ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!

''ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ Η ΠΙΣΤΙΣ - ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΝΤΑΙ ΑΙ ΕΙΚΟΝΕΣ''

ΤΟ ΔΙΑΤΑΣΣΕΙ Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΕΚΤΕΛΕΙ Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

Μέρος 6ον

Τα πρώτα χρόνια που ακολούθησαν την ημερολογιακή καινοτομία του 1924, οι ενιστάμενοι και εμμένοντες στις πατρώες παραδόσεις ''Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί'' είχαν να αντιμετωπίσουν -πλην της βίας και αυταρχικότητας- των πολλαπλών, στρατιωτικών κινημάτων με την συνέργεια της Αρχιεπισκοπής και τη διαχείριση των πολλών θαυμάτων, που σημειώνονταν σε εκκλησίες της δικαιοδοσίας τους. 

Από το πρώτο θαύμα του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου (1924) στον ομώνυμο ναό της Αθήνας, όπου ιάθησαν ένας 7ετής κωφάλαλος εκ γενετής και μία 17χρονη παράλυτη, στο θαύμα του ναού των Αγίων Αποστόλων έτει 1925, όπου μυρόβλησε η ομώνυμη εικόνα των αγίων, μέχρι και στο θαύμα της δακρυρροούσης εικόνας στο ναό της Ζωοδόχου Πηγής το 1930, στο Κατσιπόδι Αττικής (σημερινή Δάφνη). Οι θείες αυτές επεμβάσεις -στο σύνολό τους- αποτυπώθηκαν από τον Τύπο -κυρίως της Αθήνας- και αποτέλεσαν μία άλλη ''πρόκληση'' για τους πρώτους Γνησίους Ορθοδόξους. 

Έπρεπε -δηλαδή- να καταδείξουν, πως ήταν θαύματα εκ Θεού γινόμενα και όχι προιόντα ανθρώπινης εκμετάλλευσης ή και πλάνες του βελίαρ. Μήπως όμως και το μεγαλύτερο θαύμα, αυτό της εμφάνισης του Τιμίου Σταυρού στον ουρανό της Αθήνας, πάνω από τον Υμηττό το έτος 1925, κατά την αγρυπνία των Γνησίων Ορθοδόξων προς τιμήν του Τιμίου Σταυρού, δεν αποκαλέστηκε από τον Οικουμενιστή Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, ως πλάνη και έργο του διαβόλου!... 

Στη παρούσα μας ανάρτηση αναφερόμαστε: α. στο θαύμα της εικόνας του Χριστού μας στον ναό της Ζωοδόχου Πηγής στο Κατσιπόδι (σημερινή Δάφνη Αττικής) και την επέμβαση της χωροφυλακής και β. σε άλλη μια διαδοχική έκθεση διαμαρτυρίας της ''Ελληνικής θρησκευτικής Κοινότητας των Γνησίων Ορθοδόξων'' προς τον πρωθυπουργό της χώρας Παναγή Τσαλδάρη, όπου επανειλημμένως ζητείται η ελευθερία στην πίστη και την ορθόδοξη λατρεία των ενισταμένων, αντικαινοτόμων, Γνησίων Ορθοδόξων!

Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΑΘΗΝΩΝ ''ΣΚΡΙΠ'' 

ΔΕΥΤΕΡΑ 5 ΜΑΙΟΥ 1930 πολ. ημερ.

Η εκκλησία της ''Ζωοδόχου Πηγής'' εις Κατσιπόδι, η ανήκουσα ως εγράψαμεν διά παραχωρήσεως  του ιδιοκτήτου κ. Κανάκη εις την ''Ελληνικήν Θρησκευτικήν Κοινότητα των Γνησίων Ορθοδόξων'', το ανεγνωρισμένον τούτον θρησκευτικόν σωματείον και συχναζομένη υπό πλήθους απείρου παλαιοημερολογιτών εκκλησιαζομένων εκεί, χωρίς ποτέ ουδένα να ταράττουν και ουδένα να ανησυχούν, ήρχισεν εν τούτοις από τριών ημερών να ταράττει τους κύκλους της Αρχιεπισκοπής! 

Εστείρευσαν, λέγουν, τα εισοδήματα των εκεί πλησίον ναών, διότι οι χριστιανοί συχνάζουν αθρόα εις την ''Ζωοδόχον Πηγήν'' και δεν πηγαίνουν εις τας άλλας εκκλησίας!! Και οι ιερείς και οι επίτροποι των εκκλησιών αυτών, διά να μη χάσουν τα κέρδη των προσέφυγον εις την Αρχιεπισκοπήν και η Αρχιεπισκοπή, η πρεσβεύουσα, ότι η πίστις και η θρησκεία είναι υλικά εκμεταλλεύσιμα προς συντήρησιν και πλουτισμόν ορισμένων κύκλων μεγαλοσχήμων και μικροσχήμων, έσπευσε αμέσως να διατάξει την Αστυνομίαν να παρεμποδίσει την συρροήν του κόσμου!! 

Απαγορεύεται λοιπόν η θρησκεία! Απαγορεύεται η πίστις εις τους χριστιανούς! Απαγορεύονται τα θαύματα!!... Αλλά μόνον, όταν πρόκειται περί των παλαιοημερολογιτών!! Επιτρέπονται δε όλα, όταν ενεργούνται από ιερείς και εκκλησίας, ακολουθούσας το νέον Ημερολόγιον!! Η Αρχιεπισκοπή όλα τα ανάγει εις χρήμα. Όταν δε αυτό εσοδεύεται εις τους ναούς, έστω και διά σκανδάλων και δι' εκμεταλλεύσεως εικόνων και εορτών, είναι ιερόν και απαραβίαστον, αρκεί να διανέμεται καταλλήλως... Όταν όμως παλαιοημερολογιτικός ναός προκαλεί πλήθος κόσμου, θέλοντας να ακούσει πραγματικήν λειτουργίαν και όχι αποκόμματα διάφορα λειτουργίας, τότε γίνεται... εκμετάλευσις!! και πρέπει η Αστυνομία να επέμβει! 

Και αυτό έγινε χτες εις το Κατσιπόδι. Χωροφύλακες και αστυφύλακες εισορμήσαντες εις τον ναόν της Ζωοδόχου Πηγής εζήτησαν να κατεβάσουν την κρεμασμένην εικόνα του Ιησού Χριστού και να την πάρουν! Διατί; Διότι  πολύς κόσμος, παρουσία αυτών, εβεβαίωνε, ότι βλέπει την εικόνα του Ιησού Χριστού να ανοιγοκλείει τους οφθαλμούς!   Αυτή η πίστις των χριστιανών, αυτή η πλάνη των, όπως θέλουν να παραστήσουν μερικοί ορθολογισταί, απαγορεύεται! Και πρέπει η εικών να εξαφανισθεί! 

Ενώ δε και η Αστυνομία και αυτός ο Διευθυντής αυτής κ. Νάσκος, μεταβάντες επιτοπίως είδον τον ιδιοκτήτην του ναού, βεβαιώσαντα αυτούς, ότι ο ναός ανήκει εις την Κοινότητα των  Ορθοδόξων! Ότι ουδεμία εκμετάλλευσις της εικόνος γίνεται, ότι κανείς δίσκος δεν υπάρχει και μόνον κεριά υπάρχουν εις την εκκλησίαν, τα οποία κατά προαίρεσιν άναπτε, όστις θέλει, όχι προ της υψηλά κρεμασμένης εικόνος, αλλά εις το κοινόν μανουάλι. Ότι ακόμη το Συμβούλιον της Κοινότητας απηγόρευσεν αυτόν το ίδιον, πάσαν τυχόν εκμετάλλευσιν, εν τούτοις οι αστυνομικοί επέμενον να λάβουν την εικόνα. 

Κι ο ιδιοκτήτης κ. Κανάκης είπεν εις αυτούς: -Ορίστε η εικών, εγώ δεν τολμώ να την κατεβάσω. Σεις, ως εξουσία κατεβάστε την και πάρτε την. Και οι αστυνομικοί άπλωσαν χείρα να αρπάξουν την εικόνα. Αλλ' όλον το πλήθος εξηγριώθη και δεν επέτρεπε να αφαιρεθεί η εικών. Και ενώ ταύτα εγένοντο εις την Ζωοδόχον Πηγήν, εις την πλησίον εκεί, άλλην εκκλησία ''Άγιος Γεώργιος'', είχε τοποθετηθεί κήρυξ φωνάζων: ''-Εδώ, κύριοι, ελάτε, εδώ είναι η θαυματουργός εικών! Όχι εκεί που πηγαίνετε. Όλοι εδώ, τρέξατε!'' Και αυτό δεν εθεωρήθη υπό των αστυνομικών καπηλεία και αγριότης! Και ουδείς ηνόχλησε τους επιτρόπους του ναού αυτού εις το κατάπτυστον έργον των! 

