ΠΕΡΙ ''ΔΙΟΡΘΩΣΕΩΣ'' ΦΥΛΛΟΥ

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Μετὰ πόνου καὶ θλίψεως, ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῶν Γνησίων Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν τῆς Ἑλλάδος ὑπὸ τὸν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν κ.κ. Καλλίνικον, παρακολουθεῖ τὰς ἐξελίξεις ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ψηφίσεως ἐκ μέρους τῆς Βουλῆς τοῦ ἐπαισχύντου νόμου περὶ ἀλλαγῆς φύλου. Δὲν εἶναι ἡ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ὁποίαν ἡ ἑλληνικὴ Βουλὴ ἀντινομοθετεῖ πρὸς τὰς ἠθικὰς ἀξίας τῆς Ὀρθοδοξίας, πάντοτε βεβαίως ἐν ὀνόματι τοῦ «ἐκσυγχρονισμοῦ» καὶ τοῦ δυτικοῦ προσανατολισμοῦ τῆς Πατρίδος μας. 

Ἀλλὰ τὸ εἰρωνικὸν τῆς ὑποθέσεως εἶναι ὅτι τοῦτο γίνεται εἰς τὰς ἡμέρας τῆς παρούσης συγκυρίας, ὅταν ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εὑρίσκεται εἰς τὴν δίνην τῆς οἰκονομικῆς ἐξαθλιώσεως καὶ ἀδυνατεῖ νὰ ἀνταποκριθῇ εἰς τὰς πλέον στοιχειώδεις οἰκονομικάς του ὑποχρεώσεις. Ὁ τοιοῦτος νόμος ἐνεφανίσθη ὑπὸ τῆς Κυβερνήσεως αἰφνιδίως, ἄνευ ἐπαρκοῦς διαβουλεύσεως καὶ ἐπαρουσιάσθη ὡς ἔνδειξις «προόδου» καὶ «ἐκσυγχρονισμοῦ», κατὰ μίμησιν τῶν «πεφωτισμένων» «ἠθῶν» τῆς Δύσεως! 

Ἔκπληκτοι δέ, ἠκούσαμε τὴν φωνὴν τῆς κοινῆς λογικῆς ἐξ ἀριστερῶν(!) τῆς παρούσης «προοδευτικῆς» Κυβερνήσεως, νὰ λέγῃ τὸ αὐτονόητον διὰ κάθε ἐχέφρονα ἄνθρωπον, ὅτι δηλαδή, εἶναι ἀντιεπιστημονικὸς ὁ διαχωρισμὸς μεταξὺ βιολογικοῦ καὶ κοινωνικοῦ φύλου καὶ ὅτι τὸ φύλον δὲν προσδιορίζεται μὲ βάσιν τὴν ὑποκειμενικὴν ἄποψιν τοῦ ἀτόμου, ἀλλὰ προσδιορίζεται ἀντικειμενικά. Ἠκούσθησαν καὶ φωναὶ στοιχειώδους λογικῆς καὶ ἀπὸ ἄλλας πτέρυγας τῆς Βουλῆς, ὅπως ὅτι δὲν πρέπει νὰ μιμούμεθα ἀκρίτως ὅ,τι γίνεται εἰς τὴν Δύσιν καὶ ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἔπρεπε νὰ μιμηθῇ ἐκ τῶν κρατῶν τῆς Δύσεως τὴν ὀργάνωσιν τοῦ κράτους, ἀλλ᾽ εἰς τὸν τομέα τῶν ἠθῶν νὰ μὴ εἰσάγῃ καινὰ ἤθη, μᾶλλον δὲ νὰ ἐξάγῃ καὶ νὰ διδάσκῃ ἠθικὰς ἀρχὰς καὶ ἀξίας ἐκ τοῦ θησαυροῦ τῆς Ὀρθοδόξου Παραδόσεως αὐτῆς. Εὖγε εἰς ὅσους ἀντεστάθησαν. 

Αἶσχος εἰς ὅσους ἐστήριξαν τὸ τοιοῦτον νομοσχέδιον, οἱ ὁποῖοι ἀπεδείχθησαν δουλοπρεπεῖς Γραικύλοι καὶ Φραγκολεβαντίνοι. Καὶ εἰς μὲν τὴν ὀργάνωσιν καὶ τὴν λειτουργίαν τοῦ κράτους συντηροῦν ἐπιμελῶς τὰ ὀθωμανικὰ κατάλοιπα, ὅπως τὸ «ρουσφέτι» καὶ τὸ «μπαξίσι», εἰς δὲ τὴν ἠθικὴν ἐξαχρείωσιν μιμοῦνται τὴν Δύσιν. Πιθανὸν αὐτοὶ οἱ ὁποῖοι ἐψήφισαν τὸν τοιοῦτον νόμον νὰ ἐπέδειξαν τοσοῦτον πιθηκίζοντα μιμητισμόν, ἔχοντες κατὰ νοῦν νὰ ἐπιτύχουν ταυτοχρόνως νὰ ἀποβοῦν ζῶντα παραδείγματα τῆς ὑποτιθεμένης θεωρίας τοῦ Δαρβίνου. 

Ἀλλ᾽ ὡς ἀπεδείχθη ἀκόμη καὶ εἰς τὸν πιθηκισμὸν ἀπέτυχον, διότι εἰς τὴν ἀντιγραφὴν τῶν τοιούτων ἠθῶν ἀπεδείχθησαν κακοί, καθὼς δὲν συμπεριέλαβαν τὰς προϋποθέσεις, αἱ ὁποῖαι προβλέπονται εἰς τοὺς πλείονας ἀντιστοίχους Δυτικοὺς νόμους. Ἡ Ἐκκλησία παραμένει σταθερὴ εἰς τὰς αἰωνίους ἠθικὰς ἀρχὰς τῆς Πίστεως ἡμῶν. Αἱ ἠθικαὶ ἀρχαί, ὡς καὶ τὰ δόγματα τῆς Πίστεως, δὲν συμμεταβάλλονται μὲ τὰς κοινωνικὰς μεταβολάς, ἀλλὰ παραμένουν σταθερὰ μέτρα καὶ σταθμά, διὰ τῶν ὁποίων ρυθμίζεται ὁ βίος τῶν πιστῶν, προκειμένου οὗτοι νὰ θεραπευθοῦν ἐκ τῶν παθῶν καὶ νὰ καταστοῦν δεκτικοὶ τῆς Θεοποιοῦ Χάριτος πρὸς «ὁλοτελῆ» ἁγιασμὸν καὶ σωτηρίαν. 

Διὰ τὸν λόγον αὐτόν, ὁ ψηφισθεὶς νόμος παραμένει κενὸν γράμμα διὰ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ. Οὐδεμία νομικὴ μεταβολὴ ἢ «διόρθωσις» φύλου γίνεται ἀποδεκτὴ ἀπὸ τὴν Ἐκκλησίαν, ὅσοι δὲ τυχὸν εὑρεθοῦν νὰ κάμουν χρῆσιν τοῦ νεοεφευρήτου τούτου θεσμοῦ, θέτουν ἑαυτοὺς ἐκτὸς Αὐτῆς καὶ τῶν ἁγιαστικῶν Αὐτῆς Μυστηρίων καὶ μόνον κατόπιν εἰλικρινοῦς μετανοίας καὶ διορθώσεως βίου γίνονται πάλιν δεκτοὶ εἰς ἐκκλησιαστικὴν κοινωνίαν καὶ πάντοτε εἰς τὸ φύλον εἰς τὸ ὁποῖον ἐπλάσθησαν. 

Οἱ δὲ πιστοὶ τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν καλοῦνται νὰ ἐντείνουν τὴν προσευχήν, ὅπως ὁ Θεὸς ἐλεήσῃ τὸ ἔθνος ἡμῶν ὥστε ἕνεκα τῶν ὀλίγων εὐσεβῶν φεισθῇ καὶ τῶν ὑπολοίπων.

Ἀθῆναι, 1/14 Ὀκτωβρίου 2017

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἱερᾶς Συνόδου

 ΠΗΓΗ

ΑΔΕΛΦΟΙ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣΘΕ ΥΠΕΡ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΝΤΩΝ ΗΜΑΣ

ΟΥ ΜΟΝΟΝ ΔΕ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΥΧΩΜΕΘΑ ΕΝ ΤΑΙΣ ΘΛΙΨΕΣΙΝ, ΕΙΔΟΤΕΣ ΟΤΙ Η ΘΛΙΨΙΣ ΥΠΟΜΟΝΗΝ ΚΑΤΕΡΓΑΖΕΤΑΙ (ΡΩΜ. 5.3)     

Επειδή η ανειμένη διαστροφή των δημοσίων αρχόντων στις ενδεείς και άνυδρες ημέρες που ζούμε, θεσπίζει καθημερινά έκλυτους νόμους και έκδοτα, νομοθετικά διατάγματα, λειτουργεί ως κυβερνητικός προαγωγός της ηδονοθηρικής λαγνείας και της παρά φύσιν φαυλότητας, όλα τούτα θα πρέπει να ενδυναμώνουν την νήψη και την πνευματική εγρήγορση εις βάρος της μνησικακίας, της αποστροφής και της εμπάθειας, που παραμονεύουν επικίνδυνα πλησίον μας ως ''εωσφορικός άγγελος'' της εκ δεξιών πλάνης! 

Το λίαν ενδυναμωτικό και περιγραφικό κείμενο του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου που ακολουθεί '''Ότι τους νήφοντας, ουδέν παραβλάπτει, ουδέ σκανδαλίζει'' (από την Πατρολογία του Migne, ''Ad eos qui scandalizati sunt'', 13.t Κεφ. ιγʹ.) πιστοποιεί με τον τίτλο του την σωτηριολογική νήψη και την Χριστοκεντρική ετοιμότητα του κάθε ορθόδοξου αγωνιζομένου κατά το ''Πρόσεχε σεαυτώ, μήποτε γένηται ρήμα κρυπτόν εν τη καρδία σου ανόμημα'' (Δευτ. ιε' 9). 

Σημειώνει αποκαλυπτικά ο Άγιος: ''Τί δε ὁ Νῶε; Ποῖον ἔσχεν ἱερέα; ποῖον διδάσκαλον; ποῖον καθηγητήν; ὅτε μόνος, τῆς οἰκουμένης ἁπάσης διαφθαρείσης ἐν πονηρίᾳ, τήν ὀρθήν ὥδευσεν ὁδόν καί τήν ἀρετήν διετήρησε καί οὕτω διέλαμψεν, ὡς ἐν τῷ ναυαγίῳ τῆς οἰκουμένης αὐτόν τε διασωθῆναι καί ἑτέρους διά τήν περιουσίαν τῆς οἰκείας ἀρετῆς τῶν ἐπηρτημένων ἐξαρπάσαι κινδύνων''; Που σημαίνει: ''Και για τον Νώε; Ποιόν είχε ιερέα; 

Ποιόν διδάσκαλο; Όταν μόνος, ευρισκόμενος μέσα σε μια πονηρευομένη και διεφθαρμένη οικουμένη, τον ορθό δρόμο διάβηκε και την αρετή του διατήρησε και έτσι έλαμψε πνευματικά μέχρι και την καταστροφή αυτής της οικουμένης, κατόρθωσε όμως να διασωθεί και άλλους να σώσει και να τους αποσπάσει από τους εξαρτημένους κινδύνους εξαιτίας της αρετής του''. 

Ο τίτλος του κειμένου εξηγεί με εξαιρετική απλότητα και πνευματική δυναμική, ότι αυτοί που τελούν υπό διαρκή, Χριστολογική ετοιμότητα, τίποτε δεν είναι ικανό να τους βλάψει, όπως και τίποτε να τους σκανδαλίσει! Αναφέρει παραδείγματα, όχι μόνο του Νώε, που έζησε σε μια εποχή, όπου η παρά φύσιν ασέλγεια είχε αναχθεί σε καθεστηκυία τάξη ομαδικώς ασελγούντων και έκνομων ανθρώπων, αλλά και στον Πατριάρχη Αβραάμ και τον δίκαιο Ιώβ. 

