορικής'' ζωής του, συστρατεύοντας βαποράκια, χρήστες, άστεγους και μικροκλέφτες, προκειμένου με σπρέι, λαδομπογιές κι ''αλευροπόλεμο'' να χτυπήσει αυτό το άθλιο κι απάνθρωπο καπιταλιστικό μας σύστημα!... 



...Μετά από όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα, 

το αριστεροδεξιό, τερατογενές απόρριγμα του ''Σύριζα'' 

αρχίζει πλέον να υποπτεύεται με σκωπτικό ύφος -αεροστεγώς-

διάτρητου  διανοούμενου: 

υποψιάζομαι, πως χάσαμε την Εξουσία σύντροφοι!


Το σύστημα αυτό -γιατι και η Αριστερά μετεξελίχθηκε σε αλαζονική, περιφρονητική και ματαιόδοξη, συστημική Εξουσία- κλείνοντας πονηρά το μάτι στο Κεφάλαιο έχει ανάγκη από πρακτορίσκους και επαγγελματίες δολοφόνους τύπου Κουφοντίνα, προκειμένου να αιτιολογήσει το αριστερό της παρελθόν. Όλα τα υπόλοιπα συνιστούν παστεριωμένα λόγια προς πλατιά, μαζική, εσωτερική κατανάλωση και εύπεπτη κατάποση των διαχειριστικών τους λόγων. Ουδείς από τον ''Σύριζα'' καταδίκασε ποτέ τις ''καλλιτεχνικές'', εξτρεμιστικές δημιουργίες της Κατεχάκη και των τοπικών Γραφείων Πληροφοριών της χώρας, πείθοντας τον αφελή κι ανύποπτο πολίτη, πως ο Κουφοντίνας, που σκότωσε με το 45άρι -σε 15 χρόνια 13 ανθρώπους- ήταν ξάδελφος του Τσε και νόθο παιδί του Στάλιν!... Μετά από όλα αυτά κι ακόμη περισσότερα, το αριστεροδεξιό, τερατογενές απόρριγμα του ''Σύριζα'' αρχίζει πλέον να υποπτεύεται με σκωπτικό ύφος -αεροστεγώς- διάτρητου διανοούμενου: υποψιάζομαι, πως χάσαμε την Εξουσία σύντροφοι!




Υ.Γ. Για την πώληση της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς ''τσελεμεντέδες'', για τους δολοφόνους χειρισμούς στη Μάνδρα και το Μάτι, για την απαίδευτη, ανάγνωστη κι αγνώριστη ''Φιλική'' Παιδεία, για τα Ρεπουσιογόνα, τοξικά και δύσοσμα αποβλήματα, για την ρυπογόνο επιδημία του καρκινογόνου, μεταστατικού ''Πολακισμού'', για τις στυλιστικές ενδυμασίες της bouffante μεταξωτής pochette του λαικού αγωνιστή κ. Κατρούγκαλου και πολλά άλλα ακόμη, θα χρειαζόμασταν μέρες ολόκληρες να γράψουμε επαρκέστερα γι' αυτά. Κι εσείς ακόμη αναρωτιέστε, γιατι χάσατε την Εξουσία σύντροφοι...




Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Πέμπτη, 4 Ιουλίου 2019

Η ΓΚΑΙΝΕ ΚΑΣΑΡΤΖΙΑΝ ΚΑΙ Η ATHENS VOICE




Προ ημερών, η Γκαϊανέ Κασαρτζιάν, που εργαζόταν ως αποκλειστική στο νοσοκομείο της Νίκαιας, πηδάει από το παράθυρο για να γλιτώσει τον έλεγχο. Το πρώτο πράγμα που σου έρχεται στο μυαλό είναι ο τρόμος που μπορούν να προκαλέσουν οι άθλιοι μηχανισμοί του κράτους σε έναν άνθρωπο χωρίς τα κατάλληλα πιστοποιητικά. Αυτόν τον τρόμο δεν τον αισθάνεται, ούτε ο αλήτης με τις μολότοφ, ούτε ο διαρρήκτης με τα καλάσνικοφ. Τον αισθάνθηκε προ μηνών η καθαρίστρια που καταδικάστηκε σε δεκαετή φυλάκιση, αλλά και προ ημερών η νοσηλεύτρια που τον πλήρωσε με τη ζωή της. 