Ακόμη και άλλο, κομμουνισταί κατασκευάσαντες πρόχειρον εικόνα του Χριστού μετέβησαν εκεί εις το Κατσιπόδι και εφώναζαν: -Ορίστε, κύριοι, και εδώ η εικόνα ανοιγοκλείνει τα μάτια της. Ελάτε να την ιδείτε! Ελάτε!'' Και ερωτάται τώρα. Εν τίνι δικαιώματι Αρχιεπισκοπή και Αστυνομία επεμβαίνουν; Απεκάλυψαν κανενός εκμετάλλευσιν; Αν χιλιάδες Χριστιανών βλέπουν και πιστεύουν, ότι μία εικών έχει θαυματουργικήν δύναμιν, εν τίνι δικαιώματι ζητούν να αφαιρέσουν το αντικείμενον της πίστεώς των; Και αν μία τυφλή χριστιανή ομολογεί εις όλον τον κόσμον, ότι μεταβάσα εις τον ναόν ανέβλεψε, κατά τί πταίει ο ιδιοκτήτης του ναού, όστις και δεν διευθύνει τα της Εκκλησίας, ανηκούσης εις την Κοινότητα; 

Διατί δε έως τώρα δεν απετάχθη η Αστυνομία εις το Συμβούλιον της Κοινότητος; Ή μήπως το Συμβούλιον εκμεταλλεύεται την εικόνα; Ημείς νομίζομεν, ότι πρέπει να επέμβει ο Εισαγγελεύς καλών τους αρμοδίους της Κοινότητας να μην επιτρέπουν, ούτε εις την Αστυνομίαν, ούτε εις την Αρχιεπισκοπήν, αυθαιρεσίας και σκανδαλώδεις επεμβάσεις, δυναμένας να έχουν μεγάλας συνεπείας.

(Δευτέρα 5 Μαίου 1930 πολ. ημερ.)

ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΗΣ 

''ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ''

 ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΠΕΛΑΣΕΙΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ'' 

ΖΗΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΠΙΣΤΗ ΚΑΙ ΛΑΤΡΕΙΑ  ΤΩΝ ΖΗΛΩΤΩΝ ΤΩΝ ΘΕΙΩΝ ΠΑΡΑΔΟΣΕΩΝ

Εξοχώτατε κ. Πρόεδρε,

Θέτομεν υπό την κρίσιν Υμών το εσώκλειστον φυλλάδιον, εξού εμφαίνεται απολύτως, ότι η θρησκευτική ημών Κοινότης ευρίσκεται εντός του Συντάγματος και παρακαλούμεν Υμάς θερμώς, όπως υψώσητε την φωνήν σας από του Βουλευτικού Βήματος, ίνα δοθεί απόλυτος ελευθερία εις τους κληρικούς ημών, τους κατά συνείδησιν επιθυμούντας να ακολουθήσουν το Πάτριον Ημερολόγιον, όπερ ακολουθούν αι Εκκλησίαι Ιεροσολύμων, Αντιοχείας, Αγίου Όρους, Όρους Σινά, Σερβίας, Βουλγαρίας, Πολωνίας και αυτοί ακόμη, οι εν Ρωσία εμμένοντες εν τη Ορθοδοξία, ίνα ασκώσι τα θρησκευτικά αυτών καθήκοντα ενόσω η Διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος, ως ημείς φρονούμεν και είναι πράγματι, παρανόμως και αντικανονικώς εισήγαγε το Νέον ημερολόγιον εις την Εκκλησίαν, μέχρις συνέλθει Οικουμενική Σύνοδος, μόνη αρμοδία να λύσει το ζήτημα τούτο.

Δεν ζητούμεν από την Πολιτείαν να επαναφέρει το Παλαιόν Ημερολόγιον. Ζητούμεν, η αντικανονικώς ενεργήσασα Eκκλησία της Ελλάδος να μη εμποδίζει ημάς, διά της Πολιτείας να τελώμεν τα της λατρείας μας, ως ημείς πρεσβεύομεν και, ως έχομεν το δικαίωμα εκ του Συντάγματος να πρεσβεύομεν διά κληρικών, οίτινες καθ' ο έχουν δικαίωμα δεν θέλουν να ανήκουν στην αντικανονικώς καινοτομήσασαν Διοικούσαν Εκκλησίαν και, οίτινες εδήλωσαν ότι δεν εξαρτώνται πλέον απ' αυτής. 

Ζητούμεν δηλαδή να μη εφαρμόζηται διά τους κληρικούς αυτούς, τους μη θέλοντας να ανήκουν εις την Διοικούσαν Εκκλησίαν, ο Νόμος, ο επιβάλλων εις τους κληρικούς να έχωσι άδειαν του οικείου Επισκόπου των προς τέλεσιν ιερουργιών, αφού ούτοι δεν αναγνωρίζουν πλέον ως αρχηγό των τον Επίσκοπον ειν ον υπήγοντο προ της δηλώσεώς των και θέλουν να ανήκουν εις την θρησκευτικήν ημών Κοινότητα.

Τελευτώντες την παρούσα μας, παρακαλούμεν, όπως τύχωμεν απαντήσεώς Σας, καθόσον προσεχώς θέλομεν καλέσει Πανελλήνιον Συνέλευσιν εξ αντιπροσώπων των Παραρτημάτων μας, υπό την κρίσιν της οποίας θα θέσομεν την εν λόγω απάντησίν σας. Δεν παραλείπομεν να τονίσομεν Υμίν, ότι οι εμμένοντες εις το Πάτριον Εορτολόγιον υπεράνω της πολιτικής μας ιδεολογίας έχομεν την θρησκείαν μας (Παραδόσεις και Δόγματα).

Μετά της προσηκούσης τιμής,

Εντολή του Διοιητικού Συμβουλίου

1934 ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ by ΓΙΩΡΓΟΣ   Δ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ on Scribd

Η ΟΣΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΑΙΓΥΠΤΙΑ ΩΣ ΠΡΟΤΥΠΟ ΜΕΤΑΝΟΙΑΣ

Ομιλία του αειμνήστου Μητροπολίτη Ωρωπού και Φυλής κ. Κυπριανού Α' στην Ι. Μ. Αγίων Κυπριανού κ' Ιουστίνης Φυλής Αττικής, την Κυριακή Ε' Νηστειών του έτους 1997. Η ομιλία προέρχεται από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Ωρωπού και Φυλής της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών και μορφοποιήθηκε σε βίντεο, με ευθύνη ημετέρα.

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΥΛΛΗΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΞΟΡΙΕΣ ΤΩΝ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΩΝ''

Μέρος 5ον

Το 1932 -οκτώ χρόνια μετά το ημερολογιακό σχίσμα του 1924- Επιτροπή της Ένωσης Κυριών της Θρησκευτικής Κοινότητας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών απέστειλε προς στους δημοσίους άρχοντες της χώρας, μία υποδειγματική, ανεκτίμητη -όσο και απερίγραπτα αξιοθαύμαστη- Ομολογιακή Επιστολή διαμαρτυρίας αποσκοπώντας:

Να καταγράψει, να στηλιτεύσει και να αναιρέσει τους νεωτερισμούς και τις καινοτομίες που ακολούθησαν την αποφράδα ημέρα της 10ης Μαρτίου 1924 και να ζητήσει από τους ''Πατέρες του Έθνους'' την απόδοση δικαιοσύνης για τους Γνησίους Ορθοδόξους, προκειμένου οι δεύτεροι να μη συλλαμβάνονται, φυλακίζονται, διαπομπεύονται και απελαύνονται με την συναίνεση, ευλογία και ευχή του Αρχιεπισκόπου του Σχίσματος, Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου. 

Η επιστολή απευθυνόμενη προς τον Πρωθυπουργό της χώρας Παναγή Τσαλδάρη (1868-1936), τον Πρόεδρο της Βουλής Θεμιστοκλή Σοφούλη (1860-1949) και τον Πρόεδρο της Γερουσίας Στυλιανό Γονατά (1876-1966) αποτελεί υπόδειγμα Ορθόδοξης Γραφής και Ομολογίας και αποφαίνεται, γιατι οι πρώτοι -περιφρονητικά- αποκαλούμενοι ως ''Παλαιοημερολογίτες'', αντέδρασαν κατά των Καινοτόμων, καθιστώντας σαφές, πως: 

Η ακλόνητη, ασυμβίβαστη και απαρέγκλιτη τάξη της Ορθοδοξίας δεν χωρά καμμία καινοτομία, εκσυγχρονισμό και επίκαιρη μορφοποίηση, υπό το κράτος της αφέλειας ή του εσκεμμένου ενδοτισμού! Συνεπώς, η ''Ημερολαγνεία'' ή η ''Ημερολατρεία'', που τόσο κακόβουλα, προβεβουλευμένα και ανέξοδα απευθύνονται -έναν σχεδόν αιώνα- στους φύλακες των πατρώων παραδόσεων -Γνησίους Ορθοδόξους Χριστιανούς- επιστρέφεται στους κατήγορους αποστολείς τους, ως αρκούντως φιλάμαρτα, επισφαλή, βλαπτικά και ειδεχθή  ''ταγκαλάκια'' της γεγεννημένης αβλεψίας τους.

