ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ


«Ο Παντοκράτορας κρατά στο Χέρι Του την βραδυνή Θυσία»

Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακριά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα όνειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά « ανάπηροι» στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδοκώμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία! Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην εγωϊκότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουϊτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρναν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς, σε ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές. Είναι το θεϊκό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής, το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωϊνό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου! (Φθινόπωρο 2013) Γιώργος Δ. Δημακόπουλος Δημοσιογράφος





Ιστολόγιο «ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»

Έτος: 12ο (2013 - 2025)

Δημοσιογραφικό Εργαστήρι Ορθόδοξης Μαρτυρίας και Ομολογιακής Κατάθεσης

Διαχειριστής:

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Icon by Serhei Vandalovskiy, icon - painter, Ukraine



«Απάνου απ' το κρεββάτι μου βαθειά παρηγοριά μου / Καρφώνω την εικόνα Σου, και τώρα η κάμαρά μου. / Είναι και μνήμα θλιβερό και χαρωπή εκκλησία / Σκοτάδι η θλίψι μου σκορπά και λάμψιν η θρησκεία».



Κωστής Παλαμάς


Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 18 Ιουνίου 2019

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!





Η ''ΕΚΘΕΣΗ'' ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΕΝ ΛΕΥΚΩ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΣΤΟ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΤΑΞΗΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΣΥΛΛΗΦΘΟΥΝ ΟΥΤΟΙ ΑΘΟΡΥΒΩΣ!



Μέρος 14ον - Τελευταίον



''Να μείνουμε Ορθόδοξοι έργῳ και λόγῳ εν πάσι και να αποφύγουμε πάσῃ θυσίᾳ 

την κοινωνία με τους παρεκκλίνοντας· 

δεν υπάρχουν μικρά στην Πίστι· 

η διακράτησις της Παραδόσεως, ως θησαυρού περικλείει τον στέφανον της αφθαρσίας· 

η διακριτική πορεία μεταξύ των άκρων είναι σχοινοβασία επίπονη, εφόσον 

εφελκύει επ' αυτῆς τα πυρά και των δύο μερών· 

αξίζει να υποφέρει και να πεθαίνει κανείς 

έστω και εγκαταλελειμμένος χάριν της Αληθείας!''


Άγιος Χρυσόστομος ο Νέος Ομολογητής



Ο Αρχιεπίσκοπος της Καινοτομίας Χρυσόστομος Παπαδόπουλος (1868-1938), άμα τη λήψει της Επισκοπικής του θέσης στην Μητρόπολη των Αθηνών και προκειμένου να αντιμετωπίσει την αναπάντεχη γι' αυτόν αντίσταση εκ των εμμενόντων στις πατρώες παραδόσεις, αντικαινοτόμων Ορθοδόξων του πατρίου ημερολογίου, ζήτησε αμέσως την γνωμοδότηση του Αρείου Πάγου, προκειμένου (και νομικά κατοχυρωμένος) να εκδιώξει και απελάσει τους Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς! Πάνω ακριβώς σε αυτή την ''Έκθεση'' του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Κωνσταντίνου Μ. Γεωργιάδη στηρίχθηκαν -δικονομικά- οι διωγμοί των αποκαλούμενων ''Παλαιοημερολογιτών'' και διά τούτο αποφάσισαν το σφράγισμα και το γκρέμισμα των Ιερών Ναών τους, το ξύρισμα και τη περιφορά των Ιερέων και Μοναχών τους, στους δρόμους των πόλεων προς δημόσια και άθλια διαπόμπευση και τις απελάσεις τους σε απομακρυσμένα νησιά προς ''γνώσιν και συμμόρφωσιν''...



Ποιός ήταν όμως αυτός, ο ''διαλεχτός'' νομικός άνδρας, που επιλέχθηκε από την Αρχιεπισκοπή Αθηνών, προκειμένου να αποφασίσει για τις ζωές τουλάχιστον ενός εκατομμυρίου, αντιδρώντων Ορθοδόξων κατά της ημερολογιακής καινοτομίας; Στη γνωστή ''δίκη των έξ'', που καταδικάστηκαν, ως υπαίτιοι της Μικρασιατικής Καταστροφής (Οκτώβριος - Νοέμβριο του 1922), ο Κωνσταντίνος Μ. Γεωργιάδης συμμετέχει στο έκτακτο Στρατοδικείο, ως τρίτος επαναστατικός κατήγορος; Η εφημερίδα των Αθηνών ''ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ'' της 12ης Νοεμβρίου 1922  σε σχόλιό της σχετικά με την αγόρευσή του, θα σημειώσει: ''...επάνω εις τα πράγματα εθεμελίωσε τις κατηγορίες του... Μέσα εις τους γερούς τοίχους του ενέκλεισε τους κατηγορουμέ­νους και με την ανάπτυξιν του εγκλήματός των ανύψωσεν ένα πελώριο ικρίωμα''. 


Όταν το 1930 προήχθη σε Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου και λόγω της έξωθεν κακής διαγωγής του, το νομικό περιοδικό ''Εφημερίς της Ελληνικής και Γαλλικής Νομολογίας'' τόμος 50ός του 1930, δυσαρεστήθηκε εκφράζοντας άσχημα σχόλια για την προαγωγή του και χαρακτήρισε τον διορισμό του ''εξαιρετικώς ασυμπαθή παρ΄ολοκλήρω τη κοινή γνώμη''! Η εφημερίδα ''ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ'' της 11ης-4-1933, τον  κατήγγειλε, ότι το 1925, όταν ήταν αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου και προκειμένου να αποφύγει της πληρωμής ενός φόρου εισοδήματος, δήλωσε μικροτέρας αξίας πουλημένη οικία του από εκείνη, που είχε συμφωνήσει με τον αγοραστή. Για την πράξη του αυτή, καθώς και για το γεγονός ότι μεταχειρίσθηκε την από το αξίωμά του ηθική επιβολή, για να θεωρηθεί από τις φορολογικές αρχές, ως περαιωμένη η υπόθεση του, ο Υπουργός Δικαιοσύνης, με την υπ' αριθμ. πρωτοκόλλου 17/20-5-1933 απόφασή του, του επέβαλε την πειθαρχική ποινή της προσωρινής παύ­σης των έξι μηνών και τον παρέπεμψε ενώπιον της Ολομέλειας του Αρείου Πάγου προκειμένου να κριθεί αν συντρέχει περίπτωση οριστι­κής απόλυσής του από την υπηρεσία. 


Η ''Έκθεσή'' του -βεβαίως- δεν αποτελεί τίποτε άλλο, από μια υπεραπλουστευμένη αντιγραφή -κατά το δοκούν και καθ' επιταγήν- συρραφή, ''λαικών'' και φλύαρων ερμηνειών, προκειμένου να ικανοποιήσει τον φίλο του Χρυσόστομο Παπαδόπουλο και όλη την περιρρέουσα ''φιλοβενιζελική αυλή'' εν τοις κόλποις της Εκκλησίας. (Ολόκληρη την ''Έκθεση'', την δημοσιεύουμε παρακάτω). Η ''Έκθεση'' νομικά γράφηκε και διαχειρίστηκε από τον δημιουργό της -φυσικά με έξυπνο τρόπο- ώστε να αιτιολογηθεί και ''εξακριβωθεί'' συμπερασματικά ''το ζητούμενον'': οι διώξεις των ''παλαιοημερολογιτών''! Για αυτό -ακριβώς- τον λόγο, ο Εισαγγελέας δεν κατέταξε τους αντικαινοτόμους, ούτε φυσικά στους σχισματικούς, ούτε φυσικά και στους αιρετικούς, αλλά, ούτε και στους... αποτειχισμένους από την Καινοτόμο Εκκλησία! Σε αυτήν την περίπτωση -βάση του Συντάγματος- θα προστατεύονταν από τους νόμους του Κράτους. Κατατάσσοντάς τους όμως στην αυτή επίσημη, διοικούσα Εκκλησία, ως ''αποσχισθέντες αντάρτες άνευ δογματικού λόγου'', έδωσε στο υπουργείο Δημοσίας Τάξης το δικαίωμα, το σύνθημα και την εκχώρηση να βάλλει επί αυτών, όπου, όπως και όποτε νόμιζε αυτό! Όπερ και εγένετο! Καταλήγοντας συμπερασματικά και στο διά ταύτα αποφαίνεται:


''Τούτω ούτως εχόντων, οι ακολουθούντες το Ιουλιανόν ημερολόγιον Ορθόδοξοι Χριστιανοί δ ε ν  δ ύ ν α ν τ α ι  ν α  ι δ ρ ύ σ ω σ ι  ιδίας και ανεξαρτήτους της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος θ ρ η σ κ ε υ τ ι κ ά ς  ο ρ γ α ν ώ σ ε ι ς  και  ι δ ί ο υ ς  ν α ο ύ ς, καθιερωμένους εις την κοινήν των αποδεχομένων το Ιουλιανόν ημερολόγιον λατρείαν, α ι  δ ε  ι δ ρ υ θ ε ί σ α ι  τοιαύται ο ρ γ α ν ώ σ ε ι ς  υπόκεινται αναγκαίως ε ι ς  δ ι ά λ υ σ ι ν  δι' αποφάσεως του αρμοδίου δικαστηρίου΄


Και εν σχέσει μεν προς την ίδρυσιν ιδίων και ανεξαρτήτων της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας θρησκευτικών οργανώσεων, διότι οι τοιούτοι χριστιανοί ορθόδοξοι δεν καθίστανται λόγω της διαφοράς του ημερολογίου ετερόδοξοι, αλλ΄αποτελούσι μέρος του συνιστώντος την αυτοκέφαλον Εκκλησίαν της Ελλάδος όλου πληρώματος, διό και υπάγονται εις την δικαιοδοσίαν της υπερτάτης Εκκλησιαστικής αρχής, της διοικούσης την Αυτοκέφαλον Εκκλησίαν, ώστε η παρ΄αυτών ίδρυσις ιδίων και ανεξαρτήτων θρησκυτικών οργανώσεων ήθελεν έχει ως αποτέλεσμα, τούτο μεν, την απόσχισιν αυτών από της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος άνευ αποφάσεως της Συνόδου των Κανονικών της Εκκλησίας Αρχιερέων, τούτο δε, την εν τω Κράτει κατάτμησιν της Αυτοκεφάλου Εκκλησίας της Ελλάδος εις πλείονας κατ΄ιδίαν μικράς Αυτοκεφάλους Εκκλησίας, τουθ΄όπερ αντίκειται εις το άρθρ. 1 του Συντάγματος, εις τους Αποστολικούς και Συνοδικούς Κανόνας.... {...} Εν σχέσει δε π ρ ο ς  την ί δ ρ υ σ ι ν ιδίων ανεξαρτήτως  ι ε ρ ώ ν  Ν α ώ ν,  η ίδρυσις τοιούτων Ναών α π α γ ο ρ ε ύ ε τ α ι από τον εν τη δευτέρα παραγράφω αναφερομένων Νόμων και Αποστολικών Κανόνων.'' {...}


Έτσι δύνανται να ερμηνευθούν (και να υποστηριχθούν και νομικώς!) οι μαζικές καθαιρέσεις και απελάσεις των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, των ζηλωτών Αγιορειτών εκ του Άθωνα, ενώ ο Άγιος Χρυσόστομος, πρώην Φλωρίνης τόνιζε: {...} ...Ότι οι Παλαιοημερολογίται (δεν) αποτελοῦν δευτέραν Ορθόδοξον Εκκλησίαν εν τω Κράτει, αλλά την πατροπαράδοτον και Ακαινοτόμητον Αυτοκέφαλον Ορθόδοξον Εκκλησίαν της Ελλάδος. Διότι, όσῳ και αν παρουσιάζονται κατά το φαινόμενον και την ἐξωτερικήν εκδήλωσιν της πίστεως, ως έχοντες ιδίαν λατρείαν, ιδίους ευκτηρίους οίκους, και ιδίους Λειτουργούς, ουχ ήττον όμως ούτοι, καίτοι διατελούν εν ακοινωνησίᾳ προς την καινοτομήσασαν Ιεραρχίαν, ως εχόμενοι στερρώς των Παραδόσεων και των Θείων και Ιερών Κανόνων, αποτελούν εν τη Κανονικότητι, ουχί ιδιαιτέραν Εκκλησίαν εκείνης μεθ' ης διέκοψαν προσωρινώς διά λόγους Κανονικούς τήν Εκκλησιαστικήν επικοινωνίαν, αλλά την ανύστακτον φρουράν, την αγρύπνως φρυκτωρούσαν επί των αδαμαντίνων επάλξεων της Μιας Ορθοδόξου Ελληνικῆς Εκκλησίας''. (Εκ της ''Απολογίας'' του Αγίου Ιεράρχου ενώπιον του Εφετείου Αθηνών, την 29ην Μαρτίου 1940).


Ως απόληξη των 13ών ενοτήτων της εργασίας μας, υπό τον τίτλο: ''ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!'' οφείλουμε να υπογραμμίσουμε, ότι τα πλείστα δημόσια έγγραφα, τα εκλάβαμε από το Ψηφιακό Αρχείο του ''Εθνικού Ιδρύματος Ελευθέριος Βενιζέλος''. Πηγές μας ήταν το Ιστορικό Αρχείο ''ΜΝΗΜΩΝ'', το ''ΙΑΠΕ'' (Ιστορικό Αρχείο Προσφυγικού Ελληνισμού), η Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Εφημερίδων και Περιοδικού Τύπου'', η ''Εθνική Βιβλιοθήκη της Ελλάδας'', το ''ΕΤ'' (Εθνικό Τυπογραφείο), η ''ΕΙΣΑΓΓΕΛΙΑ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ'' και  το περιοδικό ''ΘΕΟΛΟΓΙΑ''. Πληροφορίες συλλέξαμε από τις εφημερίδες ''ΠΑΤΡΙΣ'', ''ΣΚΡΙΠ'', ''ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ'', ''ΕΛΕΥΘΕΡΟΝ ΒΗΜΑ'', ''ΒΡΑΔΥΝΗ'', ''ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ'', ''ΕΜΠΡΟΣ'' και τα βιβλία: ''Αριστοτέλη Δελήμπαση, ''ΠΑΣΧΑ ΚΥΡΙΟΥ'', ''ΑΡΣΕΝΙΟΣ ΚΟΤΤΕΑΣ ΜΟΝΑΧΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ 1881-1978), ΠΗΔΑΛΙΟ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ, ''ΤΑ ΠΑΤΡΙΑ'', ''ΤΟ ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ 1924-1952'', ''Η ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΑΘΗΝΩΝ'', ''ΑΠΑΝΤΑ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ ΚΑΒΟΥΡΙΔΗ 1871-1955'', ''ΠΑΛΑΙΟΝ ΚΑΙ ΝΕΟΝ'', ''Η ΑΓΩΝΙΑ ΕΝ ΤΩ ΚΗΠΩ ΤΗΣ ΓΕΣΘΗΜΑΝΗ''.


Υπενθυμίζουμε, ότι ο τίτλος της εργασίας μας δόθηκε εξ΄αφορμής του λόγου, του ιδίου, του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου! Ήταν η 21η Ιανουαρίου 1929, όταν ο Αρχιεπίσκοπος  Χρυσόστομος Παπαδόπουλος, με επίσημο έγγραφό του από τα γραφεία της οδού Φιλοθέης, ζητούσε απ΄τον Πρωθυπουργό της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο, τη σύλληψη παντός ''παλαιοημερολογίτου'' και την άμεση απέλαση αυτού αθορύβως! Ιδιαιτέρως εκζητούσε την άμεση επέμβαση της χωροφυλακής ''περί αμέσου απελάσεως'', πλην όμως αυτή να ''εκτελεσθεί αθορύβως και δια μέσου ενεργείας της αστυνομίας, υπό την προυπόθεση, ότι αύτη δεν θα επιτρέψει την επάνοδον αυτών''!


Στη πτωχή -από κάθε άποψη- εργασία μας προσπαθήσαμε να φέρουμε στη δημοσιότητα, όχι ''αναμασημένες'' και ''χιλιοειπωμένες'' γραφές, αλλά να προσθέσουμε (κατά το δυνασθαι φυσικά) νέο υλικό, που να εμπλουτίσει έτι περισσότερο την αιματηρή ιστορία των διωγμών, που υπέστησαν οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί σε αυτή, την πολύπαθη χώρα. Η έρευνά μας αυτή έχει καθαρά τα στοιχεία της ορθόδοξης, δημοσιογραφικής έρευνας και αποσκοπεί στην ανάδυση και την ανάδειξη εκ της φθοράς του Χρόνου, ανθρώπων και γεγονότων, που έπαιξαν -με τον ένα ή τον άλλο τρόπο- σημαντικό ρόλο  στην πραγμάτωσή της. Με την ευχή και την ευλογία του αειμνήστου, πνευματικού μας πατρός, Μητροπολίτη Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανού  ευχόμαστε κάποτε η Ορθοδοξία να ξαναγίνει ενωμένη και οι επόμενες γενιές (?) να διαβάζουν αυτές τις πενιχρές γραμμές, αποστασιοποιημένες από πάθη και προκαταλήψεις ή και εμπάθεια επί παντός ανθρώπου, προς ενίσχυση, βελτίωση και εξύψωση του ομολογιακού, πνευματικού τους αγώνα. Εύχεσθε!



Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος
Δημοσιογράφος



ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΟΥ Α... by on Scribd





Κύριε Πρόεδρε,


Διαπέμποντες Υμίν περικλείστως ώδε εν αντιγράφω ταυτάριθμον και ταυτόχρονον έγγραφον της περί ημάς Αγίας και Ιεράς Συνόδου προς την κυβέρνησιν επί του παλαιοημερολογητικού ζητήματος, παρακαλούμεν, όπως ευαρεστηθείτε και υποστηρίξετε τας διαλαμβανομένας εν αυτώ απόψεις της επισήμου του Κράτους Εκκλησίας.


          Ο Αθηνών Σπυρίδων (Βλάχος)  Πρόεδρος






Εν Αθήναις τη 20ή Απριλίου 1951


Προς την Αυτού Εξοχότητα τον Πρωθυπουργόν
της Ελλάδος κ. κ. Βενιζέλον


Εξοχότατε


Πλήρης πόνου και πικρίας απευθυνόμεθα και την φοράν αυτήν προς τον επίσημον εκπρόσωπον της πατρίδος μας, ελπίζοντας ότι τα διαμειφθέντα γεγονότα θα έχουν οπωσδήποτε ομιλήσει ενωρίτερον υμών εις την καρδίαν σας, ώστε αύτη να ακούει την θλιβεράν ημών κραυγήν.


Ως γνωστόν, η Ελλάς ευρίσκεται μεταξύ των κρατών εκείνα, τα οποία κατεδίκασαν πάσαν προσπάθειαν βιαίας εξοντώσεως φυλετικών, εθνικών και θρησκευτικών ομάδων, χαρακτηρίσαντα την πράξιν αυτήν ως έγκλημα κατά της ανθρωπότητος. Την καταδίκην αυτήν ανεγνώρισεν ως επίσημον αρχήν ο Ο.Η.Ε. και ανέλαβε την περιφρούρησίν της.


Δυστηχώς όμως η Κυβέρνησις, εν τη ευσεβή της σπουδή να περιφρουρήσει το γόητρον της Κρατούσης Εκκλησίας, παρέβη πρώτη την συνθήκην αυτήν και έθεσεν υπό άγριο και εξοντωτικό διωγμό εν εκατομμύριον Ελλήνων πολιτών, Εθνικοφρόνων και λάτρεων των παραδόσεων της Εκκλησίας και του Έθνους.


Ούτως εξόρισεν εις απόκρυμνον κορυφήν τον Επίσκοπον και ημέτερον πνευματικόν αρχηγόν π. Φλωρίνης κ. Χρυσόστομον, καταδικάσασα αυτόν εις βραδύν και εξαντλητικόν θάνατον. Ηρνήθη το δικαίωμα των ιερατικών τιμών εις τους συγγενείς του μεταστάντος Επισκόπου Κυκλάδων Κυρού Γερμανού, τον οποίον νεκρόν όντα επέρριψεν εις τον τόπον της ταφής, ως εκτελεσθέντα κακούργον. 


Έκλεισε και κλείει καθημερινώς Ιερούς Ναούς εις τους οποίους σ υ λ λ α μ β ά ν ε ι   λ ε ι το υ ρ γ ο ύ ν τ α ς.  Τέλος δε διώκει διά των πλέον τυρρανικών και σκληρών μέσων ανθρώπους φιλήσυχους επιθυμούντας να προσεύχονται και να λειτουργούνται κατά τις υποδείξεις της συνειδήσεώς των. Εις τον ανελεύθερον αυτόν διωγμόν χ ρ η σ ι μ ο π οι ε ί   α υ τ ο κ ί ν η τ α,  π υ ρ ο σ β ε σ τ ι κ ά ς  υ π η ρ ε σ ί α ς,  ε ξ ε υ τ ε λ ι σ μ ο ύ ς  και άλλα παρόμοια.


Προς τί όλα αυτά, Εξοχότατε; Αι ενέργειαι αύται και τον φανατισμόν εξάπτουν και την Ελλάδα εκθέτον ως παραβάτιδα διεθνών Αρχών και Νόμων. Είναι αποκαρδιωτικόν, ότι αυτά συμβαίνουν τη ανοχή του Μεγάλου Τέκνου, του εμπνευστού των δημοκρατικών και φιλελευθέρων Αρχών της Νεοτέρας Ελλάδος.


Επειδή φρονούμεν, ότι ο προς ον απευθυνόμεθα φιλελεύθερος Πρωθυπουργός της φιλελευθέρας Πατρίδος μας, θα αποδοκιμάζει κατά βάθος τας ενεργείας αυτάς, οφειλομένας, ως επί το πλείστον εις κακάς υποδείξεις τολμηρών συμβούλων, δι' αυτό αποτολμώμεν και την τελευταίαν αυτήν έκκλησιν ευελπιστούντες διά την ευμενή αυτών υποδοχήν.


Σκεφθείτε, Εξοχώτατε, την πικρίαν των Ελλήνων εκείνων, οι οποίοι δεν θα έχουν την ευκαιρίαν να εορτάσουν τας χριστιανικάς εορτάς των Παθών και της Αναστάσεως, διότι διώκονται. Οι Έλληνες αυτοί είναι εκείνοι, οι οποίοι συμβάλλουν δι΄όλων των δυνάμεών των εις την ανόρθωσιν και πρόοδον της πατρίδος.


Σκεφθείτε, ότι η πικρία αυτή θα μεταβληθεί εις αγανάκτησιν. Μία τοιαύτη αγανάκτησις εξασθενεί την ευρωστίαν του Εθνικού Οργανισμού και απογοητεύει τους θερμούς αυτού υποστηρικτάς.


Δι΄όλους αυτούς τους λόγους παρακαλούμεν, όπως ευαρεστηθείτε και δώσητε τας δεούσας εντολάς, προκειμένου να μας χορηγηθεί μία Εκκλησία εις Αθήνας και μία εις Πειραιά διά να εορτάσομεν και ημείς, τα Πάθη του Κυρίου, όχι ως διωκόμενοι, αλλ΄ως ελεύθεροι πολίται. Διά του τρόπου αυτού θα κατευνασθούν τα πάθη, θα ηρεμίσουν οι συνειδήσεις και θα λυθεί ευκολότερον το προκύψαν επίμαχον θέμα.



Επί τούτοις διατελούμεν  μετά βαθυτάτου σεβασμού



                                                           Ο Πρόεδρος                   Ο Γραμματεύς                                               





Δευτέρα 10 Ιουνίου 2019

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!



Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γενάδιος (1868-1951)



Η ''ΚΛΑΔΙΚΗ'' ΙΔΕΟΛΗΨΙΑ ΤΩΝ ''ΑΝΑΔΕΝΔΡΑΔΩΝ'' ΚΑΙ Ο... ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΟΣ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΣ...


Μέρος 13ον


Kαι ενώ από τη μια, μαίνονταν οι διωγμοί, οι φυλακίσεις και οι απελάσεις των 

αντικαινοτόμων Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, 

από την άλλη, 

η λεγόμενη Οικουμενική Κίνηση προχωρούσε αβίαστα, σταθερά, μα προπαντός οργανωμένα και σχεδιασμένα. 

Ένα σημαντικό στοιχείο, 

που φέρνουμε στη δημοσιότητα είναι και η παραδοχή της διαβόητης και δαιμονοαγωγούσας...

 ''Θεωρίας των Κλάδων'', 

που δεν αποτελεί βεβαίως ιδεοληπτική εκτροπή των καιρών μας, 

όμως υπέβοσκε ακραιφνώς και ανερυθριάστως 

από τις πρώτες κιόλας -δύο-τρεις- δεκαετίες του 20ού αιώνα, πριν ακόμη από το ημερολογιακό σχίσμα του 1924. 

Στις 8-23 Ιουνίου του 1930 

πραγματοποιήθηκε στην Μονή Βατοπαιδίου του Αγίου Όρους, 

η Προκαταρκτική Διορθόδοξη Σύνοδος, προκειμένου να προετοιμάσει 

τον δρόμο για την επόμενη Πανορθόδοξο Σύνοδο. 


