Ι.ΜΟΝΗ ΑΓΙΩΝ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ ΚΑΙ ΙΟΥΣΤΙΝΗΣ ΛΑΜΠΕΤΙ ΗΛΕΙΑΣ

 

Τὸν Βλέπεις Ἰωάννη ! 

Μέχρι ἐδῶ ἐγώ !
 Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ συνεχισθεῖ τὸ ἔργο μὲ δωρεές. 
Τὸ ἄκουσες Ἰωάννη;» Καὶ μὲ τὸν λόγο αὐτὸ τὰ πάντα χάνονται ! Ξυπνάει ! Τώρα ὅμως τὰ δεδομένα ἔχουν ἀλλάξει !
 Εἶναι βαθειὰ πεπεισμένος, ὅτι ὁ Ἱερὸς Ναὸς αὐτὸς θὰ κτισθῆ.
Ἔστω καὶ ἂν γνωρίζει πολὺ καλά, ὅτι ὁ ἴδιος δὲν ἔχει τὰ ἀπαιτούμενα χρήματα.

Πολλὲς φορὲς ἡ πίστις καὶ ἡ εὐλάβεια τῶν ἀνθρώπων καὶ ἄλλοτε - τὶς περισσότερες φορὲς - ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ καὶ οἱ ἀνεξιχνίαστες θεῖες Βουλές Του, ὑπῆρξαν οἱ λόγοι καὶ οἱ ἀφορμές, ὥστε μέσα στὴν Εὐλογημένη καὶ Ἁγιοτόκο Ἑλληνικὴ Γῆ, νὰ βρίσκονται χιλιάδες Ἱεροὶ Ναοὶ καὶ Μοναστήρια, ἁπλὰ προσκυνητάρια καὶ διάφορα ἄλλα ἱερὰ Καθιδρύματα.Τὸ καθ' ἕνα ἀπ'αὐτὰ μὲ τὸ δικό του θαῦμα, τὴν δική του ἱστορία, ἀποτελεῖ μιὰ εἰδικὴ περίπτωση.Ὅλα ὅμως γιὰ τὴν Δόξα τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν πνευματικὴ βοήθεια τῶν ἀνθρώπων. Γιὰ νὰ δείχνουν στὸν ἄνθρωπο κάθε ἐποχῆς τὸν δρόμο πρὸς τὸν Οὐρανό! Ὅλα γιὰ νὰ ὁδηγήσουν τὸν κάθε ἁμαρτωλὸ πρὸς τὸν Σωτῆρα καὶ Λυτρωτή μας Ἰησοῦ Χριστό!

Έτσι λοιπὸν καὶ τὸ Μοναστήρι τῶν Ἁγίων Μαρτύρων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης, ἐδῶ στὸν Πύργο τῆς Ἠλείας, ἔχει τὴν δική του ἱστορία!Βρισκόμαστε στὸ ἔτος 1976.Ἕνας Χριστιανὸς ὀνόματι Ἰωάννης Π...., ὁ ὁποῖος κατάγεται ἀπὸ τὸν Πύργο Ἠλείας καὶ κατοικεῖ μονίμως στὴν Ἀθήνα, βλέπει ἕνα βράδυ στὸν ὕπνο του ὅτι κάποιος ρασοφόρος τοῦ δίνει ἐντολὴ γιὰ νὰ κτίσει ἕνα ἐκκλησάκι!Ὅταν ξύπνησε καὶ ἄρχισε νὰ σκέπτεται τὸ ὄνειρο, ποὺ εἶχε δεῖ τὸ προηγούμενο βράδυ, ἄρχισε ν' ἀπορεῖ μ' αὐτὴν τὴν ἐντολὴ καὶ νὰ μονολογῆ : «Αὐτὸς ὁ ἅγιος ποὺ μοῦ εἶπε νὰ κτίσω ἐκκλησία σίγουρα, θὰ πρέπει, νὰ ἔχει κάνει λάθος !Κάποιον ἄλλον θὰ ἔψαχνε ! ἀφοῦ οὔτε καλὸς χριστιανὸς εἶμαι - δὲν εἶχε μυστηριακὴ ζωή, ἀλλὰ μιὰ τυπικὴ σχέση μὲ τὸν Θεὸ, ὅπως οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι - οὔτε κι ἔχω χρήματα γιὰ νὰ κάνω ἕνα τέτοιο ἔργο, νὰ κτίσω μιὰ ἐκκλησία!»