Η επιστολή αυτή που φέρνουμε στο φως της δημοσιότητας ενδείκνυται να διαβασθεί, τόσο από τους ημετέρους αδελφούς μας προς ενίσχυση και ενδυνάμωση του ομολογιακού τους αγώνα, όσο και από τους ευμενείς και καλοπροαίρετους, που ενδιαφέρονται, εντρυφούν, μεριμνούν και παραδίδονται στην απόκοσμη, πνευματική τέρψη της φίλης Ορθοδοξίας! Εύχεσθε!

Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

ΦΩΝΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΕΛΛΗΝΙΔΩΝ ΚΥΡΙΩΝ

Η βαθυσεβάστως υποφαινομένη επιτροπή της Ενώσεως Κυριών της Ελληνικής Ορθοδόξου Κοινότητος των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών λαμβάνομεν το θάρρος και την τιμήν, όπως εκφράσομεν προς την Υμετέραν Εκλαμπρότητα την θέλησίν μας και την ακράδαντον πεποίθησίν μας εις την τήρησιν των Πατρίων ημών ιερών παραδόσεων της Ορθοδόξου πίστεως, μεθ΄ων εζήσαμεν και συνηφάνθημεν εκ προγόνων, και των οποίων η τήρησις των της Ορθοδοξίας, δηλ. ιερών κανόνων, ως και των ιερών αυτής παραδόσεων ήτο το μόνον και κύριον μέλημά των. Εν' αυτοίς κατίσχυε το ''Θνήσκε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος''.

Αυτήν την αγίαν και τελείαν και άμωμον Ορθόδοξον πίστιν εννοούμεν να τηρήσωμεν σώαν και ακεραίαν άνευ προσθήκης ή αφαιρέσεως, ό,τι θεοπνεύστως οι Άγιοι Απόστολοι και Πατέρες των 7 ιερών Συνόδων εκανόνισαν και περιφρούρησαν και επί 20 περίπου αιώνας ίσχυεν εν τη Αγία Ορθοδόξω του Χριστού Εκκλησία.

Αυτήν την άμωμον και Αγίαν Πίστιν θέλομεν να τηρήσομεν. Διόρθωσιν και συγχρονισμόν, η αληθής και τελεία ορθόδοξος πίστις δεν επιδέχεται. Συνεπώς και ουδέ καν ποιμένες της Ορθοδόξου Εκκλησίας γνήσιοι δύνανται ποτέ να λογισθώσιν οι Ιεράρχαι εκείνοι, οι οποίοι, οιανδήποτε καινοτομίαν ή νεωτερισμόν εισάγουν εις την Εκκλησίαν προς καταπάτησιν των ιερών παραδόσεων, ουδέ γνήσια αυτής τέκνα λογίζονται, όσοι από τους Ορθοδόξους Χριστιανούς ακολουθούν τοιούτον νεωτερισμόν, συμφώνως προς την διδασκαλίαν των Αγίων μας Πατέρων.

Αλλά και την βίαν ουδέποτε μετεχειρίσθη η Ορθόδοξος Εκκλησία, η οποία ακολουθούσα το παράδειγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όστις εκήρυξεν ''Ει τις θέλει οπίσω μου ελθείν απαρνησάσθω εαυτόν'' μεταχειρίζεται, ως μέσον της σωτηρίας των πεπλανημένων την διδασκαλίαν της αληθείας και της πειθούς και μόνον. Και όμως ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών προ ολίγου καιρού έλαβεν μέρος εις συμβούλιον, υπό την προεδρίαν του Πρωθυπουργού, διά να εισηγηθεί μέτρα καταπιεστικά κατά της θρησκευτικής συνειδήσεως των πιστών της Ορθοδόξου Εκκλησίας τέκνων και Ελλήνων πολιτών, προστατευομένων υπό του Συντάγματος του Φιλελευθέρου Δημοκρατικού Πολιτεύματος.

Και ενώ ο Κύριος και ο Θεός ημών δεν επιτρέπει την βίαν, ουδέ το Άγιον Ευαγγέλιον διδάσκει αυτήν, εν τούτοις, οι ιθύνοντες σήμερον την Εκκλησίαν της Ελλάδος διώκοντες την πατροπαράδοτον ευσέβειαν, τους μεν ευσεβείς χριστιανούς, οι οποίοι τηρούν της Ορθοδοξίας το Ημερολόγιον ακαινοτόμητον και διώκουν και διά των οργάνων των φυλακίζουν, τους Ορθοδόξους ιερείς συλλαμβάνουν, καθαιρούν ή απελαύνουν και πρόξενοι και σκανδάλων και ταραχών και ανωμαλιών των οικογενειών ημών και τίνων των πιστών γίνονται και έγιναν πολλάκις, τους δε αθέους και αιρετικούς και υπονομευτάς της κοινωνίας και του Έθνους ανέχονται αδιαμαρτυρήτως να συνεχίζουν το καταστρεπτικότατον αυτών έργον.

Εξοχώτατοι, δεν παρεξεκλίναμεν ημείς από την θρησκείαν των Πατέρων μας, ουδέ κατ' ιώτα, ουδέ κατά κεραίαν, διότι ακολουθούμεν, ό,τι η Εκκλησία μέχρι του 1924 ηκολούθει και μετ΄αυτής η Ιεραρχία και ολόκληρον το Έθνος.

Παρεξέκλιναν από αυτήν, οι νεωτερίσαντες Αρχιερείς, οι οποίοι εμηχανεύθησαν νέα ημερολόγια, άγνωστα διά την Εκκλησίαν, την καντάδαν της δύσεως, τα εκθαμβωτικά εκτυφλωτικά φώτα, την κουράν γενείων και κόμης των κληρικών και οι οποίοι δεν δυσκολεύονται να επιτρέπουν γάμον των πρώτων εξαδέλφων ή δύο αδελφοί να λαμβάνουν συζύγους δύο αδελφάς και ο θείος να λαμβάνει σύζυγον την ανεψιάν του, οι οποίοι άνευ δυσκολίας καταργούν την αρχαίαν της Εκκλησίας τάξιν, αλλοιώνουν τας ιεράς ακολουθίας και δεν παραλείπουν τίποτε προς συγχρονισμόν δήθεν της Εκκλησίας, πράγματι δε διά να κάνουν αγνώριστον την αγίαν, Ορθόδοξον του Θεού Εκκλησίαν εντός ολίγου!!!

Εξοχώτατοι, μέμνησθε ότι είσθε γόνοι των αοιδίμων εκείνων γονέων και προγόνων, οίτινες την πίστιν και δικαιοσύνην είχον ως ιερόν μέλημά των και οι οι οποίοι εν τη διαχειρίσει  των κοινών κατέλιπον ιεράν μνήμην ως άνδρες της ευσεβείας και του κοινού αγαθού πολύτιμα σύμβολα.

Και ημείς, ως Ορθόδοξοι Ελληνίδες μητέρες, ουδέ των ευσεβών ημών προγόνων την Ιεράν παρακαταθήκην δυνάμεθα να περιφρονήσομεν, ουδέ τα τέκνα ημών να εκθρέψωμεν κατά διάφορον τρόπον από εκείνον, τον οποίον εδιδάχθημεν και εξ εκείνων παρελάβομεν.

Ε Ξ Ο Χ Ω ΤΑ Τ Ο Ι,

Η Ελληνική οικογένεια με τα υψηλά και ευγενή ιδανικά της φθίνει σήμερον υπό την θανατηφόρων πνοήν των συγχρονισμένων κοινωνικών θεωριών και παιδαγωγικών συστημάτων και της μακράν του Θεού ζωής της κοινωνίας κατά το πλείστον, έναντι των οποίων, αντί να σταθούν αντιμέτωποι οι Άρχοντες της Εκκλησίας προς σωτηρίαν των τέκνων αυτής, τουναντίον παρασυρθέντες υπό του αυτού ολεθρίου πνεύματος του συγχρονισμού εκλόνισαν αυτό το θρησκευτικόν του Λαού αίσθημα και ανέτρεψαν την ειρήνην της όλης Ορθοδοξίας, της οικογενείας και κοινωνίας.

