ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 4ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 58-60.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η αισθητή όραση των πνευμάτων προκαλεί πάντα μεγαλύτερη ή μικρότερη βλάβη σ' εκείνους που δεν έχουν πνευματική γνώση. Εδώ στη γη οι εικόνες της αλήθειας ανακατεύονται μ' εκείνες του ψεύδους. Η γη μας είναι τόπος όπου συνυπάρχουν το καλό με το κακό, ένας τόπος όπου έχουν εξοριστεί άνθρωποι και δαίμονες. Ο σαρκωμένος Θεός κατέβηκε στον τόπο αυτόν για να σώσει τους ανθρώπους. Προτού σηκωθεί κι ενανθρωπίσει ο Λόγος του Θεού, στον τόπο αυτό κατέβαιναν άγιοι άγγελοι στους ανθρώπους στα εκπεσμένα πλάσματα που όμως είχαν λάβει υπόσχεση σωτηρίας. Μετά την ενσάρκωση του Θεού Λόγου, οι άγιοι άγγελοι κατεβαίνουν στη γη αυτή για να βοηθήσουν τους ανθρώπους που αγωνίζονται για τη σωτηρία τους. Η γη αυτή όμως κατοικείται από ανθρώπους που μένουν θεληματικά στην κατάσταση της πτώσης κι από εκπεσμένους αγγέλους που επιμένουν στην πτώση τους και στο μίσος τους για το Θεό. Οι άνθρωποι που αρέσκονται κι επιμένουν στην αμαρτία προσπαθούν να τραβήξουν κι άλλους στον ίδιο δρόμο. Τα πονηρά πνεύματα είναι ειδικά επιφορτισμένα με το καθήκον αυτό. Κι οι δαίμονες είναι πολύ πιο αποτελεσματικοί στην απώλεια των ανθρώπων, από πολλούς κακότροπους ανθρώπους. Η ζημιά στους ανθρώπους βρίσκεται στην ολοκληρωτική κυριαρχία του κακού, στον απόλυτο αποκλεισμό του καλού. Οι ικανότητες των πονηρών πνευμάτων ξεπερνούν εκείνες των πονηρών πνευμάτων, που είναι περιορισμένες από το βάρος και την ταχύτητα του σώματος. Οι δαίμονες κινούνται ελεύθερα και γρήγορα σ' όλον τον κόσμο, κάνουν εύκολα πράγματα που είναι αδύνατα για τους ανθρώπους. Οι άνθρωποι δεν έχουν άλλη επιλογή, παρά να μένουν ικανοποιημένοι με όσα πονηρά μπορούν να κάνουν στη σύντομη πορεία τους στη γη. Οι πονηρές προθέσεις τους σβήνουν από μόνες τους τη στιγμή που εγκαταλείπουν την πραγματικότητα την πραγματικότητα της επίγειας ζωής παρά τη θέλησή τους, την ώρα που τους καλεί ο Θεός στην κρίση για την αιωνιότητα. Οι δαίμονες αντίθετα παραμένουν στη γη από τη στιγμή της τελικής πτώσης τους (βλ. Γέν. γ' 14), ως το τέλος του κόσμου. Εύκολα μπορεί να φανταστεί κανείς πόση εμπειρία από πονηρίες και κακουργίες έχουν συσσωρεύσει όλο αυτό το χρονικό διάστημα, έχοντας υπόψη πως οι ικανότητες κι οι κακές τους προθέσεις δεν αναστέλλονται από κάποια καλή φιλοδοξία ή πρόθεση. Ακόμη κι όταν προσποιούνται πως έχουν καλό σκοπό, μοναδικός τους στόχος είναι πώς θα πραγματοποιήσουν καλύτερα τα πονηρά σχέδιά τους. Δεν μπορούν να έχουν καλές προθέσεις. Εκείνοι που βλέπουν πνεύματα με τα σωματικά τους μάτια, εύκολα μπορούν να πλανηθούν και στη συνέχεια να βλαφτούν ή και να καταστραφούν. Αν την ώρα που βλέπει πνεύματα κάποιος άνθρωπος τα πιστέψει ή τα εμπιστευτεί, σίγουρα θα πλανηθεί, θα ξεστρατίσει και το πνεύμα του θα εκμαυλιστεί. Αυτό δεν το καταλαβαίνει ο άπειρος. Στη συνέχεια η δυνατότητα διόρθωσης και σωτηρίας σχεδόν χάνεται. Αυτό το έπαθαν πολλοί, πάρα πολλοί άνθρωποι.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 58-60.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 14ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 143-147.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