Ἔτσι λοιπὸν ἀρχίζει νὰ σιγοσβήνει αὐτὸ τὸ ὄνειρο ἀπὸ τὴν μνήμη του, ὥσπου μιὰ ἄλλη νύκτα, μετὰ ἀπὸ 6-7 μῆνες, ξαναβλέπει στὸν ὕπνο του ἕνα δεύτερο ὄνειρο, μάλιστα πιὸ συγκλονιστικό.Βλέπει, ὅτι βρίσκεται μαζὶ μὲ κάποιον ἄλλον ἐδῶ στὸν Πύργο, στὰ πατρικά του κτήματα μεταξὺ τῶν χωριῶν Λαμπέτι καὶ Ἅγιος Γεώργιος στὸ σημεῖο,ὅπου σήμερα εἶναι τὸ Μοναστήρι τῶν Ἁγίων μας Κυπριανού και Ιουστίνης. Βαδίζουν ὁ ἕνας δίπλα στὸν ἄλλο, χωρὶς νὰ τὸν κοιτάζει στὸ πρόσωπο καὶ ἀκούει, νὰ τοῦ δίνει ὁδηγίες σχετικὰ μὲ τὴν Ἐκκλησία, ποὺ θὰ πρέπει νὰ κτίση. Φθάνουν στὸ σημεῖο τοῦ κτήματος, ὅπου σήμερα βρίσκεται ὁ Ἱερὸς Ναός, καὶ ταυτοχρόνως τοῦ δείχνει τὸν Ἱερὸ ναὸ κτισμένο, ἀλλὰ ἁπλῶς ἀσοβάντιστο καὶ τοῦ λέει μυστικῶς στὸν ὕπνο του:«Τὸν Βλέπεις Ἰωάννη ! Μέχρι ἐδῶ ἐγώ ! Ἀπὸ ἐκεῖ καὶ πέρα θὰ συνεχισθεῖ τὸ ἔργο μὲ δωρεές. Τὸ ἄκουσες Ἰωάννη;» Καὶ μὲ τὸν λόγο αὐτὸ τὰ πάντα χάνονται ! Ξυπνάει ! Τώρα ὅμως τὰ δεδομένα ἔχουν ἀλλάξει ! Εἶναι βαθειὰ πεπεισμένος,ὅτι ὁ Ἱερὸς Ναὸς αὐτὸς θὰ κτισθῆ.Ἔστω καὶ ἂν γνωρίζει πολὺ καλά, ὅτι ὁ ἴδιος δὲν ἔχει τὰ ἀπαιτούμενα χρήματα.Ψάχνει νὰ βρῆ κάποιον μικροεργολάβο, ποὺ θὰ μπορέσει νὰ ἀναλάβη καὶ νὰ ἐκτελέση σιγὰ-σιγὰ αὐτὸ τὸ ἔργο, ἐνῶ γνωρίζει, ὅτι στὸ βιβλιάριό του ἔχει μόνον 34.000 χιλιάδες δραχμές!

Σὲ ποιὸν Ἅγιο ὅμως θὰ ἀφιερωθῆ ὁ Ναός; Ὁ ἅγιος ποὺ ἐμφανίστηκε στὸν ὕπνο του, δὲν ἀποκάλυψε τὴν ταυτότητά του, οὔτε καὶ ποὺ θὰ ἀφιερωθεῖ ὁ Ναός.Τὸ παράδοξο, ὅμως, μέσα σ' ὅλα αὐτὰ εἶναι ὅτι, ἀπὸ τὴν στιγμὴ, ποὺ πρωτοεῖδε τὴν παρουσία αὐτοῦ τοῦ ἀγνώστου συνοδοιπόρου του στὸ ὄνειρο, τοῦ ἦρθε ἡ σκέψη μήπως ἦταν ὁ ἅγιος Κυπριανός(!), χωρὶς νὰ μπορῆ κι ὁ ἴδιος νὰ δώσει κάποια ἐξήγηση. Ἡ ἰδέα αὐτὴ καθημερινῶς γινόταν ὅλο καὶ πιὸ ἔντονη, μὲχρις ὅτου τελικῶς ἀποφάσισε, νὰ ἀφιερώση, τὸν Ναὸ ποὺ θὰ ἔκτιζε, στὸν ἅγιο Κυπριανό!Ἀρχίζουν λοιπὸν οἱ ἐργασίες ἐκσκαφῆς καὶ θεμελίωσης τῆς ἐκκλησίας βάσει τοῦ σχεδίου, ποὺ εἶχε ἰδεῖ στὸν ὕπνο του.Ὅσο οἱ ἐργασίες προχωροῦν, τόσο ἀρχίζουν νὰ τοῦ ἔρχονται χρήματα, ὅπως ἀκριβῶς τοῦ εἶχε ὑποσχεθεῖ αὐτὸς ὁ « ἄγνωστος » στὸν ὕπνο του· χρήματα ὄντως θεόσταλτα!Κάποια στιγμὴ, βλέποντας νὰ ἔρχονται « πολλὰ » χρήματα, σκέπτεται, νὰ διακόψη προσωρινῶς τίς ἐργασίες τοῦ Ἱ. Ναοῦ, γιὰ νὰ ἀγοράση ἕνα σπιτάκι, ἀφοῦ ὁ ἴδιος ἔμενε ἀκόμη σὲ ἐνοίκιο.Τότε ἀκριβῶς τοῦ συμβαίνει κάτι, τὸ ὁποῖο τὸν συγκλόνισε ἀκόμη περισσότερο. Ἕνα βράδυ ὀνειρεύεται, ὅτι κάποιος τοῦ ὁμιλεῖ καὶ τὸν παρατηρεί αὐστηρὰ γι'αὐτὴν τὴν ἀπόφασι, ποὺ πῆρε.Καὶ μεταξὺ τῶν πολλῶν ἄλλων τοῦ εἶπε καὶ τὰ ἑξῆς χαρακτηριστικά: «...Τὰ ἐξοδευμένα ἀλλοῦ, ποὺ μόνο ἀγκυλώματα σοῦ ἔφεραν, μὲ μεγάλη ευχαρίστηση τὰ χαλοῦσες...Στὴν κλήσι τοῦ Ἐπουρανίου Πατρὸς ἐφάνης ἀδαής(!), (ποὺ ἑρμηνεύεται ἀμαθὴς καὶ ἀνίδεος!).