Δεν θα ηκολουθήσωμεν όμως τούτους εις τον κατήφορον της απωλείας, εις το οποίον μας εξωθούν, διότι τούτο υπαγορεύει το καθήκον ημών έναντι του Κυρίου και Θεού ημών. Τούτο επιβάλλει το καθήκον ημών προς σωτηρίαν των παιδιών μας και αυτή είναι η ιερά υποχρέωσις ημών των Ορθοδόξων Ελληνίδων μητέρων να διαφυλάξωμεν, ως κόρη οφθαλμού την χριστιανικήν ευσέβειαν και θείαν λατρείαν, ως αυτήν εκληρονομήσαμεν παρά των Αγίων μας Πατέρων. 

Το δικαίωμα το οποίον απορρέει από αυτής της ιεράς φωνής της συνειδήσεως ημών, ως χριστιανών Ορθοδόξων, ως Ελληνίδων μητέρων και περιφρουρείται υπό του κειμένου Συντάγματος, αναγκάζει ημάς, να διαμαρτυρηθώμεν μετ' αγανακτήσεως ενώπιον των Υμετέρων Εξοχωτήτων διά τα μεσαιωνικά, ανελεύθερα, αντισυνταγματικά, αντικοινωνικά και αντιχριστιανικά μέτρα εναντίον των ευσεβών της Ορθοδοξίας τέκνων, των οποίων εισηγητής εις την πολιτείαν πολλάκις μέχρι τούδε και τελευταίως προ δύο εβδομάδων, εγένετο ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών μετά νεωτεριζόντων Αρχιερέων!!!

Έχομεν δι' ελπίδος, Εξοχώτατοι, ότι την φωνήν ταύτην του πόνου μυριάδων Ορθοδόξων μητέρων, του οποίου ημείς διερμηνείς γινόμεθα, μετ' ευνοίας θα παρακολουθήσητε και θα θελήσητε να κατοχυρώσητε προσηκόντως το αναφαίρετον και απαράβατον ημών δικαίωμα της ελευθέρας εξασκήσεως των θρησκευτικών μας καθηκόντων.

Και διατελούμεν μετά σεβασμού

Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΗΣ ΕΝΩΣΕΩΣ ΚΥΡΙΩΝ ΤΗΣ Ε.Θ.Κ. ΤΩΝ Γ.Ο.Χ.

Αθηνά Σοφιανοπούλου, Σοφία Κηρύκου, Ελπινίκη Βούλγαρη, Ελένη Ζήση, Ευτυχία Γεωργίου, Βασιλική Γαμβρούλια, Ελένη Κορτέση, Δήμητρα Κισκιρδή, Βιργινία Οικονόμου, Αγγελική Κοσμή, Άννα Χρυσικοπούλου, Ευδοκία Βουδούρη, Πανδώρα Δημοπούλου, Χαρίκλεια Καραμπέτσου, Μαρία Παναγοπούλου, Αθηνά Καριώτου, Ελένη Νικολαίδου

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΤΩΝ ΓΝΗΣΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΑΡΧΟΝΤΕΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΛΛΑΓΕΣ ΚΑΙ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΕΣ ΠΟΥ... by ΓΙΩΡΓΟΣ   Δ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ on Scribd

ΛΟΓΟΣ ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΟΣΙΑΣ ΜΗΤΡΟΣ ΜΑΡΙΑΣ ΤΗΣ ΑΙΓΥΠΤΙΑΣ

Μέ τά φτερά τῆς φαντασίας, ἀγαπητοί μου, ἂς πετάξουμε μακριά. Ἂς πᾶμε στόν ἕ­κτο αἰῶνα στήν ἔρημο τοῦ Ἰορδάνου. Ζοῦσε ἐκεῖ τότε ἕνας μοναχός, ὁ ἀββᾶς Ζωσιμᾶς. Ζοῦσε εἰρηνική ζωή. Ἀλλά κάποτε παρουσιάστηκε ἕνας ἐπικίνδυνος ἐχθρός, ἡ ὑπερηφάνεια. Νόμισε, ὅτι δέν ὑπάρχει ἄλλος καλύτερος ἀπ᾿ αὐτόν… Ἀκούει ὅμως φωνή πού τοῦ λέει· Ψάξε! Στό μοναστήρι πού ζοῦσε ὑπῆρχαν ἅγιες ψυχές. Εἶχαν δέ τή συνήθεια, κάθε χρόνο τήν Καθαρά Δευτέρα μέ τήν εὐχή τοῦ ἡγουμένου νά φεύγουν γιά τήν ἔρημο κ᾿ ἐκεῖ νά μένουν μέχρι τήν παραμονή τῆς Κυριακῆς τῶν Βαΐων. Τότε πλέον γύριζαν, ἐξαϋλωμένοι· διότι πρέπει νά ξέρετε, ὅτι ἡ ἀφρόκρεμα τοῦ χριστιανισμοῦ εἶνε ὁ μοναχισμός. Ἄλλος γύριζε ἀπό κάποια σπηλιά, ἄλλος ἀπό κάποιους καλαμῶ­νες, ἄλλος… Καί ὅλοι μαζεύονταν στή μονή καί ἔψαλλαν τό «Σήμερον ἡ χάρις τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἡμᾶς συνήγαγε…» (Σάβ. Λαζ. ἑσπ.). Ἔφυγε λοιπόν καί ὁ Ζωσιμᾶς τήν Καθαρά Δευτέρα. 

Προχωρεῖ μέσα στήν ἔρημο. Μετά τό μεσημέρι ὁ ἥλιος ἄρχισε νά γέρνῃ πρός τή δύσι. Σέ λίγο οἱ τελευταῖες του ἀκτῖνες χρύσωναν τήν ἄμμο. Τό δειλινό διακρίνει μιά σκιά μέσ᾿ στό μισοσκόταδο. Φοβήθηκε, μήπως εἶ­νε ὀπτασία δαιμόνων. Ἔκανε τό σταυρό του, γιά νά φύγῃ, μά τίποτα. Ἡ σκιά διακρινόταν ἀ­κίνητη. Πηγαίνει νά τήν πλησιάσῃ, ἀλλά ἡ σκιά φεύγει. Τρέχει ξοπίσω της, ἀλλά τρέχει καί ἡ σκιά. Κάποια στιγμή ἡ σκιά σταματᾷ κι ἀπό τό στόμα της βγαίνουν λόγια ἀν­θρώπινα· «Μή μέ πλησιάσῃς· εἶμαι γυμνή. Σέ παρακαλῶ, ῥῖξε μου τό ῥάσο σου γιά νά σκεπαστῶ». Τῆς ῥίχνει τό ῥάσο καί σκεπάζει τό σκελετωμένο της κορμί. Τό σκέλεθρο αὐτό, πού ζήτησε τό ῥάσο, ἦταν ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία. Σέ λίγο ἡ ὁσία κλίνει τά γόνατα νά προσ­ευχηθῇ καί ὁ Ζωσιμᾶς τήν εἶδε «ὑψωθεῖσαν ὡς ἕνα πῆχυν ἀπό τῆς γῆς καί τῷ ἀέρι κρεμαμένην καί οὕτω προσεύχεσθαι». 

Κύριε, ἐλέησον· ἡ Μαρία αἰωρεῖται, πετάει πάνω ἀπ᾿ τή γῆ! Σέ λίγο ὁ Ζωσιμᾶς τήν ἀκούει, νά τοῦ δι­ηγῆται τή ζωή της. Μπροστά του περνᾷ μιά κινηματογραφική ταινία, πού ὅλες οἱ εἰκόνες της ἔχουν θέμα τήν ἁμαρτία καί τή θεία χάρι. Ἦταν μικρό κοριτσάκι 12 ἐτῶν στήν Αίγυπτο, στήν πόλι πού γέννησε πόρνες ἀλλά καί ἀγγέλους. Ἐκεῖ κυλίστηκε κ᾿ ἐκείνη στό βόρβορο τῆς ἀνηθικότητος. Ἔγινε γνωστή στούς κύκλους τῆς ἁμαρτίας, στά πορνεῖα. Ἐκεῖ ὅ­μως ὑπάρχουν καί ψυχές διαμάντια· μή σᾶς φανῇ παράξενο. Διότι ὅπως ἀπό τό κάρβουνο γίνεται τό διαμάντι, ἔτσι ἀπό μιά πόρνη μπορεῖ νά βγῇ μιά νύμφη Χριστοῦ. Ἦταν τότε πάνω στό ἄνθος τῆς ἡλικίας της. Μιά μέρα εἶδε ἕνα καΐκι ἕτοιμο νά ξεκινήσῃ γιά τούς Ἁγίους Τόπους. Πέρασε ἀπό τό μυαλό της μιά ἀκόλαστη σκέψι· νά πάῃ στούς Ἁ­γίους Τόπους κ᾿ ἐκεῖ νά δράσῃ στή ζωή τῆς ἁ­μαρτίας. Ἡ σκέψι γίνεται ἔργο. Μπαίνει στό πλοῖο μαζί μέ μιά ὁμάδα ἀπό νέους πού πήγαιναν στήν Παλαιστίνη, κρατώντας τους στό ταξίδι αἰσχρή συντροφιά. 