Ιδού, πως ο πολύαθλος και υπομονετικός Ιώβ περιγράφει με θαυμαστή παρρησία και αφάνταστη καρτερία, όχι μόνο για τα δεινά που τον βρήκαν, αλλά και για την ανεξάντλητη και ατέρμονη πίστη προς τον Δημιουργό Του: ''παρέδωκε γάρ με ὁ Κύριος εἰς χεῖρας ἀδίκων, ἐπί δέ ἀσεβέσιν ἔῤῥιψέ με. εἰρηνεύοντα διεσκέδασέ με, λαβών με τῆς κόμης διέτιλε, κατέστησέ με ὥσπερ σκοπόν. ἐκύκλωσάν με λόγχαις βάλλοντες εἰς νεφρούς μου, οὐ φειδόμενοι ἐξέχεαν εἰς τήν γῆν τήν χολήν μου· κατέβαλόν με πτῶμα ἐπί πτώματι, ἔδραμον πρός με δυνάμενοι. σάκκον ἔῤῥαψαν ἐπί βύρσης μου, τό δέ σθένος μου ἐν γῇ ἐσβέσθη. ἡ γαστήρ μου συγκέκαυται ἀπό κλαυθμοῦ, ἐπί δέ βλεφάροις μου σκιά. ἄδικον δέ οὐδέν ἦν ἐν χερσί μου, εὐχή δέ μου καθαρά. γῆ, μή ἐπικαλύψῃ ἐφ᾿ αἵματι τῆς σαρκός μου, μηδέ εἴη τόπος τῇ κραυγῇ μου. καί νῦν ἰδού ἐν οὐρανοῖς ὁ μάρτυς μου, ὁ δέ συνίστωρ μου ἐν ὑψίστοις. ἀφίκοιτό μου, ἡ δέησις πρός Κύριον, ἔναντι δέ αὐτοῦ στάζοι μου ὁ ὀφθαλμός. εἴη δέ ἔλεγχος ἀνδρί ἔναντι Κυρίου καί υἱῷ ἀνθρώπου τῷ πλησίον αὐτοῦ''. (Ιώβ 16.11-21). 

Αν και έχασε όλη του την περιουσία, χιλιάδες βόδια, καμήλες και πρόβατα, τους αγαπημένους δούλους του και τα δέκα παιδιά του κούρεψε την κεφαλή του, έσκισε τα ρούχα του και έπεσε στο έδαφος φωνάζοντας: ''ἐάν με χειρώσηται ὁ δυνάστης, ἐπεί καί ἦρκται, ἦ μήν λαλήσω καί ἐλέγξω ἐναντίον αὐτοῦ· καί τοῦτό μοι ἀποβήσεται εἰς σωτηρίαν, οὐ γάρ ἐναντίον αὐτοῦ δόλος εἰσελεύσεται. ακούσατε ἀκούσατε τά ῥήματά μου, ἀναγγελῶ γάρ ὑμῶν ἀκουόντων. ἰδού ἐγώ ἐγγύς εἰμι τοῦ κρίματός μου, οἶδα ἐγώ ὅτι δίκαιος ἀναφανοῦμαι· τίς γάρ ἐστιν ὁ κριθησόμενός μοι, ὅτι νῦν κωφεύσω καί ἐκλείψω; δυοῖν δέ μοι χρήσῃ· τότε ἀπό τοῦ προσώπου σου οὐ κρυβήσομαι''. (Ιώβ 13. 16-20). 

Η παρρησία μου αυτή θα αποβεί σε ωφέλεια και σωτηρία μου, διότι ενώπιον του Κυρίου δεν μπορεί να εισχωρήσει και να σταθεί η δολιότητα''. Σήμερα η Εκκλησία του Θεού βρίσκεται υπό διωγμόν, η ταυτότητα του Ελληνικού έθνους και της Ορθοδοξίας παραχαράσσεται, παραποιείται, παραμορφώνεται και ποδηγετείται -ένθεν κακείθεν- από διαχρονικούς, Χριστομάχους ''καίσαρες,'' αλλά και από -υπό αίρεση- ψευτοορθοδόξους ''ναρκοθέτες''. Υπό μία άλλη έννοια, όλοι αυτοί οι Κοντονήδες, Καμμένοι, Σκουρλέτηδες, Πολάκηδες, Φλαμπουράρηδες, Παρασκευόπουλοι, Τσακαλώτοι, Μπουζάλες και Σταθάκηδες αποτελούν τους -πλήρως χαρτογραφημένους- ''αυτοκρατορικούς'' διώκτες μας, αλλά -ταυτόχρονα- και τους -εν δυνάμει- εσχατολογικούς και δεινούς ''σωτήρες'' μας! 

Μαζί με αυτούς και οι κατ' ουσίαν προβοκατόρικοι, διαχριστιανικοί συγκρητιστές, που σε μία άτυπη, ''παρά φύσιν'' και ''αγαστή'' συνεργασία με τους κυβερνητικούς διαχειριστές του ελληνικού προτεκτοράτου εργάζονται, κατεργάζονται και απεργάζονται την προγραμματισμένη εκποίηση του ελληνικού έθνους! Κι όμως! Η -θεόθεν- πλουμιστή μεγαλοσύνη της Ορθοδοξίας βρίσκεται ακριβώς στην απαράμιλλη και ανυπέρβλητη υπέρβασή της, όπως ακριβώς διατυπώθηκε από το στόμα του ίδιου του Χριστού μας: ''Ἠκούσατε ὅτι ἐῤῥέθη, ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου καί μισήσεις τόν ἐχθρόν σου. Ἐγώ δέ λέγω ὑμῖν, ἀγαπᾶτε τούς ἐχθρούς ὑμῶν, εὐλογεῖτε τούς καταρωμένους ὑμᾶς, καλῶς ποιεῖτε τοῖς μισοῦσιν ὑμᾶς καί προσεύχεσθε ὑπέρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς καί διωκόντων ὑμᾶς. ὅπως γένησθε υἱοί τοῦ πατρός ὑμῶν τοῦ ἐν οὐρανοῖς, ὅτι τόν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπί πονηρούς καί ἀγαθούς καί βρέχει ἐπί δικαίους καί ἀδίκους. ἐάν γάρ ἀγαπήσητε τούς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, τίνα μισθόν ἔχετε; οὐχί καί οἱ τελῶναι τό αὐτό ποιοῦσι;'' (Ματθ. 5,43-5,47). Καλόν αγώνα αδελφοί! Εύχεσθε!

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

ΟΤΙ ΤΟΥΣ ΝΗΦΟΝΤΑΣ ΟΥΔΕΝ ΠΑΡΑΒΛΑΠΤΕΙ ΟΥΔΕ ΣΚΑΝΔΑΛΙΖΕΙ

13.1 Ποίων γάρ ἱερέων ἀπήλαυσεν ὁ Ἀβραάμ, εἰπέ μοι;

ποίων διδασκάλων;

ποίας κατηχήσεως; ποίας παραινέσεως; ποίας συμβουλῆς;

ὅπουγε οὐδέ γράμματα τότε ἦν, οὐ νόμος, οὐ προφῆται, οὐκ ἄλλο τῶν τοιούτων οὐδέν· ἀλλά ἄπλουν ἔπλει θάλατταν καί ὁδόν ὥδευεν ἀτριβῆ καί ταῦτα καί οἰκίας καί πατρός ἀσεβοῦς γεγενημένος.

Καί ὅμως οὐδέν αὐτόν ταῦτα παρέβλαψεν, ἀλλά τοσοῦτον ἔλαμψεν ἀρετῇ ὡς ἃ μετά μακρόν χρόνον, μετά προφήτας, μετά νόμον καί τοσαύτην παιδαγωγίαν, τήν διά σημείων καί θαυμάτων γεγενημένην ἣν ἔμελλεν ὁ Χριστός τούς ἀνθρώπους παιδεύειν,

13.2 ταῦτα προλαβών δι' ἔργων ἐπεδείξατο, ἀγάπην γνησίαν καί θερμήν, χρημάτων ὑπεροψίαν, τήν περί τούς οἰκείους τοῦ σπέρματος κηδεμονίαν· καί τόν τῦφον δὲ ἅπαντα ἐπάτησε καί τόν ὑγρόν καί διαλελυμένον διεκρούσατο βίον, τῶν νῦν τάς κορυφάς τῶν ὀρῶν κατειληφότων μοναχῶν ἀκριβέστερον ζῶν.

13.3 Οὔτε γάρ οἰκία ἦν αὐτῷ, ἀλλ' ἡ σκιά τῶν φύλλων ὄροφος ἦν τῷ δικαίῳ καί στέγη·

οὐδέ, ἐπειδή ξένος ἦν, ῥᾳθυμότερος περί τήν φιλοξενίαν ἐγένετο, ἀλλ' ὁ ξένος ἐν ξένῃ ἔργον τοῦτο ἐποίει, τό διηνεκῶς ἐν μεσημβρίᾳ μέσῃ τούς παριόντας ὑποδέχεσθαι καί θεραπεύειν.

Καί δι' ἑαυτοῦ τό ἔργον ἅπαν ἤνυε καί τήν γυναῖκα κοινωνόν ἐποίει τῆς καλῆς ταύτης πραγματείας.

13.4 Τί δὲ ὑπὲρ τοῦ ἀδελφιδοῦ καὶ ταῦτα οὐ καθηκόντως αὐτῷ χρησαμένου, ἀλλὰ τοῖς πρωτείοις ἐπιπηδήσαντος, οὐκ ἐποίησε καὶ ταῦτα μετὰ τὴν αἵρεσιν τῆς ἐκλογῆς; Οὐχὶ τὸ αἷμα ἐξέχεεν; οὐχὶ τοὺς οἰκέτας ἅπαντας ὥπλισεν; οὐκ εἰς φανερὸν κίνδυνον ἑαυτὸν ἐνέβαλεν; Ὅτε δὲ ἐκελεύσθη τὴν μὲν οἰκίαν ἀφεῖναι, εἰς δὲ τὴν ἀλλοτρίαν ἀπελθεῖν, οὐκ εὐθέως ὑπήκουσε καὶ πατρίδα καὶ φίλους καὶ συγγενεῖς καὶ πάντας ἀφεὶς καὶ τῷ προστάγματι πεισθεὶς τοῦ κελεύσαντος, τὰ μὲν δῆλα καταλιμπάνων, τοῖς δὲ ἀδήλοις πολλῷ σαφέστερον ἢ τοῖς δήλοις προσέχων, διὰ τὴν ὑπόσχεσιν τοῦ Θεοῦ, ὅπερ ἦν πίστεως ἐπιτεταμένης; 13.5 

Μετὰ δὲ ταῦτα πάντα τοῦ λιμοῦ καταλαβόντος, πάλιν μετανάστης ἐγίνετο καὶ οὐκ ἐθορυβεῖτο, οὐδὲ ἐταράττετο, ἀλλὰ τὴν αὐτὴν ὑπακοὴν καὶ φιλοσοφίαν καὶ ὑπομονὴν ἐπεδείκνυτο καὶ κατῄει εἰς Αἴγυπτον καὶ ὑπακούσας τῷ Θεῷ τοιαῦτα κελεύοντι ἀφῃρέθη τὴν γυναῖκα καὶ καθυβριζομένην ἑώρα, τό γε ἧκον εἰς τὸν Αἰγύπτιον καὶ θανάτου χαλεπώτερα ὑπέμενεν ἐν τοῖς καιριωτάτοις πληττόμενος; Τί γὰρ βαρύτερον ἦν, εἰπέ μοι, τοῦ γυναῖκα νόμῳ γάμου συναφθεῖσαν αὐτῷ μετὰ τοσαῦτα κατορθώματα ὁρᾶν ὑπὸ βαρβαρικῆς ἀκολασίας ἁρπαζομένην, εἰσαγομένην ἔνδον εἰς τὰς βασιλικὰς αὐλάς, καθυβριζομένην; 13.6 