Θυμίζουμε, ότι είχε προηγηθεί η ''Πανορθόδοξος Σύνοδος'' του 1923 στην Κωνσταντινούπολη, που αποτέλεσε και το εφαλτήριο για την εγκατάσταση της ημερολογιακής καινοτομίας, χάριν της ενεργουμένης ήδη Οικουμενικής Κίνησης, κατά τα πρότυπα της ''Κοινωνίας των Εθνών''. Φυσικά δεν έλειπε η ''βαρυσήμαντη''  και ''ηχηρή'' παρουσία του Μελετίου Μεταξάκη, που έθεσε επί τάπητος το ζήτημα της ''Ένωσης των Εκκλησιών''. Μείζον θέμα του Συνεδρίου ήταν το ημερολογιακό ζήτημα, αλλά τον Μελέτιο, τον απασχολούσε -όλως ιδιαιτέρως- η διαχριστιανική ένωση. 


Για το λόγο αυτό, ανέφερε χαρακτηριστικά: ''Πιστεύομεν, ότι ήλθεν η ώρα της εκ νέου αποκαταστάσεως  της ενότητος των Χριστιανών, τουλάχιστον εν τω σημείω τούτω». Από τα ''Πρακτικά της Πανορθοδόξου Συνόδου του 1923 στην Κωνσταντινούπολη'' (10 Μαίου - 8 Ιουνίου 1923), Αθήνα 1982, σ. 5. 19 


Το Οικουμενικό Πατριαρχείο  δρομολόγησε την οδό περί  ''ε ν ι α ί ο υ  η μ ε ρ ο λ ο γ ί ο υ  προς ταυτόχρονον εορτασμόν των μεγάλων χριστιανικών εορτών πασών των εκκλησιών'', ώστε να επιτευχθεί η περιβόητο Ένωσις, χωρίς μετάνοια των αμετανοήτων. (Ι. Καρμίρη, ''Τα Δογματικά και Συμβολικά Μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας'', τόμ. Β΄, Αθήνα 1968, σ. 1055. Κατά την Ι' Συνεδρίαση λοιπόν της Προκαταρκτικής Διορθοδόξου Επιτροπής του 1930 στην Μονή Βατοπεδίου, ο Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Γεννάδιος επεσήμανε και υπενθύμισε την ''κ λ α δ ο π ο ί η σ η'' του Χριστιανισμού, διά της Πατριαρχικής Εγκυκλίου του 1902. Από τα Πρακτικά της Προκαταρκτικής Διορθόδοξης Επιτροπής αναφέρεται σαφέστατα ότι: 


''Επί τούτοις, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης υπομιμνήσκων το ανέκαθεν ενδιαφέρον του Οικουμενικού Πατριαρχείου προς σύσφιγξιν των σχέσεων της Ορθοδόξου Εκκλησίας προς τας Ετεροδόξους, αναφέρει, ότι επί της δευτέρας Πατριαρχείας του αοιδήμου Ιωακείμ του Γ' απελύθη Πατριαρχική και Συνοδική Εγκύκλιος υπό χρονολογίαν 12ης Ιουνίου 1902 προς απάσας τας Ορθοδόξους Αυτοκεφάλους Εκκλησίας, διά της οποίας ετίθεντο υπόψιν αυτών -πλην άλλων- και τα εξής ζητήματα: 


1) Η των Ορθοδόξων Εκκλησιών εν αγάπη συνάντησις και ενίσχυσις. 2) Η προσέγγισις αυτών εν πνεύματι αγάπης προς   τ ο υ ς  δ ύ ο   τ ο υ  Χ ρ ι σ τ ι α ν  ι σ μ ο ύ  κ λ ά δ ο υ ς:  τ ο ν  Κ α θ ο λ ι κ ι σ μ ό ν  κ α ι  τ ο ν  Π ρ ο τ  ε σ τ α ν τ ι σ μ ό ν.  3) Η στάσις αυτών προς τους Παλαιοκαθολικούς, επιθυμούντας την μετά της Ορθοδόξου Ανατολικής Εκκλησίας ένωσιν και΄ 4) Το ζήτημα του Ημερολογίου''. (Συνεδρία Ι') Από τα ''Πρακτικά της Προκαταρκτικής Επιτροπής των Αγίων Ορθοδόξων Εκκλησιών της Συνελθούσης εν την εν Αγίω Όρει μεγίστη Μονή Βατοπεδίου'', σελ. 124. (Ολόκληρο το βιβλίο των Πρακτικών παρατίθεται παρακάτω). 


Και είναι έτσι, με την μόνη διαφορά, πως στην αυτή Πατριαρχική εγκύκλιο του 1902, ο Καθολικισμός και ο Αγγλικανισμός αναφέρονται, ως ''οι δύο μεγάλες του Χριστιανισμού αναδενδράδες'', ενώ στην Προκαταρκτική Διορθόδοξη Συνεδρίαση του 1930 οριοθετούνται πλέον, ως ''κλάδοι''! Έτσι οι δύο μεγάλες αυτές Αιρέσεις, από ''αναδενδράδες'' του ιδίου... δάσους του 1902, το 1930 ορίστηκαν και σχηματοποιήθηκαν, ως ''κλάδοι'' του ιδίου δέντρου, που είναι ο Χριστιανισμός!... Ο Μελέτιος, ως Πατριάρχης Αλεξανδρείας αυτή τη φορά(!), στην ίδια Συνεδρίαση άφησε -φυσικά- και αυτός τη δική του ''πινελιά'' λειτουργικής  και δογματικής ενότητας...: Είπε: 


''Το δογματικόν και διοικητικόν της Ορθοδοξίας σύστημα {...} εγκλείει την λύσιν του μεγάλου και παγκοσμίου προβλήματος της Ενότητος της Χριστιανικής ποίμνης {...} το σώμα της Ορθοδοξίας περιβέβληται μεν πάντοτε τον στέφανον της δόξης, {...] υστερεί δ' όμως σήμερον εν τω έργω της συμβολής εις την παγκόσμιον πρόοδον και μένουσιν άρα κεκρυμμένοι και αφανείς οι θησαυροί της δυνάμεως αυτού''.  (σελ. 14 των ''Πρακτικών'')


Σε ποιό βαθμό όμως μεταρρυθμιστικής λαγνείας, φιλενωτικού πόθου και ''εκσυγχρονιστικής'' φιλοδοξίας είχαν φτάσει οι εν ενεργεία -πλέον- καινοτόμοι, το φανερώνει ο ίδιος ο Χρυσόστομος Σμύρνης -του κλίματος του Οικουμενικού Πατριαρχείου- σε ένα βιβλίο του, που είχε εκδοθεί ήδη από το 1918 στην Κωνσταντινούπολη, υπό τον τίτλο: ''Ο ΜΥΧΙΟΣ ΜΟΥ ΠΟΘΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΟΥΜΕΝΟΝ ΠΑΡ' ΕΜΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΤΟΙ ΤΑ ΧΡΗΖΟΝΤΑ ΕΠΕΙΓΟΥΣΗΣ ΔΙΑΡΡΥΘΜΙΣΕΩΣ ΚΑΙ ΣΟΦΗΣ ΛΥΣΕΩΣ ΣΟΒΑΡΑ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΑ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ''.


Ο αυτός Μητροπολίτης -λοιπόν- καταθέτει και οριοθετεί -με πνεύμα και ύφος εξελληνισμένου ''ποντίφηκος''-  τις διαδραστικές κινήσεις για τον εκσυγχρονισμό της Εκκλησίας, όπως -κατά την γνώμη του- επιβάλλουν οι σύγχρονοι καιροί της επιστήμης, της τεχνολογίας και της κοινωνικής υπέρβασης του ανθρώπου. Σημειώνει: ''Ανάγκη οι παρ' ημίν εκκλησιαστικοί θεσμοί και όλος ο θρησκευτικός μας και ο μετ' αυτού αρρήκτως συνδεδεμένος εθνικός μας βίος, να εναρμονισθεί συμφώνως προς το υγιές πνεύμα και τας ζωτικάς ανάγκας του αιώνος, της σημερινής επιστήμης και κοινωνιολογίας, διότι μόνον ούτω δύναται η ημετέρα Εκκλησία και το Γένος μας να προσδοκώσιν έντιμον και άξιον παρόν και μέλλον, παρόν και μέλλον, οποίον ήτο ποτε το παρελθόν μας, και διότι περιπλέον αδυσώπητος ανάγκη επί ποινή ζωής ή θανάτου καλεί ημάς να τεθώμεν εν τη πρωτοπορεία πάσης προοδευτικής κινήσεως, συμφώνως προς την ανέλιξιν παντός συγχρόνου επιστημονικού, κοινωνικού, μορφωτικού, εθνικού και πολιτειακού θεσμού και σκοπού''. (σελ. 5)