ΕΠΙΛΟΓΟΣ

Όλοι εμείς που με το έλεος του Θεού κληθήκαμε στη μοναχική ζωή, ας κάνουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για ν' αποκτήσουμε τη γνώση των πνευματικών προϋποθέσεων που είναι απαραίτητες για τη σωτηρία μας. Ας μην ικανοποιούμε την αργή περιέργειά μας, το μάταιο και ανώφελο θόρυβο. Είναι τρομερό να παραμένουμε αμέριμνοι σε τέτοιον ιερό αγώνα. Το αποτέλεσμα τέτοιας αμέλειας μπορεί ν' αποβεί βαρύ, να προκύψει αθεράπευτη ζημιά και πολλές φορές να οδηγήσει στον όλεθρο. Ας προσπαθήσουμε ν' αποκτήσουμε την πτωχεία του πνεύματος, θρήνο, ταπείνωση και δίψα για την ουράνια αλήθεια. Ας ζητήσουμε από το Θεό να μας φανερώσει τις αμαρτίες μας και να μας χαρίσει αληθινή μετάνοια. Ας ικετεύσουμε το Θεό να μας αποκαλύψει τα πάθη μας και να μας δώσει την ανάλογη θεραπεία. Ας προσευχηθούμε στο Θεό να μας φανερώσει την πτώση της ανθρωπότητας, τη λύτρωσή της από το Θεάνθρωπο, το σκοπό της επίγειας περιπέτειάς μας, την αιωνιότητα που μας περιμένει, και που θα είναι είτε ατελεύτητη χαρά είτε ατελεύτητη κόλαση. Ας προσευχηθούμε να μας προετοιμάσει, να μας κάνει άξιους της ουράνιας μακαριότητας, να καταστρέψει τα αρχεία που μας καταδικάζουν στις φυλακές του Άδη. Ας ζητήσουμε από το Θεό να μας χαρίσει αγνότητα και ταπείνωση, απ' όπου προέρχεται ο καρπός της πνευματικής διάκρισης, για να διακρίνουμε το καλό από το κακό. Η πνευματική διάκριση καταστρέφει κάθε πλάνη των παθών μας που συχνά εμφανίζεται στους άπειρους και εμπαθείς σαν πράξη ύψιστης επιδοκιμασίας ή ακόμα σαν χάρισμα του Θεού. Η πνευματική διάκριση αποκαλύπτει τα προσωπεία των εκπεσμένων, με τα οποία προσπαθούν να κρυφτούν οι ίδιοι, αλλά να κρύψουν και τις παγίδες τους. Ας παρακαλέσουμε το Θεό να μας χαρίσει πνευματική θεωρία των πνευμάτων, ώστε να μπορέσουμε να να τα διακρίνουμε στους λογισμούς και τα όνειρα που μας βάζουν, να διακόψουμε την πνευματική επικοινωνία μας μαζί τους, να ξεφύγουμε από το ζυγό τους κι να ελευθερωθούμε από τη δουλεία τους. Ο κίνδυνος για μας βρίσκεται στην επικοινωνία μας με τα εκπεσμένα πνεύματα, στην υποταγή μας σ' αυτά. Ας εγκαταλείψουμε την άγνοια και τις επικίνδυνες επιθυμίες να βλέπουμε αισθητά οράματα, έξω από την τάξη που όρισε ο Θεός. Ας ακολουθήσουμε τη διδασκαλία των αγίων πατέρων και την παράδοση της Ορθόδοξης Εκκλησίας μας με ευλάβεια και υποταγή. Ας υποταχτούμε με ευλάβεια στην τάξη του Θεού. Εκείνος κάλυψε τις ψυχές μας με τον πυκνό πέπλο των σωμάτων μας κατά τη διάρκεια της επίγειας διαδρομής μας, μας ξεχώρισε με το σώμα μας αυτό από τα κτιστά πνεύματα, για να μας προστατεύσει από τα εκπεσμένα. Δεν έχουμε ανάγκη την αισθητή αντίληψη των πνευμάτων για να τελειώσουμε το επίπονο επίγειο ταξίδι μας. Αυτό που χρειαζόμαστε είναι ένα φως ξεχωριστό. Και το φως αυτό μας δόθηκε. <<Λύχνος τοις ποσί μου ο νόμος σου και φως ταις τρίβοις μου>> (Ψαλμ. ρη' 105). Εκείνοι που πορεύονται διαρκώς μέσα στο φως του θείου νόμου δε θα πλανηθούν ούτε από τα πάθη τους ούτε από τα εκπεσμένα πνεύματα, όπως μαρτυρεί η Αγία Γραφή: <<Ειρήνη πολλή τοις αγαπώσι τον νόμον σου, και ουκ έστιν αυτοίς σκάνδαλον>> (Ψαλμ. ριη' 165). Το θεϊκό φως αποκαλύπτει όλους τους κρυφούς και φανερούς κινδύνους στο δρόμο μας. Δεν αποκαλύπτει μόνο την πτώση μας ή τα εκπεσμένα πνεύματα, αλλά και τα θαυμάσια του Θεού. <<Υπέρ τους εχθρούς μου εσόφισάς με την εντολήν σου, ότι εις τον αιώνα εμή έστιν>>, λέει ο προφήτης (Ψαλμ. ριη' 98). <<Εκκλίνατε απ' εμού, πονηρευόμενοι>> (Ψαλμ. ριη' 115). Δεν υπάρχει τόπος για σας, γιατι εντρυφώ πάντα στο νου του Θεού. <<Ως ηγάπησα τον νόμον σου, Κύριε' όλην την ημέραν μελέτη μου έστιν>> (Ψαλμ. ριη' 97). Όλη τη μέρα, ολόκληρη ζωή, που δίκαια την ονομάζω μια μέρα επειδή φωτίζεται από το νόμο του Θεού, και που θα μπορούσα να την ονομάσω και νύχτα, λόγω της κυριαρχίας του σκότους στο ανθρώπινο γένος, που προέρχεται από τον άρχοντα αυτού του κόσμου. <<Η εντολή Κυρίου τηλαυγής, φωτίζουσα νήπια>> (Ψαλμ. ιη' 9). Η αμαρτία που παρουσιάζεται σαν αρετή και οι σκοτεινοί δαίμονες, που παρουσιάζονται σαν άγγελοι φωτός, δεν μπορούν να κρυφτούν από το φως. Όταν έρθει ο καιρός που έχει ορίσει ο Θεός και που μόνο Εκείνος γνωρίζει, σίγουρα θα μπούμε και μεις στον κόσμο των πνευμάτων. Για τον καθένα μας ο καιρός αυτός δεν είναι μακριά. Είθε να μας βοηθήσει ο Θεός, ο θησαυρός των αγαθών, να ζήσουμε τον επίγειο βίο μας με τέτοιο τρόπο, ώστε να διαρρήξουμε κάθε δεσμό και κοινωνία με τα εκπεσμένα πνεύματα και να έρθουμε σε κοινωνία με τα άγια αγγελικά τάγματα, αν είναι δυνατό κι απ' αυτή τη ζωή ακόμα. Κι όταν έρθει η ώρα να χωριστούμε από το σώμα μας, να ενωθούμε με τις άγιες αγγελικές δυνάμεις, όχι με τα εκπεσμένα πνεύματα. Τότε θα δούμε με ανέκφραστη χαρά τις τάξεις των αγίων αγγέλων και των οσίων στα αχειροποίητα ενδιαιτήματά τους, στο αιώνιο πνευματικό συμπόσιό τους. Μετά θα γνωρίσουμε και θα δούμε τον εκπεσμένο Εωσφόρο με το σκοτεινό στρατό του. Μετά η όψη των δαιμόνων, των θλιβερών αυτών όντων, θα ικανοποιήσει τη φυσική μας περιέργεια χωρίς κίνδυνο, αφού όλοι μας θα έχουμε σφραγιστεί από το χέρι του Θεού σε μια αναλλοίωτη κατάσταση, όπου ο πονηρός δε θα μπορεί ούτε να μας πλανήσει ούτε να μας βλάψει. Αμήν.

Τ έ λ ο ς

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 143-147.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 13ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 124-128.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η πνευματική αντίληψη των Πνευμάτων