Ὅταν ἦρθε στά Ἰεροσόλυμα ξημέρωνε 14 Σεπτεμβρίου, ἡ ἡμέρα τῆς Ὑψώσεως τοῦ τιμί­ου Σταυροῦ. Φθάνει στό ναό καί μαζί μέ ὅ­λο τόν κόσμο ἔρχεται νά περάσῃ τό κατώφλι. Μά μιά ἀόρατη δύναμι τήν ἐμποδίζει. Προσπαθεῖ πάλι, ἀλλά τοῦ κάκου. Τραβήχτηκε σέ μιά γωνία τῆς αὐλῆς κουρασμένη καί προσπαθοῦσε νά ἐξηγήσῃ τό γεγονός. Τότε συναισθάνθηκε, ὅτι «ὁ βόρβορος τῶν ἔργων ἦν ὁ τήν εἴσοδον κλείων». Τό πρῶτο σκίρτημα μιᾶς χαμένης ψυχῆς πού ξαναβρίσκει τό δρόμο τῆς σωτηρίας! Στρέφει τά ἀπελπισμένα μάτια της σέ μία εἰκόνα τῆς Παναγίας Παρθένου. Συγκεντρώνεται σέ μιά θερ­μή προσευχή μετανοίας μέ δάκρυα. Σέ λίγο δοκιμάζει πάλι νά εἰσέλθῃ καί –ὤ τί ῥῖγος διατρέχει τό κορμί της!– εἰσέρχεται καί ἀσπάζεται τόν τίμιο σταυρό. Χωρίς νά μιλήσῃ μαζεύεται σέ μιά γωνιά τοῦ ναοῦ. Ἐκεῖ μένει μέχρι τά μεσάνυχτα, μακριά ἀπό τήν ἀκόλαστη συντροφιά. Βράδι στό ναό· μόνο τά καντηλάκια ῥίχνουν τό ἤρεμο καί γλυκό τους φῶς στά πρόσωπα τῶν ἁγίων καί τῶν προσκυνητῶν. 

Ἐκεῖ ἡ Μαρία ἀκούει φωνή μυστική· «Ἐάν δι­αβῇς τόν Ἰορδάνην, θά εὕρῃς ἀνάπαυσιν». Ὤ τί γλυκά λόγια, τί πειθώ ἔχουν καί τί βάλσαμο χύνουν στόν πόνο της! Σηκώνεται καί τραβᾷ γιά τόν Ἰορδάνη, ἐκεῖ πού βαπτίσθηκε ὁ Χριστός. Ζητᾷ πνευματικό νά ἐξομολογηθῇ· καί μετά, ἀποφασισμένη, περνᾷ τόν ποταμό κι ἀνοίγεται στήν ἔρημο. Ποιός ἀπ᾿ ἐδῶ καί πέρα εἶνε ἱκανός νά διηγηθῇ τούς πειρασμούς της; Ὁ σατανᾶς πέρασε κι αὐτός στήν ἔρημο, γιά νά τή βασανί­σῃ ἀκόμη κ᾿ ἐκεῖ. Γίνεται ζωγράφος. Πεινοῦ­σε ἡ Μαρία; Τῆς ζωγράφιζε φαγητά σέ βασιλι­κές τράπεζες. Διψοῦσε; Παρουσιάζονταν κρα­σιά. Κρύωνε; Ἰδού τά κρεβάτια καί τά σκεπάσματα. Ὦ Μαρία –τῆς ἔλεγε–, κλαίει ὅλη ἡ Ἀ­λεξάνδρεια γιά σένα· οἱ φίλοι σ᾿ ἀναζητοῦν… Μέ ὅλα αὐτά προσπαθοῦσε νά τή ῥίξῃ. Μά ἐκείνη «ἤλπικεν ἐπί τόν Κύριον τοῦ οὐ­ρανοῦ καί τῆς γῆς» καί παρακαλοῦσε τό Θεό νά τή δυναμώσῃ. Πάλεψε στῆθος μέ στῆθος. Τέλος νίκησε. Μέχρι ἐδῶ ἔφθασε τὴ διήγησί της ἡ Μαρία καί μετά σταμάτησε λέγοντας· «Αὐτός εἶνε ὁ βίος μου, ἀββᾶ Ζωσιμᾶ. Μή μ᾿ ἀναγκάζεις νά πῶ ἄλλα, γιατί θά μολύνω τόν ἀέρα. Μιά χάρι μόνο σοῦ ζητῶ· τοῦ χρόνου τή Μεγάλη Πέμ­πτη νά φέρῃς τόν Κύριο νά μεταλάβω». Ὁ καιρός πέρασε. 

Τόν ἄλλο χρόνο ὁ Ζωσι­μᾶς ἦρθε. Ἀλλά ἦταν ἀδύνατο νά περάσῃ τό ποτάμι· εἶχε μεγάλη κατεβασιά. Περιμένει. Ὁ ἥλιος γέρνει νά δύσῃ. Τή νύχτα βγῆκε τό φεγ­γάρι κι ὁ Ἰορδάνης κυλοῦσε σάν ἀσημένια κορδέλλα. Σέ λίγο νά, τή βλέπει νά ᾿ρχεται· τή βλέπει «περιπατοῦσαν ἐπί τῶν ὑδάτων καί πρός ἐκεῖνον βαδίζουσαν». Δέν πατάει στό χῶμα, ἀλλά πετάει καί φθάνει. Ὁ Ζωσιμᾶς ἔντρομος βλέπει τό θέαμα καί γονατίζει. –Ζωσιμᾶ, σήκω. Φέρνεις τόν Κύριο. Σήκω ἐ­πάνω, πές τό «Πάτερ ἡμῶν» καί τό «Πιστεύ­ω», γιά νά λάβω τό τίμιο σῶμα καί αἷμα. Ἀφοῦ κοινώνησε, εὐχαρίστησε τόν Ζωσιμᾶ καί τόν παρακάλεσε νά ᾿ρθῇ καί τοῦ χρόνου. Ἐκεῖνος ἦρθε καί γιά τρίτη φορά. Ἀλλά τή βρῆκε νεκρή καί πάνω στήν ἄμμο ἦταν γραμμένα τά ἑξῆς λόγια· «Θάψον, ἀββᾶ Ζωσιμᾶ, ἐν τούτῳ τῷ τόπῳ τῆς ταπεινῆς Μαρίας τό λείψα­νον· ἀπόδος τόν χοῦν τῷ χοΐ, ὑπέρ ἐμοῦ διά παντός πρός τόν Κύριον προσευχόμενος». Πῶς τώρα νά τή θάψῃ; 

Ἐμφανίζεται ἕνα λιοντάρι. Μέ τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ γίνεται ἥμερο καί σκάβουν μαζί τό λάκκο, ὅπου ἔθαψαν τήν ὁσία. Αὐτός εἶνε, ἀδελφοί μου, ὁ βίος τῆς «Μαρί­ας τῆς Αἰγυπτίας τῆς ἀπό ἑταιρίδων, ὁσίως ἀ­σκησάσης κατά τήν ἔρημον τοῦ Ἰορδάνου». Ὅ­ταν διαβάζω τούς βίους τῶν ἁγίων σκέπτομαι τήν κατάστασί μας καί λέω· Καί σήμερα πρέ­πει νά ζήσῃ ἡ πίστι τῶν ὀρθοδόξων, ὅπως τότε.«Ἐάν περάσῃς τόν Ἰορδάνη, θά βρῇς ἀνάπαυσι». Πρέπει κ᾿ ἐμεῖς νά περάσουμε τήν Ἰορ­δάνη. Δέν ἐννοῶ τόν φυσικό Ἰορδάνη. Ἐν­νοῶ τή μετάνοια μετά δακρύων· αὐτός εἶνε ὁ ἄλλος Ἰορδάνης. Ἂς κλάψουμε, ἀδελφοί, τά ἁμαρτήματά μας· καί τότε θά περάσουμε τή δεύτερη κολυμβήθρα, τήν ἐξομολόγησι. Καί νά τήν περάσουμε, τώρα. Μήν ἀναβάλλουμε. Τώρα πού εἶσαι καλά, τώρα πού ἔχεις τά χεράκια σου καί μπορεῖς νά κάνῃς τό σταυρό σου, τώρα πού ἔχεις γλῶσσα πού δέν μπερδεύει, τώρα πού ἔχεις τό μυαλό καί σκέπτεσαι, τώρα πάρε χαρτί καί γράψε τίς πτώσεις, καί μετά πήγαινε στόν πνευματικό. 