Μετά μαθαίνεις, ότι τον έλεγχο τον είχε αναλάβει μια επιτροπή από νόμιμες νοσηλεύτριες που εργάζονται στο νοσοκομείο της Νίκαιας και στις οποίες ο Πολάκης είχε αναθέσει να αποκαταστήσουν τη νομιμότητα. Κάτι σαν λαϊκή αστυνομία δηλαδή. Και, αφού λειτουργεί η λαϊκή αστυνομία, γιατί να μη λειτουργούν και λαϊκά δικαστήρια; Θα μπορούσαν κάλλιστα να την ενοχοποιήσουν για την κατάρρευση των Ταμείων, για τον θάνατο της μεσαίας τάξης. Την καταδίκασαν σε θάνατο. 


Στην ανακοίνωσή της η ΠΟΕΔΗΝ την αποκαλεί «παράνομη νοσηλεύτρια». Ως γνωστόν, οι μόνοι που δεν είναι παράνομοι, αλλά «παράτυποι» είναι οι παράνομοι μετανάστες. Μέρες τώρα περιμένω, επί ματαίω, μια λέξη συγγνώμης από τις νόμιμες συναδέλφους της παράνομης. Λες και αγνοώ, πως η αγριότητα των επαγγελματικών ομάδων που θέλουν να προστατεύσουν τα χωράφια τους είναι μία από τις κακοφορμισμένες πληγές της ελληνικής ζωής.


Μια σοβαρή εφημερίδα, η Athens Voice, αναρτά ένα σχόλιο με το οποίο ειρωνεύεται τον πρωθυπουργό. Το σχόλιο χονδροειδές. «Κρίμα γιατί έχασε την ευκαιρία να συνοδεύσει τον πρωθυπουργό στο Προεδρικό Μέγαρο». Θυμίζω μόνον, ότι προ ετών ο κ. Τσίπρας συνοδευόταν στη γιορτή για την αποκατάσταση της δημοκρατίας από μια κυρία αφρικανικής καταγωγής. Στόχος του, να δείξει πως δεν είναι ρατσιστής. 


Παραβλέποντας βεβαίως το γεγονός ότι, αν επιλέγεις έναν άνθρωπο, ακόμη και για να τον τιμήσεις, με μόνο κριτήριο το χρώμα του δέρματός του, αναπαράγεις το χειρότερο είδος φυλετικής διάκρισης. Το ζήτημα είναι ότι στην εφημερίδα ξεσπάει όλο το βάθος του Διαδικτύου που δεν σηκώνει μύγα στο σπαθί της ηθικής. Και δεν είναι μόνον οι συριζαίοι, είναι και οι φανατικοί της πολιτικής ορθότητας, ο νεοπουριτανικός εσμός, η λαϊκή αστυνομία της γλώσσας και της έκφρασης. 


Και εννοείται, δεν τους φτάνει η συγγνώμη της εφημερίδας, όπως φαντάζομαι δεν θα έφτανε και η συγγνώμη της Γκαϊανέ Κασαρτζιάν στην επιτροπή ελέγχου. Προχθές, οι μιλίτσιες των Εξαρχείων επισκέφθηκαν για ακόμη μία φορά τα γραφεία της A.V. και τα γέμισαν με τα απορρίμματά τους.


Ο φανατισμός είναι εύφλεκτη ύλη. Καίει μυαλά και καίει ζωές, είτε όταν διεκδικεί επαγγελματικά δικαιώματα, είτε, όταν διεκδικεί τα δικαιώματα της ορθής σκέψης.



https://www.kathimerini.gr



Τάκης Θεοδωρόπουλος


Τετάρτη, 3 Ιουλίου 2019

Η ΕΛΛΑΔΑ ΦΕΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ





Στις 27/6/2019, η υποψήφια βουλευτής του Σύριζα στην Α΄ Πειραιά Μαρία Ρεπούση, 
γνωστή πλέον στο πανελλήνιο 
για τις εθνομηδενιστικές της απόψεις,
 αποτυπωμένες στο περιβόητο βιβλίο της ΣΤ΄ Δημοτικού και όχι μόνον, 
έδωσε συνέντευξη στον ραδιoσταθμό «Στο Κόκκινο». 
Είπε, ανάμεσα σε άλλα, 
για τις σεξιστικές επιθέσεις που δέχτηκε, 
καθ΄ όσον γυναίκα, 
παρουσιάζοντας τον εαυτό της θύμα. 
ΟΧΙ, 
ουδέποτε είπε ή έγγραψε για συνωστισμό στην προκυμαία της Σμύρνης...
 κατά την Μικρασιατική καταστροφή του 1922...
και όλα αυτά είναι fake news εναντίον της!