Γνώριζε, ὅμως, καλὰ ὅτι τὰ ἐξοδευμένα ἐδῶ - στὸ ἔργο τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ - θὰ σοῦ τὰ ἀνταποδώσει δεκαπλάσια!».(Αὐτὸ στὴν συνέχεια πραγματοποιήθηκε στὸ ἀκέραιο - κατὰ τὸν ἀδιάψευστο λόγο τοῦ Κυρίου - ἀφοῦ ὁ ἄνθρωπος αὐτὸς ἀργότερα ἀπέκτησε τίμια, μιὰ ἀρκετὰ μεγάλη άκίνητη περιουσία ).Τὰ παραπάνω λόγια τὸν συγκλόνισαν ἀκόμη περισσότερο καὶ τὸν προβλημάτισαν τόσο, ὥστε ἀμέσως ἀποφάσισε χωρὶς καθυστέρηση,νὰ συνεχίση τὴν ἀποπεράτωση τοῦ Ἱεροῦ Ναοῦ.Ἐτσι ὅταν τελείωσαν οἱ ἐργασίες τοῦ σοβά, παρέδωσε τὸν Ναὸ μὲ τὸν περιβάλλοντα χῶρο περίπου 6,5 στρεμμάτων, μὲ Δωρητήριο Συμβόλαιο στὴν Ἱερὰ Μονὴ τῶν Ἁγίων Κυπριανοῦ καὶ Ἰουστίνης Φυλῆς ( Χασιᾶς ) Ἀττικῆς, τὸν Νοέμβριο τοῦ 1981.Στὴν συνέχεια ἐξεφρασε καὶ τὴν ἐπιθυμία,ἐὰν ἦταν δυνατὸν νὰ ἐγκατασταθῆ κάποιος ἱερεὺς ἀπὸ τὴν Ἀδελφότητα τῆς Μονῆς, γιὰ νὰ διαβάζει ἐξορκισμοὺς στοὺς ἀνθρώπους, ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ τὸν Πονηρὸ καὶ τὴν ἐπήρεια τῆς Μαγείας, ποὺ δυστυχῶς εἶναι πάρα πολλοὶ,τόσο ἐδῶ στὸν Πύργο, ὅσο καὶ στὴν εὐρύτερη περιοχὴ τῆς Ἠλείας.

 

Ἐν τῷ μεταξὺ ἀφοῦ ἑτοιμάστηκαν 2 μικρὰ κελάκια, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 1985 ἐγκαταστάθηκε ἕνας Μοναχός,
μέλος τῆς Ἀδελφότητος καὶ στὶς 18 Αὐγούστου (31 Αὐγούστου) τοῦ ἰδίου ἔτους ἔγινε ἡ πρώτη Θεία Λειτουργία στὸν Ἱερὸ αὐτὸν Ναόν,
καθὼς καὶ ἡ βάπτισις τοῦ παιδιοῦ τοῦ Δωρητοῦ, Ἰωάννου Π...
Ἕκτοτε τὸ Μοναστήρι μας ἀκολουθεῖ τὸ Πάτριο Ἡμερολόγιο καὶ ἀνήκει στὴν Εκκλησία του Πατρίου Ημερολογίου.
Ἀπὸ τότε χιλιάδες ἄνθρωποι καταφεύγουν συνεχῶς στὴν χάρι τῶν Ἀγίων Προστατῶν μας Κυπριανού και Ιουστίνης.
Οἱ Ἅγιοι αὐτοὶ ἔχουν τὸ ἰδιαίτερο χάρισμα ἀπὸ τὸν Κύριο, νὰ ἐκδιώκουν δαιμόνια καὶ νὰ ἀπαλλάσσουν τὰ βασανισμένα πλάσματα τοῦ Θεοῦ,
ποὺ ὑποφέρουν ἀπὸ τὴν ἐπήρεια τῆς βασκανίας καὶ κάθε εἴδους μαγείας.
Ἡ πρόοδος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς,
τὰ γεγονότα ποὺ μεσολάβησαν καὶ τὰ πλεῖστα θαύματα, ποὺ γίνονται καθημερινῶς, ἀπέδειξαν περίτρανα,
ὅτι τὸ κτίσιμο τοῦ Ἱεροῦ τούτου χώρου, ἦταν ὄντως Θέλημα τοῦ Θεοῦ! 