Εἰ γὰρ καὶ μὴ τὸ ἔργον ἐξέβη, ἀλλ' αὐτὸς τοῦτο προσεδόκησε καὶ πάντα ἔφερε γενναίως καὶ οὔτε αἱ συμφοραὶ αὐτὸν ὑπεσκέλισαν, οὔτε αἱ εὐημερίαι ἐφύσησαν· ἀλλ' ἐν τῇ τῶν καιρῶν διαφορᾷ ἴσην τὴν ἑαυτοῦ γνώμην διεφύλαττε. Τί δέ, ὅτε αὐτῷ τὸν υἱὸν ἐπηγγείλατο, οὐχὶ μυρία κωλύματα ἦν, τὰ ἀπὸ τῶν λογισμῶν; καὶ πάντα ἐκεῖνα κατευνάσας καὶ τὸν ἐκείνων θόρυβον ἀνελών, ἀπὸ τῆς πίστεως διέλαμψεν. 13.7 Ὅτε δὲ αὐτὸν καθιερῶσαι ἐκελεύσθη, οὐχὶ μετὰ πολλοῦ τοῦ τάχους, ὡσανεὶ μέλλων εἰς παστάδα ἄγειν καὶ νυμφαγωγεῖν, οὕτως αὐτὸν ἀνήγαγε; καὶ αὐτῆς τῆς φύσεως σχεδὸν ἐξελθὼν καὶ τοῦ ἄνθρωπος εἶναι ἀπαλλαγεὶς καὶ θυσίαν ἀνέφερε καινήν τινα καὶ παράδοξον καὶ μόνος τὸν ἆθλον ἤθλησε τοῦτον, οὐ γυναικί, οὐκ οἰκέτῃ, οὐκ ἄλλῳ τινὶ τῶν μετ' αὐτοῦ κοινωσάμενος; 13.8 

Ἤδει γάρ, ᾔδει σαφῶς τοῦ σκοπέλου τὸ ὕψος, τοῦ ἐπιτάγματος τὸν ὄγκον, τοῦ ἀγῶνος τὸ μέγεθος· διὸ μόνος αὐτὸς τὸν δρόμον ἀνεδέξατο τοῦτον καὶ ἔτρεχε καὶ ἠγωνίζετο καὶ ἐστεφανοῦτο καὶ ἀνεκηρύττετο. Ποῖος ταῦτα αὐτὸν ἱερεὺς ἐδίδαξε; ποῖος δὲ διδάσκαλος; ποῖος προφήτης; Οὐδὲ εἷς· ἀλλ' ἐπειδὴ εὐγνώμονα εἶχε ψυχήν, ἤρκεσεν αὐτῷ πρὸς ἅπαντα. 13.9 Τί δὲ ὁ Νῶε; Ποῖον ἔσχεν ἱερέα; ποῖον διδάσκαλον; ποῖον καθηγητήν; ὅτε μόνος, τῆς οἰκουμένης ἁπάσης διαφθαρείσης ἐν πονηρίᾳ, τὴν ὀρθὴν ὥδευσεν ὁδὸν καὶ τὴν ἀρετὴν διετήρησε καὶ οὕτω διέλαμψεν, ὡς ἐν τῷ ναυαγίῳ τῆς οἰκουμένης αὐτόν τε διασωθῆναι καὶ ἑτέρους διὰ τὴν περιουσίαν τῆς οἰκείας ἀρετῆς τῶν ἐπηρτημένων ἐξαρπάσαι κινδύνων; Πόθεν δίκαιος ἐγένετο; πόθεν τέλειος; ποῖον ἱερέα καὶ οὗτος ἢ διδάσκαλον ἐσχηκώς; Οὐδεὶς ἂν εἰπεῖν ἔχοι. 13.10 

Ὁ δὲ υἱὸς ὁ τούτου, καίτοι ἔνδοξον ἔχων τὸν διδάσκαλον διηνεκῶς, τοῦ πατρὸς τὴν ἀρετὴν καὶ νουθεσίας ἀπολαύων καὶ τῆς διὰ ῥημάτων καὶ τῆς διὰ τῶν ἔργων καὶ τὴν ἀπὸ τῶν πραγμάτων ἔκβασιν ὁρῶν καὶ τὴν ἀπὸ τῆς συμφορᾶς καὶ τὴν ἀπὸ τῆς σωτηρίας παραίνεσιν, πονηρὸς περὶ τὸν φύντα ἐγένετο καὶ ἐκωμῴδει τοῦ γεγεννηκότος τὴν γύμνωσιν καὶ ἐξεπόμπευσεν. Ὁρᾷς ὅτι πανταχοῦ ψυχῆς χρεία εὐγνώμονος; 13.11 Τί δὲ ὁ Ἰὼβ, εἰπέ μοι; ποίων προφητῶν ἤκουσε; ποίας διδασκαλίας ἀπήλαυσεν; Οὐδεμιᾶς. Ἀλλ' ὅμως καὶ οὗτος οὐδενὸς τούτων τετυχηχὼς καὶ πᾶν ἀρετῆς εἶδος μετὰ πολλῆς ἐπεδείξατο τῆς ἀκριβείας. 

Καὶ γὰρ κοινὰ τὰ ὄντα τοῖς δεομένοις ἐκέκτητο καὶ οὐχὶ τὰ ὄντα μόνον, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ τὸ σῶμα. 13.12 Τῇ μὲν γὰρ οἰκίᾳ τοὺς ὁδίτας ὑπεδέχετο καὶ ἐκείνων μᾶλλον ἦν ἡ οἰκία ἢ τοῦ κεκτημένου, τῇ δὲ τοῦ σώματος ἰσχύϊ τοῖς ἀδικουμένοις ἤμυνε, τῇ δὲ τῆς γλώττης συνέσει καὶ σοφίᾳ τοὺς ἐπηρεάζοντας ἐπεστόμιζε καὶ τὴν εὐαγγελικὴν πολιτείαν διὰ πάντων διαλάμπουσαν ἐπεδείκνυτο. 13.13 Σκόπει δέ· «Μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι», φησὶν ὁ Χριστός. Τοῦτο αὐτὸς διὰ τῶν ἔργων κατώρθωσεν λέγων. «Εἰ δὲ καὶ ἐφαύλισα, φησί, κρῖμα θεράποντος ἢ θεραπαίνης, κρινομένων αὐτῶν πρός με. Τί γὰρ ποιήσω, ἐὰν ἐπίσκεψίν μου ποιήσῃ ὁ Κύριος; Πότερον οὐχ ὡς ἐγὼ ἐγενόμην ἐν γαστρὶ καὶ ἐκεῖνοι ἐγένοντο; Ἐγενόμεθα δὲ ἐν τῇ αὐτῇ κοιλίᾳ.» «Μακάριοι οἱ πραεῖς, ὅτι αὐτοὶ κληρονομήσουσι τὴν γῆν.» 

Καὶ τίς πραότερος ἐκείνου γέγονε, περὶ οὗ καὶ οἱ οἰκέται ἔλεγον· «Τίς ἂν δῴη ἡμῖν τῶν σαρκῶν αὐτοῦ ἐμπλησθῆναι;» Οὕτως ἦσαν αὐτοῦ σφοδροὶ ἔρασται. 13.14 «Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται.» Καὶ οὐδὲ ταύτης ἄμοιρος ἦν τῆς ἀρετῆς. Ἄκουσον γοῦν τί φησιν· «Εἰ δὲ καὶ ἁμαρτὼν ἀκουσίως, διετράπην πολυοχλίαν λαοῦ, τοῦ μὴ ἐξαγορεῦσαι τὴν ἀνομίαν μου.» Ὁ δὲ οὕτω διακείμενος, εὔδηλον ὅτι αὐτὴν ἐπένθει μετὰ πολλῆς τῆς ὑπερβολῆς. 13.15 «Μακάριοι οἱ πεινῶντες καὶ διψῶντες τὴν δικαιοσύ13.15 νην.» Ὅρα καὶ τοῦτο μεθ' ὑπερβολῆς αὐτῷ κατωρθωμένον. «Συνέτριψα, φησί, μύλας ἀδίκων καὶ ἐκ μέσου ὀδόν των αὐτῶν ἅρπαγμα ἐξέσπασα», «δικαιοσύνην δὲ ἐνδεδύκειν, ἠμφιασάμην δὲ κρῖμα ἴσα διπλοΐδι.» «Μακάριοι οἱ ἐλεήμονες, ὅτι αὐτοὶ ἐλεηθήσονται.» 

Οὗτος δὲ οὐκ ἐν χρήμασι μόνον ἐλεήμων ἦν, οὐδὲ ἐν τῷ ἐνδύειν τοὺς γυμνοὺς καὶ τρέφειν τοὺς πεινῶντας καὶ χηρείαν διορθοῦν καὶ ὀρφανίαν περιστέλλειν καὶ πηρώματα φύσεως παραμυθεῖσθαι, ἀλλὰ καὶ ἐν αὐτῇ τῇ συμπαθείᾳ τῆς 13.16 ψυχῆς. «Ἐγὼ γάρ, φησίν, ἐπὶ παντὶ ἀδυνάτῳ ἔκλαυσα καὶ ἐστέναξα ἰδὼν ἄνδρα ἐν ἀνάγκαις.» Καθάπερ γὰρ κοινὸς ὢν ἁπάντων πατήρ, οὕτω τὰς ἑκάστου συμφοράς, τὰς μὲν διώρθου, τὰς δὲ ἐθρήνει καὶ διὰ ῥημάτων καὶ διὰ πραγμάτων καὶ διὰ συμπαθείας καὶ δακρύων καὶ διὰ παντὸς τρόπου τοὺς ἐν συμφοραῖς ἀνέχων καὶ κοινός τις ἁπάντων λιμὴν γενόμενος. 13.17 «Μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ, ὅτι αὐτοὶ τὸν Θεὸν ὄψονται.» 

Καὶ τοῦτο οὐχ ὡς ἔτυχεν αὐτῷ κατώρθωτο. Ἄκουσον γοῦν τοῦ Θεοῦ μαρτυροῦντος αὐτῷ· «Οὐκ ἔστιν ἄνθρωπος ὅμοιος αὐτοῦ τῶν ἐπὶ τῆς γῆς, ἄνθρωπος ἄμεμπτος, δίκαιος, ἀληθινός, θεοσεβής, ἀπεχόμενος ἀπὸ παντὸς πονηροῦ πράγματος.» 13.18 «Μακάριοι οἱ δεδιωγμένοι ἕνεκεν δικαιοσύνης, ὅτι αὐτῶν ἐστιν ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν.» Καὶ ἐντεῦθεν πολλὴν τῶν ἀγώνων καὶ τῶν βραβείων τὴν δαψίλειαν ἐποιήσατο. Οὐ γὰρ δι' ἀνθρώπων ἠλαύνετο, ἀλλ' αὐτὸς ὁ ἀρχέκακος δαίμων ἐπιθέμενος καὶ πάντα αὐτοῦ τὰ μηχανήματα κινήσας, οὕτως ἦλθεν ἐπ' αὐτὸν, ἀπελάσας αὐτὸν καὶ οἰκίας καὶ πατρίδος καὶ εἰς τὴν κοπρίαν ἐξαγαγών, χρημάτων ἐκβαλὼν πάντων, κτημάτων, παίδων, αὐτῆς τοῦ σώματος τῆς ὑγιείας καὶ λιμῷ παραδοὺς χαλεπωτάτῳ· μετὰ δὲ ἐκείνου καὶ τῶν φίλων τινές, οὐχ ὡς ἔτυχεν, ἥλλοντο καὶ ἀνέξαινον αὐτοῦ τῆς ψυχῆς τὰ ἕλκη.

3.19 «Μακάριοί ἐστε, ὅταν ὀνειδίσωσιν ὑμᾶς καὶ διώξωσι καὶ εἴπωσι πᾶν πονηρὸν ῥῆμα καθ' ὑμῶν ψευδόμενοι, ἕνεκεν ἐμοῦ. Χαίρετε καὶ ἀγαλλιᾶσθε ὅτι ὁ μισθὸς ὑμῶν πολὺς ἐν τοῖς οὐρανοῖς.»
Ἀλλὰ καὶ τοῦτον μετὰ πολλῆς τῆς ἀφθονίας ἐκαρπώσατο τὸν μακαρισμόν.
Καὶ γὰρ διέβαλλον αὐτὸν οἱ παρόντες τότε, ἐλάττονα ὧν ἐπλημμέλησε λέγοντες αὐτὸν τετιμωρῆσθαι, μακρὰς κατηγορίας ἀποτείνοντες κατ' αὐτοῦ καὶ λόγους ψευδεῖς καὶ συκοφαντίας γέμοντας.
13.20 Ἀλλ' ὅμως καὶ τούτους μέλλοντας κινδυνεύειν ἐξήρπασε τῆς θεηλάτου πληγῆς, ὑπὲρ οὐδενὸς τῶν εἰρημένων μνησικακήσας αὐτοῖς.
Καὶ ἐνταῦθα πάλιν ἐκεῖνο ἐπλήρου τὸ παράγγελμα, τό·
«Ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν, εὔχεσθε ὑπὲρ τῶν ἐπηρεαζόντων ὑμᾶς.»
Καὶ γὰρ ἠγάπησε καὶ ηὔξατο ὑπὲρ αὐτῶν καὶ τὴν ὀργὴν τοῦ Θεοῦ ἀνεῖλε καὶ τὴν ἁμαρτίαν αὐτῶν ἔλυσε·
καίτοι μὴ προφητῶν, μὴ εὐαγγελιστῶν, μὴ ἱερέων, μὴ διδασκάλου, μὴ ἄλλου τινὸς ἀκούσας ὑπὲρ ἀρετῆς συμβουλεύοντος.
13.21 Ὁρᾷς ἡλίκον ἐστὶ γενναία ψυχὴ καὶ πῶς ἀρκεῖ πρὸς ἀρετὴν ἑαυτῇ, κἂν μηδεμιᾶς ἐπιμελείας ἀπολαύῃ;
Καίτοι γε προγόνους οὐ μόνον χρηστοὺς οὐκ ἔσχεν, ἀλλὰ καὶ πολλὴν κακίαν ἐπιδειξαμένους.
Περὶ γοῦν τοῦ προγόνου αὐτοῦ φησιν ὁ Παῦλος·
«Μή τις πόρνος ἢ βέβηλος, ὡς Ἠσαῦ, ὃς ἀντὶ βρώσεως μιᾶς ἀπέδοτο τὰ πρωτοτόκια αὐτοῦ.»

Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος

ΛΟΓΟΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΩΝ

Ἁγίου Κυρίλλου Ἀλεξανδρείας

Λόγος κατά τῶν ὁμοφυλοφίλων
(Λόγος στηλιτευτικός κατά εὐνούχων)
 

Οἱ καημένοι τό ἐνεργοῦν αὐτό - τό νά ὑφίστανται ὅσα ἀνήκουν στίς γυναῖκες, ἐνῷ θέλουν νά εἶναι ἄνδρες - ἐξ αἰτίας τῆς ἀκολασίας. Διότι διαφθείρουν τή θεόπλαστη καί ἀνδροπρεπῆ μορφή μεταβάλλοντας τή φύση, ὄχι γιά τίποτε τό χρήσιμο, παρά μόνο γιά τήν ἀσέλγεια, εἴτε θεληματικῶς πολλές φορές, εἴτε ἀναγκαζόμενοι ἀπό ἄλλους νά τό ὑπομείνουν αὐτό. Ὡς φθορεῖς τῆς φύσεως, καί ἐχθροί τοῦ [ἀνθρωπίνου] γένους, γίνονται καί σπῖλοι τῆς πολιτείας καί προσβολή γιά τή ζωή· ἐκπορνευόμενοι σάν τίς Μαινάδες χορεύουν ἄμετρα στά αἴσχιστα πάθη· μειγνύοντας τήν ἄθλια ζωή μέ τήν σιχαμερή καί διεφθαρμένη πολιτεία τους, περιφέρουν τά πρόσωπά τους ἀμφίβολα καί μισημένα καί «γράμμα νοθευμένο». 

Αὐτοί νά φεύγουν μακριά ἀπό τούς ἱερούς περιβόλους καί νά ἀποδιώκονται ἀπό τίς ἅγιες Συνάξεις [τῆς Ἐκκλησίας] ὡς σιχαμένο μόλυσμα καί θεομίσητο. Διότι, ἀφοῦ μέ αἰσχρότατη καί κάκιστη βούληση ἀλλοίωσαν καί μεταποίησαν τό καλό καί θεϊκό ἔργο πρός τό κακό καί κατηγορημένο δόγμα, καί ἀφοῦ ἀνάγκασαν τήν πνευματική εὐνουχίᾳ νά ὑπηρετεῖ τήν ἀπαγορευμένη πράξη, δέν εἶναι ἄξιοι μόνον νά δέχονται τήν τιμωρία τῆς νομικῆς ἀποφάσεως, ἀλλά καί νά ἀποδιώκονται συνολικῶς στό λεγόμενο ἐξώτερο σκότος τῆς κολάσεως, βάσει τῆς εὐαγγελικῆς καί ἀποστολικῆς ἀποφάσεως. Διότι γι΄ αὐτούς εἶπε ὁ Μωυσῆς: «Θλαδίας καί ἐκτετμημένος δέν θά εἰσέλθει στήν Ἐκκλησία τοῦ Κυρίου». 

Εἶναι λοιπόν δυνατόν νά δεῖ κανείς γεμᾶτα τά σπίτια τῶν μεγιστάνων ἀπό τέτοια τερατόμορφα πρόσωπα, πού φοροῦν χρυσᾶ περιλαίμια στόν τράχηλο, καί νά ἔχουν φύση μέν ἀρσενική, ἀλλά ὄψη θηλυκή, καί νά βαδίζουν θηλυπρεπῶς καί νά ὁμιλοῦν ἀσελγῶς. Ὅπως τά πορνίδια, περιστρέφουν μέ ἀπρέπεια τό κεφάλι ἀπό δῶ κι ἀπό κεῖ καί γελοῦν ἀκράτητα καί μέ ἀναίδεια, ὑποδηλώνοντας φανερή ὑποδούλωση στόν οἶστρο. Ἔτσι, ἀφ΄ ἑνός φθείρονται ὡς γυναῖκες, μαλακά κατακλινόμενοι καί ἐκθηλυνόμενοι μέ τούς ἅνδρες, ἀφ’ ἑτέρου δέ, κοιμώμενοι μέ τίς γυναῖκες ὡς φύλακες καί εἰκόνες σωφροσύνης δῆθεν, αἰσχροπραγοῦν ἀναίσχυντα καί ἀσύστολα. Καί αὐτοί λοιπόν, φθειρόμενοι μέ αὐτόν τόν τρόπο ἀπό ἄνδρες βεβήλους καί ἀνοσίους, ἐκθηλύνονται καί καταμολύνονται μέσῳ τῆς παρά φύσιν ἀνοσιουργίας καί σιχαμάρας. 

Οἱ ἴδιοι δέ σάν λυσσασμένα σκυλιά καταμολύνουν καί καταβλάπτουν γυναικάρια ταλαίπωρα, «πού ἔχουν σωρούς ἀπό ἁμαρτίες», ὅπως ἔχει λεχθεῖ· καί, τό χειρότερο καί πιό ἐλεεινό, ἐξ αἰτίας αὐτοῦ γίνονται αἴτιοι καί πρόξενοι καί μέτοχοι τῆς ἀπεράντου κολάσεως, καί ἐκεῖνοι πού φθείρουν καί ἐκεῖνοι πού φθείρονται. Ἀλλά, πόση ἀφροσύνη! Πόση ἀπάτη καί παραλυσία ! 

Αὐτούς, κάποιοι ἄνθρωποι καί μάλιστα ἀξιωματοῦχοι, ἀφοῦ τούς παραδεχθοῦν ὡς σώφρονες, τούς ἐμπιστεύονται καί τούς βάζουν στά σπίτια τους. Ἐκεῖνοι, γινόμενοι δεκτοί στό σπίτι, καί ἐξασφαλίζοντας καί «θάρρος», τούς μέν σώφρονες ἄνδρες, πού ἐπιμελοῦνται μέ τρόπο δίκαιο τήν ἀρετή, ἀφοῦ τούς δελεάσουν σιγά σιγά, τούς ἐκσφενδονίζουν ἐλεεινά στό αἰσχρό βάραθρο τῶν Σοδομιτῶν, καί τούς παραπέμπουν στό πῦρ [τῆς κολάσεως]· γι΄ αὐτό, λοιπόν, αὐτούς, ὁ νόμος καί ὁ Εὐαγγελικός Λόγος καί ὁ ἄριστος βίος καί ἡ εὐσεβής πολιτεία τούς σιχαίνεται πολύ ἰσχυρῶς, ὡς θεομίσητους καί ἀκαθάρτους. 

Διότι αὐτοί, ἀφοῦ προτίμησαν καί πόθησαν μιά τέτοια καταμολυσμένη ζωή, ὅσον μέν ἐξαρτᾶται ἀπό αὐτούς, καί τίς πόλεις τίς ἀφάνισαν, παραφθείροντας τόν σπερματικό λόγο τῆς φύσεως καί φθειρόμενοι [οἱ ἴδιοι], ἀλλά καί δεινῶς ἐξαφάνισαν τήν ἔνδοξη ρώμη καί τό παράστημα τοῦ ἀνδρός, καί τήν ἀρρενωπή καί γενναία ἰσχύ του· καί μέ ἕνα λόγο, ἀφοῦ κατέστρεψαν τή σύντονη καί σφριγηλή ἀκμή τῆς νεότητος, ἔκαναν ἄθλιους καί περιγέλαστους ὅσους παρασύρθηκαν [ἀπό αὐτούς] · αὐτούς βέβαια πρέπει νά τούς ἀποφεύγει κανείς «τρέχοντας» καί νά τούς σιχαίνεται δικαίως, ὡς ψυχοκτόνους καί σωματοφθόρους καί πράγματι μολυσμένους καί καταχραστές τῆς φύσεως· διότι ἀληθῶς δέν ὑπάρχει τίποτε πιό σιχαμένο καί ἀκάθαρτο ἀπό ὅσους ἔτσι ἐκπορνεύονται καί ἐκπορνεύουν. 

Συνηθίζουν δέ, καθώς ἔχουμε πληροφορηθεῖ μέ ἀλήθεια καί ἀκρίβεια, ὄχι μόνον οἱ σπάδοντ καί ὅσοι ἔχουν ἐλλιπῆ τά ὄργανα τῆς αἰσχρουργίας, νά προβαίνουν σέ ἄμετρη ἀσέλγεια καί νά ἀκολασταίνουν χωρίς κόρο, ἀλλά καί οἱ τελείως ἀπόκοποι καί ἐκτετμημένοι, ὅπως καί ἐκεῖνοι πού ἐκ γενετῆς τά στεροῦνται αὐτά [τά ὄργανα] - ὤ, τί ἔσχατο ἀτόπημα καί φρενοβλάβεια – νά φθείρουν τίς ἄθλιες γυναῖκες μέ τό χέρι καί μέ τό δάχτυλο, καί νά κατεργάζονται μέ τόση μανία τήν ἀνοσιουργία οἱ ἀνόσιοι. 

Αὐτό φανερώνοντας ὁ Σοφός ξεκάθαρα εἶπε: «Μακάριος ὁ εὐνοῦχος πού δέν διέπραξε ἀνομία μέ τό χέρι καί ἡ παρθένος πού δέν γνώρισε κρεβάτι σέ παράπτωμα». Εὐλόγως, λοιπόν, ὀνομάστηκαν αὐτοί ἄθηλοι, ἄναδροι, ἀνδρόγυνοι, σιδηροκατάδικοι καί γυναικομανεῖ. Ἄς ἀκούσουν, λοιπόν, ἐκεῖνοι πού ματαίως τούς θεωροῦν καθαρούς καί σώφρονες καί νά μή ἐμπιστεύονται τό ψεῦδος καί τήν προσποιητή καθαρότητα καί σωφροσύνη· διότι, «ἀπό ἀκάθαρτο τί καθαρό μπορεῖ νά προέλθει; Καί ἀπό τό ψεῦδος ποιά ἀλήθεια μπορεῖ νά προέλθει»;

 Εκ του ιστολογίου ''Ιερόν Ησυχαστήριον Παντοκράτορος Μελισσοχωρίου''.

Επιμέλεια κειμένου ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΜΟΙΡΑΣΟΥ ΤΟ ΨΩΜΙ ΣΟΥ ΜΕ ΤΟΥΣ ΦΤΩΧΟΥΣ

Ήρθαν νέα στο χωριό ότι θα έρθει ο επίσκοπος. Αποφάσισαν να τον υποδεχτούν με δόξα και τιμή. Όταν επιτέλους έφτασε η αναμενόμενη μέρα, πήγε ο διάκονος στο σταθμό να τον παραλάβει. Οι επιβάτες που κατέβηκαν από το τρένο δεν ήταν πολλοί. Από το πρώτο βαγόνι κατέβηκε ένας γέροντας με πολύ απλά ρούχα. Στάθηκε λιγο στην πλατφόρμα και περίμενε, αλλά δεν πλησίασε κανένας… Έτσι ρώτησε έναν περαστικό πως να πάει στο χωριό. Είχε περπατήσει κανένα μισάωρο όταν άκουσε κάποιο θόρυβο… γύρισε πίσω και είδε μια άμαξα με άλογα, που τα οδηγούσε ένας νέος. 