Τα πονηρά πνεύματα διεξάγουν πόλεμο απηνή εναντίον των ασκητών. Επιζητούν ν' αποσπάσουν την προσοχή τους και να τους κάνουν να μη ζουν σύμφωνα με τις ευαγγελικές εντολές, ν' απομακρυνθούν από τη χριστομίμητη ταπεινοφροσύνη, τη μετάνοια, την πνευματική θεωρία, την αποδέσμευση και την απαλλαγή από τη δουλεία των παθών ή από την απάθεια και την ανάσταση της ψυχής. Το κάνουν αυτό για να τους κρατήσουν τυφλούς, δούλους, σε κατάσταση νέκρωσης. Στη μάχη αυτή ξεδιπλώνουν κι αναπτύσσουν όλη την κακία και πανουργία τους. Η πανουργία κι η κακία αποδίδονται ως ιδιότητες στα πονηρά πνεύματα όχι επειδή έτσι δημιουργήθηκαν. Όχι! Γνωρίζουμε από τη διδασκαλία του Μεγάλου Αντωνίου ότι τα πονηρά πνεύματα δημιουργήθηκαν αγαθά, απαλλαγμένα από κακία. Με την εκούσια πτώση τους έμαθαν την κακία και στερήθηκαν την καλοσύνη. Ας επαναλάβουμε ό,τι είπαμε νωρίτερα: Η πτώση του ανθρώπου συνίσταται στη μίξη του αγαθού με το κακό. Η πτώση των πνευμάτων όμως συνίσταται σε μια καθολική άρνηση του αγαθού και σε μια καθολική αφομοίωση του κακού. <<Προς πάσας τας εντολάς σου κατωρθούμην, πάσαν οδόν άδικον εμίσησα>> (Ψαλμ. ριη' 128), λέει ο ιερός ψαλμωδός. Το πονηρό πνεύμα αντίθετα, αντεπιτίθεται σε κάθε εντολή του ευαγγελίου και μισεί κάθε προσπάθεια θεάρεστης ζωής. Παρατηρώντας όμως αυτήν την αντίδρασή τους στις εντολές του ευαγγελίου και τη συμμετοχή τους σε κάθε αμαρτωλή κίνηση ξι επιθυμία, οι ευλαβείς ασκητές μελετούν τα πονηρά πνεύματα, τ' αναγνωρίζουν κι αποκτούν σχετική γνώση. Τα οράματα που αξιώνονται κάποτε να βλέπουν με αισθητό τρόπο, λειτουργούν επικουρικά μόνο στη γνώση των πονηρών πνευμάτων. Με τον ίδιο τρόπο γνωρίζουμε τους ανθρώπους. Η βαθιά γνώση του ανθρώπου αποκτάται με τη μελέτη της σκέψης, των αισθημάτων και των ενέργειών του. Όσο λεπτομερέστερη είναι η μελέτη αυτή, τόσο πιο ακριβής είναι η γνώση. Από μόνη της όμως η συνάντηση μ' έναν άνθρωπο δε λειτουργεί αποτελεσματικά σε ακριβή γνώση του. Τα πονηρά πνεύματα μας ενοχλούν με διάφορους λογισμούς, με όνειρα και με δοκιμασίες. Από τις ενέργειές τους αυτές μπορούμε να τα δούμε και να τα μελετήσουμε. Η Αγία Γραφή μας μιλάει για όλες αυτές τις ενέργειες. Το ευαγγέλιο αναφέρει πως ο διάβολος πρώτα έβαλε στην καρδιά του Ιούδα του Ισκαριώτη τη σκέψη να προδώσει το Θεάνθρωπο και μετά μπήκε ολόκληρος μέσα του (βλ. Ιωάν. ιγ' 2 και ιβ' 27). Είχε αρχίσει να παραβαίνει τις ευαγγελικές εντολές και να ικανοποιεί το πάθος του με το πρόσχημα της μέριμνας για τους φτωχούς. Ο διάβολος εκμεταλλεύτηκε το πάθος του αυτό και άρχισε να του υποβάλλει την ιδέα της προδοσίας. Όταν ο Ιούδας υιοθέτησε την εισήγηση του διαβόλου κι αποφάσισε να τη θέσει σε πράξη, τότε ο διάβολος τον είχε καταλάβει εξ ολοκλήρου. Γράφει ο ιερός Θεοφύλακτος: <<Ο σατανάς μπήκε στον Ιούδα, δηλαδή μπήκε στην ίδια την καρδιά του, κυριάρχησε στην ψυχή του. Στην αρχή ο διάβολος τον ενοχλούσε εξωτερικά με το πάθος της φιλαργυρίας του, τώρα όμως τον κατέλαβε ολόκληρον>>. Είναι φοβερό το να συμφωνείς με τη σκέψη του διαβόλου. Μετά από τέτοια συμφωνία ο Θεός αποχωρεί από τον άνθρωπο κι εκείνος χαίρεται. Το ίδιο έγινε με τον Ανανία και τη Σαπφείρα, όπως διαβάζουμε στις Πράξεις των Αποστόλων. Κι αυτοί με υπόδειξη του διαβόλου συμφώνησαν να πουν ψέματα και να ξεγελάσουν το Άγιο Πνεύμα. Αμέσως μετά το πνευματικό αυτό έγκλημα έπεσαν νεκροί. Είπε ο άγιος απόστολος Πέτρος: <<Ανανία, διατί επλήρωσεν ο σατανάς την καρδίαν σου, ψεύσασθαί σε το Πνεύμα το Άγιον και νοσφίσασθαι από της τιμής του χωρίου>>; (Πράξ. ε' 3). Από τους σατανικούς πειρασμούς προς το Θεάνθρωπο, είναι φανερό πως ο διάβολος πειράζει τον άνθρωπο με φαντασίες. Σε μια στιγμή έδειξε στον Κύριο όλα τα βασίλεια της γης και τη δόξα τους. Αυτό σημαίνει πως τα έδειξε σε όνειρο. Ο νους μας έχει την ικανότητα να σκέφτεται και να φαντάζεται. Με τη φαντασία ο νους μας σχηματοποιεί τις εικόνες των πραγμάτων. Ο διάβολος χρησιμοποιεί την πρώτη ικανότητα για να μας υποβάλει εφάρματους λογισμούς και τη δεύτερη για να εντυπώσει μέσα μας πλανεμένες εικόνες. Γράφει ο όσιος Ησύχιος: <<Όπως το μικρό και απονήρευτο παιδί όταν βλέπει κάποιον θαυματοποιό χαίρεται και τον ακολουθεί, έτσι κι η ψυχή, που έχει δημιουργηθεί απλή κι αγαθή από τον Πανάγιο Κύριο, χαίρεται με τα όμορφα και απατηλά όνειρα του πονηρού. Έτσι πλανιέται και προσκολλάται στον πονηρό, που τον βλέπει ως καλό, και μπερδεύσει τις σκέψεις της με τις φαντασίες και τα ψέματα του διαβόλου>>. Ο δαιμονικός ρεμβασμός έχει πολύ βλαβερή επίδραση στην ψυχή, γιατί της δημιουργεί συμπάθεια προς την αμαρτία. Κι όταν εμφανίζεται συχνά, μπορεί να τη σημαδέψει ανεξίτηλα με επικίνδυνες τάσεις. Για το αποτέλεσμα που έχει η επίδραση του διαβόλου στον άνθρωπο, μαθαίνουμε πολλά από το βιβλίο του Ιώβ, καθώς και από το ευαγγέλιο, στην ιστορία της συγκύπτουσας γυναίκας που ήταν δεμένη από το διάβολο με πνεύμα ασθενείας (Λουκ. δ' 5). Το άγγιγμα του διαβόλου ξεσηκώνει τα σαρκικά πάθη και προκαλεί αρρώστιες, που δεν μπορούν να θεραπευθούν με τις συνηθισμένες ανθρώπινες γιατρειές. Ο άνθρωπος μπορεί να μελετήσει όλ' αυτά τα είδη τω δαιμονικών επιθέσεων στους ανθρώπους, όταν διαβάσει τις βιογραφίες των αγίων και τα έργα των αγίων πατέρων, που συντέθηκαν για την οικοδομή όλων των χριστιανών, αλλά κυρίως των ασκητών. Από μόμη της όμως η μελέτη των βιβλίων δεν είναι αρκετή. Η επαρκής γνώση αποκτάται με την εμπειρία. Όταν το πνεύμα του ανθρώπου αρχίζει να καθαρίζεται με τη χάρη του Θεού, τότε μεταβαίνει σταδιακά από τη γνώση των πνευμάτων στην πνευματική θεωρία τους. Η θεωρία αυτή επιτυγχάνεται από το νου και την καρδιά, κι είναι χάρισμα του Αγίου Πνεύματος. Είναι κάτι φυσικό στο νου και την καρδιά που έχουν αναγεννηθεί.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 124-128.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 12ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 107-111.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η αισθητή Αντίληψη των Πνευμάτων