Τέλος και τω Θεώ Δόξα

Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Αγιοκυπριανίτης

Καθηγούμενος της Ι. Μ.Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης

Λαμπέτι Ηλείας

ΜΑΓΙΑ ΚΑΙ ΜΑΓΕΙΑ.ΜΙΑ ΜΕΓΑΛΗ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΛΗΓΗ

 

 

 

Ήταν το 1968 ή 1969,όταν είδα,να εισέρχεται στο σπίτι μας η αείμνηστη πλέον κατά σάρκα μητέρα μου ανήσυχη και αρκετά ταραγμένη.Στην ερώτηση,που της κάναμε,τί ακριβώς της συμβαίνει,άρχισε,να διηγείται τα εξής συγκλονιστικά.Εκείνη την ημέρα είχε πάει για προσκύνημα σε κάποιο Μοναστηράκι,λίγο έξω από την πόλη της Θεσαλλονίκης,όπου ήταν μάλιστα και ο πνευματικός της και έγινε αυτόπτης μάρτυς ένός φοβερού συμβάντος,το οποίο την συνεκλόνισε κυριολεκτικώς.Όπως κάθονταν μαζί με άλλους προσκυνητές και είχαν κάποια πνευματική συζήτηση με τον Πνευματικό,κατέφθασε μια μητέρα με την κόρη της,νέα και πολύ πρόσφατα παντρεμένη,ηλικίας 22 έως 25 ετών,σε άσχημη ψυχολογική κατάσταση,ζητώντας απεγνωσμένα βοήθεια.Τί συνέβαινε;Η νέα κοπέλα βάζοντας μετάνοια στην εικόνα της Παναγίας και του Κυρίου μας και λέγοντας μάλιστα ''Παναγίτσα μου,βοήθησέ με'' δεν μπορούσε,να συγκρατηθεί και έβγαζε κραυγές άλλοτε σαν σκυλί γαβγίζοντας και άλλοτε σαν γάτα νιαουρίζοντας,χωρίς να μπορεί με τίποτα,να συγκρατηθεί.Και πάλι ''Χριστούλη μου,βοήθησέ με'' και αμέσως ξανά φωνές ζώου!

 

 