Την άκουγα και δεν πίστευα στα αυτιά μου. Νόμιζα, ότι ήταν πρωταπριλιά και μας κάνει πλάκα ο σταθμός . Ήρεμη απόλυτα, χωρίς να σηκώνει την φωνή, έδειχνε αδιάψευστη. Η Οβιδιακή μεταμόρφωσή της υπήρξε τέλεια. Ε, τι σημασία έχει, αν το βιβλίο αποδεικνύει, ότι και το έγραψε και το είπε.


Είπε, ξείπε. Μήπως και ο αρχηγός της, το ίδιο δεν κάνει; Με τον Τσίπρα όλον αυτόν τον καιρό να διδάσκει τον ελληνικό λαό τον εθνικό ύμνο του ραγιά'' «Δεν μπορούσαμε να κάνουμε αλλιώς» (Εάν πράγματι πίστευε, τα όσα είχε εξαγγείλει στον ελληνικό λαό, ας πήγαινε σπίτι του. Τόσο απλά).


Είναι πράγματι αηδές να ασχολείται κανείς με persones τύπου Ρεπούση, Λιάκου, Δραγώνα, Φίλη, Γαβρόγλου και λοιπών. Καταδεικνύει την απόλυτη παρακμή και σήψη, την οποία βιώνει ή χώρα. Τον ιστορικό εκφυλισμό, τον προωθεί κυρίως η αριστερά της παγκοσμιοποίησης και ο νεοφιλελευθερισμός.


Όμως, ή Ρεπούση, μαθήτρια του Αντώνη Λιάκου του τροτσκιστή, του αναδειχθέντος καθηγητή με παράνομο τρόπο , καταδικασθέντος από το συμβούλιο Επικρατείας, αποτελεί αιχμή του αναθεωρητισμού και του εθνομηδενισμού στην χώρα. Ο Λιάκος ανεδείχθη, ως καθηγητής με παράνομο τρόπο και έχει καταδικαστεί από το συμβούλιο Επικρατείας. Η απόφαση ουδέποτε έγινε εκτελεστή. Ο Λιάκος είχε πάντοτε πολύ δυνατούς προστάτες.


Δεν είναι τυχαίο, πως η σύντροφός του Μυρσίνη Ζορμπά, στέλεχος του ιδρύματος Σόρος στην χώρα μας, διορίστηκε υπουργός πολιτισμού από τον εθνομηδενιστή Τσίπρα. Ούτε είναι τυχαίο ότι, την 28 η Οκτωβρίου 2018, ημέρα της δολοφονίας του Κατσίφα στην Βόρεια Ήπειρο από τις καταδρομικές δυνάμεις του Ράμα, το ζευγαράκι Λιάκου – Ζορμπά, που εκπροσωπούσε την κυβέρνηση στους Βουλιαράτες, έτρωγαν σε ταβέρνα και λίγο πιο πάνω εκτελούσαν οι Αλβανοί το ελληνόπουλο!


Όχι, δεν είδαν, δεν κατάλαβαν τίποτα. 'Αλλωστε, το θύμα ήταν Έλληνας πατριώτης, εθνικιστής… Στην ελληνική βουλή, μέσα, δεν έκανε την ανατριχιαστική ομολογία ο ''Σύριζα'', ότι ''ο πραγματικός μας εχθρός δεν είναι ο σκοπιανός εθνικισμός, αλλά ο ελληνικός εθνικισμός''; Δηλαδή, η Αριστερά του Τσίπρα είναι πρόθυμη να συμμαχήσει με οποιονδήποτε πλαστογραφεί ή σφετερίζεται την ελληνική ιστορία, επειδή την θεωρεί εκτροφείο ''εθνικισμού και προγονοπληξίας''.