Επιτέλους βοήθεια, θα με πάρει, σκέφτηκε ο γέρος και του κούνησε το χέρι για να τον πάρει... -Τι θέλεις γέρο; Τον ρωτάει ο νέος. -Πάρε με στο χωριό σε παρακαλώ, του ζήτησε ο γέρος. – Δεν είναι μακριά, να περπατήσεις, απάντησε ο νέος. -Ευχαριστώ! Μουρμούρισε ο γέρος και συνέχισε τον δρόμο. Γύρισε ο διάκονος στην εκκλησία και είπε ότι δεν ήρθε ο επίσκοπος.  Μάλλον του έτυχε κάτι…είπαν. Το βραδάκι επιτέλους έφτασε ο γέρος στο χωριό. Είδε ένα πηγάδι με σκέπη και έκατσε να ξεκουραστεί κάτω από την σκεπή του πηγαδιού όπου και αποκοιμήθηκε. 

Το πρωί τον ξύπνησαν γυναίκες που ήρθαν να πάρουν νερό. Τις ρώτησε λοιπόν που μένουν οι χριστιανοί... – Εδώ όλοι είναι χριστιανοί, ήταν η απάντηση. Πάει ο γέροντας στο χωριό να ζητήσει ελεημοσύνη, κάποιος του έδωσε πατάτες, κάποιος ξερό ψωμί. Αυτός όμως πάνω σε κάθε ελεημοσύνη έγραφε το όνομα αυτού, που του το έδινε και το φύλαγε. Το βράδυ ο γέρο-ζητιάνος την πέρασε σε μια γωνιά του ναού. Όταν τελειώσε η λειτουργία, ο ιερέας ευχαρίστησε τον θεό για όλα. Τον ευχαρίστησε και ο γέρο-ζητιάνος. Φεύγοντας ο κόσμος του έλεγε «Ο θεός να σε ελεήσει». 

Ο ναός έκλεισε και ο γέρος πήγε πάλι στο πηγάδι για να κοιμηθεί. Αυτό συνεχίστηκε για δύο μέρες. Την τρίτη μέρα, όταν μαζεύτηκε πάλι ο κόσμος στην εκκλησία, πριν ξεκινήσει η λειτουργία βγήκε ο γέρο-ζητιάνος μπροστά και έβγαλε τα φαγητά, που είχε μαζέψει αυτές τις μέρες. Όταν το είδε αυτό ο διάκονος πήγε να βάλει τάξη… Ο γέρο-ζητιάνος όμως με πολύ ισχυρή και δυνατή φωνή είπε: – Σήμερα εγώ θα λειτουργήσω! Είμαι ο Επίσκοπος που περιμένατε… Έπεσε μία απόκοσμη σιωπή… Ο επίσκοπος συνέχισε… Σήμερα θα συζητήσουμε το θέμα, «Μοιράσου το ψωμί σου με τους φτωχούς»... Σήκωσε το ξεραμένο ψωμάκι, είπε το όνομα αυτού, που του το έδωσε και ρώτησε: – Μπορεί ο άνθρωπος να ζήσει με αυτό; 

Δείτε το αδέλφια! Ο άνθρωπος που του το έδωσε ήταν πλούσιος και κοκκίνισε από την ντροπή του… Και έτσι συνέχισε μέχρι να βγάλει και το τελευταίο φαγητό, το οποίο ήταν πολύ καλό και του το είχαν προσφέρει δυο οικογένειες πολυτέκνων. Ήταν η πρώτη φορά πού οι πλούσιοι ήθελαν να είναι στην θέση των φτωχών… Μερικοί προσπάθησαν να δικαιολογηθούν:  τα’χα ότι είναι η ανθρώπινη φύση… Οι πράξεις των τελευταίων όμως τους συγκίνησε όλους τόσο πολύ, που δεν μπορούσαν να συγκρατήσουν τα δάκρυα τους. – Δεν πειράζει, είπε ο επίσκοπος συγκινημένος, ξεχνώντας τα όλα. -Χαίρομαι, που ο Θεός σας ξύπνησε στο τέλος. 

О ηγούμενος απευθύνθηκε στον Επίσκοπο. -Μα που κοιμόσασταν τις νύχτες; -Στον αδελφό μου, αποκρίθηκε ο ηγούμενος. – Και ποιος είναι αυτός; -Το πηγάδι, πού με φιλοξένησε κάτω από την σκεπή του… και έγινε ο αδελφός μου. Τον ερχομό του επισκόπου δεν τον ξέχασαν ποτέ στο χωριό. Ξεχνιούνται τέτοια πράγματα;...

Εκ του ιστολογίου ''Βήμα Ορθοδοξίας''.
Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

...ΚΕΚΛΕΙΣΜΕΝΩΝ ΤΩΝ ΘΥΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΦΩΝΩΝ...

16 Οκτωβρίου Δευτέρα 09:00 πμ, στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης, το Μεικτό Ορκωτό.

ΑΓΑΠΗΤΟΙ ΑΔΕΛΦΟΙ ΑΣ ΕΝΩΣΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ ΤΙΣ ΠΡΟΣΕΥΧΕΣ ΜΑΣ ΚΙ ΑΣ ΔΕΗΘΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΩΘΕΝ ΕΝΙΣΧΥΣΗ ΤΩΝ ΔΙΩΚΟΜΕΝΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ ΤΗΣ ΓΝΗΣΙΑΣ Ι.Μ.ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ.

Ως γνωστόν ο γέροντάς μας Αρχμ. Μεθόδιος έχει καταδικασθεί σε 20 χρόνια κάθειρξη για ηθική αυτουργία για τα επεισόδια των Καρυών, όταν ο ίδιος βρισκόταν στο μοναστήρι, περίπου 50 χλμ. μακρυά.

Η απόφαση του πρωτομελούς βασανίζει ακόμη την μοναστική ζωή των πατέρων αλλά και τις συνειδήσεις όλων μας.

Στις 16 Οκτωβρίου Δευτέρα 09:00 π.μ, στα δικαστήρια Θεσσαλονίκης στο Μεικτό Ορκωτό θα εξεταστεί και δικαστεί αυτή η υπόθεση.

Έχουμε εμπιστοσύνη στην δικαιοσύνη και στούς δικαστικούς λειτουργούς της χώρας μας...
Όμως παρακαλούμε όλους τους φίλους & πιστούς της μονής μας να προσευχηθούν για αυτούς, ώστε αυτή ή αδικία να λάβει αίσιο τέλος...
και το αίσθημα δικαίου να επιστρέψει στις ζωές μας και η γαλήνη στις καρδιές μας.

Αδέλφια, ας προσευχηθούμε όλοι μαζί για αυτούς... 

filoi.tis. gnisias.Esfigmenou...

 

ΠΡΟΣΚΕΚΛΗΜΕΝΟΣ ΤΟΥ Π.Σ.Ε, ΤΩΝ ΛΟΥΘΗΡΑΝΩΝ ΤΗΣ ΙΣΛΑΝΔΙΑΣ ΚΑΙ ''ΛΕΙΤΟΥΓΙΑ'' ΣΕ ΑΙΡΕΤΙΚΟ ΝΑΟ

''Θείων Λειτουργιών'' σε αιρετικούς ναούς συνέχεια... Μετά την Μπολόνια, ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα επισκεφθεί την Ισλανδία από τις 12 έως τις 15 Οκτωβρίου 2017 προσκεκλημένος από την ''Ευαγγελική Λουθηρανική Εκκλησία'' της Ισλανδίας, το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (WCC) και τον ''Αρκτικό Κύκλο''. Όπως μετέδωσε το Π.Σ.Ε. από την έδρα του στην Γενεύη, ο Πατριάρχης θα δώσει ομιλία με τον τίτλο ''Ειρήνη με τη Γη'', στην συνέχεια θα προεδρεύσει μίας... ''Θείας Λειτουργίας'' στον... αιρετικό, ''καθεδρικό ναό Hallgrimskirkja'' του Ρέικιαβικ και θα συμμετέχει οικουμενιστικών εργασιών στις 15 Οκτωβρίου. 

Κατά την επίσκεψή του στην Ισλανδία θα συναντηθεί με τον Πρόεδρο της Ισλανδίας, Dr. Guοni Th. Jοhannesson και τον Πρωθυπουργό Bjarni Benediktsson. ''Η επίσκεψη του... ''Πράσινου Πατριάρχη'' στην Ισλανδία είναι πραγματικά ιστορικής σημασίας, σε μια εποχή που έχουμε ορίσει στην ''ισλανδική εκκλησία'', την ''Εποχή της Δημιουργίας'', λέει ο... ''Λουθηρανός επίσκοπος'' Agnes M. Sigurοardóttir. Οι ρίζες της Εκκλησίας του βρίσκονται στους πρώτους χριστιανούς και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο κατατάσσεται ως πρώτος μεταξύ των συνομηλίκων στην Ορθόδοξη Εκκλησία παγκοσμίως. 

Από το 1991, όταν ανέλαβε τα καθήκοντά του, έδειξε ότι δεν μένει στην ιστορία, αλλά είναι ένας από τους πιο σημαντικούς παγκόσμιους οραματιστές, ειρηνοποιούς και κατασκευαστές γεφυρών της εποχής μας. Είναι γνωστός για την φιλική του, οικουμενική ανοικοδόμηση, για τις περιβαλλοντικές ανησυχίες του και το έργο του που σχετίζεται με την ειρήνευση και τη συμφιλίωση. Έχει επίσης αναλάβει την πρωτοβουλία να συγκαλέσει πολλές διεθνείς συνελεύσεις για να διερευνήσει τη θρησκευτική ανοχή και τις συνομιλίες με θρησκευτικούς ηγέτες Μουσουλμάνων και Εβραίων''... 

Ο Οικουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαίος έρχεται στην Ισλανδία, μαζί με πενταμελή αντιπροσωπεία, με την ευκαιρία της Διάσκεψης του WCC "Ειρήνη με τη Γη", που θα διεξαχθεί από τις 11-13 Οκτωβρίου και θα μεταφέρει μήνυμα για το ίδιο θέμα στη Συνέλευση του Αρκτικού Κύκλου στη Χάρπα. Το Παγκόσμιο Συμβούλιο των Εκκλησιών (WCC) συνεργάζεται με τον ''Αρκτικό Κύκλο'' και θα διοργανώσει συζήτηση υπό την αιγίδα του Ισλανδικού Ινστιτούτο Θρησκευμάτων και Συμφιλίωσης.

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος

ΕΜΦΥΛΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟΥ

Ο Κιναιδισμός στην εποχή μας αποκτά νομοθετική υπόσταση και κρατική επιχορήγηση, σπονσονάρεται από μια κυβέρνηση που λειτουργεί υπό το κράτος ενός αχαλιναγώγητου και δημαγωγικού δαιμονισμού και εγκαθιδρύει την εποχή της διαστροφής, της παραφιλίας και του εκφυλισμού!
Ο δαίμονας της αρσενοκοιτίας, της ανδρογυνίας και του σοδομισμού αναγάγεται σε μια κατά φύση, εύρυθμη, φυσιολογική και αρμονική λειτουργία και ''θεοποιείται'', προσκυνείται και προσδιορίζεται από έκφυλους, έκτροπους και παραβατικούς αγωγούς μιας αποσαθρωμένης και νοσηρής ελευθεριότητας.
Παιδιά και έφηβοι στοχοποιούνται, ζυμώνονται και διαπλάθονται από εκφασιστικούς στην νοοτροπία πνευματικούς ευνούχους, που μετασχημάτισαν την ''ιδιαιτερότητα'' σε μια καθεστηκυία τάξη υπόδουλων νεοελλήνων και την ανήγαγαν σε νέο status quo της κοινωνικής αυτοχειρίας!
Το περίγελο, το φαιδρό, το ιταμό και το ασύστολα θρασύ είναι πως παθογενείς, παραβατικές και έκνομες, ψυχοσωματικές ασθένειες μιας μικρής ομάδας ανθρώπων αποκτούν μεγέθη κοινωνίας και τα κοινωνικά -από καταβολής κόσμου- ειωθότα ελαχιστοποιούνται στα όρια του περιθωρίου!
Η ομοφυλοφιλία αντιμετωπίζεται, καταπολεμείται και θεραπεύεται μόνο μέσα από το αέναο αναρρωτήριο της Αγίας Εκκλησίας μας και δεν αποκαθίσταται με τα αποσαθρωμένα διαπιστευτήρια κοινωνικής αναγνώρισης από -απίστευτα νοσηρά- πάσχοντα ιδεοληπτικά καθεστώτα.
Ιδού ακολούθως, πόσο εύγλωττα, με σαφήνεια και καταπληκτική ακρίβεια προσδιορίζεται ο λόγος του Αγίου Αποστόλου των Εθνών Παύλου στην προς Ρωμαίους επιστολή του:
''Φάσκοντες εἶναι σοφοί ἐμωράνθησαν, και ενώ διακηρύττουν ότι είναι σοφοί, απεδείχθησαν μωροί και ανόητοι·
καί ἤλλαξαν τήν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καί πετεινῶν καί τετραπόδων καί ἑρπετῶν.
Διό καί παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τά σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, οἵτινες μετήλλαξαν τήν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καί ἐσεβάσθησαν καί ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρά τόν κτίσαντα, ὅς ἐστιν εὐλογητός εἰς τούς αἰῶνας· ἀμήν.
Διά τοῦτο παρέδωκεν αὐτούς ὁ Θεός εἰς πάθη ἀτιμίας. αἵ τε γάρ θήλειαι αὐτῶν μετήλλαξαν τήν φυσικήν χρῆσιν εἰς τήν παρά φύσιν, ὁμοίως δέ καί οἱ ἄρσενες ἀφέντες τήν φυσικήν χρῆσιν τῆς θηλείας ἐξεκαύθησαν ἐν τῇ ὀρέξει αὐτῶν εἰς ἀλλήλους, ἄρσενες ἐν ἄρσεσι τὴν ἀσχημοσύνην κατεργαζόμενοι καί τήν ἀντιμισθίαν ἣν ἔδει τῆς πλάνης αὐτῶν ἐν ἑαυτοῖς ἀπολαμβάνοντες. (Ρωμ. 1, 22-27).