Ἐξέλεξα σήμερα αὐτό τό θέμα, πρῶτον δι­ότι ἡ ὁσία Μαρία γιορτάζει. Δεύτερον, διότι ἐ­κείνη ἀκόμη καί μέσα στήν ἔρημο προσπάθησε καί κοινώνησε τό σῶμα καί τό αἷμα τοῦ Χρι­στοῦ, ἐνῷ ἐμεῖς ἀμελοῦμε. Ἀλλά καί γιά κάποιον ἄλλο λόγο. Ὅταν ὁ Ζωσιμᾶς τή βρῆκε, αὐτή ἦταν μιά σκελετωμένη γριά, πετσί καί κόκκαλο. Καί ὅμως ἡ γριά τοῦ φώναξε· «Ῥῖξε τό ῥάσο σου». Νά σταματήσω; νά κατέβω ἀπό τό βῆμα; Κατάλαβες; Ἐκείνη μέ κορμί γερασμένο καί φώναξε· «Ῥῖξε τό ῥάσο σου». Σήμε­ρα; Βλέπεις τίς λεγόμενες Χριστιανές κι ὅταν ἔρθῃ τό καλοκαίρι ξεγυμνώνονται. Γυναίκα, τί κάνεις; Σκανδαλίζεις ἄλλους; Βάζεις φωτιά στά στήθη ἁγνῶν παιδιῶν; Ἡ ὁσία Μαρία φωνάζει σ᾿ ὅλους μας· Ῥῖξε ῥάσο, ῥῖξε ροῦχο… Ἐν ἡμέρᾳ κρίσεως θά εἶνε κατήγορός μας.Ὦ Ζωσιμᾶ, ξύπνα. Χρειάζεται τό ῥάσο σου. Ῥῖξ᾿ το νά σκεπαστοῦν. Ὤ, ποῦ εἶνε οἱ δεσπο­τάδες καί οἱ παπᾶδες νά σέ μιμηθοῦν; Ἀλλοίμονο ἂν ἀφήσουμε τήν πατρίδα μας τήν Ἑλ­λάδα νά γίνῃ Χόλλυγουντ!

Απομαγνητοφωνημένη ομιλία 

του Μητροπολίτου Φλωρίνης π. Αυγουστίνου Καντιώτου

στην αἴθουσα συλλόγου «Ἰωάννης ὁ Βαπτιστής», Χριστοκοπίδου 12, 

Ε΄ Κυριακή τῶν Νηστειῶν 30-3-1952 

Εκ του ιστολογίου: ''Ορθόδοξος Έλληνας Επίσκοπος Αυγουστίνος Καντιώτης''

Επιμέλεια ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

 + ἐπίσκοπος Αὐγουστῖνος

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!

Ο Μελέτιος Μεταξάκης καταστρατηγώντας κανόνες και αποφάσεις Οικουμενικών Συνόδων μεταπηδούσε σφόδρα αντικανονικώς και καταλυτικά παρανόμως από Πατριαρχείο σε Πατριαρχείο και από Μητρόπολη του κλίματος της Κύπρου στην Μητρόπολη του κλίματος της Ελληνικής Εκκλησίας...! Στη φωτογραφία, η άφιξή του στην Κωνσταντινούπολη, προκειμένου να αναλάβει και... τον Οικουμενικό Θρόνο, αφού πέρασε καταστρεπτικώς -λίγο πριν- και από την τοπική Εκκλησία της Αμερικής!...

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ: 

Η ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΕΜΠΡΟΣΘΟΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ ΒΕΝΙΖΕΛΙΣΜΟΥ

Μέρος 4ον

Συγχαρητήριος επιστολή του Μελετίου Μεταξάκη, ως Μητροπολίτη -ακόμη- Κιτίου της Κύπρου, 

προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, 

άμα τη πρώτη λήψη της διακυβέρνησης αυτού! 

(Λάρνακα 18 Οκτωβρίου 1910)

Εξοχώτατε,

Παρακολουθών από ετών πολλών, από των ορέων Σιών τη εν τη κοινή πατρίδι, την υμετέρα πολιτικήν δράσιν της υμετέρας εξοχότητος, εδόξαζον τον επί του Γολγοθά στραυρωθέντα Σωτήρα, ότι απέστειλεν εις την πολυπαθή ημών παρίδα, τον άνδρα όστις μέλλει να οδηγήσει εις τας αγκάλας της Μητρός, την ένδοξον, αλλ' ατυχή θυγατέρα.

Ήδη εν Κύπρω ευρισκόμενος, δοξάζω Αυτού την αγαθότητα, ότι τοσαύτην εδωρήσατο τη υμετέρα εξοχότητι τιμήν, ώστε το έθνος σύμπαν ν' αποβλέπει προς Αυτήν, ως προς του άνδρα, δι' ου ελπίζει να οδηγηθεί εις λιμένα σωτηρίας.

Κύριος ο Θεός, ο δους τω ταλαιπώρω έθνη, εν ημέραις απογνώσεως αυτού, ως άγκυραν σωτηρίας την ελπίδα ταύτην. Αυτός, ας ενισχύει την υμετέρα εξοχότητα διά της χάριτος Αυτού, εις επαλήθευσιν αυτής.

Της υμετέρας εξοχότητος,

ευχέτης προς Θεόν

+ ο Μητροπολίτης Κιτίου Μελέτιος Μεταξάκης

Τηλεγράφημα Μελετίου Μεταξάκη, ως Οικουμενικού -πλέον- Πατριάρχη, 

προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, 

δηλώνοντας την αδιάσειστη αφοσίωσή του προς αυτόν και την ελπίδα του 

να επιστρέψει συντόμως στην Κυβέρνηση της χώρας.

(Ν. Υόρκη 16 Δεκεμβρίου 1921)

ΜΕΤΑ ΕΓΚΑΡΔΙΩΝ ΠΡΟΣ ΘΕΟΝ ΕΥΧΑΡΙΣΤΙΑΝ ΔΙ' ΑΚΡΑΝ ΑΥΤΟΥ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΙΝ ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΑΠΑΝΤΗΣΙΝ ΠΡΟΣ ΔΥΟ ΣΩΜΑΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΟΤΙ ΥΠΟΒΑΛΛΟΜΕΝ ΤΡΑΧΗΛΟΝ ΥΠΟ ΕΥΘΥΝΑΣ ΠΑΤΡΙΑΡΙΚΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ ΥΨΟΥΜΕΝ ΑΜΦΟΤΕΡΑΣ ΧΕΙΡΑΣ ΚΑΙ ΕΥΛΟΓΟΥΜΕΝ ΥΜΕΤΕΡΑΝ ΠΕΦΙΛΗΜΕΝΗΝ ΕΞΟΧΩΤΗΤΑ ΔΙΑ ΚΑΡΠΟΦΟΡΟΥΣ ΑΥΤΗΣ ΥΠΕΡ ΕΘΝΟΥΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΥΧΟΜΕΝΟΣ ΑΜΑ ΤΑΧΕΙΑΝ ΤΗΝ ΕΠΑΝΟΔΟΝ ΑΥΤΗΣ ΕΙΣ ΤΗΝ ΘΕΣΙΝ ΤΟΥ ΚΥΒΕΡΝΗΤΟΥ ΚΛΥΔΩΝΙΖΟΜΕΝΟΥ ΣΚΑΦΟΥΣ ΠΑΤΡΙΔΟΣ ΥΜΩΝ

ΜΕΛΕΤΙΟΣ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ

Το ''Ομοσπονιακό Συμβούλιο Χριστιανικών Εκκλησιών της Αμερικής'' 
(Federal Council of the Churches of Christ in Amerika) 
στέλνει επιστολή στην ελληνική κυβέρνηση και την Διοικούσα Εκκλησία της Ελλάδος, 

ζητώντας την έτι σύσφιξη και προώθηση των εκατέρωθεν σχέσεων στην προοπτική βεβαίως 

της... 'Ενωσης Των Εκκλησιών'', 

όπως σαφέστατα αναφέρεται!...

(17 Μαίου 1924) πολ. ημ.

''...The time seems to hane come when we may begin to consider how the churches in differerent countries may enter into relations  which will produce unity of action and yet not interfere with complete liberty.''

''...Ο καιρός φαίνεται να έρχεται, όταν θα αρχίσουμε να εξετάζουμε πώς Eκκλησίες σε διαφορετικές χώρες θα μπορούν να εισέλθουν σε σχέσεις, που θα παράγουν ενότητα δράσης και δεν θα παρεμβαίνουν στην πλήρη ελευθερία αυτών!...''