Ζητούσαν λοιπόν από τον Γέροντα,να διαβάσει ευχές στην κοπέλλα για να την βοηθήσει και να την απαλλάξει από αυτήν την συμπεριφορά,που την βρήκε.Ήταν η πρώτη φορά στην ζωή της,που έβλεπε η μητέρα μου,ένα τέτοιο παράξενο και φοβερό φαινόμενο.Ένας άνθρωπος να μιλάει κανονικά και συγχρόνως,χωρίς να μπορεί,να ελένξει τον εαυτό του,να κάνει μια τον σκύλο και μια την γάτα και σε έξαλλη κατάσταση ταραχής,πόνου και απόγνωσης.Μετά από την ανάγνωση κάποιων ευχών από τον πνευματικό,η νέα σε κάποια στιγμή ηρέμησε.Τότε άκουσαν τον ιερέα,να λέει,ότι της είχαν κάνει κακό,κάποιος είχε κάνει μάγια στην νεαρή κοπέλα και γι' αυτό συμπεριφερόταν έτσι παράξενα το πλάσμα αυτό του Θεού.Ήταν η πρώτη φορά που άκουγα ένα τέτοιο περιστατικό και το,ότι κάποιοι είχαν κάνει μάγια σε συνανθρώπους μας!Μάγια!Μέχρι τότε διάβαζα την λέξη αυτή σε μυθιστορήματα και παραμύθια ή την άκουγα σε κάτι εξωπραγματικές και φανταστικές ιστορίες.Πέρασαν όμως 4-5 χρόνια και το 1973 βρέθηκα-κατά Οικονομία-δόκιμος μοναχός στην Ιερά Μονή των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης στην Φυλή Αττικής.Από τότε και για 40 ολόκληρα χρόνια πλέον ακούω και ζω παρόμοια περιστατικά και γεγονότα!Χιλιάδες περιπτώσεις ανθρώπων,που βασανίζονται από τον πειρασμό του δαίμονα της Μαγείας,άλλοι λιγότερο και άλλοι περισσότερο.Δηλαδή υπάρχουν Μάγια;Μπορούν,να συμβαίνουν τέτοια πράγματα στον 21ον αιώνα που ζούμε;Πολύσυχνά ακούγεται αυτό το ερώτημα και ο καθένας εκφράζει την δική του άποψη περί του θέματος.Ειδικοί ή αδαείς,γνώστες ή μη,όλοι έχουν κάτι να πουν για το σοβαρό αυτό θέμα,θετικό ή αρνητικό.Έτσι κι εμείς λοιπόν θα θέλαμε πάνω στο σοβαρό,σοβαρότατο θέμα της Μαγείας,να καταθέσουμε τόσο την άποψη της Εκκλησίας,όσο και τις ταπεινές γνώσεις που αποκτήσαμε,διακονώντας επί 40 έτη τους Αγίους Κυπριανό και Ιουστίνα.Τους Αγίους,που έχουν το χάρισμα κατά της επήρειας των δαιμόνων και ιδιαιτέρως του Αγίου Κυπριανού,ο οποίος πριν γνωρίσει τον Χριστό,ήταν ο μεγαλύτερος Μάγος και υπηρέτης του διαβόλου στην εποχή του.Αν ανατρέξουμε στο Ελληνικό Λεξικό,θα δούμε,ότι Μαγεία είναι η μαγική τέχνη,η χρησιμοποίηση φαρμάκων,φίλτρων και άλλων μυστηριοδών τρόπων και μεθόδων για την πρόκληση υπερφυσικής ενέργειας.Είναι δηλαδή μια τέχνη,που χρησιμοποιεί μυστηριώδεις τρόπους και πράγματα -άξιο ιδιατέρας προσοχής- για να επιτύχει υπερφυσική ενέργεια με την δύναμη τινος.Είναι άραγε τόσο αθώο αυτό;Ποιός έχει την δυνατότητα,να πετυχαίνει πράγματα,τα οποία λαμβάνουν χώρα πέραν του ορατού κόσμου,που αντιλαμβανόμαστε μέσω των πέντε αισθήσεων;Ακόμη και οι άπιστοι άνθρωποι μιλούν συχνά για δύο δυνάμεις,του καλού και του κακού.Για όλους τους χριστιανούς και τους πιστούς ανθρώπους,η δύναμις του καλού είναι Αυτός,ο ίδιος ο Θεός.Ο Ίδιος,ο Κυριός μας,μας μίλησε γι' αυτήν την πηγή της κακής δυνάμεως,που είναι αυτός,ο ίδιος ο διάβολος.Είτε το πιστεύουμε λοιπόν,είτε το θέλουμε,είτε όχι,είναι γεγονός,ότι υπάρχει διάβολος.Αυτός,πριν την πτώση του ήταν ένα από τα δέκα Ουράνια,Αγγελικά Τάγματα με αρχηγό τον Εωσφόρο.Από τότε,όμως,που ο Εωσφόρος εξέπεσε από τους Ουρανούς εξ' αιτίας του εγωισμού του,παρέσυρε και όλο το τάγμα του και είναι πλέον ο αρχηγός των δαιμόνων.Ο Κύριος και Θεός μας έχει στον Ουράνιο κόσμο,ως βοηθούς και διακονητάς τους Αγίους Αγγέλους Του και εδώ στην γή,ως αντιπροσώπους Του,τους ιερείς και αρχιερείς.Κατά παρόμοιο τρόπο και ο πειρασμός στον καταχθόνιο τόπο,όπου ευρίσκεται,αφ' ότου έπεσε από τους Ουρανούς,έχει υπηρέτες τους δαίμονες και επί της γης,ως αντιπροσώπους του,τους Μάγους,τα μέντιουμ,τους αστρολόγους και γενικώς,όλους αυτούς,οι οποίοι ασχολούνται και συνεργάζονται μαζί του.Όπως ακριβώς ο Κύριος μεταδίδει την ενέργεια της Θείας Χάριτός του στους ανθρώπους μέσω των ιερέων και των αρχιερέων ή ακόμα και μέσω διαφόρων ευλογημένων ειδών ή ιερών αντικειμένων,π.χ.ιερών εικόνων,ιερών λειψάνων,αγιασμάτων,ευλογημένων ελαίων,των τιμίων δώρων (Θεία Κοινωνία) κ.λ.π.,κατά παρόμοιο λοιπόν τρόπο και ο διάβολος μεταδίδει την κακή,την δαιμονική του ενέργεια στα θύματά του μέσω των οργάνων και υπηρετών του,που είναι οι μάγοι,τα μέντιουμ κ.λ.π. και μέσω διαφόρων αντικειμένων,τα οποία θα πρέπει προηγουμένως,να έχουν υποστεί κάποια συγκεκριμένη διαδικασία και τελετή,της λεγόμενης Μαγείας.Αυτά τα συγκεκριμένα και ''μελετημένα'' πράγματα είναι τα λεγόμενα ''μάγια''.Και στις δύο περιπτάσεις,ο άνθρωπος θα πρέπει,να έλθει σε άμεση επαφή με αυτά τα είδη και αντικείμενα,για να λάβει την ενέργεια,που υπάρχουν σε αυτά.Από την μια,ο Χριστιανός ευλογείται μεν και αγιάζεται,όταν κοινωνεί των Αχράντων Μυστηρίων,όταν πίνει αγιασμό,όταν χρίεται με άγιο έλαιον,όταν ασπάζεται τα άγια λείψανα ή θαυματουργικές εικόνες,όταν σταυρώνεται με την αγία Λόγχη κ.λ.π.Από την άλλη δε και τα θύματα της Μαγείας επηρεάζονται αρνητικά από την σατανική ενέργεια,όταν έλθουν σε επαφή ή καταλύσουν τα μελετημένα,τα ''μαγεμένα'',όπως λέει απλά ο λαός,αυτά τα είδη.Στο ερώτημα,ποιούς πιάνουν τα Μάγια και πότε,η απάντησις είναι απλή.Επηρεάζουν αυτούς μόνο,για τους οποίους ονομαστικώς έχουν μελετηθεί,κατά παραχώρησιν Θεού πάντοτε,διότι,αν δεν επιτρέψει ο Θεός,δεν μπορεί ο διάβολος,να κάνει τίποτα.Επίσης οι άνθρωποι αυτοί δεν έχουν την προστασία του Θεού,επειδή δεν έχουν μυστηριακή ζωή,εφόσον δηλώνουν απλώς,ότι πιστεύουν στον Θεό,πλην όμως,δεν αγωνίζονται,δεν εκκλησιάζονται,δεν εξομολογούνται και δεν μεταλαμβάνουν.Ωστόσο η Ορθόδοξη Εκκλησία μας για την βοήθεια και απαλλαγή των τέκνων της από την επήρεια της Μαγείας,έχει ειδικές ευχές,τις λεγόμενες ''εξορκιστικές''.Οι εξορκιστικές αυτές ευχές βοηθούν ουσιαστικά τους πάσχοντες και απαλάσσουν τους ανθρώπους από την επήρεια της Μαγείας,μόνον,όταν αυτοί επιστρέψουν συνειδητά εν μετανοία στον Χριστό και στην Εκκλησία Του και έχουν πλέον σταθερά πνευματική και μυστηριακή ζωή.