Για τον λόγο αυτό, θα ιδρύσει ''Ιερό Σύνδεσμο'' από κληρικούς και λαικούς, όπου στο καταστατικό του σημειώνονται -ανάμεσα σε άλλα - και οι ακόλουθες ανανεωτικές και ''εκσυγχρονιστικές'' προτάσεις, πολλές από τις οποίες, πραγματοποίησε... Πρότεινε: στη Θεία Λατρεία, την συντόμευση των ιερών ακολουθιών, την ''αναθεώρηση και ανακάθαρση των εκκλησιαστικών βιβλίων'', την επαναφορά του θεσμού του Γάμου για όλο τον Κλήρο (!), ''σκέψεις προς συννενόηση ή προσέγγιση ή ένωση μετά τίνων μη Ορθοδόξων Εκκλησιών''. Και αν πολλοί αμφιβάλλουν για το νεωτεριστικό του πνεύμα και την μεταρρυθμιστική του βούληση ''εν τοις κόλποις της Εκκλησίας'', ο ίδιος θα τους αποστομώσει: ''Ακριβώς, ως ελέχθη, διά τους σπουδαίους τούτους λόγους, η ημετέρα Εκκλησία έχει επείγουσαν και απόλυτον  α ν ά γ κ η ν  α ν α μ ο ρ φ ώ σ ε ω ς  και  δ ι α ρ ρ υ θ μ ί σ ε ω ς, (ίνα μη είπωμεν μ ε τ α ρ ρ υ θ μ ί σ ε ω ς  και προσκρούσωμεν εις τα ευσεβόφρονα αισθήματα εκείνων, όσοι θεωρούσιν παρ' ημίν πάντα τα καθ' ημάς τέλεια και καλά λίαν) των κατ' αυτήν ριζικής και θεμελιώδους''.


Για να συλλάβει -όμως- κανείς, το μέγεθος του ανανεωτικού πνεύματος των νεωτεριστών και καινοτόμων στους κόλπους της επισήμου Εκκλησίας, αρκεί να αναγνώσει και τις έτι ''πρωτότυπες'' και δυτικόμορφες, μεταρρυθμιστικές, προτεινόμενες επιδιώξεις του Χρυσοστόμου Σμύρνης και όλων των συν αυτώ φιλενετικών, όπως αυτές αποτυπώνονται στο εν λόγω βιβλίο. Πρότεινε τον εφοδιασμό των εκκλησιών με ''πλήθος καθισμάτων'', ώστε να επικρατεί ''ευταξία και ησυχία''... κατά τις ακολουθίες, την διοχέτευση χιλιάδων βιβλίων της ''Αγίας Γραφής'' στους ναούς, (κατά τα πρότυπα των καθολικών και προτεσταντικών ''ναών''), ώστε ο καθήμενος παράλληλα με το ''λειτουργικόν'' να επιμορφώνεται και με το ''αναγνωστικόν'' για καλύτερη αφομοίωση του θείου λόγου... 


Προέτασσε την επιστημονική μόρφωση κληρικών, εκπαιδευομένων με τα ''πολιτισμικά νάμματα'' της Αμερικής και της Ευρώπης, ώστε να μπορούν να συνδιαλέγονται μετά των ετεροδόξων ''εκκλησιών'' και ιδίως των Καθολικών, των Παλαιοκαθολικών, των Αγγλικανών, των Επισκοπιανών της Αμερικής και εν τω συνόλω των Προτεσταντών!... Και σε ένα κρεσέντο φιλοβενιζελικής υπέρβασης και ιδεολογικοποιημένου, εκκκλησιολογικού ''προοδευτισμού'' κατέγραψε εμφατικώς και το εξής επικό, αμίμητο και ανείπωτο: ''{...} αι αρχαίες παραδόσεις της λατρευτής ημών Εκκλησίας {...} ευρίσκονται εις τόσην αρμονίαν προς το ανατέλλον νέον πνεύμα  Χ ρ ι σ τ ι α ν ι κ ο ύ   σ ο σ ι α λ ι σ μ ο ύ,  αδελφοσύνης, αλληλεγγύης και παγκοσμίου καθολικότητας...''


Το φοβερότερο -όμως- παρ' όλες τις παραπάνω επικές μεγαλοστομίες εκκλησιαστικών ανδρών 

και ''εκσυγχρονιστικών'' εξάρσεων, άκρατου, εκκλησιολογικού αλτρουισμού 

είναι ότι

 η ίδια, αυτή, ''ανθρωπιστική'' και... ''σοσιαλιστική'' διοικούσα Εκκλησία

 εκδίωκε, φυλάκιζε και εξόριζε τους μοναδικούς αντιταχθέντας κατά της ημερολογιακής καινοτομίας,

 (η πρώτη αιρετική ''γεύση'' του Οικουμενισμού στη χώρα μας) 

Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς,

 με απίστευτο μένος και μοναδική εμπάθεια, όπως καταδείξαμε σε όλη, την υπόλοιπη εργασία μας. 

Και ενώ οι πάντες ομιλούσαν περί ''Ενώσεως'' μεθ' όλων των αιρετικών ψευδοεκκλησιών, 

ουδείς εξ' αυτών δεν προσπάθησε να άρει το εκκλησιαστικό σχίσμα, 

που δημιούργησαν οι Μελέτιος Μεταξάκης και το alter ego του, ο Χρυσόστομος Παπαδόπουλος. 

Ακόμη και σήμερα όμως... 

Ό,τι ακριβώς ισχύει για τους -εκ των ''Ορθοδόξων'' Οικουμενιστών- ποιμένες 

και των κοινωνούντων μετ' αυτών, 

το αυτό ισχύει και με αυτοπροσδιοριζόμενες ομάδες φίλαρχης, ιδιοπρόσωπης και ημιτελούς αποτείχισης,

 που οριοθέτησαν άναρχα, ακατάστατα, πρόχειρα και ανίερα, 

μα προπαντώς χωρίς φώτιση Θεού, 

την εγκατάσταση του Οικουμενισμού στη χώρα μας, από την ίδρυση -τάχα- του Π.Σ.Ε. το... 1948 και εντεύθεν... 

Αλλά...
''εὐλογητός Κύριος, ὃς οὐκ ἔδωκεν ἡμᾶς εἰς θήραν τοῖς ὀδοῦσιν αὐτῶν.
ἡ ψυχή ἡμῶν 
ὡς στρουθίον ἐῤῥύσθη ἐκ τῆς παγίδος τῶν θηρευόντων· 
ἡ παγίς συνετρίβη, καί ἡμεῖς ἐῤῥύσθημεν.
ἡ βοήθεια ἡμῶν ἐν ὀνόματι Κυρίου τοῦ ποιήσαντος τόν οὐρανόν καί τήν γῆν. (Ψαλμ. 123ος)
Εύχεσθε!



Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος
Δημοσιογράφος



ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΠΡΟΚΑΤΑΡΚΤΙΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ ΤΗΣ ΣΥΝΕΛΘΟΥΣΗΣ ΕΝ ΑΓΙΩ ΟΡΕΙ ΙΕΡΑ ΜΕΓΙΣΤΗ ΜΟΝΗ ΒΑΤΟΠΑΙΔΙΟΥ
(8 - 23 Ιουνίου 1930)

Δευτέρα 3 Ιουνίου 2019

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!



Εφημερίδα ''ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ'' 20-1-1933


ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΓΙΑΣΜΟ ΤΩΝ ΥΔΑΤΩΝ Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΚΑΙ Ο ΞΥΛΟΔΑΡΜΟΣ ΥΠΟ ΙΣΧΥΡΩΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΩΝ ΔΥΝΑΜΕΩΝ



Μέρος 12ον


Σύμφωνα με την απόφασιν της διοικούσης επιτροπής της Κοινότητός των, οι παλαιοημερολογίται εόρτασαν χθες επισήμως τα Θεοφάνεια εις το Παλαιόν Φάληρον. Η τελετή της καταδύσεως του Τιμίου Σταυρού έγινε εις την εξέδραν του παλαιού ''Μπαρ'' υπό βροχήν, με εξαιρετικήν επιβλητικότητα. Από βαθυτάτης πρωίας, οι ακολουθούντες το παλαιόν ημερολόγιον γνήσιοι ορθόδοξοι ήρχισαν να κατέρχονται εις Φάληρον, από τας Αθήνας, Καλλιθέαν, Κηφισιάν, Αμαρούσιον και άλλα χωριά της Αττικής. Ακόμη δε και από τον Πειραιά και τα νησιά του Σαρωνικού, Αίγιναν  και Σαλαμίνα. Ο ναός της Αγίας Βαρβάρας, όπου έγινε η ιεροτελεστία ήτο καταλλήλως εστολισμένος με φοίνικας και σημαίας, επειδή δε οι προσελθόντες προσκυνηταί ήσαν πολυάριθμοι και δεν εχώρουν εις το εσωτερικόν, πολλοί παρέμειναν έξω, καθ' όλην την διάρκειαν της θείας λειτουργίας.