Και αμέσως μετά: ''To this and the Federal Council has encouraged the formation of this committee on Relations withe the Eastern Churches.'' ''Πάνω σε αυτή (την προοπτική), το ''Ομοσπονδιακό Συμβούλιο'' ενθαρρύνθηκε η συγκρότηση αυτής της επιτροπής για τις (διαχριστιανικές) σχέσεις με τις Ανατολικές Εκκλησίες!

Το αξιοσημείωτο της επιστολής είναι πως στάλθηκε στις 17 Μαίου 1924 πολ. ημ. -δύο σχεδόν μήνες- μετά την ημερολογιακή καινοτομία των Μεταξάκη-Παπαδοπούλου, που δίχασε το ορθόδοξο ποίμνιο και διαίρεσε όλες τις επίσημες, τοπικές εκκλησίες. Καταγράφονται 29 αιρετικές ''Εκκλησίες'' με πλήρη δογματική απόκλιση η μία από την άλλη, όλες όμως κινούμενες  (κυρίως) στο χώρο του Προτεσταντισμού, τα μυστήρια των οποίων ο... ''αλησμόνητος'' Σχίστης της Εκκλησίας μας Μελέτιος Μεταξάκης είχε αναγνωρίσει ως... έγκυρα, με την πανορθόδοξο ψευδοσύνοδο του 1923, που είχε γίνει στο Φανάρι! Ήδη, όμως με την παναιρετική, πατριαρχική εγκύκλιο του 1920, ο δρόμος προς την ''Ένωση των Εκκλησιών'', την λεγόμενη και ως ''Οικουμενική Κίνηση'' είχε ήδη ανοίξει με απίστευτες προδοσίες πίστεως!

Επιστολή του Νομάρχη Λέσβου Διακάκη προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, 

ζητώντας του την προώθηση... του Μελετίου Μεταξάκη και... στον Πατριαρχικό θρόνο της Αλεξάνδρειας, 
επισημαίνοντας τις άριστες σχέσεις του τελευταίου με την ''Αγγλικανική Εκκλησία''!... 

(26 Σεπτεμβρίου 1925 πολ. ημ.)

Επιστολή του Νομάρχη Λέσβου... by on Scribd

Από τίνων ημερών ευρίσκομαι πάλιν εν Λέσβω, ως Νομάρχης, συνεργαζόμενος μετά του Σεβ. Μητροπολίτου Μυτιλήνης κ. Ιακώβου, τέως Δυρραχίου, ον φνωρίζω, ότι καλώς ενθυμάσθε και εκτιμάτε. Τώρα, ότε εχήρευσεν ο θρόνος της Αλεξανδρείας, εσκέφθην από κοινού μετά του Σεβ. Μητροπολίτου να σας γράψομεν και να σας παρακαλέσομεν, όπως ενεργήσητε και Υμείς διά την άνοδον εις τον θρόνον τούτον του τέως Οικουμενικού Πατριάρχου Μελετίου.

Η μόρφωσις του ανδρός, το παρελθόν αυτού, αι σχέσεις του μετά της Αγγλικανικής Εκκλησίας, η γνώσις υπ΄αυτού των Αραβοφώνων Χριστιανών και καθόλου ο χαρακτήρ και η διάνοιά του νομίζομεν, ότι τον ενδεικνύουσιν διά τον θρόνον τούτον.

Δυστηχώς ο κ. Σαλβάγος, Πρόεδρος της Κοινότητος Αλεξανδρείας, υποστηρίζει την υποψηφιότητα του κ. Παγώνη. Εάν θα ήτο δυνατόν να... μετατρέψητε... την γνώμην του κ. Σαλβάγου και να ενεργήσητε παρά τοις αγγλικοίς κύκλοις και τω ελληνισμώ της Αλεξανδρείας νομίζομεν, ότι θα επιτυγχάνετο... η ανάδειξις του κ. Μελετίου...

Και μια επική, δημόσια ομολογία στη κηδεία του Αρχιεπισκόπου Χρυσόστομου Παπαδόπουλου,

 περί του Οικουμενιστή ανδρός και την επιχειρούμενη υπ' αυτού ''Ένωση των Εκκλησιών'' 

από τον προσφωνούντα επικήδειο λόγο 

καθηγητή της θεολογίας, Δημήτριο Μπαλάνο, 
γνωστό θαμώνα της Μασονικής Στοάς!
Αναφορά του θεολόγου Δ. Μπαλάνου στον επικήδειο λόγο του, για το οικουμενιστικό φρόνημα του θανόντος Αρχιεπ... by ΓΙΩΡΓΟΣ   Δ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ on Scribd

...Ο αοίδιμος ιεράρχης, μετ' ευμενούς βλέμματος παρακολουθών την οικουμενικήν κίνησιν προς συνεργασίαν ή και   έ ν ω σ ι ν  τ ω ν   ε κ κ λ η σ ι ώ ν,  και μετασχών, ως μέλος της υπό τον τότε Μητροπολίτην Αθηνών Μελέτιον Μεταξάκην εκκλησιαστικής αποστολής εις Αγγλίαν και Αμερικήν, διετύπωσε μετά του ετέρου μέλους τς αποστολής, καθηγητού κ. Αλιβιζάτου, την επί της κινήσεως ταύτης γνώμην του, εν εκθέσει, από 4ης Φεβρουαρίου 1919, της οποίας το συμπέρασμα έχει επί λέξει ως εξής: 

''Επί του παρόντος δεν είναι μεν δυνατή η δογματική και μυστηριακή κοινωνία μετά της αγγλικανικής εκκλησίας, είναι όμως δυνατή η εν πνεύματι χριστιανικής αγάπης επικοινωνία,  π ρ ο ς   π α ρ α σ κ ε υ ή ν  τ η ς  ε ν ώ σ ε ω ς,  κατά την επαγγελίαν του Σωτήρος'' (Εκκλ. Κήρυξ 1919 σ. 525).''

Συνεχίζεται

Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

ΣΥΛΛΑΒΕΤΕ ΤΟΥΣ ''ΠΑΛΑΙΟΗΜΕΡΟΛΟΓΙΤΑΣ'' ΑΘΟΡΥΒΩΣ!

Η ΑΜΥΝΑ ΤΟΥ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥ ΕΝΑΝΤΙ ΤΟΥ ΔΙΩΚΤΗ ΤΟΥ

Μέρος 3ον

Διαβιβαστικό της ιδρυθείσας 

''Θρησκευτικής Κοινότητας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών'' προς τον Ελευθέριο Βενιζέλο, με το οποίο ζητείται η άρση του νόμου 430 του Υπουργείου των Εσωτερικών, που διατάσσει την σύλληψη και απέλαση των ''παλαιοημερολογιτών.

(11/24 Οκτωβρίου 1932)

Λαμβάνομεν την τιμήν να υποβάλλομεν Υμίν αντίγραφον υπομνήματος, υποβληθέντος σήμερον υπό πολυπληθούς αντιπροσωπείας της Ιεράς ημών Κοινότητος και των Παραρτημάτων αύτης προς το Υπουργείον των Εσωτερικών δι' ου, εις λαός εξ' ενός εκατομμυρίου ακολουθών το παλαιόν ημερολόγιον, ζητεί την άρσιν της υπ' αριθ. 430 διαταγής του υπουργείου του, δι' ης, τη υποδείξει του Αρχιεπισκόπου Αθηνών, οι ιερείς ημών, οι μη ανήκοντες εις την Διοικούσαν Εκκλησίαν, συλλαμβάνονται και απελαύνονται. Παρακαλούμεν Υμάς, όπως ενεργήσητε τα δέοντα.

Απλά Μαθήματα Ορθοπρακτικής Ομολογίας

Υπόμνημα της ''Θρησκευτικής Κοινότητας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών'' για άρση της απαγόρευσης της ελεύθερης ορθόδοξης λατρείας και παύση των συλλήψεων και απελάσεών της 

(11/24 Οκτωβρίου 1932)

ΥΠΟΜΝΗΜΑ ΓΝΗΣΙΩΝ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ... by on Scribd

Εν τούτοις, ουδείς νόμος του Κράτους, Κύριε Υπουργέ, επέβαλε και διά την Εκκλησίαν το νέον (Γρηγοριανόν) ημερολόγιον. Τουναντίον, το Νομοθ. Διάταγμα της 21ης Ιανουαρίου 1923, διά του οποίου εισήχθη εις το Κράτος το νέον πολιτικόν ημερολόγιον, ορίζει εν τω άρθρω 1 κα', ότι ''διατηρείται εν ισχύει το Ιουλιανόν ημερολόγιον, όσον αφορά εν γένει την Εκκλησία και τας θρησκευτικάς εορτάς''. Ουδείς άλλος νόμος περί τούτου υπάρχει και οι οικείοι Μητροπολίται ζητούν να επιβάλουν, ως νόμον, την αυθαίρετον αυτόν θέλησιν.