Ήταν ανέκαθεν πολύ σημαντικό για την Αριστερά να κυριαρχεί στην αρένα των ιδεών, ούτως ώστε να κρεμάει ταμπέλες ''εθνικιστή'' σε όσους διαφωνούσαν μαζί της και αναδείκνυαν την εθνική μας ταυτότητα. Αυτό πού οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε είναι, ότι η άθλια κυβέρνηση Σύριζα έχει κηρύξει πόλεμο στην ελληνική ιστορία, και ένα επεισόδιο αυτού του πολέμου είναι και η προδοσία της Μακεδονίας και η ετοιμαζόμενη μοιρασιά του Αιγαίου. ''Να μη είμαστε μοναχοφάηδες'', δήλωσε ο πρώην υπουργός εξωτερικών Κοτζιάς, ''Η Τουρκία έχει τεράστια ακτογραμμή , άρα έχει και αυτή δικαιώματα'' δηλώνει και ο νυν υπουργός Κατρούγκαλος... Επίσκεψη Τσίπρα στην Άγκυρα και την επί δυόμισυ ώρες χωρίς πρακτικογράφους συζήτηση, που είχε με τον Ερντογάν. Τί συζητούσαν; Oυδείς γνωρίζει. Όλοι όμως εικάζουμε. Μοιρασιά του Αιγαίου, όχι συμπαράσταση στην Κύπρο, παραχωρήσεις στην Θράκη και ποιος ξέρει τι άλλο.


Εκ των πραγμάτων τίθεται το ερώτημα: Tο εθνομηδενιστικό αυτό κόμμα που κυβερνά, βάλθηκε να υπονομεύσει την ίδια, την εθνική ύπαρξη των Ελλήνων; Η ιστορία μας βάλλεται, διότι αποτελεί έναν από τους ισχυρότερους πυλώνες του έθνους μας, και ή ίδια, αυτή καθ΄ εαυτή η έννοια του έθνους είναι ανάθεμα για τους αριστερούς. Ανάθεμα και για τον Σόρος, δηλαδή τις αγορές, δηλαδή την αυτοκρατορία του χρηματοπιστωτικού συστήματος. 


Η ταύτιση της αριστεράς με τον Σόρος είναι πλήρης. Υλοποιούν την ατζέντα του με ευλαβική προσήλωση και συνέπεια. Στο λαθρομεταναστευτικό (νομικός όρος, και όχι προσφυγικός) λειτουργούν, ως υπάλληλοι. Εποικίζουν την χώρα. Επιδιώκουν Ελλάδα χωρίς Έλληνες. Γι΄ αυτό και έχουν αλλεργία με την εθνική μας κληρονομιά. Σε λίγο, θα δούμε τις πολυεθνικές να κρεμούν κόκκινες σημαίες στους ιστούς τους. Την γαλλική liberation, την έχει προ πολλού αγοράσει ο Ρότσιλντ. Μα, αυτός, ο ίδιος ο Rothschild δεν συμβουλεύει επισήμως και επ΄ αμοιβή τον Τσίπρα, πώς να ξεπουλήσει και τα τελευταία μας ασημικά;


Με αφορμή αυτό, το απίθανης ανηθικότητας άκουσμα, από μια συμβολική μορφή του εθνομηδενισμού, θέλησα να ξαναθυμηθούμε λίγες ημέρες,  πριν τις εκλογές,  ποιος είναι,  τι. Περίμενα από την δημοσιογράφο κυρία Λουπάκη,  που της έπαιρνε συνέντευξη να την ρωτήσει, πώς της παρεχωρήθη διαβατήριο από την  ''τουρκική δημοκρατία''; 



 Όπως,   ίσως γνωρίζετε, 

 είναι εξαιρετικά δύσκολο -ιδιαίτερα για Έλληνα-  να πάρει τουρκικό διαβατήριο. 

Η Ρεπούση,  πώς το πήρε; 

 Και εάν είναι αλήθεια, τα ποσά που βρέθηκαν στο όνομά της στην λίστα Λαγκάρντ, 

πόθεν έσχε; 

Η Ελλάδα ταξιδεύει. 