Ο άγιος απόστολος Παύλος φάνηκε πως επισκέφτηκε κάποτε σε όραμα τον όσιο Ελεάζαρο του Ανζόρ και του μετέφερε κάποια μυστηριώδη διδασκαλία. Την άλλη μέρα ο Ελεάζαρος είδε το ίδιο όραμα. <<Έφτυσα στο πρόσωπό του>>, γράφει στις σημειώσεις του ο άγιος Ελεάζαρος. <<Φύγε μακριά εσύ κι οι πειρασμοί σου>>. του είπα. Κι αυτό γιατί ένιωσα μέσα στην καρδιά μου ποιός ήταν>>. Αυτό είναι ένα παράδειγμα ενέργειας των αισθήσεων που έχουν διδαχτεί να διακρίνουν το καλό από το κακό. Με τον ίδιο τρόπο ο όσιος Παχώμιος ο Μέγας έδιωξε το διάβολο που του εμφανίστηκε με τη μορφή του Χριστού (βλ. το Βίο του, 15 Μαϊου). Για τους άπειρους δόκιμους ο μόνος τρόπος ν' αποφύγουν την πλάνη και τον κίνδυνο είναι η αποφασιστική απόρριψη κάθε οπτασίας, επειδή δεν είναι σε θέση να τη διακρίνουν. Ποιά είναι η αιτία αυτής της υποκρισίας των πνευμάτων, υποκρισίας που είναι φοβερή τόσο στο ξεκίνημά της όσο και στις συνέπειές της; Η αιτία είναι ολοφάνερη. Εύκολα μπορούμε να τη διακρίνουμε στον εαυτό μας. Ο άνθρωπος βρίσκεται σε πτώση, όπως κι οι δαίμονες. Αν ακολουθήσει τις κακές εισηγήσεις τους, μπορεί να γίνει κι αυτός ένας μικρός δαίμονας. Ανάμεσα στα χαρακτηριστικά της πτώσης μας παρατηρούμε μια επιθυμία και τάση να κρύβουμε τα κρίματά μας και να δικαιολογούμε τον εαυτό μας. Αυτό αφορά όλες τις παραβάσεις μας. Αυτό έκαναν ο Αδάμ κι η Εύα όταν αθέτησαν την εντολή του Θεού. Αυτό έκανε κι ο πρωτότοκος γιος τους Κάϊν όταν σκότωσε τον Άβελ, τον αδελφό του. Όσο μακρύτερα βρίσκεται ο άνθρωπος από την αρετή και την προσπάθεια για βελτίωσή του, τόσο πιο δυνατή και πιο επιτηδευμένη είναι η τάση του να κρύβεται πίσω από την υποκρισία. Οι κοινοί και απελπισμένοι κακοποιοί συνήθως είναι κι οι πιο αναίσχυντοι υποκριτές. Κάτω από τον μανδύα της υποκρισίας, της αρετής και της αγιότητας, σχεδιάζουν και κάνουν τα χειρότερα εγκλήματα. Όσο πιο επιδέξια είναι η απάτη, τόσο πιο επιτυχημένο είναι το έγκλημα. Τα πονηρά πνεύματα κρύβονται κάτω από το προσωπείο της υποκρισίας. Είναι πανούργοι και αδιόρθωτοι κακούργοι οι δαίμονες, κάνουν το κακό παίρνοντας τη μορφή αγίων αγγέλων, προφητών και μαρτύρων, αποστόλων, ακόμα και του ίδιου του Χριστού. Προσπαθούν να εκμεταλλευτούν διάφορες περιστάσεις, τον τρόπο σκέψεως του ανθρώπου, τις τάσεις και τις αναμνήσεις του. Παρουσιάζουν σωρούς από χρυσάφι και ασήμι, άλλα πολυτελή αντικείμενα, σε μερικούς ασκητές εγκόσμια μεγαλεία και προσπαθούν να βρουν στην ψυχή παρόμοιες επιθυμίες, για να ικανοποιήσουν τα πάθη της απληστίας και της φιλαργυρίας τους. Σε μερικούς δείχνουν πλούσια φαγητά και ποτά, μεγάλες αίθουσες με μουσική, ενώ σε άλλους πάλι πλήθη κόσμου να παίζουν και να χορεύουν. Σε κάποιους ασκητές παρουσιάζονται σαν γυναίκες, που ξεσηκώνουν τις σαρκικές επιθυμίες με το κάλλος και την προκλητική τους εμφάνιση. Όταν οι πονηροί άγγελοι θέλουν να πλήξουν κάποιον με φόβο, τότε εμφανίζονται σαν θηρία, φονιάδες, δεσμοφύλακες, σαν πολεμιστές με αστραφτερό οπλισμό και φλογισμένους πυρσούς ή σαν κάποια πρόσωπα που κάποτε είχαν τρομάξει τον ασκητή. Μερικούς προσπαθούν να τους πλανήσουν με δήθεν αγγελικούς ύμνους και αρμονική μουσική, που μοιάζει νά' ρχεται από τον ουρανό' άλλους με φωνές και δήθεν ουράνιες προφητείες. Εδώ εμφανίζονται σαν απόντες συγγενείς και γνωστοί, εκεί σαν άνθρωποι που προσπαθούν να τους μιλήσουν και να τους πείσουν να μην αμφιβάλλουν, να μη σκέφτονται πως μπορεί να είναι πονηρά πνεύματα, αλλά ψυχές ανθρώπων που η τύχη τους δεν έχει ακόμα αποφασιστεί και γι' αυτό περιφέρονται στη γη, χωρίς νά' χουν κατάλυμα. Φτιάχνουν έτσι ένα ενδιαφέρον παραμύθι που μπορεί να εξάψει τη φαντασία των απρόσεχτων και να τους κάνει να πιστέψουν το ψέμα τους, που το παρουσιάζουν σαν την πιο αγνή και ιερή αλήθεια. Η τελευταία αυτή μέθοδος πλάνης έχει ιδιαίτερα διαδοθεί και χρησιμοποιείται κατά κόρον στους καιρούς μας. Ακόμα και κείνοι που δεν πιστεύουν στην ύπαρξη των πονηρών πνευμάτων, συχνά πιστεύουν στις περιπλανώμενες ψυχές. Ακριβώς αυτό είναι που θέλουν οι δαίμονες. Σαν κλέφτες και φονιάδες σχεδιάζουν κι εκτελούν τα εγκλήματά τους, όταν εκείνοι που είναι στόχοι της κακίας τους δεν πιστεύουν στην ύπαρξή τους. Ο άγιος Μακάριος ο Μέγας λέει: <<Πρέπει νά' ναι κανείς επιφυλακτικός και να παρατηρεί τις παγίδες, τις πλάνες και τις πανουργίες του εχθρού παντού. Όπως ο απόστολος Παύλος γινόταν τα πάντα τοις πάσι εν Αγίω Πνεύματι, έτσι το πονηρό πνεύμα προσπαθεί να πείσει τα πάντα σε όλους τους ανθρώπους με την κακία του και να τους οδηγήσει όλους στην απώλεια (Ομιλ. 7).

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 107-111.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 11ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 102-106.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η αισθητή Αντίληψη των Πνευμάτων

Ένας γέροντας διηγήθηκε την εξής ιστορία: <<Την ώρα που προσευχόμουν στο κελλί μου, είδα με τα μάτια μου δαίμονες, μα δεν τους έδωσα προσοχή>>. Ο διάβολος ένιωσε πως νικήθηκε κι επισκέφτηκε πάλι το γέροντα μεταμορφωμένος, μέσα σ' ένα αστραφτερό φως και του είπε: <<Είμαι ο Χριστός>>. Με το που τον είδε ο γέροντας έκλεισε ερμητικά τα μάτια του και είπε: <<Δεν είμαι άξιος να δω το Χριστό, που είπε ο ίδιος, <<πολλοί γαρ ελεύσονται επί το ονόματί μου λέγοντες, εγώ είμι ο Χριστός, και πολλούς πλανήσουσι>> (Ματθ. κδ' 5). Με το που το άκουσε αυτό ο διάβολος εξαφανίστηκε και ο γέροντας δόξασε το Θεό. Έλεγαν οι γέροντες: <<Μην επιθυμείτε να δείτε το Χριστό ή άγγελο με τα μάτια σας, για να μη χάσετε το νου σας. Αν τον προσέξετε, κινδυνεύετε να δεχτείτε το λύκο στη θέση του ποιμένα και να προσκυνήσετε τους εχθρούς σας τους δαίμονες>>. Ο Ισαάκιος των Σπηλαίων του Κιέβου κάποτε προσκύνησε το διάβολο που του παρουσιάστηκε σαν Χριστός και μετά υπόφερε πολύ. Η ματαιότητα είναι αρχή της πλάνης του νου. Ο ασκητής που υποκύπτει σ' αυτήν προσπαθεί να δει το Θεό <<κατ' εικόνα και ομοίωσιν>>. Να ξέρεις πολλές φορές οι δαίμονες μοιράζονται σε ομάδες. Στην πρώτη ομάδα έρχονται σαν δαίμονες, στη δεύτεροι σαν άγγελοι που έρχονται για να σε βοηθήσουν. Ο όσιος Γρηγόριος ο Σιναϊτης λέει στη διδαχή του προς εκείνους που έχουν αναλάβει τον αγώνα του ησυχασμού. Πρόσεξε τί θέλω να γνωρίζεις με ακρίβεια για την πλάνη, ώστε να φυλάγεσαι από αυτήν, μην τυχόν από άγνοια πάθεις μέγιστη βλάβη και χάσεις την ψυχή σου. Το αυτεξούσιο του ανθρώπου εύκολα κλίνει σε κοινωνία με τους δαίμονες, και μάλιστα το αυτεξούσιο των ανθρώπων εκείνων που δεν έχουν πείρα, και είναι σα να κυβερνιούνται απ' αυτούς. Γιατί κοντά και γύρω στους αρχαρίους και τους ιδιόρρυθμους περιφέρονται οι δαίμονες εξετάζοντας παγίδες λογισμών και λάκκους πτώσεων και όλεθρο μέσου των φαντασιών. Η πόλη τους δηλαδή βρίσκεται κάτω από την εξουσία των βαρβάρων. Και δεν πρέπει ν' απορούμε αν κάποιος πλανήθηκε, ή έχασε το νου του, ή δέχτηκε ή δέχεται πλάνη, ή βλέπει πράγματα ξένα προς την αλήθεια, ή λέει από απειρία και άγνοια πράγματα που δεν πρέπει. Γιατί πολλές φορές κάποιος μιλώντας από αμάθεια για την αλήθεια, χωρίς να καταλάβει λέει άλλ' αντ' άλλων, δεν γνωρίζει να πει τα ορθά, κι έτσι τάραξε πολλούς και με την ανοησία του προκάλεσε ντροπή και γέλια σε βάρος των ησυχαστών. Δεν είναι θαυμαστό να πλανηθεί κάποιος αρχάριος, ακόμα κι αν έχει κάνει πολλούς κόπους. Αυτό έπαθαν πολλοί και τωρινοί και παλιοί που αναζητούσαν το Θεό... Εσύ λοιπόν, αν ησυχάζεις σωστά, προσδοκώντας να είσαι μαζί με Θεό, ποτέ να μην παραδεχτείς ό,τι κι αν δεις αισθητό ή νοερό, εξωτερικά ή εσωτερικά, ακόμα και οπτασία Χριστού ή δήθεν αγγέλου, ή μορφή αγίου, ή να φαντάζεσαι φως με το νου σου ή να δίνεις σ' αυτόν σχήμα. Γιατί κι ο ίδιος ο νους έχει από τη φύση του τη δύναμη της φαντασίας και εύκολα μπορεί να σχηματίζει τις μορφές όσων επιθυμεί, σ' εκείνους που δεν τον προσέχουν ακόμα με ακρίβεια. Έτσι προκαλεί βλάβη και στον εαυτό του... Πολλές φορές κάτι που έστειλε ο Θεός για δοκιμή και ως στεφάνι, πολλούς τους έβλαψε. Γιατί ο Κύριός μας θέλει να δοκιμάζει το αυτεξούσιό μας, προς τα που κλίνει. Εκείνος που είδε κάτι με τη διάνοια ή με την αίσθησή του, ακόμα κι αν προέρχεται από το Θεό, και το δεχτεί χωρίς τη γνώμη των εμπείρων, εύκολα πέφτει ή θα πέσει σε πλάνη ως εύπιστος... Και δεν είναι λίγη η βία που χρειάζεται για να φτάσει κανείς φανερά στην αλήθεια και να καθαρθεί από ό,τι είναι αντίθετο στη χάρη. Γιατί ο διάβολος συνηθίζει να παρουσιάσει την πλάνη του με το σχήμα της αλήθειας, και μάλιστα στους αρχαρίους, μετασχηματίζοντας τα πονηρά του σχέδια σε πνευματικά. Γι' αυτό το λόγο, εκείνος που αγωνίζεται να φτάσει στην καθαρή προσευχή, οφείλει να πορεύεται μέσα στην ησυχία με μεγάλο τρόμο και πένθος και με συμβουλή των εμπείρων για να τον οδηγούν' να κλαίει πάντα για τις αμαρτίες του, να λυπάται και να φοβάται μήπως κολαστεί ή χάσει το Θεό και χωριστεί απ' Αυτόν ή στο μέλλον.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 102-106.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 10ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 97-100.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η αισθητή Αντίληψη των Πνευμάτων