Εκτός των άλλων, παρέστησαν και παλαιοημερολογίται μαθηταί εν σώματι, ψάλλοντες τους εκκλησιαστικούς ύμνους, καθώς και τα Διοικητικά Συμβούλια των Κοινοτήτων γνησίων ορθοδόξων, Αθηνών, Πειραιώς και άλλων μερών της Αττικής με τα λάβαρά των. Εις την τήρησιν της τάξεως και της ευκοσμίας συνέβαλε και η παρουσία του προέδρου της Κοινότητος γνησίων ορθοδόξων κ. Δημητρακοπούλου και των άλλων πρωτοστατούντων εις την οργάνωσιν των παλαιοημερολογιτών, μεταξύ των οποίων και οι κ. κ. Χανιώτης, Κηρίκος και άλλοι. Μετά την τέλεσιν της θείας λειτουργίας, οι εκκλησιασθέντες παλαιοημερολογίται εξεκίνησαν εν πομπή προς την εξέδραν του ''Μπαρ'', διά την κατάδυσιν του Τιμίου Σταυρού.





Επικεφαλής της πομπής ήσαν οι παλαιοημερολογίται ιερείς, μοναχοί και τα Συμβούλια των Κοινοτήτων των με τα λάβαρα. Εις φουστανελοφόρος μάλιστα, με ολόλευκη φουστανέλα, υπεβάσταζεν υπερηφάνως μίαν πελωρίαν ελληνικήν σημαίαν, ήτις διέχισε την παραλιακήν λεωφόρον του Π. Φαλήρου. Η εξέδρα είχε διακοσμηθεί καταλλήλως , με κλάδους δέντρων και σημαιούλες, εις το σημείον δε, όπου εγένετο η κατάδυσις του Σταυρού, τέσσερεις νέοι ημίγυμνοι ανέμεναν πολλήν ώραν προ της τελετής να κολυμβήσουν, διά να τον ανασύρουν. Σημειωτέον, ότι καθ' ην ώραν η πομπή εξεκίνησε κατευθυνομένη από την Αγίαν Βαρβάραν προς την θάλασσαν, ήρχισε να βρέχει και συνεπεία τούτου, πλείστοι εκ των παρακολουθούντων την τελετήν παλαιοημερολογιτών, ήνοιξαν τις ομπρέλλες των, ώστε το θέαμα του πλήθους, που κατέκλυσεν την εξέδρα του ''Μπαρ'', ήτο γραφικότατον.


Παρά την πίπτουσαν βροχήν, οι πιστοί ανέμενον καρτερικότατα την τέλεσιν του αγιασμού. Μία γριούλα δε, με ένα αγιοκέρι αναμμένο στα χέρια, εσταυροκοπείτο διαρκώς, χωρίς να δίδει προσοχήν εις τας ψεκάδας της βροχής που έπιπτον εις το πρόσωπόν της, όπως έκαμαν άλλωστε, όλοι οι παρακολουθούντες την τελετήν. Εν τω μεταξύ ο χορός των ιερέων των παλαιοημερολογιτών έψαλλε τον Αγιασμόν  και ένας ιερεύς, πλησιάσας εις το άκρον της εξέδρας, έριξε τον Σταυρόν εις την θάλασσαν. Κατά την στιγμήν εκείνην, οι παλαιοημερολογίται εν συγκινήσει εχαιρέτων δύο μικρά βαποράκια, από τα εκτελούντα την συγκοινωνίαν εις τον Σαρωνικόν. Τα βαποράκια αυτά κατέφθασαν γεμάτα από προσκυνητάς και ήρχισαν να χαιρετούν με τας σειρήνας των τον Αγιασμόν των υδάτων, ο οποίος έγινε τοιουτοτρόπως δύο φοράς εφέτος, μίαν με το νέον και μίαν με το παλαιόν ημερολόγιον.




Εφημερίδα ''ΑΚΡΟΠΟΛΙΣ'' 20-1-1933

Τας πρώτας απογευματινάς ώρας της χθες, μετά την τελετήν της καταδύσεως του Τιμίου Σταυρού εις Παλαιόν Φάληρον, υπέρ τους τρακοσίους παλαιοημερολογίται κατευθύνθησαν διά της Λεωφόρου Συγγρού προς την Αρχιεπισκοπήν, όπως διαμαρτυρηθούν διά τα εναντίον των ληφθέντα μέτρα. Όταν ούτοι είχον φθάσει έξωθι του ναού της Αγ. Αικατερίνης, παρά την συνοικίαν Πλάκας, διελύθησαν υπό ισχυράς αστυνομικής δυνάμεως, ήτις είχε καταφθάσει εκεί, ειδοποιηθείσα υπό του διοικητού του τμήματος Παλαιού Φαλήρου. Κατά την διάλυσιν των παλαιοημερολογιτών εμωλωπίσθησαν τινες εξ' αυτών διά των κλομπς. Επίσης ετραυματίσθησαν και εκ των αστυφυλάκων οι Ι. Πετράκης και Εμμ. Κυπριώτης, διά λίθων ριφθέντων κατ' αυτών, υπό των παλαιοημερολογιτών.



ΤΙ ΛΕΓΕΙ Η ΚΟΙΝΟΤΗΣ


Το Διοικητικόν Συμβούλιον της Ελληνικής Θρησκευτικής Κοινότητος των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, διά τηλεγραφήματός του διαμαρτύρεται εντόνως διά τας σκηνάς και τονίζει, ότι αύται προεκλήθησαν υπό ανισορρόπων, οι οποίοι δεν έχουν καμμίαν σχέσιν με την Κοινότητα των παλαιοημερολογιτών. Εις το τηλεγράφημα προστίθεται, ότι οι παλαιοημερολογίται, πειθαρχούντες πάντοτε εις τον νόμον, αποδοκιμάζουν πάσαν έκνομον ενέργειαν και είναι ευγνώμονες διά την τηρηθείσαν τάξιν κατά την χθεσινήν τελετήν της καταδύσεως.



Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Τρίτη 28 Μαΐου 2019

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!



Καρτποστάλ της εποχής, του έτους 1932



ΕΠΕΙΔΗ ΟΜΩΣ ΗΡΝΗΘΗ ΝΑ ΣΥΜΜΟΡΦΩΘΕΙ 

ΣΥΝΕΛΑΒΟΝ ΑΥΤΟΝ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΕΣΤΕΙΛΑ ΕΙΣ ΤΟΝ ΕΝΤΑΥΘΑ Κ. ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ!



Μέρος 10ον



Εν Αρναία τη 3η Φεβρουαρίου 1933




Η Υποδιοίκησις Χωροφυλακής Αρναίας

Π ρ ο ς

Την Διοίκησίν του

Εις Πολύγυρον




''Περί του συλληφθέντος Κωνσταντίνου Μαρμαρά''



Λαμβάνω την τιμήν, εν συνεχεία της αριθμού/10 σημερινής αναφοράς μου, περί συλλήψεως του εν περιλήψει, ν' αναφέρω ημίν εν λεπτομερεία τ' ακόλουθα, κατόπιν των πληροφοριών μου περί της δημιουργίας θορύβου διά τηλεγραφημάτων εις τας διαφόρους προισταμένας αρχάς, αποσταλέντων παρά του υιού του, ιατρού Μαρμαρά.


Διά της υπ' αριθμ. 8/17/4 της 4/1/1933 διαταγής του Υπουργείου Εσωτερικών, κοινοποιηθείσης και υμίν, διετάχθη να παύσω αναμιγνυόμενος εις τα της τελέσεως θρησκευτικών καθηκόντων των Π α λ α ι ο μ ε ρ ο λ ο γ ι τ ώ ν. 


Επειδή, όμως οι ενταύθα Π α λ α ι ο η μ ε ρ ο λ ο γ ί τ α ι,  υπό την ηγεσίαν του συλληφθέντος εκκλησιάζοντος εις την μετατραπείσαν παρά του ιδίου Μαρμαρά οικοδομήν του εις εκκλησίαν, έχων υπ' όψει μου το άρθρο 10 του Νόμου 4567 και την υπ. αριθ. 329 της 17-6-1932 εγκύκλιον διαταγήν του Υπουργείου Παιδείας, ητησάμην πληροφορίαν παρά του Υπουργείου, αν έδει να επιτρέψω την τέλεσιν των θρησκευτικών καθηκόντων των  Π α λ α ι ο η μ ε ρ ο λ ο γ ι τ ώ ν  εις την μετατραπείσαν οικοδομήν του Μαρμαρά εις εκκλησίαν.


Το Υπουργείον διά της υπ' αριθμ. 8/17/6 ε. ε. διαταγής του, ης αντίγραφον επισυνάπτω, διέταξεν εν προκειμένω, εφαρμοσθεί η διάταξις του άρθρου 10 του Νόμου 4567. 