Ο ΝΕΟΚΑΘΕΣΤΩΤΙΚΟΣ ΓΕΝΝΕΤΗΣΙΟΣ ΕΚΜΑΥΛΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΔΙΑΠΛΑΣΗΣ ΤΩΝ ΠΑΙΔΩΝ 

Όλος αυτός ο νομοθετικός ορυμαγδός ανάδειξης, προώθησης και διάδοσης της ομοφυλοφιλίας ως ''επιλογής'' είναι Νεοποχικές, γκαιμπελίστικες και ολοκληρωτικές πρακτικές, που στο ροζ προφίλ αυτής της νεοκαθεστωτικής κυβέρνησης, η Νέα Εποχή βρήκε το alter ego του ιδανικότερου σπόνσορά της! Το περί των ''έμφυλων ταυτότήτων'' σχετικό νομοσχέδιο που ψηφίζεται οσονούπω την επόμενη εβδομάδα εντάσσεται στην αμφότερη νομοθετική ''μολυσματική νόσο'' που διέπει και την βάρβαρη και οικουμενιστική ''Ευρώπη των... εργαζομένων,'' ''όπως ακριβώς έτσι προσδιόριζε την ''Ευρωπαική Ένωση'' κάποτε το κόμμα των παράπλευρων, τεθλασμένων και μη τεμνομένων Συνιστωσών του ΣΥΡΙΖΑ. 

Αν επιτραπεί -ιδιαίτερα στους εφήβους και στους νέους- που αφού ''ζυμωθούν'' και ''διυλιστούν'' μέσα από την ιδεοληπτική εξαθλίωση, τον γεννετήσιο εκμαυλισμό και την μιμητική αποβορβόρωση ενός εμετικού και άθλιου, έμφυλου, διδακτικού προγράμματος στυλ ''gay pride parade'' να... δηλωθούν, τότε θα πρέπει να επέμβει η Δικαιοσύνη στο βαθμό που αυτή δεν προσκρούει στον νεοφασιστικό καθεστωτισμό αυτής της αριστερίστικης, παραβατικής παραφροσύνης. Αν κάποιος είναι... υπερήφανος που είναι ομοφυλόφιλος, τότε ας ακούσει την φωνή του Αγίου Κυρίλου Αλεξάνδρειας στον ''Κατά των Ομοφυλοφίλων'' λόγο του: ''Οἱ καημένοι τό ἐνεργοῦν αὐτό - τό νά ὑφίστανται ὅσα ἀνήκουν στίς γυναῖκες, ἐνῷ θέλουν νά εἶναι ἄνδρες - ἐξ αἰτίας τῆς ἀκολασίας. 

Διότι διαφθείρουν τή θεόπλαστη καί ἀνδροπρεπῆ μορφή μεταβάλλοντας τή φύση, ὄχι γιά τίποτε τό χρήσιμο, παρά μόνο γιά τήν ἀσέλγεια, εἴτε θεληματικῶς πολλές φορές, εἴτε ἀναγκαζόμενοι ἀπό ἄλλους νά τό ὑπομείνουν αὐτό. Ὡς φθορεῖς τῆς φύσεως, καί ἐχθροί τοῦ [ἀνθρωπίνου] γένους, γίνονται καί σπῖλοι τῆς πολιτείας καί προσβολή γιά τή ζωή· ἐκπορνευόμενοι σάν τίς Μαινάδες χορεύουν ἄμετρα στά αἴσχιστα πάθη· μειγνύοντας τήν ἄθλια ζωή μέ τήν σιχαμερή καί διεφθαρμένη πολιτεία τους, περιφέρουν τά πρόσωπά τους ἀμφίβολα καί μισημένα και ''γράμμα νοθευμένο''. Τι ανεκμυστήρευτος, κυβερνητικός ιησουιτισμός και άπλετα παρεχόμενος πολιτικός ταρτουφισμός διέπει εν γένει όλους τους κατ΄επάγγελμα πολιτικούς τυχοδιώκτες μας...! 

Ενώ το 2000 και στο ζήτημα της απάληψης του θρησκεύματος από τις αστυνομικές ταυτότητες γελοιοποιούσαν, απαξίωναν και ευτέλιζαν τους ορθοδόξους καταγγέλοντες, σήμερα... καλούν μια μικρή συνομοταξία απερίγραπτα κριματισμένων, υπότροπων ανθρώπων, να δηλωθεί, ως οι εκδιδόμενες πόρνες που επιτελούν αυτοεξευτελιστική και άνομη ''εργασία''! Γιατι ουσιαστικά αυτό συμβαίνει. Αλλά ο διαχρονικός αυτός συναγελασμός πάσης φύσεως ηδονοβλαβών διαφθορέων είναι πάντοτε ο ίδιος... Συνεχίζει ο Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας:''Εἶναι λοιπόν δυνατόν νά δεῖ κανείς γεμᾶτα τά σπίτια τῶν μεγιστάνων ἀπό τέτοια τερατόμορφα πρόσωπα, πού φοροῦν χρυσᾶ περιλαίμια στόν τράχηλο, καί νά ἔχουν φύση μέν ἀρσενική, ἀλλά ὄψη θηλυκή, καί νά βαδίζουν θηλυπρεπῶς καί νά ὁμιλοῦν ἀσελγῶς. 

Ὅπως τά πορνίδια, περιστρέφουν μέ ἀπρέπεια τό κεφάλι ἀπό δῶ κι ἀπό κεῖ καί γελοῦν ἀκράτητα καί μέ ἀναίδεια, ὑποδηλώνοντας φανερή ὑποδούλωση στόν οἶστρο. Ἔτσι, ἀφ΄ ἑνός φθείρονται ὡς γυναῖκες, μαλακά κατακλινόμενοι καί ἐκθηλυνόμενοι μέ τούς ἅνδρες, ἀφ’ ἑτέρου δέ, κοιμώμενοι μέ τίς γυναῖκες ὡς φύλακες καί εἰκόνες σωφροσύνης δῆθεν, αἰσχροπραγοῦν ἀναίσχυντα καί ἀσύστολα. Καί αὐτοί λοιπόν, φθειρόμενοι μέ αὐτόν τόν τρόπο ἀπό ἄνδρες βεβήλους καί ἀνοσίους, ἐκθηλύνονται καί καταμολύνονται μέσῳ τῆς παρά φύσιν ἀνοσιουργίας καί σιχαμάρας. Οἱ ἴδιοι δέ σάν λυσσασμένα σκυλιά καταμολύνουν καί καταβλάπτουν γυναικάρια ταλαίπωρα, «πού ἔχουν σωρούς ἀπό ἁμαρτίες», ὅπως ἔχει λεχθεῖ · καί, τό χειρότερο καί πιό ἐλεεινό, ἐξ αἰτίας αὐτοῦ γίνονται αἴτιοι καί πρόξενοι καί μέτοχοι τῆς ἀπεράντου κολάσεως, καί ἐκεῖνοι πού φθείρουν καί ἐκεῖνοι πού φθείρονται''.

ΝΕΟΤΑΞΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΟΥ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΟΣ ΑΜΒΛΥΝΣΗΣ ΤΩΝ ΑΞΙΩΝ

Στον διαδιδόμενο και εκ του πονηρού ευρέως αντίλογο -πως αυτά πάντα υπήρχαν- απαντούμε πως τα συγκριτικά μεγέθη σήμερα είναι απείρως δυσανάλογα με αυτά του χθες! Αν τα Σόδομα και τα Γόμορα στο νότιο άκρο της Νεκράς Θάλασσας αποτελούσαν δυο βιβλικές πόλεις της κοιλάδας Σιδίμ, που καταστράφηκαν ολοσχερώς από τις ολοκληρωτικές σοδομικές διαστροφές και τον σαρκολατρικό ''οίστρο'' των κατοίκων της, σήμερα ολόκληρη η ''Γηραιά Ήπειρος'' ταυτοποιείται με το ''επίδημο'' σύνδρομο μιας γενικευμένης και ''επικής'' διαφθοράς! 

Αυτή είναι η ''Νέα Εποχή''! Κατά τον David Rockefeller και στο βιβλίο του ''Απομνημονεύματα'' του 2003 γράφηκε το εξής αποκαλυπτικό: ''Βρισκόμαστε στα πρόθυρα της παγκόσμιας μεταμόρφωσης. Το μόνο που χρειαζόμαστε είναι η κατάλληλη μεγάλη κρίση, και τα έθνη θα αποδεχτούν τη Νέα Τάξη Πραγμάτων. Ποια είναι αυτή: η πλήρης αλλαγή της ανθρωπότητας, η χρεωκοπία των μη αρεστών κρατών, η ασυδοσία άνευ ορίων που θα νομοθετείται από τις κυβερνήσεις που ελέγχουμε, η σεξουαλική διαστροφή, τα νέα ''ήθη'' και η καταπάτηση των μέχρι τώρα αξιών! Έτσι τα κράτη απαγκιστρωμένα και απεξαρτημένα από πολιτισμικές καταβολές, θρησκειακούς συνειρμούς και τοπικές παραδόσεις θα γίνουν οικουμενικά χωριά της παγκόσμιας κυβέρνησης που ετοιμάζεται!'' Είναι εκπληκτικά περιγραφική η φιλοξενία των αγγέλων από τον Λωτ και η αντίδραση των Σοδομιτών: 

Γέν, 19,1-19,7: Ἦλθον δὲ οἱ δύο ἄγγελοι εἰς Σόδομα ἑσπέρας· Λὼτ δὲ ἐκάθητο παρὰ τὴν πύλην Σοδόμων. ἰδὼν δὲ Λώτ, ἐξανέστη εἰς συνάντησιν αὐτοῖς καὶ προσεκύνησε τῷ προσώπῳ ἐπὶ τὴν γῆν. καὶ εἶπεν· ἰδοὺ κύριοι, ἐκκλίνατε εἰς τὸν οἶκον τοῦ παιδὸς ὑμῶν καὶ καταλύσατε καὶ νίψασθε τοὺς πόδας ὑμῶν, καὶ ὀρθρίσαντες ἀπελεύσεσθε εἰς τὴν ὁδὸν ὑμῶν. καὶ εἶπαν· οὐχί, ἀλλ᾿ ἐν τῇ πλατείᾳ καταλύσομεν. καὶ κατεβιάζετο αὐτούς, καὶ ἐξέκλιναν πρὸς αὐτὸν καὶ εἰσῆλθον εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ. καὶ ἐποίησεν αὐτοῖς πότον, καὶ ἀζύμους ἔπεψεν αὐτοῖς, καὶ ἔφαγον. πρὸ τοῦ κοιμηθῆναι δέ, οἱ ἄνδρες τῆς πόλεως οἱ Σοδομῖται περικύκλωσαν τὴν οἰκίαν ἀπὸ νεανίσκου ἕως πρεσβυτέρου, ἅπας ὁ λαὸς ἅμα. καὶ ἐξεκαλοῦντο τὸν Λὼτ καὶ ἔλεγον πρὸς αὐτόν· ποῦ εἰσιν οἱ ἄνδρες οἱ εἰσελθόντες πρὸς σὲ τὴν νύκτα; ἐξάγαγε αὐτοὺς πρὸς ἡμᾶς, ἵνα συγγενώμεθα αὐτοῖς. ἐξῆλθε δὲ Λὼτ πρὸς αὐτοὺς πρὸς τὸ πρόθυρον, τὴν δὲ θύραν προσέῳξεν ὀπίσω αὐτοῦ. εἶπε δὲ πρὸς αὐτούς· μηδαμῶς ἀδελφοί, μὴ πονηρεύσησθε''. 