Λέει ο όσιος Ισαάκ ο Σύρος: Κάποιος άλλος πάλι που τον έλεγαν Ασινά και που στην Έδεσσα είχε συνθέσει πολλούς ύμνους που ψάλλονται ως σήμερα, άνθρωπος με πολύ αγία ασκητική ζωή, δόθηκε σε αγώνες ακρίτως μεγαλύτερους, για να δοξαστεί. Έτσι τον πλάνησε ο διάβολος και τον έβγαλε από το κελλί του. Τον οδήγησε σ' ένα ψηλό βουνό που το λένε Στόριο, εκεί του έδειχνε σχήματα από άρματα και ιππείς και του είπε: Ο Θεός με έστειλε για να σε οδηγήσω στον παράδεισο όπως και τον Ηλία. Αυτός απατήθηκε σαν μικρό παιδί κι ανέβηκε για να καθίσει στο άρμα. Εκείνη τη στιγμή διαλύθηκε η φαντασία, έπεσε από ύψος μεγάλο στη γη και είχε θάνατο καταγέλαστο (Ισαάκ του Σύρου, Επιστολή δ'). Ο Ασινάς χάθηκε σίγουρα επειδή του έλειπε η πνευματική γνώση για τα πονηρά πνεύματα, αγνοούσε το μυστήριο της λύτρωσης του ανθρώπου από το Θεάνθρωπο. Η ματαιότητα είναι η βάση όπου στηρίζονται οι παγίδες και η πλάνη του πονηρού. Δύο ασκητές των Σπηλαίων του Κιέβου, οι όσιοι Ισαάκιος και Νικήτας, δοκιμάστηκαν πολύ και παρά λίγο να οδηγηθούν στην καταστροφή για την ίδια αιτία. Ένας δαίμονας εμφανίστηκε στον πρώτο σαν Χριστός και στο δεύτερο σαν άγγελος. Εδώ επαληθεύονται πλήρως τα λόγια του αποστόλου Πέτρου, πως <<ο αντίδικος ημών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>> (Α' Πέτρ. ε' 8). Καταπίνει τους αδύναμους και τους πνευματικά νήπιους. Δε διστάζει να επιτεθεί ακόμα και στους μεγαλύτερους δούλους του Θεού, με την ελπίδα πως θα τους πλανήσει και θα τους υποτάξει τις στιγμές που η ψυχή τους ολιγωρεί ή εγρήγορσή τους είναι ανεπαρκής. Ο διάβολος ήθελε να κατεβάσει από το στύλο του και τον όσιο Συμεών το Στυλίτη, με τις ίδιες μεθόδους που χρησιμοποίησε με επιτυχία εναντίον του Ασινά. Ο πονηρός απέσπασε μια σημαντική συγκατάθεση από τον Ασινά, αλλά ήθελε να αιχμαλωτίσει ξαφνικά και τον Συμεών και να τον κολάσει, χωρίς να του δώσει χρόνο και ευκαιρία ν' αντιληφθεί μια καλά προετοιμασμένη πλάνη. Πήρε τη μορφή φωτεινού αγγέλου κι εμφανίστηκε με μια άμαξα και πύρινα άλογα μπροστά στο Συμεών, που βρίσκονταν πάνω στο στύλο. -Άκουσε Συμεών, του είπε. Όπως βλέπεις, ο Θεός του ουρανού και της γης με έστειλε σε σένα με το άρμα αυτό και τα άλογα, για να σε οδηγήσω στον ουρανό, όπως τον Ηλία. Την αξίζεις τη τιμή αυτή για την αγία ζωή σου. Ήρθε η ώρα να θερίσεις τους καρπούς των αγώνων σου, να δεχτείς το στεφάνι της δικαιοσύνης από το χέρι του Κυρίου. Προχώρα χωρίς καθυστέρηση, δούλε του Θεού, για να συναντήσεις το Δημιουργό σου, να προσκυνήσεις Αυτόν που σε δημιούργησε κατ' εικόνα Του. Παρουσιάσου μπροστά στους αγγέλους και στους αρχαγγέλους, στους προφήτες, στους αποστόλους και τους μάρτυρες που επιθυμούν να σε δουν. Την ώρα που ο διάβολος έλεγε αυτά και πολλά άλλα παρόμοια -γιατί ο διάβολος είναι και μεγαλόστομος- ο όσιος δεν είχε καταλάβει πως μιλούσε μ' έναν πλάνο. Τον χαρακτήρα του τον διέκρινε μια απλότητα και μια τάση προς απόλυτη υπακοή, κάτι που εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς όταν διαβάσει το βίο του. Ο Συμεών απευθύνθηκε στο Θεό και είπε: -Κύριε, θέλεις πραγματικά να πάρεις εμένα τον αμαρτωλό στον ουρανό; Και με τα λόγια αυτά σήκωσε το πόδι του για να το βάλει στο άρμα, κάνοντας το σταυρό του. Εκείνη την ώρα, μπροστά στο σημείο του σταυρού, τόσο η άμαξα με τα άλογα όσο και ο διάβολος εξαφανίστηκαν. Με το όραμα αυτό ο Συμεών έγινε ακόμα πιο ταπεινός, φοβήθηκε περισσότερο το αίσθημα της έπαρσης που φαίνεται πως κρυβόταν μέσα του και που παραλίγο να τον κολάσει. Αν οι άγιοι κινδύνευαν τόσο πολύ να πλανηθούν από τα πονηρά πνεύματα, τότε για μας ο κίνδυνος αυτός είναι πολύ μεγαλύτερος. Αν οι άγιοι δεν μπορούσαν ν' αναγνωρίζουν πάντα τους δαίμονες που τους εμφανίζονταν σαν άγιοι και σαν τον ίδιο το Χριστό, πώς μπορούμε να σκεφτούμε εμείς πως θα τους αναγνωρίσουμε αλάθητα; Ο μόνος τρόπος για ν' απαλλαγούμε από τα πνεύματα είναι ν' αρνηθούμε εντελώς τα οράματα και κάθε επικοινωνία μαζί τους, αναγνωρίζοντας πως δεν είμαστε ικανοί να πραγματευτούμε τέτοια πράγματα. Οι ιεροί διδάσκαλοι του χριστιανικού ασκητισμού είχαν φωτιστεί και διδαχτεί από το Άγιο Πνεύμα. Είχαν επίγνωση του ευεργετικού και θεϊκού λόγου για τον οποίο οι ψυχές των ανθρώπων που κατοικούν στη γη έχουν περιβληθεί με σώμα, σαν με κουρτίνες ή καλύμματα. Έτσι δίδασκαν τους ευλαβείς ασκητές να μην εμπιστεύονται καμιά οπτασία, κανένα όραμα που εμφανίζεται ξαφνικά. Να μην μπλέξουν σε συνομιλία μαζί τους, να μην τους δώσουν καμιά προσοχή. Σε τέτοιες περιπτώσεις μας δίνουν εντολή να προστατευόμαστε με το σημείο του σταυρού και να κλείνουμε τα μάτια μας. Νά' χουμε απόλυτη επίγνωση πως είμαστε ανάξιοι κι αδύνατοι να βλέπουμε τα άγια αγγελικά πνεύματα, να ζητάμε από το Θεό να μας προστατεύει από όλες τις παγίδες και τις πλάνες που μας στήνουν τα πονηρά πνεύματα, που τρέφουν μίσος αγιάτρευτο για το ανθρώπινο γένος. 