Αμέσως εκάλεσα τον Μαρμαράν, εις ον ανεκοίνωσα την διαταγήν του Υπουργείου, όστις και υπέγραψεν, ότι έλαβε γνώσιν. Ευθύς μετά τούτου, ο Μαρμαράς ήρξατο ν' απομακρύνει τα διάφορα αντικείμενα εκ του ναυδρίου του, ως και τον κώδωνα.


Χθες, όμως παραδόξως (εορτήν Αγίου Ευθυμίου) κρυφίως επανετοποθέτησεν εις την οικοδομήν του ταύτην, εικόνας, κανδύλας, αγίαν Τράπεζαν κ.λπ. και περί ώραν 5 μ.μ. μετ' άλλων οπαδών  Π α λ α ι ο η μ ε ρ ο λ ο γ ι τ ώ ν, εκκλησιάζοντο.


Προ τούτου, τον εκάλεσα εις το Γραφείον μου και ζήτησα, αν κέκτηται άδειαν μετατροπής της οικοδομής του εις εκκλησίαν και, επειδή τοιαύτης αδείας εστερείτο, τω συνέστησα ν' απομακρύνει εκείθεν τα διάφορα εκκλησιαστικά αντικείμενα και να μη προσκαλεί τους  Π α λ α ι ο η μ ε ρ ο λ ο γ ί τ α ς  εκεί, καθ' ότι φέρει  π ο ι ν ι κ ή ν ε υ θ ύ ν η ν.


Επειδή, όμως ηρνήθη διαρρήδην να συμμορφωθεί συμφώνως με τας διατάξεις του Νόμου και, επειδή ενταύθα εκ της ενόρκου ενεργείας του Μαρμαρά, μέγας αναβρασμός των κατοίκων εδημιουργήθη και ενδέχετο να επέλθωσι ταραχαί προς βλάβην της δημοσίας τάξεως, συνέλαβον τούτον, συμφώνως τω άρθρω 10 του Νόμου 4567 και τον απέστειλα εις στον ενταύθα κ. Εισαγγελέα.



Ο Υποδιοικητής

Σταύρος Τσάμης

Υπομοίραρχος




Τετάρτη 22 Μαΐου 2019

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!






ΚΑΘΑΙΡΕΣΕΙΣ, ΑΠΟΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ, ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΞΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ΦΥΛΑΚΩΝ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ



Μέρος 9ον


Τα ειδεχθή και αποκρουστικά γεγονότα της Μονής Πευκοβουνογιατρίσσης Κερατέας αμαύρωσαν την εικόνα των Ορθοδόξων του πατρίου ημερολογίου και προκάλεσαν αισθήματα φρίκης και αποτροπιασμού! Ο Τύπος, όσο και να ενδιαφερόταν να μεγεθύνει τα γεγονότα, έπεφτε μπροστά στις παγερές, όσο και απροκάλυπτες δηλώσεις της ηγουμένης Μαριάμ Σουλακιώτη, που δήλωνε: ''όλα αυτά, τα δημιούργησαν άνθρωποι της Μονής προκειμένου να πάρουν υπό τον έλεγό τους τη διαχείρισή της ''. ''Η Μαριάμ απολογηθείσα εν συνεχεία ετόνισεν, ότι όλαι αι εναντίον της κατηγορίαι είναι διαδόσεις και αποτελούν σκευωρίαν ορισμένων ανθρώπων επιζητούντων να αναλάβουν την διοίκησιν και την διαχείρισην της Μονής και διά τον λόγον αυτόν εδημιούργησαν τα ''μυθεύματα'' αυτά. (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 18-11-1950) 


Επί δύο μήνες (Δεκέμβριος 1950 και Ιανουάριος 1951) και σε καθημερινή βάση έβγαιναν στο φως της δημοσιότητας, όλα, όσα διαδραματίζονταν στην Μονή και από ανθρώπους, Μοναχούς και Μοναχές της ίδιας της Μονής! 


Η ελληνική κοινωνία -στο σύνολό της - δεν μπορούσε βέβαια να διακρίνει τον τίμιο και ιεροπρεπή αγώνα των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών, από τους σφετεριστές, σχισματικούς και αυτοανακηρυχθέντες ως Επισκόπους -υπό τον Ματθαίο- παρασυνάγωγους. Έτσι, στο ίδιο καλάθι συγκαταριθμήθηκε η αποτείχιση με την διαίρεση και η ιερακανονική λειτουργία με την ιδιοτελή και ''διαλάμπουσα'', εκκλησιαστική εκτροπή! Οι αγωνιστές των Πατρώων παραδόσεων παρουσιάστηκαν -συλλήβδην- ως ''μιάσματα'' και ''μεσαιωνκά κατάλοιπα'', ''αναρχικοί'', ''αντάρτες'' και ''χρηματοσυλλέκτες''!... Η Ιερά Σύνοδος της επισήμου Εκκλησίας δεν θα μπορούσε να βρει μεγαλύτερη και ιδανικότερη ευκαιρία προκειμένου να πατάξει τους αποτειχιζόμενους! 


τσι με ανακοίνωσή της (24-11-1950) τονίζει ανάμεσα στ' άλλα: ''Τον περιβόητον Ματθαίον Καρπαθάκη εχειροτόνισεν αντικανονικώς και παρανόμως εις ψευδεπίσκοπον, ο ανωτέρω καθηρημένος Χρυσόστομος Καβουρίδης, καίτοι κατά τον χρόνον της αντικανονικής ταύτης χειροτονίας ήτο γνωστός, ως αμαθής και φανατικός και υπόπτου βίου ταραξίας Ιερομόναχος, επανειλημμένως παρασχών πράγματα εις την Εκκλησίαν της Ελλάδος και εις το Άγιον Όρος και τιμωρηθείς δι' αυτά''. (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 25-11-1950). Η Ιερά Σύνοδος υπό του πρώην Φλωρίνης, κ. Χρυσοστόμου Καβουρίδη συσταθείσα, εξέδωσε ανακοίνωση: ''Η Πανελλήνιος Θρησκευτική και Εθνική Ορθόδοξος Κοινωνία'' αντιπροσωπεύουσα τους ανά την Ελλάδα και Ξένην Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς δι' ανακοινωθέντος της διαμαρτύρεται διά την ''μελετημένην, παράνομον, ανελεύθερον, αντισυνταγματικήν, αντιθρησκευτικήν και αντιπολιτιστικήν δίωξιν των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας των Γ.Ο.Χ., της προεδρευομένης υπό του πρώην Μητροπολίτου Φλωρίνης κ. Χρυσοστόμου''. 


Εις την ανακοίνωσιν τονίζεται επίσης, ότι ουδεμία σχέσιν και επικοινωνίαν ευρίσκεται η ''Θρησκευτική και Εθνική και Ορθόδοξος Κοινωνία'' μετά της εν Κερατέα Μονής, ης τα εν αυτή γενόμενα κατ' επανάληψιν απεδοκίμασεν και κατήγγειλεν''. (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 6-12-1950) Μέσα σε αυτόν τον κυκεώνα ανακοινώσεων και άμετρης προπαγάνδας εκ μέρους της επισήμου Εκκλησίας δημοσιεύθηκαν στον ελληνικό Τύπο και τα μέτρα, που πρότεινε ''δια τους ''Παλαιοημερολογίτας'': ''Ζητείται, όπως περιορισθούν εις Μονάς οι παλαιοημερολογίτες επίσκοποι, ήτοι ο Μητροπολίτης, πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομος εις την Μονήν της Χοζεβιωτίσσης εις την Αμοργόν και ο Κυκλάδων Γερμανός εις την Μονήν Καθαρών Ιθάκης, ως καθαιρεθέντες υπό της Εκκλησίας. Επίσης ζητείται, όπως αι αρμόδιαι Αρχαί προβούν εις ανακρίσεις κατά των Παλαιοημερολογιτών Επισκόπων Διαυλείας και Χριστιανουπόλεως και ληφθούν κατ' αυτών μέτρα, δεδομένου, ότι οι ανωτέρω εξακολουθούν να εμφανίζονται ως Επίσκοποι, ενώ η Εκκλησία χαρακτηρίζει αυτούς, απλώς ''πρεσβυτέρους''. 