 Η Ελλάδα φεύγει από την Ελλάδα. 

 Αυτό επιδιώκουν άνθρωποι σαν την Ρεπούση. 

 Άνθρωποι με σημαία ευκαιρίας. 

 Άνθρωποι,  όχι απλώς ιδεοληπτικοί. Μήπως είναι και βαλτοί; 

Tην Κυριακή ψηφίζουμε. 

 Μακριά από εθνομηδενιστές κάθε είδους. 

 Το οφείλουμε στον τόπο μας.





Η Αθηνά Κατσαφάδου είναι δικηγόρος, τέως πρόεδρος Δημοτικού συμβουλίου Πειραιά.


Αθηνά Κατσαφάδου


Σάββατο, 29 Ιουνίου 2019

ΔΕΥΤΕ ΟΠΙΣΩ ΜΟΥ ΚΑΙ ΠΟΙΗΣΩ ΥΜΑΣ ΑΛΙΕΙΣ ΑΝΘΡΩΠΩΝ





Βασιλείου Σελευκείας:

Λόγος εις το «Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων»


Όσοι είναι σοφοί ιατροί, τότε αποδεικνύουν πιο θαυμαστή την τέχνη τους, όχι όταν καταπολεμήσουν το πάθος δια πυρός και σιδήρου, συμφώνως με τον νόμο του πολέμου, αλλά όταν, κολακεύοντας το πάθος με κάποια γλυκά φάρμακα, επινοήσουν την ίαση του πάσχοντος, και, αποφεύγοντας τις τεχνικές που του προκαλούν φόβο, κοιμίσουν τους πόνους με κάποια ήπια και εύληπτα παρασκευάσματα, και τον ελευθερώσουν από το πάθος. Έτσι ο πάνσοφος ιατρός και βασιλεύς, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, βλέποντας την Οικουμένη να νοσεί από το πάθος της ασεβείας και να φλεγμαίνει από τις κοσμικές απάτες που την οδήγησαν στην ειδωλομανία, δεν ρίπτει πύρινη βροχή, ούτε ωθεί τη θάλασσα να εκστρατεύσει κατά της ξηράς, ούτε εξοπλίζει κατά της ασεβείας τη βία των στοιχείων της φύσεως, αλλά πείθει με θαύματα, προσελκύει με ευεργεσίες, και με ουράνιους λόγους μεταπλάθει τα φλεγμονώδη πάθη της ψυχής. 


Ήδη δε επιλέγει και μερικούς ευτελείς μαθητάς και εμπιστεύεται στα χέρια και στις γλώσσες τους την ιατρεία της Οικουμένης. «Περιπατών» λέγει «παρά την θάλασσαν της Γαλιλαίας είδε δύο αδελφούς, Σίμωνα τον λεγόμενον Πέτρον και Ανδρέαν τον αδελφόν αυτού, βάλλοντας αμφίβληστρον (δίκτυ) εις την θάλασσαν. Ήσαν γαρ αλιείς. Και λέγει αυτοίς. Δεύτε οπίσω μου και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων. Οι δε ευθέως αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ». Ω της αληθώς μεγάλης βουλής και της αθανάτου σοφίας! Θέλοντας να διδάξει τους ανθρώπους πράγματα παράδοξα και δόγμα νέον και πολιτείαν ουράνιον, και αναζητώντας εκείνους που θα υπηρετήσουν ένα τέτοιο δόγμα, παρέβλεψε πόλεις, διέγραψε δήμους, δεν εζήτησε τη βοήθεια κάποιας βασιλείας, περιφρόνησε τη δύναμη του πλούτου, εμίσησε την ισχύ των ρητόρων, δεν εστήριξε την ελπίδα του σε γλώσσες φιλοσόφων. 