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 97-100.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 9ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 91-95.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ιστορία μου είναι αληθινή, πιστέψτε την

Κάποτε άκουσα να χτυπούν την πόρτα του ερημικού κελλιού μου. Βγήκα έξω και είδα έναν τεράστιο γίγαντα.

Τον ρώτησα:

-Ποιός είσαι;

-Είμαι ο σατανάς, απάντησε.

-Γιατί ήρθες εδώ; τον ξαναρώτησα.

-Γιατί με κατηγορούν άδικα οι μοναχοί, καθώς και όλοι οι χριστιανοί. Ούτε ώρα δεν παύουν να με καταριούνται άδικα.

-Το κάνουν επειδή πάντα τους κυνηγάς, δεν τους αφήνεις σε ηρεμία, απάντησα.

-Βρίσκομαι σε σύγχυση, μου αντέτεινε. Όσο για μένα, έχω χάσει εντελώς τη δύναμή μου. Δε διαβάζουν πως <<του εχθρού εξέλιπον αι ρομφέαι εις τέλος, και πόλεις καθείλες>> (Ψαλμ. θ' 7). Στην κυριαρχία μου δεν υπάρχει ούτε τόπος, ούτε κράτος, ούτε πόλη. Ο χριστιανισμός διαδόθηκε παντού, ακόμα κι η έρημος γέμισε με μοναχούς. Ας προσέξουν τον εαυτό τους κι εμένα ας με αφήσουν ήσυχο, ας μη με κατηγορούν άδικα.

Θαύμασα με τη χάρη του Θεού κι είπα στο δαίμονα:

-Είσαι ένα ψέμα, παραμένεις πάντα ένα μόνιμο ψέμα, ποτέ δε λες την αλήθεια. Σήμερα όμως ομολόγησες την αλήθεια χωρίς να το θέλεις, επειδή ο Χριστός με την έλευσή Του σε αποδυνάμωσε, σε κατατρόπωσε, σε έδιωξε.

Με το που άκουσε το όνομα του Χριστού ο δαίμονας εξαφανίστηκε, δεν μπορούσε ν' αντέξει τη φωτιά που έβγαινε από το όνομά Του. Αν ο ίδιος ο διάβολος παραδέχεται πως είναι ανίσχυρος, τότε αυτό που έχουμε να κάνουμε εμείς, είναι να τον περιφρονούμε, όπως και τους δαίμονές του.

Ο εχθρός με τα σκυλιά του στήνει παγίδες. Εμείς που γνωρίζουμε τις αδυναμίες του πρ΄΄επει να τον καταφρονούμε. Ας μην κουράζουμε το νου μας με διαλογισμούς, ψάχνοντας τις αιτίες του φόβου μας.

Ας μην δεχόμαστε σκέψεις φοβικές, αλλά να λέμε: <<Τί κι αν ο δαίμονας με πολεμά και με γονατίζει; Τί κι αν με σηκώνει κι έπειτα με χτυπάει κάτω. Τί κι αν με φοβίζει με ξαφνικές επιθέσεις>>;

Δεν πρέπει να δεχόμαστε φοβικές σκέψεις, ούτε απόγνωση, σαν άνθρωποι που είναι προορισμένοι για την απώλεια. Πρέπει αντίθετα να ενισχύουμε την πίστη μας και να νιώθουμε αγαλλίαση, όπου εκείνοι που κληρονομούν τη σωτηρία τους.

Πρέπει να μη ξεχνάμε ποτέ πως ο Κύριος είναι πάντα μαζί μας. Μας συμπαραστέκεται ο Κύριος που ανάγκασε τους δαίμονες να δραπετεύσουν, που τους κατατρόπωσε.

Ας έχουμε κατά νου πως ενόσω ο Κύριος είναι μαζί μας, οι εχθροί δεν μπορούν να μας βλάψουν. Όταν μας επιτίθενται, πράττουν ανάλογα με τη δική μας κατάσταση, περνούν τις φαντασίες τους στις σκέψεις μας και μας απασχολούν εκείνη τη στιγμή.

Αν μας βρουν φοβισμένους και σε σύγχυση, εισβάλλουν μέσα μας όπως οι ληστές σε αφύλαχτους τόπους. Ό,τι και να σκεφτόμαστε, προσπαθούν να το προβάλλουν σε μεγέθυνση.

Αν δουν πως φοβόμαστε και τρέμουμε, τότε παρουσιάζουν φαντάσματα που ταιριάζουν στο φόβο μας. Η ελεεινή ψυχή μας στην πραγματικότητα τιμωρείται για την κατάστασή της. 

Όταν οι δαίμονες μας βρίσκουν να χαιρόμαστε με τη σκέψη μας στα μέλλοντα αγαθά, με εδραιωμένη την πίστη μας πως τα πάντα βρίσκονται στα χέρια του Θεού και πως οι δαίμονες είναι εντελώς ανίσχυροι στους χριστιανούς'

όταν, ξαναλέω, βρουν την ψυχή προστατευμένη με τέτοιο όπλο, τότε υποχωρούν ντροπιασμένοι.

Οι δαίμονες βρήκαν τον Ιώβ οπλισμένο με τέτοια όπλα και υποχώρησαν. Αντίθετα, βρήκαν τον Ιούδα άοπλο και τον υποδούλωσαν.

Αν θέλουμε να περιφρονήσουμε τον εχθρό, πρέπει να παραμείνουμε με τη σκέψη μας βαθιά προσηλωμένη στο Θεό. Τότε θα δούμε τις αισχρές φαντασίες των δαιμόνων σαν καπνό, θα τις παρατηρούμε να φεύγουν μακριά από μας κι όχι να μας κυνηγούν.