Επίσης ελήφθη απόφασις, όπως δι' εγγράφου προς τους ανά το κράτος μητροπολίτας ζητηθεί από αυτούς, να διατάξουν όλους τους ανά τας διαφόρους επαρχίας μοναχούς, τους προερχομένους εξ' Αγίου Όρους, να εγκαταλείψουν τας περιοδείας των και να επανακάμψουν εις τας μονάς των. {...} Πληροφορούμεθα επίσης, ότι η Πρυτανεία του Πανεπιστημίου Αθηνών, κατόπιν προτάσεως της Θεολογικής Σχολής απεφάσισεν, όπως μη... επιτρέπεται εις τους τελειοφοίτους θεολόγους να προσέρχονται εις επί πτυχίω εξέτασιν, εάν δεν δηλώσουν υπευθύνως, ότι... δεν είναι παλαιοημερολογίται (!)...(''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 13-12-1950). 


Στις 13-12-1950, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης της κυβέρνησης Σοφοκλή Βενιζέλου, Α. Θεολογίτης, δήλωνε, ότι: ''θεωρεί ταύτην (την κατάστασιν) εντελώς άσχετον και ξένην με τα αποκαλυφθέντα σκάνδαλα της Μονής Κερατέας, υποσημειώσας, ''ότι δεν είναι δυνατόν να ευθύνονται αι παλαιοημερολογίται εις το σύνολόν των εις τα σκάνδαλα ταύτα''! (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 14-12-1950). Παράλληλα και με σύντομες διαδικασίες, η Ι. Σύνοδος της καινοτόμου Εκκλησίας καθαίρεσε του Επισκόπους Διαυλείας Πολύκαρπο και Χριστιανουπόλεως Χριστόφορο. ''Συνήλθε σήμερον το Συνοδικόν Δικαστήριον, το οποίον εδίκασεν τους Παλαιοημερολογίτας επισκόπους Διαυλείας και Χριστιανουπόλεως και επέβαλεν εις αυτούς την ποινήν της καθαιρέσεως. Το δικαστήριο αποτελείτο εκ των Μητροπολιτών Μεσσηνίας, Κασσανδρείας, Παροναξίας και Αργολίδος''. (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 5-1-1951)


Δύο εβδομάδες αργότερα, ο αυτός υπουργός... ανακοίνωνε διά του Τύπου, τις Αστυνομικές Διώξεις κατά των Ορθοδόξων του πατρίου ημερολογίου...


''Απεφασίσθη: 1). Να εκτελεσθούν οι νομίμως εκδοθείσαι υπό των αρμοδίων Εκκλησιαστικών δικαστηρίων και Αρχών αποφάσεις κατά... των αντιποιούμενων την ιδιότητα του κληρικού της Ορθοδόξου ημών Εκκλησίας Παλαιοημερολογιτών, να εκτελώνται δε αμέσως και αι τυχόν εκδιδόμεναι νεότεραι τοιαύται. 2). Να αποσχηματισθούν οι άνευ κανονικής και νομίμου χειροτονίας εκ μέρους των κανονικών Αρχιερέων της Ορθοδόξου Εκκλησίας φέροντες το Ιερατικόν σχήμα, παλαιοημερολογίται, δήθεν κληρικοί. 3). Να διαταχθεί η σύλληψις και η αποστολή εις τας μονάς των ακολουθούντων το παλαιόν ημερολόγιον μοναχών, ο αποσχηματισμός δε και η παραπομπή εις τας αρμοδίους δικαστικάς αρχάς των εξ' αυτών παρανόμως και αντικανονικώς φερόντων το μοναχικόν σχήμα και 4). Να αποδοθούν εις την επίσημον Εκκλησίαν, οι υπό των παλαιοημερολογιτών παρανόμως και αυθαιρέτως καταληφθέντες κανονικοί Ναοί, ως και οι υπ' αυτών παρανόμως και αυθαιρέτως κατεχόμεναι κανονικαί Μοναί... {...} 


Επίσης αποφασίζεται, όπως γίνει αποδεκτή, η πρότασις του κ. Αντιπροέδρου περί καταρτισμού Επιτροπών εις τας έδρας των Νομών, αποτελουμένων εκ των οικείων, Μητροπολίτου, Νομάρχου, Εισαγγελέως, Γυμνασιάρχου και Διοικητού Χωροφυλακής, οίτινες και θα εισηγούνται την λήψιν των σκοπιμοτέρων μέτρων διά την περιστολήν του παλαιοημερολογιτισμού και τον χειρισμόν των παλαιοημερολογιτικών ζητημάτων τοπικώς!'' (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 17-1-1951)


Μέσα σε καθεστώς ανέκφραστου φόβου και απίστευτης τρομοκρατίας εκ μέρους της επισήμου Εκκλησίας, συνεργαζόμενης μετά των Αρχών της χώρας, οι Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί δεν πτοήθηκαν και λίγες ημέρες μετά, εόρτασαν στο Π. Φάληρο την μεγάλη Δεσποτική εορτή των Θεοφανείων! Ο ημερήσιος, αθηναικός Τύπος ανέβασε τον αριθμό των συμμετασχόντων κατά την μεγάλη αυτή εορτή γύρω στους επτά χιλιάδες, αριθμός εντυπωσιακός, αν αναλογισθεί κανείς το περιρρέον κλίμα της εποχής που διανύουμε. Ένα σημαντικό στοιχείο, που χρησιμοποιήθηκε κατά το δοκούν από την διοικούσα Εκκλησία (θα το εξετάσουμε σε άλλη εργασία μας) ήταν και ο αριθμός των Ορθοδόξων, των ακολουθούντων το πάτριο, εκκλησιαστικό ημερολόγιο. Οι πρώτοι αποτειχισθέντες Γνήσιοι Ορθόδοξοι κατά τις εκτιμήσεις των πατέρων της ''Θρησκευτικής Κοινότητας'' ανήρχοντο στο ένα εκατομμύριο πιστούς σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στο εξωτερικό. Η επίσημη Εκκλησία τους κατέβαζε στους πενήντα χιλιάδες, ενώ το Κράτος διά των επισήμων αρχών του στις αρκετές εκατοντάδες χιλιάδες. Την ίδια εποχή, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Α. Θεολογίτης -διά του Τύπου- επισημαίνει, πως ''αι αρμόδιαι Κρατικαί Αρχαί υπολογίζουν τους ανά την χώραν παλαιοημερολογίτες εις εκατοντάδας χιλιάδας Ελλήνων''. (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 14-12-1950)


''Οι Παλαιοημερολογίται εόρτασαν χθες τα Θεοφάνεια και προέβησαν εις την κατάδυσιν του Τιμίου Σταυρού εις το Παλαιόν Φάληρον, καίτοι δεν είχε δοθεί σ' αυτούς άδεια συγκεντρώσεως παρά της αστυνομικής αρχής. Από πρωίας πλήθη παλαιοημερολογιτών, ιδίως γυναικοπαίδων, συνέρρευσαν εις το Παλαιόν Φάληρον και εις μίαν μικρήν εκκλησίαν, την ''Κοίμησιν της Θεοτόκου''. Τα μέλη έμειναν έξωθεν του ναού,εκτός δε αυτού εψάλλη λειτουργία υπό των τεσσάρων ''ψευδεπισκόπων'' των παλαιοημερολογιτών, εναντίον των οποίων έχουν εκδοθεί προ καιρού εντάλματα συλλήψεως παρά των δικαστικών αρχών, μη εκτελούμενα. Επίσης παρίσταντο πεντήκοντα περίπου ιερείς των παλαιοημερολογιτών. Κατά την λειτουργίαν τα πλήθη εισήλθον εις την παραλίαν παρά τον ''Φλοίσβον'', όπου την μεσημβρίαν ερρίφθη εις την θάλασσαν ο σταυρός υπό των ''ψευδεπισκόπων''. Οι παλαιοημερολογίται, οι οποίοι ανήρχοντο εις επτά και οκτώ χιλιάδας, μετά την κατάδυσιν του σταυρού, επιστρέφοντες εις την εκκλησίαν εστάθησαν εις την πλατείαν του Π. Φαλήρου και ανέπεμπον δέησιν προ του αστυνομικού τμήματος, κατόπιν δε διελύθησαν ησύχως. Οι περισσότεροι παλαιοημερολογίται προήρχοντο από την Σαλαμίνα''. (''ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ'' 20-1-1951)


Τις ίδιες ημέρες, οι ομογενείς από την Αμερική, προκειμένου και αυτοί να υπερασπιστούν με τον τρόπο τους τον τίμιο αγώνα των αποτειχισθέντων Ορθοδόξων του πατρίου ημερολογίου στέλνουν υπόμνημα στην Κυβέρνηση του Σοφοκλή Βενιζέλου, ως είναι το ακόλουθο.




Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος



  ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΝ ΑΜΕΡΙΚΗ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΧΡΙΣΤΙΑΝΩΝ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ Σ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ (1951) by ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ on Scribd



Print Friendly and PDF
Εικόνες θέματος από A330Pilot. Από το Blogger.