Παρέτρεξε έθνη και δεν υπελόγισε ούτε σε στρατιωτική προπαρασκευή ούτε σε ικανότητα χειρών ούτε σε ταχύτητα ποδών. Και γιατί απαριθμώ τα ανθρώπινα πλεονεκτήματα; Αφήνοντας τις τάξεις των αγγέλων να παραμένουν στην ησυχία, περιήρχετο λιμένες και ποταμούς, ακρογιαλιές και εργαστήρια, θέλοντας να δανεισθεί από αυτά τους υπηρέτες των δογμάτων. Και παρουσιαζόμενος ενώπιόν τους παρακαλούσε λέγοντας: «Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων». Εσάς, λέγει, ήλθα να θηρεύσω. Αλιείς επιζητώ και όχι βασιλείς. Ναύτες προτρέπω, όχι δυνάστες. Παύσετε να αγωνίζεσθε κατά της αψύχου θαλάσσης. Μεταφέρετε για χάρη μου την αλιευτική τέχνη στην ξηρά. 


Εδώ υπάρχει πέλαγος ασεβείας. Σ’ αυτό απλώστε προς χάριν μου τα δίκτυα σας και θηρεύσετε την ευσέβεια. «Δεύτε οπίσω μου» μαθηταί ιδικοί μου και καθηγηταί της Οικουμένης. Χρησιμοποιήστε την τέχνη σας για αλιεία ουράνια. Θάλασσα ειδωλολατρίας απλώνεται παντού, από νέφος πολυθεΐας καλύπτεται η κτίσις. Βυθός ασεβείας έχει κατακλύσει τα πάντα. Πνίγονται άνθρωποι κάτω από τα δαιμονικά κύματα. Πλήρης ο κόσμος από τη δυσωδία των αιμάτων, μολύνεται από τις ζωές που θυσιάζονται. Σε αλιείς θα αναθέσω τη θεραπεία τους, την ιδική σας τέχνη επιζητεί το πάθος τούτο. Ας χρησιμοποιήσουμε σωτήριο φάρμακο για την κτίση που κινδυνεύει.


«Δεύτε οπίσω μου. Οι δε, αφέντες τα δίκτυα ηκολούθησαν αυτώ». Συντρέχει από τον πόθο του Δεσπότου ο χορός των μαθητών. Δεν εθεώρησε ως φαντασία την κλήση, ούτε το μέγεθος της υποσχέσεως τους στέρησε τις ελπίδες, ούτε τους ανάγκασε να εκστομίσουν παρόμοια λόγια προς τον Δεσπότη: Γιατί μας χλευάζεις άνθρωπε, βλέποντάς μας να παλεύουμε με τα κύματα; Γιατί εμπαίζεις τον κόπο μας με λόγια άξια γέλωτος; Μας βλέπεις να ταλαιπωρούμεθα με τη θάλασσα, και ενώ η τέχνη κηρύττει την ευτέλεια, εσύ λέγεις «Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων»; Ποίον πλούτον επικαλούμενοι, ειπέ μας, θα ελκύσουμε τους ακροατάς; Μήπως θα τους δείξουμε τα σχισμένα δίκτυα και θα συλλάβουμε σαν θηράματα τους λαούς; Ποίαν ρητορικήν ικανότητα χρησιμοποιώντας θα σαγηνεύσουμε με την καλλιέπεια του λόγου τις ακοές; Ή μήπως με ναυτικές εκφράσεις θα αιχμαλωτίσουμε τις ψυχές των βασιλέων; Ιχθείς εμάθαμε να αλιεύουμε, όχι ανθρώπους.


Τίποτε από αυτά δεν είπαν, ούτε εσκέφθησαν, αλλά πραγματικά, αφού τους διαπέρασε ο λόγος σαν άγκιστρο, ακολούθησαν τον Δεσπότη που τους ωμιλούσε και εδιδάσκοντο μυστικώς τον τρόπο της αλιείας. Να αγρεύουν μάθαιναν, και εκείνα που επρόκειτο να πράξουν, τα υπέμειναν πρώτα εμπράκτως. Έλεγε: «Δεύτε», και καλούμενοι ακολουθούσαν. Ω! η έμπρακτος απόδειξις των λόγων! «Δεύτε», εγώ παρασκευάζω το δόλωμα με τα δικά σας λόγια. Εγώ θα επιστρέψω πόλεις και λαούς με τις φωνές τις δικές σας, σεις είσθε η απαρχή της αλιείας μου. Σας καλλιεργώ χρησιμοποιώντας προς τούτο εσάς τους ίδιους. Μου ήταν δυνατόν να χρησιμοποιήσω βασιλείς ως υπηρέτες. Μου ήταν δυνατόν να προσελκύσω γλώσσες ρητόρων για να υπηρετήσουν το δόγμα μου. Ημπορούσα να εμπιστευθώ στα αγγελικά τάγματα το κήρυγμα. 