Εφιστώμεν την προσοχήν Υμών Κύριε Υπουργέ επί του δημιουργημένου, διά της τελευταίας ταύτης διαταγής του Υπουργείου, ζητήματος δεσμεύσεως της θρησκευτικής συνειδήσεως ενός ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΟΥ περίπου Λαού, ακολουθούντος το παλαιόν ημερολόγιον. Δεν είναι δυνατόν ο λαός ούτος να ανέχεται, όπως ο τελευταίος χωροφύλαξ ισορμά εις τας Εκκλησίας του και συλλαμβάνει τους Ιερείς του, οίτινες ευλογούσι αυτόν, διότι οι οικείοι Μητροπολίται δεν επιτρέπουν εις αυτόν τας ιεροτελεστίας των.

Είναι ηναγκασμένοι οι ακολουθούντες το Παλαιόν ημερολόγιον, περιφρουρούντες την Συνταγματικήν αναγνωρισμένην θρησκευτικήν ελευθερίαν των και μη δυνάμενοι να στερηθώσι των Ιερέων του και να παύσουν εκκλησιαζόμενοι, είναι λέγομεν ηναγκασμένοι να ΠΑΡΕΜΠΟΔΙΣΟΥΝ την παράνομον και αντισυνταγματικήν σύλληψιν των ιερέων των, τουθόπερ θέλει επιφέρει συγκρούσεις και διακπληκτισμούς, οίτινες είναι άδηλον ποίας διαστάσεις δύνανται να λάβουν. 

Διά τους λόγους τούτους παρακαλούμεν το Σον Υπουργείον, όπως άρη την ανωτέρω υπ. αριθ. 430 τελευταίαν διαταγήν ήτις είναι άντικρυς αντίθετος και προς τας επανειλημμένας δηλώσεις και αποφάσεις του κ. Πρωθυπουργού και προς τας δικαστικάς αποφάσεις και προς το Σύνταγμα και προς την ορθήν ερμήνευσιν των Νόμων του Κράτους, στηριζομένη μόνον εις την αυθαίρετον και παράλογον αξίωσιν της Αρχιεπισκοπής Αθηνών και της Ιεράς Συνόδου. 

Η διαταγή αύτη εάν εγκαίρως δεν αρθή δύναται να προκαλέσει σοβαροτάτους κινδύνους Κοινωνικής εξεγέρσεως, την οποίαν και ημέίς, ως εκπρόσωποι της ''Ελληνικής Θρησκευτικής Κοινότητος'' επιθυμούμεν και αγωνιζόμεθα να προλάβωμεν και αποφύγωμεν....

Υπόμνημα προς το πολιτικό γραφείο 

του Πρωθυπουργού Ελευθερίου Βενιζέλου, κατά το οποίο ζητείται η οριστική λύση του ημερολογιακού προβλήματος, με συμμετοχή επιτροπής και των Γνησίων Ορθοδόξων, άρση της απαγόρευσης της λατρείας των ''Παλαιοημερολογιτών'' και παύση των καταδιωκτικών μέτρων κατ΄ αυτών, ζητουμένων υπό της Διοικούσης Εκκλησίας...

(7/20 Ιανουαρίου 1933)

ΔΙΑΒΙΒΑΣΤΙΚΟ ΤΗΣ ''... 

by on Scribd

''...Η δήθεν αναρχία εις την Εκκλησίαν, ην προβάλλει η Αρχιεπισκοπή Αθηνών ως δικαιολογίαν των καταδιωκτικών καθ' ημών μέτρων, είναι λέξις κενή, άνευ πραγματικής βάσεως. Διότι, αν αι ξέναι εκκλησίαι εν Ελλάδι και θρησκείαι δεν απετέλεσαν ποτέ αναρχίαν εν τη εκκλησία, πως είναι δυνατόν να αποτελέσει αναρχίαν η ύπαρξις ευσεβών Χριστιανών ακολουθούντων τα Πάτρια και εν τη Εκκλησία; Κατά ποίαν δε αρχήν και κατά τίνα νόμον η Πολιτεία θα πιέσει και θα πειθαναγκάσει τους Χριστιανούς τούτους να ακολουθήσουν εκκλησιαστικήν καινοτομίαν, την οποίαν δεν θέλουν να ακολουθήσουν, διότι τούτο δεν επιτρέπει εις αυτούς η θρησκευτική των συνείδησιν;

Η Διοικούσα Εκκλησία κύριε Υπουργέ, εάν νομίζει αναρχίαν τη μη υπακοήν των τέκνων αυτής εις τους διαφόρους νεωτερισμούς της, έχει όλον το δικαίωμα να εφαρμόσει κατ΄αυτών όσα εκκλησιατικά μέτρα νομίζει, ότι πρέπει να εφαρμόσει διά την εσωτερικήν αυτής πειθαρχίαν. Αλλά δεν έχει το δικαίωμα, να ζητεί από την Πολιτείαν, ίνα αύτη παραβιάζουσα το Σύνταγμα ασκεί βίαν κατά των μη εννοούντων να δεχθώσιν εκκλησιαστικάς καινοτομίας. Διότι έχουν απεριόριστον ούτοι το δικαίωμα να μη δέχονται τας καινοτομίας ταύτας.

Παρακαλούμεν Υμάς εν πάσει περιπτώσει, Κύριε Υπουργέ, ίνα εν τη μερίμνει Υμών, όπως δώσητε μίαν οριστικήν λύσιν εις το ζήτημα των Παλαιοημερολογιτών, μη δεχθείτε τας απόψεις της Διοικούσης Εκκλησίας άνευ ακροάσεως και επιτροπής εξ' ημών ζητούντων να ακουσθώσιν αι απόψεις ημών, και εχόντων όλη την καλήν διάθεσιν και επιθυμίαν να συντελέσωμεν δι' ων μέτρων δυνάμεθα και νομίζομεν συντελεστικών εις την ορθήν λύσιν του διαιρούντος σήμερον -τόσας Ορθοδόξους Αυτοκεφάλους Εκκλησίας- ζητήματος του Ιουλιανού ημερολογίου, και τούτον προς αποφυγήν βιαίων και αντισυνταγματικών και ανελευθέρων μέτρων, τα οποία Κύριε Υπουργέ, αντί να επιφέρουν την εν τη Εκκλησία τάξιν και ηρεμίαν, τουναντίον θέλουσι προκαλέσει εξεγέρσεις ευλόγους πολυπληθών τάξεων λαού, δεσμευομένων εις την θρησκευτικήν των συνείδησιν και ελευθερίαν και ζητούντων πάσι θυσίαν να ασκώσιν ελευθέρως, όπως αυτοί θέλουν τα της λατρείας των.''

Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

ΣΤΟ ΕΠΟΜΕΝΟ:

1. Η αγαστή συνεργασία των Μελετίου Μεταξάκη, Χρυσοστόμου Παπαδόπουλου και Κυβέρνησης Βενιζέλου, με εκατέρωθεν αμοιβαίες βοήθειες και αναγνωρίσεις.

2. Ο Κιτίου (ακόμη) Μελέτιος Μεταξάκης στέλνει από την Κύπρο την εγκάρδια και συγχαρητήρια επιστολή του (18 Οκτωβρίου 1910) προς τον αναλάμβάνοντα την διακυβέρνηση της χώρας Ελευθέριο Βενιζέλο, εποφθαλμιών την... Μητρόπολη των Αθηνών και όχι μόνο.

3. Επιστολή του στενού φίλου του Βενιζέλου και τότε Νομάρχη Λέσβου Διακάκη για προώθηση του Μελετίου Μεταξάκη και... στον θρόνο του Πατριαρχείου της Αλεξανδρείας, προκειμένου και εκεί να... αλλάξει το υφιστάμενο Ιουλιανό ημερολόγιο.

4. Η ''Παγκόσμια Χριστιανική Ένωση Αμερικής'' για την ''Ένωση των Χριστιανικών Εκκλησιών'' με επιστολή της (της 17ης Μαίου 1924) προς την κυβέρνηση Βενιζέλου και την Εκκλησία της Ελλάδος, ζητεί την έτι σύσφιξη των σχέσεων και συνεργασιών αμφοτέρων σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο για την... Ένωση των Εκλησιών''! Την επιστολή υπογράφουν δεκάδες άγνωστες και γνωστές, αιρετικές χριστιανικές ψευδοεκκλησίες της Αμερικής!...