Οι τρομακτικές συνέπειες της γενικευμένης αυτής ακολασίας και της εκτεταμένης, δημόσιας διαφθοράς ήταν αυτή: ''Καὶ καθὼς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Νῶε, οὕτως ἔσται καὶ ἐν ταῖς ἡμέραις τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου· ἤσθιον, ἔπινον, ἐγάμουν, ἐξεγαμίζοντο, ἄχρι ἧς ἡμέρας εἰσῆλθε Νῶε εἰς τὴν κιβωτόν, καὶ ἦλθεν ὁ κατακλυσμὸς καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας. Ὁμοίως καὶ ὡς ἐγένετο ἐν ταῖς ἡμέραις Λώτ· ἤσθιον, ἔπινον, ἠγόραζον, ἐπώλουν, ἐφύτευον, ᾠκοδόμουν· ᾗ δὲ ἡμέρᾳ ἐξῆλθε Λὼτ ἀπὸ Σοδόμων, ἔβρεξε πῦρ καὶ θεῖον ἀπ᾽ οὐρανοῦ καὶ ἀπώλεσεν ἅπαντας''[10]. Λουκά 17, 26-29. Ο μεγάλος ''Κολλυβάς'' της Ορθοδοξίας μας, ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης ερμηνεύοντας τον κανόνα των Χριστουγέννων του Αγίου Κοσμά του Μελωδού γράφει το εξής εκπληκτικό στα ''Προλεγόμενα Του Πεζού Κανόνος Του Χριστού Γέννης'' και σε υποσημείωση της σελίδας 64, μιλώντας για τρία θαύματα που έλαβαν χώρα κατά την Γέννηση του Χριστού μας. 

Το τρίτο από αυτά είναι το εξής, όπως ακριβώς διατυπώθηκε από τον Άγιο στο βιβλίο ''Εορτοδρόμιον Παρά Νικοδήμω Εν Μοναχοίς Ελαχίστω Του Αγιορείτου'' Βενετία 1836: ''Tούτον δε και τελευταίον θαύμα ηκολούθησεν εν του Χριστού Γεννήσει. λέγει γαρ ένας Διδάσκαλος ότι την νύχταν εκείνην, κατά την οποίαν εγεννήθη ο Δεσπότης Χριστός, έστειλε πρώτον ένα Άγγελον και εθανάτωσεν όλους τους αρσενοκοίτας, όπου ήσαν εις τον κόσμον, και έπειτα εγεννήθη, δια να μη ευρεθεί τότε εις την γην, μία τοιαύτη Θεομίσητος αμαρτία. (παρά Ιερωνύμω)''. Ο ίδιος στο «Πηδάλιό» του ερμηνεύοντας τον 7ο κανόνα του Μεγάλου Βασιλείου, (που επιβάλλει τριάντα χρόνια απαγόρευσης της Θείας Κοινωνίας από τους αμετανόητους ομοφυλόφιλους, παρουσιάζει ξανά μαρτυρία του Αγίου Ιερωνύμου, όπως ''διὰ μόνην την αμαρτίαν αυτὴν αργοπόρησεν εις τόσας χιλιάδας χρόνων νὰ γένη ἄνθρωπος ὁ Υἱὸς του Θεού''. 

Αντιλαμβάνεται κανείς το μέγεθος, την έκταση, αλλά και τις διαστάσεις που λαμβάνει χώρα μια τέτοια ''Θεομίσητος αμαρτία'', αφού αποτελεί πλήρη διαστροφή, εκφυλισμό και αποδόμηση της θείας δημιουργίας του ανθρώπου κατά το: ''ἐποίησεν ὁ Θεὸς τὸν ἄνθρωπον, κατ᾿ εἰκόνα Θεοῦ ἐποίησεν αὐτόν, ἄρσεν καὶ θῆλυ ἐποίησεν αὐτούς. καὶ εὐλόγησεν αὐτοὺς ὁ Θεός, λέγων· αὐξάνεσθε καὶ πληθύνεσθε καὶ πληρώσατε τὴν γῆν καὶ κατακυριεύσατε αὐτῆς καὶ ἄρχετε τῶν ἰχθύων τῆς θαλάσσης καὶ τῶν πετεινῶν τοῦ οὐρανοῦ καὶ πάντων τῶν κτηνῶν καὶ πάσης τῆς γῆς καὶ πάντων τῶν ἑρπετῶν τῶν ἑρπόντων ἐπὶ τῆς γῆς''. Γέν. 1,27-28.

ΤΟ DNA ΤΗΣ ΑΜΑΡΤΙΑΣ, Η ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΟΣΤΑΣΙΑ ΚΑΙ Ο ΣΤΑΥΡΟΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΙΟΛΟΓΙΚΟΥ ΜΑΡΤΥΡΙΟΥ

Τότε, γιατι γεννιούνται άνθρωποι με ομοφυλοφιλικές τάσεις, αφού εποιήθησαν από τον Θεό, ως εικόνες Του; Εξαιτίας της αμαρτίας που διαδέχεται γενεά και γενεά, κατά το ''αμαρτίαι γονέων παιδεύουσι τέκνα,'' που ενώ δεν απαντάται πουθενά στην Αγία Γραφή, βρίσκει όμως εφαρμογή στο: ''…εγώ ειμι Κύριος ο Θεός σου, Θεός ζηλωτής, αποδιδούς αμαρτίας πατέρων επί τέκνα επί τρίτην και τετάρτην γενεάν τοις μισούσι με. και ποιών έλεος εις χιλιάδας τοις αγαπώσι με και τοις φυλάσσουσι τα προστάγματά μου.» (Δευτ. ε', 9-10).

Αυτό που σήμερα καταγράφεται ως DNA της κάθε σωματοδομής και δεν είναι τίποτ΄άλλο παρά ο φορέας των γενετικών πληροφοριών του κυττάρου, όχι μόνον με την έννοια της μεταβίβασης χαρακτηριστικών, αναλοίωτων από γενεά σε γενεά, αλλά και της ρύθμισης της ατομικής φυσιογνωμίας, σε μια πιο ελεύθερη αποσαφήνηση είναι ο φορέας που διοχετεύει στον άνθρωπο χαραχτηριστικά και προηγούμενων γενεών: αν είναι οξύθυμος, πράος, συνετός, εξαρτημένος, σαρκολάτρης, κοιλιόδουλος, παραβατικός, χαρούμενος, μελαγχολικός ή ανοιχτόκαρδος, θηλυπρεπής ή ανδροπρεπέστατος.

Οι αμαρτίες που μορφοποιούν τα χαραχτηριστικά κάθε ατόμου, τον ακολουθούν! Υπό αυτή την έννοια η ομοφυλοφιλία είναι ένας σταυρός για τον άνθρωπο, κατά τον ίδιο λόγο που γεννιούνται άνθρωποι με σωματικές και ψυχικές αναπηρίες, ανίατες ή ιάσιμες, χρόνιες ή σταδιακές. Η αντιμετώπισή της: εδράζεται στις διαχρονικές, πνευματικές θεραπείες της Μυστηριακής Ζωής που παρέχει η Εκκλησία. ''Ο υπομείνας εις τέλος ούτος σωθήσεται''. Ματθ.10,22.

Στην εσχατολογική προοπτική των χρόνων που ζούμε με την άνθιση και εγκατάσταση των κοσμικών -ισμών στους εγωπαθείς, εγωκεντρικούς και φίλαυτους νόες των ανθρώπων, που δίκην της ''μωρής σοφίας'' τους μετεξελίχθηκαν σε ανακηρυσσόμενους ''διαδραστικούς'' ''θεούς'' ενός άνομου και υπονομευτικού, εφήμερου βίου, ενώ διακηρύττουν ότι είναι σοφοί, απεδείχθησαν μωροί και ανόητοι· ''καὶ ἤλλαξαν τὴν δόξαν τοῦ ἀφθάρτου Θεοῦ ἐν ὁμοιώματι εἰκόνος φθαρτοῦ ἀνθρώπου καὶ πετεινῶν καὶ τετραπόδων καὶ ἑρπετῶν. Διὸ καὶ παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς ἐν ταῖς ἐπιθυμίαις τῶν καρδιῶν αὐτῶν εἰς ἀκαθαρσίαν τοῦ ἀτιμάζεσθαι τὰ σώματα αὐτῶν ἐν αὐτοῖς, οἵτινες μετήλλαξαν τὴν ἀλήθειαν τοῦ Θεοῦ ἐν τῷ ψεύδει, καὶ ἐσεβάσθησαν καὶ ἐλάτρευσαν τῇ κτίσει παρὰ τὸν κτίσαντα''.Προς Ρωμ. 1.23-25.

Γι΄αυτό: ''Καὶ καθὼς οὐκ ἐδοκίμασαν τὸν Θεὸν ἔχειν ἐν ἐπιγνώσει, παρέδωκεν αὐτοὺς ὁ Θεὸς εἰς ἀδόκιμον νοῦν, ποιεῖν τὰ μὴ καθήκοντα, πεπληρωμένους πάσῃ ἀδικίᾳ, πορνείᾳ, πονηρίᾳ, πλεονεξία, κακίᾳ, μεστοὺς φθόνου, φόνου, ἔριδος, δόλου κακοηθείας, ψιθυριστάς, καταλάλους, θεοστυγεῖς, ὑβριστάς, ὑπερηφάνους, ἀλαζόνας, ἐφευρετὰς κακῶν, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀσυνέτους, ἀσυνθέτους, ἀστόργους, ἀσπόνδους, ἀνελεήμονας·'' (Το αυτό). Συνεπώς κάθε νόσος-αμαρτία πνευματικά κατέχει δυνητικά σωτηριολογική προοπτική, εφόσον αυτή βρίσκει την αποκλειστική θεραπεία της μέσα από τους κόλπους της αγίας Εκκλησίας μας.

Όσο για την σημερινή, γενική αποστασία, την υλιστική ειδωλολατρία και τον παγκόσμιο, ανθρωποκεντρικό εκφυλισμό που ορίζουν την εσχατολογική κατάληξη του ημιθανούς -πνευματικά- ανθρώπου, ας σημειωθεί συμπερασματικά και τούτο: ''υποκριταί, τὸ μὲν πρόσωπον τοῦ οὐρανοῦ γινώσκετε διακρίνειν, τὰ δὲ σημεῖα τῶν καιρῶν οὐ δύνασθε γνῶναι''; Ματθ. 16,3. 