Όπως είπα και νωρίτερα, είναι δειλοί και τρέμουν συνέχεια, με τη σκέψη τους στη φωτιά της κόλασης που τους περιμένει.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 91-95.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Δ', «ΤΑ ΠΝΕΥΜΑΤΑ» ΜΕΡΟΝ 8ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 84-90.
Από τα κείμενα έχουν αφαιρεθεί κάποιες εκτενείς παραπομπές, προκειμένου τα γεγραμμένα να καταστούν περισσότερο ευανάγνωστα.
«Οι προσπάθειες του διαβόλου, οι μεθοδείες του, οι πανουργίες του και οι παγίδες του στήνει καθημερινά στους χριστιανούς, είναι αναρίθμητες και άγνωστες στον απλό αγωνιστή του Χριστού, δηλαδή σε όλους μας.
Μόνο οι άγιοι μπορούσαν να δουν πίσω από κάθε δαιμονική παγίδα τί κρύβεται, να ερμηνεύσουν τις μεθοδεύσεις του, να τις αποκαλύψουν και να προειδοποιήσουν κι εμάς τους απλοϊκούς χριστιανούς γι' αυτές.
Έτσι, για να προφυλάξουμε τον εαυτό μας στον απηνή αυτόν πόλεμο που διεξάγουν εναντίον μας, δεν έχουμε άλλη λύση παρά να καταφύγουμε στα κείμενά τους, να δανειστούμε από την εμπειρία τους μα κι από τις ψυχωφελείς διδαχές τους.
Ένας από τους σημαντικούς αγίους που ασχολήθηκαν εμπεριστατωμένα με το θέμα των πνευμάτων και μας αποκαλύπτει όλες τις πλάνες, τις μεθοδείες και τις απατηλές μεταμορφώσεις τους, είναι ό όσιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ, το λαμπρό αυτό αστέρι του νοητού στερεώματος της Εκκλησίας που έλαμψε στην Ορθόδοξη Εκκλησία κατά το δέκατο αιώνα.
Ο όσιος Ιγνάντιος είχε επισημάνει την άγνοια αυτή των πνευμάτων στους χριστιανούς της εποχής του και γι' αυτό προσχώρησε στη συγγραφή του έργου αυτού.
Όπως κι όλα τα έργα του οσίου Ιγναντίου, χαρακτηρίζεται κι αυτό από την πληρότητά του.
Καλύπτει το θέμα απ' όλες τις πλευρές και δεν αφήνει πτυχή της δράσης των δαιμόνων που να μη την εξηγεί, να μη την ερμηνεύει.
Εκτός από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο όσιος Ιγνάτιος έχει μελετήσει και λάβει υπόψη όλους τους πατέρες που έζησαν πριν απ' αυτόν και μας μεταφέρει τα παραδείγματα και τη συμπυκνωμένη γνώμη τους.
Έτσι το βιβλίο αυτό έχει τόσο τη δική του εγκυρότητα της σύνολης Εκκλησίας πάνω στο πολύ σοβαρό αυτό θέμα που απασχολεί όλους τους χριστιανούς αφού, όπως μας βεβαιώνει ο επιστήθιος μαθητής του Χριστού, <<εις τούτο εφανερώθη ο υιός του Θεού, ίνα λύση τα έργα του διαβόλου>>.
Κι ο άλλος απόστολος, ο πρωτοκορυφαίος, μας βεβαιώνει πως <<ο αντίδικος υμών διάβολος ως λέων ωρυόμενος περιπατεί ζητών τίνα καταπίη>>.
Το πόσο απαραίτητη επομένως είναι η γνώση για την ύπαρξη του διαβόλου, καθώς και για τις μεθοδεύσεις και τις πανουργίες που χρησιμοποιεί για να παγιδεύσει τους χριστιανούς είναι αυταπόδεικτη».
Πέτρος Μπότσης, Οκτώβριος 2010.
(Εκ του προλόγου).
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

<<Πολλές φορές οι δαίμονες με ονόμασαν άγιο, μα τους επιτίμησα στο όνομα του Κυρίου.
Πόσες φορές δεν πρόβλεψαν και μου είπαν
πως θ' ανέβουν τα νερά του ποταμού και τους απάντησα:
<<Και τί σας μέλλει εσάς;>>
Μια φορά με περικύκλωσαν σαν απειλητικοί στρατιώτες, οπλισμένοι
με διάφορα όπλα, και απειλούσαν να με κάνουν κομμάτια.
Άλλη φορά παρουσιάστηκαν σαν άλογα, άγρια ζώα, φίδια.
Γέμισαν το κελλί μου.
Τότε άρχισα να απαγγέλω τους στίχους του ψαλτηρίου:
<<Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις, εμείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών
μεγαλυνθησόμεθα>> (Ψαλμ. ιθ' 8).
Την ώρα που προσευχόμουν με τα λόγια του Ψαλμωδού, ο Κύριος τους έδιωξε>>.

Η εμφάνιση των καλών πνευμάτων δεν προκαλεί σύγχυση στην ψυχή. <<Ου κεκράξεται ουδέ ανήσει, ουδέ ακουσθήσεται έξω η φωνή αυτού>> (Ησ. μβ' 2). Ο άγγελος του Θεού είναι ευχάριστος, αγαθός.

Η παρουσία του φέρνει χαρά, αγαλλίαση κι ευφροσύνη στην ψυχή. Αυτό γίνεται επειδή μαζί με τους αγγέλους συμπαρίσταται κι ο Θεός. Ο άγγελος είναι η δύναμη κι η χαρά μας, έχει τη δύναμη του Θεού Πατέρα.

Οι λογισμοί της ψυχής ηρεμούν, δεν έχουν καμιά σύγχυση. Η ψυχή επιθυμεί σφόδρα τη μελλοντική χάρη του Θεού. Και τότε επιθυμεί να παραμείνει στη χάρη αυτή και ν' αναχωρήσει μαζί με τους αγίους αγγέλους.

Αν κάποιος τρομοκρατηθεί από την παρουσία των αγίων αγγέλων, εκείνοι με τη χάρη τους θα διώξουν αμέσως το φόβο αυτό. Αυτό έκανε ο Γαβριήλ στο Ζαχαρία (Λουκ. α' 13). Το ίδιο έκανε κι ο άγγελος που εμφανίστηκε στις γυναίκες στο καινό μνημείο (Ματθ. κη' 5), όπως κι εκείνος που παρουσιάστηκε στους ποιμένες και τους είπε, μη φοβείσθε (Λουκ. β' 10).

Ο φόβος που νιώθουν οι άνθρωποι όταν βλέπουν κάποιο όραμα δεν προέρχεται από σύγχυση της ψυχής, αλλ' επειδή βρίσκονται μπροστά σε υπερφυσικές υπάρξεις. Αυτό γίνεται κι όταν βλέπει κανείς αγίους αγγέλους.

Η εμφάνιση των πονηρών πνευμάτων, αντίθετα, συνοδεύεται από θορύβους, από κρότους, ήχους και ουρλιαχτά, που μοιάζουν αρκετά με την αναστάτωση που προκαλούν καβγατζήδες νεαροί ή διαρρήχτες.

Η παρουσία τους τρομάζει την ψυχή, προκαλεί σύγχυση και αμφιθυμία στο νου, αποστροφή προς την εργασία, οκνηρία, φόβο θανάτου, έπειτα λάγνες επιθυμίες, μείωση του ζήλου προς τις αρετές και ψυχική ακαταστασία.

Αν λοιπόν σου εμφανιστεί κάποιος σε όραμα και συ νιώσεις αμέσως φόβο, που στη συνέχεια όμως απομακρύνεται κι αντικαθίσταται από απερίγραπτη χαρά, ευφροσύνη, ψυχική τόνωση, ήρεμους λογισμούς και τα όμοια, ψυχικό σθένος και αγάπη προς το Θεό, τότε μην ανησυχείς, μόνο προσευχήσου.