 

 

Αγαπητοί μου εν Χριστώ αδελφοί,

 

Δυστηχώς το θέμα της Μαγείας αποτελεί όντως μια μεγάλη κοινωνική πληγή.Τα Μάγια υπάρχουν και ταλαιπωρούν βασανιστικά πολλούς εν Χριστώ αδελφούς μας και στο πρόβλημα αυτό,δεν μπορεί να συνδράμει κανείς,παρά μόνον ο Χριστός μέσω της Εκκλησίας Του.Όσοι λοιπόν υπόσχονται,ότι μπορούν να βοηθήσουν ή να τα λύσουν και να μας απαλλάξουν από την σατανική επήρεια,θα πρέπει,να γνωρίζουμε,ότι μας εξαπατούν ασύστολα.Διότι κανείς απολύτως δεν έχει τέτοια δύναμη και ικανότητα να τα βάλει με τον διάβολο,πλην του Χριστού και της Εκκλησίας Του.Η Γραφή μας βεβαιώνει,''ει ο Θεός μεθ' ημών,ουδείς καθ' ημών''! Για να είναι,όμως ο Κύριος μεθ' ημών,θα πρέπει να είμαστε κι εμείς μαζί Του,όπως Εκείνος θέλει και το δηλώνει ξεκάθαρα.Θέλει να ακολουθούμε οπίσω Του με βαθειά πίστη,με ειλικρινή μετάνοια και με έμπρακτη και ζωντανή Χριστιανική ζωή.

 

 

Με την εν Χριστώ αγάπη

 

+ Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Αγιοκυπριανίτης.Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης,Λαμπέτι Ηλείας.

 

ΜΗ ΚΡΙΝΕΤΕ ΙΝΑ ΜΗ ΚΡΙΘΕΙΤΕ

 

Η σύντομη και τόσο σπουδαία προσευχή του Μεγάλου Αγίου μας Εφραίμ του Σύρου,

''Κύριε Βασιλεύ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα 

και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου'' 

ας γίνει καθημερινό εντρύφημα της ψυχής μας.

Εμείς λοιπόν,

τελείως απερίσκεπτα παίρνουμε την κρίση από τα χέρια του Θεού και σχολιάζουμε,

κατακρίνουμε και διαπομπεύουμε συστηματικώς αυτούς, που ο Κύριος ακόμη τους ανέχεται και τους συγχωρεί!

Πολλοί μάλιστα τολμούν, να συγκρίνονται επιλεκτικά με τους χειρότερους αμαρτωλούς ή ακόμη και μ' αυτούς,

που μπορεί,

να πηγαίνουν μεν στην εκκλησία, αλλά είναι πολύ εμπαθείς και αμαρτωλοί και έτσι βγάζουν τους εαυτούς των καλούς και αγίους!