Αλλά τότε η σπουδαιότης των υπηρετών θα αποσπούσε από εμένα τη δοξολογία. Διότι η δύναμις του υπηρετούντος υποκλέπτει τη δόξα του ενεργούντος. Δεν δέχομαι να υπηρετηθώ από τον πλούτο, μήπως συνεργαζόμενος νοθεύσει το θαύμα. Εσάς ευρίσκω έμπιστους φύλακες των θαυμάτων μου. Διότι από όποιους δεν διαθέτουν κανένα ανθρώπινο πλεονέκτημα, από εκείνους διαφυλάττεται ακεραία η δύναμις της Θεότητος. Έτσι θαυμάζεται και ο στρατιώτης, όταν επιτύχει κάποιο ανδραγάθημα με όπλα ευτελή. Η αρετή θέλει να διαμοιράζεται τη δόξα του κατορθώματος με εκείνον που το κατόρθωσε. Ας αναχαιτισθούν τα λόγια της απιστίας, ας φραγεί η γλώσσα, δεν χωρεί συκοφαντία. Ας μη λέγει κάποιος ασεβής, όταν βλέπει πόλεις και χώρες να αυτομολούν σύσσωμες προς το κήρυγμα: πώς δεν θα έπειθε ο Χριστός, αφού προέβαλε τους σοφιστάς ως κήρυκες; Εφόβισε με όπλα και υπέταξε ψυχές. Δεικνύοντας χρήματα δελέασε οφθαλμούς. Με τον φόβο κυρίευσε τη γνώμη. με πλήθη έφερε τα πλήθη με το μέρος του.


Σεις όμως, απογυμνωμένοι από όλα αυτά, απογυμνώστε από κάθε πρόφαση τους συκοφάντες. «Δεύτε οπίσω μου, και ποιήσω υμάς αλιείς ανθρώπων». Γίνετε μετά την θάλασσα αλιείς της ξηράς, ας περιβληθεί με δίκτυα η γη. Από τώρα θα είσθε αλιείς ανθρώπων. Επειδή οι άνθρωποι επινόησαν τους αλληλοσπαραγμούς κατά το παράδειγμα των ιχθύων, ας συλληφθούν από τα μεγάλα σας δίκτυα, ας υποστούν ό,τι και οι ιχθείς για να σωθούν. Αμέσως σαν να διαπέρασε άγκιστρο τις ακοές τους, ηκολούθησαν προθύμως αυτόν που αναζητεί ελεύθερα θύματα. Και χαιρετώντας τα δίκτυα απαρνήθηκαν τη θάλασσα και ακολούθησαν τα νεύματα του Σωτήρος. Έτσι λοιπόν, αφού προμηθεύθηκαν τα δίκτυα του Δεσπότου και έγιναν μαθηταί της παραδοξοτάτης αλιείας, όταν ο Κύριος ανελήφθη εις τους ουρανούς, οι μαθηταί αλίευαν με τα δίκτυα της χάριτος τα γένη των ανθρώπων. 


Και χρησιμοποιώντας τη νέα τέχνη σε συγκεντρώσεις Ιουδαίων, συνέλαβαν αμέσως τρεις χιλιάδες. Δευτέρα βολή, και τα δίκτυα ήρπασαν πέντε χιλιάδες. Ίσως ποθείτε να μάθετε το δόλωμα με το οποίο συνέλαβαν τους πέντε χιλιάδες. Ήταν ένας χωλός εμπρός στην ωραία πύλη, τον οποίο η φύσις, αδρανοποιώντας τις βάσεις των ποδών με μίαν ασθένειαν, τον παρέδωσε στη χάρη να τον μεταχειρισθεί όπως θέλει. Και αφού τον έδεσε ο Πέτρος με το άγκιστρο της πίστεως, έκαμε όλον τον δήμο δεσμώτη της γλώσσης του. Έγινε και εκείνος ο μέγας Κορνήλιος θήραμα αυτής της σαγήνης.