Τέτοια ευφροσύνη είναι σημείο της παρουσίας των αγίων αγγελικών πνευμάτων. Έτσι έγινε και με τον Αβραάμ, που είδε το Θεό και ηγαλλιάσατο (Ιωάν. η' 56). Ο Ιωάννης εσκίρτησεν εν τη κοιλία της μητέρας του (Λουκ. α' 41), μόλις άκουσε τον ασπασμό της Παναγίας.

Αν δεις κάποιο όραμα που συνοδεύεται από θορύβους, κρότους κι άλλες αναταραχές που συνηθίζονται στον κόσμο, από απειλές θανάτου κι άλλα σημεία όπως αυτά που προαναφέραμε, τότε νά 'σαι σίγουρος πως αυτά είναι πονηρά πνεύματα.

Αυτός είναι ο τρόπος για ν' αναγνωρίσεις τα πνεύματα. Όταν ο φόβος δεν αναχωρήσει από την ψυχή, είναι σημάδι της παρουσίας του εχθρού. Οι δαίμονες δεν απομακρύνουν το φόβο, όπως ο αρχάγγελος Γαβριήλ που παρουσιάστηκε στη Μαρία και το Ζαχαρία, ή όπως ο άγγελος που εμφανίστηκε στις γυναίκες στο καινό μνημείο του Κυρίου.

Οι δαίμονες αντίθετα, όταν βλέπουν πως ο άνθρωπος φοβάται, προσπαθούν να τον φοβίσουν ακόμα περισσότερο και να εκβιάσουν τον θαυμασμό και την προσκύνησή του. Όταν πλησιάζουν, λένε στον τρομαγμένο χριστιανό: <<Πέσε κάτω και προσκύνησέ με>>. 

Μ' αυτόν τον τρόπο τρομοκράτησαν τους ειδωλολάτρες, που τους λογάριασαν για θεούς. Ο Κύριος δεν μας εγκαταλείπει για να μας απατήσουν οι δαίμονες. Όταν ο πονηρός εμφανίστηκε στον Κύριο με παρόμοια οράματα, Εκείνος τον επιτίμησε λέγοντας:

<<Ύπαγε οπίσω μου, σατανά' γέγραπται γαρ, Κύριον τον Θεόν σου προσκυνήσεις και αυτώ μόνω λατρεύσεις>> (Ματθ. δ' 10). Πρέπει λοιπόν να περιφρονούμε το σατανά, που μπορεί να παίρνει πολλές μορφές.

Αυτό που είπε ο Κύριος στο σατανά, το είπε για χάρη μας, ώστε οι δαίμονες, όταν ακούσουν τα ίδια λόγια από μας, να συντριβούν με τη χάρη του Θεού. Αν κατορθώσει κάποιος να διώξει τους δαίμονες δεν πρέπει να καταληφθεί από ματαιοδοξία, δεν πρέπει να υπερηφανευτεί, να νομίσει πως απόκτησε το χάρισμα των ιάσεων.

Δεν πρέπει ούτε να θαυμάσει αν κατόρθωσε να τους διώξει, ούτε και ν' απογοητευθεί αν δεν το κατόρθωσε. Ας αφήσουμε Εκείνον που κρίνει τους ασκητές, να εκτιμήσει το έργο τους. Τα σημεία είναι έργο του Σωτήρα μας, όχι δικό μας.

Γι' αυτό είπε στους αποστόλους: <<Πλην εν τούτω μη χαίρετε, ότι τα πνεύματα υμίν υποτάσσεται' χαίρετε δε ότι τα ονόματα υμών εγράφη εν τοις ουρανοίς>> (Λουκ. ι' 20). Αν τα ονόματά μας γράφτηκαν στους ουρανούς, είναι απόδειξη της αρετής και της θεάρεστης ζωής μας.

Το να μπορούμε να διώχνουμε τους δαίμονες, όμως, είναι δώρο του Θεού. Γι' αυτό και σ' εκείνους που υπερηφανεύονταν επειδή έκαναν θαύματα κι όχι επειδή ήταν ενάρετοι, λέγοντας <<Κύριε, Κύριε, ου τω σω ονόματι προεφητεύσαμεν, και τω σω ονόματι δαιμόνια εξεβάλομεν, και τω σω ονόματι δυνάμεις πολλάς εποιήσαμεν;>>, ο Κύριος απάντησε: 

<<Ουδέποτε έγνων υμάς' αποχωρείτε απ' εμού οι εργαζόμενοι την ανομίαν>> (Ματθ. ζ' 22,23). Ο Κύριος δεν αναγνωρίζει τους δρόμους των ανόμων. Όπως προείπαμε, πρέπει να προσευχόμαστε αδιάλειπτα για ν' αποκτήσουμε το χάρισμα της διάκρισης των πνευμάτων, έτσι μας διδάσκει το ευαγγέλιο (βλ. Α' Ιωάν. δ' 1).

Ήθελα να σταματήσω εδώ, να μην προχωρήσω άλλο. Μη νομίσετε όμως πως όσα είπα ήταν τυχαία. Νά 'στε σίγουροι πως όλα όσα σας είπα, είναι αποτέλεσμα εμπειρικής γνώσης. Συνεχίζω ως άφρων τη διδασκαλία μου.

Ο Κύριος που ακούει τα λόγια μου, γνωρίζει την καθαρότητα της καρδιακής μου πρόθεσης, ξέρει πως αυτό δεν το κάνω για μένα. Από αγάπη για σας και για την καθοδήγησή σας συνεχίζω τη διήγησή μου για τις παγίδες των δαιμόνων, που τις γνωρίζω από εμπειρία. 

Πολλές φορές οι δαίμονες με ονόμασαν άγιο, μα τους επιτίμησα στο όνομα του Κυρίου. Πόσες φορές δεν πρόβλεψαν και μου είπαν πως θ' ανέβουν τα νερά του ποταμού και τους απάντησα: <<Και τί σας μέλλει εσάς;>>

Μια φορά με περικύκλωσαν σαν απειλητικοί στρατιώτες, οπλισμένοι με διάφορα όπλα, και απειλούσαν να με κάνουν κομμάτια. Άλλη φορά παρουσιάστηκαν σαν άλογα, άγρια ζώα, φίδια. Γέμισαν το κελλί μου.

Τότε άρχισα να απαγγέλω τους στίχους του ψαλτηρίου: <<Ούτοι εν άρμασιν και ούτοι εν ίπποις, εμείς δε εν ονόματι Κυρίου Θεού ημών μεγαλυνθησόμεθα>> (Ψαλμ. ιθ' 8). Την ώρα που προσευχόμουν με τα λόγια του Ψαλμωδού, ο Κύριος τους έδιωξε.

Μια νύχτα παρουσιάστηκαν μπροστά μου σαν φως και μου είπαν: <<Αντώνιε, ήρθαμε σε σένα και μου είπαν: <<Αντώνιε, ήρθαμε σε σένα με φως>>. Έκλεισα τα μάτια μου κι άρχισα να προσεύχομαι.

Αμέσως το φως των πονηρών αυτών πνευμάτων εξαφανίστηκε. Σε λίγους μήνες εμφανίστηκαν πάλι κι αυτή τη φορά έψαλλαν και απάγγελαν την Αγία Γραφή. Εγώ όμως έκανα πως ήμουν νεκρός και δεν τους άκουγα καθόλου.

Κάποτε ταρακουνούσαν το κελλί μου, ήταν σα νά 'γινε σεισμός. Δεν ταράχτηκα. Συνέχισα την προσευχή μου. Μετά πλησίασαν με κρότους, σφυρίγματα και χορούς. Σαν με είδαν να προσεύχομαι και να κάνω μετάνοιες όμως και ν' απαγγέλω μέσα μου ψαλμούς, άρχισαν να θρηνούν και να κλαίνε σαν εξαντλημένοι. Δοξάζω το Θεό που συγκράτησε και κατατρόπωσε το θράσος και την εχθρότητά τους. 

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ» .
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Τα Πνεύματα»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Δ'»,
Αθήνα 2010, σελ. 84-90.