Οι Άγιοι Πατέρες ώρισαν καθ' όλην την διάρκεια της Μεγάλης Τεσσαρακοστής

-περίοδο έντονης προσευχής και αυστηρής νηστείας-

να διαβάζεται σ' όλες τις ιερές Ακολουθίες στην εκκλησία,

η σύντομη,αλλά πολύ ψυχοφελής προσευχή του Αγίου Εφραίμ του Σύρου,

που λέει τα εξής: 

''Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου, πνεύμα αργίας, περιεργείας, φιλαρχίας και αργολογίας μη μοι δως.

Πνεύμα δε σωφροσύνης, ταπεινοφροσύνης, υπομονής και αγάπης χάρισαί μοι τω σω δούλω.

Ναι, Κύριε Βασιλευ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου,

ότι ευλογητός ει,εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν''.

Πολύ πλούσια σε πνευματικά νοήματα,αλλά και αιτήματα η προσευχή αυτή.

Θα ήθελα, όμως να μέναμε στον τελευταίο στίχο, όπου ζητάει από τον Κύριο,

να του δώσει το χάρισμα ''του οράν, να βλέπει δηλαδή διαρκώς, τα δικά του αμαρτήματα και να μην κατακρίνει τον αδελφό του!

Αυτό θα έπρεπε, να είναι στόχος όλων των ανθρώπων, για να ζούμε ειρηνικά, αρμονικά και ευτυχισμένα. Να ζούμε ανθρώπινα!Γεγονός, όμως αδύνατον στην πράξη, αφού οι περισσότεροι άνθρωποι σήμερα δεν αποδέχονται τον Θεό και την διδασκαλία Του και αρέσκονται στην αθεία, την εγκληματικότητα και γενικώς στην παρανομία. Για όλους, όμως εμάς, που θρησκεύουμε και ποθούμε την σωτηρία μας, αυτό θα έπρεπε να είναι ''αυτονόητο.'' Δυστηχώς, όμως ο πονηρός διάβολος μας εξαπατά και μας παρακινεί, στο να αδιαφορούμε για τα προσωπικά μας αμαρτήματα, για τα οποία και θα λογοδοτήσουμε την ώρα της Κρίσεως και ασχολούμαστε, με το να κρίνουμε αυστηρά τα λάθη και τα αμαρτήματα των άλλων. Ποιός, όμως έχει το δικαίωμα αυτό; Φυσικά Αυτός, που είναι Τέλειος και Αναμάρτητος. Είναι μόνον ο Κυριός μας, ο οποίος,όμως ακόμη μας ανέχεται και περιμένει μέχρι τέλος την μετάνοιά μας.

Θα μας κρίνει, όπως και όλο το ανθρώπινο γένος κατά την ώρα της Δευτέρας Παρουσίας Του. Εμείς λοιπόν, τελείως απερίσκεπτα παίρνουμε την κρίση από τα χέρια του Θεού και σχολιάζουμε, κατακρίνουμε και διαπομπεύουμε συστηματικώς αυτούς, που ο Κύριος ακόμη τους ανέχεται και τους συγχωρεί! Πολλοί μάλιστα τολμούν, να συγκρίνονται επιλεκτικά με τους χειρότερους αμαρτωλούς ή ακόμη και μ' αυτούς, που μπορεί,να πηγαίνουν μεν στην εκκλησία, αλλά είναι πολύ εμπαθείς και αμαρτωλοί και έτσι βγάζουν τους εαυτούς των καλούς και αγίους! Μήπως, όμως ο Θεός μας διαβεβαίωσε,ότι θα μας κρίνει βάσει την ζωή των αμαρτωλών και παράνομων ανθρώπων; Αστείο πράγμα! Ο Κύριος δεν παύει, να βροντοφωνάζει, ότι η κρίση των πράξεών μας θα γίνει βάσει του Ευαγγελικού νόμου και των θείων εντολών Του. Μάλιστα συνεχώς μας υπενθυμίζει αυτό, που πρέπει, να τηρήσουμε για να μην κριθούμε και κατακριθούμε. ''Μη κρίνετε ίνα μη κριθείτε'' και ''Εν ω γαρ κρίμασι κρίνετε κριθήσεσθε...'' 