Οι σύγχρονοι, κυβερνητικοί ''ευνούχοι,'' αλλοιωμένοι και εκφυλισμένοι κατά την -κοσμικά- ''μωρήν σοφία'', άθεοι, απνευμάτιστοι και προπαντώς διαστροφείς και διεστραμμένοι της ανθρώπινης φύσης και υπόστασης, ταυτόχρονα δε και αφοσιωμένοι δούλοι του κατοχικού, γερμανοτραφούς προτεκτοράτου, γι' αυτό και -ιστορικά- κοινοί, επί χρήμασι μειοδότες εκτελούν προπληρωμένα συμβόλαια κοινωνικού θανάτου!
Οι δε αντιπολιτευτικοί -κατ' επάγγελμα- ''φαρισαίοι'' εκποιητές συμφωνούν διαμαρτυρόμενοι και διαφωνούν συνενούντες, θρηνολογούν υποκριτικά ως παλκοσένικοι, θεατρικοί ταρτούφοι και άμα τη λήψη της κυβερνητικής τους ''βασιλείας'' μετατρέπονται τανάμπαλιν, ως οι γνωστοί, κρατικοί και μισθωμένοι επιβήτορες της προκαθορισμένης, εγκόσμιας και απόστατης ζωής μας.
Οι ομοφυλόφιλοι, ως αμετανόητοι θύτες και αυτόχειρα θύματα των ίδιων των υπότροπων και δεσμωτών εαυτών τους, αλλά και -''επιδέξια''- χειριστικά παίγνια της γενικότερης, παγκόσμιας στρατηγικής των Rockefeller, των Rothschild, των Warburg ή των Bruce είναι άξιοι, όχι... ''υπερηφάνειας'' των... ''gay pride parade,'' αλλά ενός καθολικού, επιτάφιου θρήνου, ως πνευματικά και εν δυνάμει νεκροί!
Οι ''έμφυλες ταυτότητες,'' που ουσιαστικά είναι έκφυλες ταυτότητες δημοσίου ψυχιατρείου νομιμοποιούν την διαστροφή, πλασάρουν μαζικά το δυσειδές, τερατοειδές και δύσμορφο μοντέλο της αρσενοκοιτίας και το κυριότερο ελπίζουν στον προσδοκώμενο μιμιτισμό, προκειμένου να επαληθευθούν οι ''επιληπτικοί'' αμοραλισμοί τους.
Στοχοποιούν και αποσυνθέτουν την Παιδεία, για να δημιουργήσουν μαζική παραγωγή άβουλων και εκφυλισμένων ''τετραπόδων,'' που θα είναι έτοιμοι σαν γνήσιοι γενίτσαροι ''ευνούχοι'' να προωθούν και αυτοί με την σειρά τους ''πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν''.
Ο ''Γενιτσαρισμός'' στην εποχή μας είναι και η πιο εύστοχη οριοθέτηση της προσδοκίας των ξεπουλημένων, κατοχικών επιβητόρων μας.
Εν κατακλείδι: η καλύτερη περούκα ποτέ δεν κρύβει έναν άνδρα, τα make up, οι πούδρες, τα ρουζ και οι σκιές δεν φτιάχνουν από μόνα τους γυναίκες και οι πλαστικές, χειρουργικές επεμβάσεις το μόνο που δημιουργούν είναι Frankenstein, ωραιοποιημένα τέρατα στα εξώφυλλα πρόστυχων και προαγωγών περιοδικών!
Εύχεσθε!

Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

ΣΤΟΝ ΑΣΤΕΡΙΣΜΟ ΤΟΥ WWW...

 

Γεννήθηκα στον αστερισμό του www…

Ναι, για μένα μιλάω, για μένα που κλείνω τώρα τα δέκα μου χρόνια.

Για μένα που πηγαίνω στην τετάρτη τάξη του Δημοτικού, για μένα που ξέρω το ξυλίκι και την αμπάριζα μόνο από τις ιστορίες του μπαμπά, όπως σήμερα που είναι εδώ οι φίλοι του και θυμούνται τα παιδικά τους χρόνια στις γειτονιές που μεγάλωσαν.

Μιλάνε για παιχνίδια πρωτόγονα, με ματωμένα γόνατα και μπουνιές.

Για λάσπες στα παπούτσια και σχισμένες μπλούζες …

Τρομάζω όταν τους ακούω.

Σκέφτομαι ότι ο μπαμπάς πρέπει να ήταν πρωτόγονος και απορώ πώς έφτασε να γίνει δικηγόρος.

Απορώ επίσης που η σχέση του με την οθόνη είναι περιστασιακή.

Όταν έρχονται οι φίλοι του, τα κινητά τα αφήνουν στην άκρη, στο τραπεζάκι του σαλονιού.

Αν είναι ανάγκη, θα χτυπήσει, λένε…

Περίεργο αυτό το κινητό ανάγκης!!!

Για μένα η ανάγκη είναι το ίδιο το κινητό, τόση ανάγκη που πολλές φορές σκέφτομαι να μαζέψω τα κινητά τους από τα τραπεζάκια και να τα φυλάξω μέχρι να φύγουνε.

Αν γίνει κάτι, πώς θα ζήσουνε αυτοί οι άνθρωποι χωρίς το κινητό τους;

Πρέπει να τους προσέχω…

Αφήνω τους μεσήλικες των σπηλαίων και μπαίνω στο δωμάτιό μου. Είμαι πανευτυχής που ξαπλώνω στο κρεβάτι μου και παίρνω στα χέρια μου το απόλυτο εξάρτημα ζωής! Το tablet μου!! Δίπλα πάντα το iphone για χρήση εκτός σπιτιού. Είμαι πανευτυχής γιατί δεν θα ματώσω τα γόνατά μου στις πέτρες, δεν θα συρθώ στα χώματα για να παίξω κλέφτες κι αστυνόμους!!! Τι τυχερός που είμαι, αλήθεια! Τι υπέροχο να γεννιέσαι στον αστερισμό του web! Στον θαυμαστό κόσμο της τεχνολογίας !! Εδώ είσαι καθαρός, άνετος, ξάπλα στο κρεβάτι σου και όλος ο κόσμος δικός σου. 

Εδώ παίζεις κρυφτό με τους φίλους σου και δεν ματώνεις ποτέ, απλά σκοτώνεις ανθρωπάκια ή κακά τερατάκια. Καλά κάνεις και τα σκοτώνεις, γιατί πώς θα γίνεις winner και στη ζωή αργότερα; Πρέπει να πετυχαίνεις πάντα τους στόχους σου, να επιβιώνεις σε οποιεσδήποτε συνθήκες, γι’ αυτό λέγονται και παιχνίδια στρατηγικής. Νιώθω ευτυχισμένος γιατί όταν η μαμά μπλοκάρει στον υπολογιστή, φωνάζει εμένα, όταν ο μπαμπάς μπερδεύει τις εφαρμογές στο τηλέφωνο, τον ξεμπερδεύω εγώ. Νιώθω πολύξερος γιατί ξέρω περισσότερα από τους γονείς μου, γιατί όλοι μου οι φίλοι ξέρουν περισσότερα από τους γονείς τους, γιατί είμαστε η γενιά που θα ξέρει περισσότερα από κάθε προηγούμενη! Α! 

Οι φίλοι του μπαμπά φεύγουν. Να πω ένα “γεια” και έρχομαι (δεν θέλω να πω “γεια”, γιατί θα κλείσει η εφαρμογή, αλλά η μαμά με φωνάζει. Θα κάνω τον ευγενικό μην της έρθει καμιά κακιά ιδέα και μου κλείσει το internet!! Θα πεθάνω…) Οι φίλοι έφυγαν. Ο μπαμπάς κλείστηκε στο γραφείο του και βλέπω τη μισάνοιχτη πόρτα του. Η μαμά διαβάζει στο σαλόνι. Συχνά η μαμά έχει ένα βιβλίο στο χέρι. Απορώ γιατί… Αφού έχει κινητό, τι το θέλει το βιβλίο; Βλέπω τον μπαμπά να γράφει και να σβήνει πάνω σε χαρτιά με έναν ενοχλητικό θόρυβο. – Αμάν αυτό το χρατς, χρουτς βρε μπαμπά!!! 

Αφού έχεις επεξεργαστή στο word, τι τσαλακώνεις και ξανατσαλακώνεις τη χαρτούρα; Ο μπαμπάς σταμάτησε, έκανε ένα μπαλάκι το χαρτί που κρατούσε και το πέταξε με κίνηση μπασκετμπολίστα στο καλάθι του γραφείου του. – Έλα εδώ, δεκάχρονο τζίνι, μου είπε. Κρατούσε στα χέρια τα στυλό και τα χαρτιά, μερικά γραμμένα, μερικά λευκά. – Λοιπόν, μικρό τζίνι της νέας εποχής, μάθε ότι στο χαρτί και στο μολύβι γράφτηκε η ζωή και η ιστορία των ανθρώπων. Οι αρετές και οι αμαρτίες τους, οι φρικαλεότητες και τα αριστουργήματα του λόγου και της σκέψης τους. Τα μαρτύρια των πρωτοπόρων του πνεύματος, οι μεγάλες ανακαλύψεις και τα θαυμαστά έργα που κοσμούν τον πλανήτη σε όλα τα μέρη της γης, σχεδιάστηκαν με μολύβι πάνω σε ένα χαρτί. 

Όταν οι άνθρωποι ξεκίνησαν να γράφουν, τότε άρχισαν να φτιάχνουν οργανωμένες κοινότητες, να θεσπίζουν νόμους και συμπεριφορές, γιατί δυστυχώς χωρίς αυτά δεν είναι ικανοί να ζήσουν μεταξύ τους. Ακόμα και η τεχνολογία που τόσο σε εξιτάρει (για να συνεννοούμαστε, μιλάω τη γλώσσα σου), πρώτα σχεδιάστηκε με μολύβι στο χαρτί. Μάθε πως όταν χρησιμοποιείς το στυλό, χρησιμοποιείς ταυτόχρονα μυαλό και χέρι. Είσαι χειρώνακτας και μαζί πνευματικός εργάτης, κάνεις το μυαλό σου να παρακολουθεί την κίνηση του στυλό, να ακολουθεί η σκέψη σου το γράμμα και το γράμμα να αποτυπώνει τη σκέψη σου. Βλέπεις το λάθος μόνος σου, χωρίς υπογραμμίσεις του επεξεργαστή, και αυτό σε βάζει σε εγρήγορση. 

H ψυχική σου διάθεση γράφεται συνάμα με τις λέξεις. Τα νεύρα σου θα κάνουν τα γράμματα σκληρά και με ουρές, η ηρεμία σου θα τα κάνει στρογγυλά και ευανάγνωστα, η συγκίνησή σου θα τα κάνει πλαγιαστά και κάπως σαν να θέλουν να λυγίσουν. Στο χαρτί δεν χρειάζεσαι emoji για να δείξεις τι αισθάνεσαι! Το εκφράζεις με τις λέξεις αλλά και με την ίδια την προσωπική σου γραφή! Την ΠΡΟΣΩΠΙΚΗ σου, αγόρι μου καλό!! Αυτήν που μόνο εσύ με τα δικά σου χέρια μπορείς να δημιουργήσεις!Πήγαινε τώρα να πλαγιάσεις. Αύριο είναι Δευτέρα κι έχεις σχολείο κι εγώ με τη μαμά δουλειά. Μάθε να γράφεις, να έχεις το μυαλό σου συγκεντρωμένο σε μια κόλλα λευκή και να πρέπει να τη γεμίσεις. Μάθε στο χεράκι σου να ακολουθεί τον νου σου, μάθε να σβήνεις, να ξαναπροσπαθείς, να νευριάζεις με τον ίδιο σου τον εαυτό και να κάνεις πολλά πολλά χάρτινα μπαλάκια γεμίζοντας τα καλάθια του γραφείου σου. 

Μετά, μπορείς να πας στον υπολογιστή σου και να αφήσεις πια στα πλήκτρα αυτό που η σκέψη σου γέννησε με τόσο κόπο. Η φωτεινή οθόνη είναι το μέλλον, το ξέρω, αλλά κανένα μέλλον που σέβεται τον εαυτό του δεν παραγράφει το παρελθόν. Όχι αγόρι μου! Το πλήκτρο με την ένδειξη delete δεν το πατάμε για το παρελθόν. Υπάρχουν πάρα πολλά άλλα πράγματα που πρέπει να πετάξουμε στον κάδο ανακύκλωσης και να μην πατήσουμε ποτέ “αναίρεση”, αλλά όχι την παραδοσιακή γραφή!

Τον φίλησα και πήγα στο κρεβάτι μου.

Πήρα το στυλό και έγραψα την άσκηση που δεν είχα κάνει (και ούτε θα την έκανα) για τη Δευτέρα.

Προσπάθησα να μείνω πάνω στο χαρτί και να γράψω με προσοχή τις δέκα γραμμές της άσκησης.

Στις πέντε βαρέθηκα και κουράστηκα.

“Θα συνεχίσω αύριο.

Θα μάθω να μη φοβάμαι το χαρτί.

Θα μάθω να το γεμίζω με σκέψεις και γνώση.

Οι σκέψεις δικές μου, η γνώση του υπολογιστή!

Μάλλον έτσι θα βαδίσει ο κόσμος μου.

Ή καλύτερα, έτσι πρέπει να βαδίσει.

Δεν πατάμε delete στο παρελθόν.

Μάλλον πατάμε save…

Εκ του ιστολογίου ''Άλλη Όψις.'' Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ.

Κατερίνα Μπαλαφούτη

Φιλόλογος