Αν στην ζωή μας ενεργούμε σύμφωνα με την εντολή του Κυρίου και μετρούμε τους άλλους με το μέτρο της αγάπης, του ελέους και της ευσπλαχνίας, τότε και Αυτός, όταν θα έλθει η ώρα, να λογοδοτήσουμε θα μας μετρήσει με το ίδιο μέτρο. Αν με επιείκεια ελέγχουμε τις αμαρτίες των άλλων,τότε και ο Κύριος θα είναι επιεικής στις δικές μας αμαρτίες. Αν,όμως μετράμε με το μέτρο του μίσους και της χαιρεκακίας και κοινολογούμε τα σφάλματα των αδελφών, τότε και εμάς ο Κύριος Ιησούς Χριστός, θα μας αντιμετωπίσει ανταποδίδοντάς μας, τα όσα πράξαμε κατά την διάρκεια της επιγείου ζωής μας και θα μας ανταποδώσει με το ίδιο μέτρο κατά την ημέρα της Κρίσεως. Ας παύσουμε επιτέλους, να ασχολούμαστε με την ζωή των άλλων. Με τα λάθη και τα αμαρτήματά τους. Ας σταματήσουμε, να ''τρώμε'' ανθρώπινες σάρκες με το ακατάσχετο κουτσομπολιό και τις άδικες και άσκοπες κρίσεις μας. Δεν συμφέρει στην ψυχή μας. Απλώς ικανοποιούμε το πάθος της περιέργειας και της κακίας μας, που είναι σοβαρά αμαρτήματα.

Το επιχείρημα πολλών, ότι το κάνουν από ενδιαφέρον και αγάπη είναι αμαρτωλή πρόφασις. Διότι,όποιος έχει αληθινή αγάπη και πονάει τα σφάλματα του αδελφού του, θα μιλήσει στον ίδιο κατ' ιδίαν και όχι σε τρίτους και μάλιστα εν απουσία του, όπως συμβαίνει και θα τον συμβουλεύσει με όμορφο και καλοπροαίρετο τρόπο. Ακόμη θα προσευχηθεί με πόνο για τον αδελφό του. Είναι προτιμότερο, όμως να ενδιαφερθούμε για τα δικά μας λάθη, τα πάθη και τα αμαρτήματά μας. Είναι τόσα πολλά και χρειάζεται έντονη και συνεχή προσπάθεια. Ο ίδιος ο Κύριος μας συμβουλεύει. ''Έκβαλε πρώτον την δοκό εκ του οφθαλμού σου και τότε διαβλέψεις εκβαλείν το κάρφος εκ του οφθαλμού του αδελφού σου. Ακόμη θα πρέπει να γνωρίζουμε, ότι, όταν ασχολούμαστε με την διόρθωση των προσωπικών μας ελαττωμάτων και παθών 1. Δίνουμε στους άλλους το καλύτερο παράδειγμα, 2. Διακρίνουμε έντονα την κακία και την αντίδραση του διαβόλου σε κάθε προσπάθεια Μετανοίας και διόρθωσεώς μας και διαπιστώνουμε,πόσο δύσκολος είναι ο αγώνας κατά των παθών και έτσι... 3. Γινόμαστε επιεικείς στα λάθη και στις αδυναμίες των αδελφών μας.

Όταν, όμως κρίνουμε τους άλλους και τους εξουδενώσουμε, δείχνουμε,ότι ζούμε τον φόβο των δικών μας ενοχών και ψάχνουμε τρόπο φυγής από τον έλεγχο της συνειδήσεώς μας. Έτσι μας βολεύει, να δικάζουμε και να κακολογούμε τους άλλους, για να ξεχνάμε τον κακό εαυτόν μας και να καλλιεργούμε τον άρρωστο φαρισαισμό, ότι εμείς δεν είμαστε σαν τους άλλους αμαρτωλούς ανθρώπους. Με τον τρόπο αυτό συνειδητά εξαπατούμε τους συνανθρώπους μας, αλλά δυστηχώς περισσότερο τον εαυτό μας και τον αφήνουμε αδιόρθωτο, αμετανόητο, εμπαθή και πνευματικά άρρωστο, κλείνοντας έτσι τον δρόμο της σωτηρίας μας.

Αδελφοί μου

 

Η σύντομη και τόσο σπουδαία προσευχή του Μεγάλου Αγίου της Εκκλησίας μας, 

Εφραίμ του Σύρου, 

''Κύριε Βασιλευ, δώρησαί μοι του οράν τα εμά πταίσματα και μη κατακρίνειν τον αδελφόν μου'' 

ας γίνει καθημερινό εντρύφημα της ψυχής μας, ας γίνει ο στόχος της ζωής μας. 

Έτσι θα βιώνουμε μια μακαρία κατάσταση ειρήνης,αγάπης και ευτυχίας.

Θα απαλλαγούμε από την Κρίση του Κυρίου μας κατά την αδιάψευστη υπόσχεσή Του

 και θα επιτύχουμε σίγουρα και εύκολα την σωτηρία της αθανάτου ψυχής μας,

που εύχομαι ο Κυριός μας να χαρίσει εις όλους μας.

Αμήν!

Μετ' ευχών

 

Αρχιμανδρίτης Γρηγόριος Αγιοκυπριανίτης

Καθηγούμενος Ι. Μ. Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης

Λαμπέτι Ηλείας.