ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές, είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2020

Η ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΗ ΜΑΣ ΣΤΑΣΗ ΣΤΗ ΜΕΤΑ ΚΟΡΟΝΟΙΟΝ ΕΠΟΧΗ




του Γιώργου Δ. Δημακόπουλου, δημοσιογράφου


Αυτό το κορεσμένο τηλεοπτικό και κοινωνικό σήριαλ του ''κορονοιού'' θυμίζει πλέον ολίγον ''σαπουνόπερα''! Συνεργούντος του χρόνου γίνεται έτι περισσότερο αντιληπτή, αυτή η αγαστή σχέση εξουσίας και παρασκηνίου, μαριονέτας και καραγκιοζοπαίκτη, παγκοσμιοποίησης και χειραγώγισης της παγκοσμιότητας. θυμίζει κάτι από ''prova generale'' περιορισμού, φίμωσης και χαλιναγώγησης των ''μαζών'', έτσι, όπως οριοθέτησε το ανθρώπινο γένος ο χειριστικός πρόδρομος του νεοταξικού μπολσεβικισμού κ. Μαρξ. Ο ''κορονοιός'' -εντέλει- είναι κάτι πολύ περισσότερο από έναν μεταλλαγμένο ιό, έτσι όπως αποτυπώνεται καθημερινά στα λεπτοκαμωμένα χείλη του αξιοσέβαστου κ. Τσιόδρα. Είναι η εργαλειοποίηση του μικροβίου, ο θεμέλιος λίθος της γενικής πτώσης της παγκόσμιας αγοράς, η ανυποληψία της χρηματοπιστωτικής ικανότητας των μεγάλων δυνάμεων και ο πειραματικός προγραμματισμός της επερχόμενης παγκόσμιας κυβέρνησης. Κατ' ουσίαν αποτελεί ένα πειραματικό σενάριο εκπαίδευσης, χειραγώγισης και ''διαπαιδαγώγησης'' των μαζών, έτσι, όπως ο κ. Καρλ τις οριοθέτησε. Μια πρωτοσέλιδη, εμβληματική γελοιογραφία στον αγγλικό ''Gardian'' αναπαριστούσε, ό,τι θα μπορούσε να γραφεί μέσα σε χίλιες λέξεις: Ένα διακοσμημένο κλουβί καναρινιού και μέσα σε αυτό μια καθημερινή, έγκλειστη οικογένεια: ο πατέρας στο διαδίκτυο, η μητέρα στο τηλέφωνο, ο γυιος στο playstation κι η κόρη στο Skype!


Η ΚΙΒΩΤΟΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ 

Όλα οδεύουν στην ''Δικτατορία του Αντιχρίστου'', καθώς οι ''μάζες'' κατευθυνόμενες, ελεγχόμενες και... ''χειραφετημένες'' από θρησκευτικά, κοινωνικά, σαρκικά και ηθικά... ''ταμπού'', για τον Gustave Le Bon ''συγχωνεύονται σε μια ενιαία οντότητα σκέψης και συναισθήματος χάνοντας παντελώς την ατομικότητά τους ή καλύτερα την προσωπικότητά τους''! Η προπαγάνδα στην οποία ασκούνται έχει πάντα μια παράλογη βάση, γιατί οι μέντορες - καθοδηγητές θεωρούν κυνικά, πως οι οπαδοί είναι ''πρόβατα'', εκμεταλλευόμενοι τις αδυναμίες τους και τις υπερκαταναλωτικές τους ''δοξασίες'' που ανήγαγαν σε ''δόγμα'' και χρησιμοποιούν, ως μέσο - εργαλείο τον υπνωτισμό των συνειδήσεων, εφόσον ο άνθρωπος απαγκιστρωμένος και αποκομμένος από την Κιβωτό της Σωτηρίας που είναι η Εκκλησία, ομοιάζει με τα σκυλιά της αλάνας που ακολουθούν τον οποιοδήποτε επίδοξο ''αφέντη''! Συνεπώς, χωρίς την προύπαρξη αδυναμιών και ''δοξασιών'' αποκομμένων από τον Ζωοδότη Χριστό δεν λειτουργεί και ο υπνωτισμός των συνειδήσεων. Επί τω προκειμένω όμως, το ζήτημά μας δεν είναι ο ιός του ''κορονοιού'' -αυτός ούτως ή άλλως είναι αυθύπαρκτος, είτε κατασκευάσθηκε, είτε εκ του φυσικού δημιουργήθηκε- αλλά η εργαλειοποίησή του, η διαχείρισή του και η εποπτεία, που οι ''υιοί του κοσμοκράτορος'' ασκούν στο ανθρώπινο σύνολο, ακριβώς με το πρόσχημα αυτού!


ΠΟΛΥΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΜΟΙ ΚΟΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΝΕΑΣ ΤΑΞΗΣ

Ο κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου πολυδιαθέσιμος, πολυεξυπηρετικός και πολυδιαχειρίσιμος κόλαξ της Νέας Τάξης,  στο λογαριασμό του στο f.b. της 18 Μαρτίου 1920 κάλεσε τους Έλληνες: ''να προτάξουμε την κοινωνική ευθύνη'' και να στηρίξουμε την εκστρατεία ''Μένουμε Σπίτι'', επισημαίνοντας κυνικά απροκάλυπτα: ''Αξιοποιούμε τον χρόνο δημιουργικά, για προβληματισμό και σκέψη. Γιατί την επόμενη μέρα, μετά το τέλος της κρίσης, ο κόσμος θα έχει αλλάξει ριζικά. Ήδη αποδεικνύεται η σημασία της επένδυσης στη δημόσια υγεία, η ανάγκη πρόνοιας για τους πιο ευάλωτους, η αξία ενός αποτελεσματικού επιτελικού κράτους, αλλά και μια νέα, δημοκρατική, συνεργατική και αλληλέγγυα σχέση πολίτη – παγκόσμιας διακυβέρνησης''.(!) Αυτό που γράφει -ο κόσμος θα έχει αλλάξει ριζικά- ασφαλώς και δεν εμπεριέχει την έννοια της προστασίας, της ασπίδας και της διασφάλισης του συνόλου, αλλά προτάσσει την επιβολή την προπαγάνδας, τον εξαναγκασμό της αποδοχής και την επιβλητικότητα της de facto αλλαγής των πάντων! Ο Γ. Π. ουδόλως -φυσικά- προβλέπει εκ της πολιτικής του διαδρομής το μέλλον -όπως το αυτό και η Άννα Ψαρούδα-Μπενάκη- απλώς επιδίδει, μεταδίδει και κοινοποιεί αρκούντως αυτά, τα οποία άκουσε στα μασονικά υποστρώματα του υπεδάφους, ποιώντας την διαχρονική προπαγάνδα του Γκέμπελς, που τόσοι και τόσοι υπερπολιτικοί του προηγούμενου και νυν αιώνα ασπάστηκαν κρυφίως! Έτσι όταν αρχίζει να μεταδίδεται μια λέξη - σύνθημα, τότε αυτή αρχίζει να αφομοιώνεται πολύ πιο εύπεπτα από την υπνωτισμένη, κοσμική συνείδηση της λεγόμενης ''μάζας''!


11 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2011: ΩΡΑ ΕΝΑΡΞΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ

Θυμηθείτε: Λίγα χρόνια πριν, στις 11 Σεπτεμβρίου του 2011, οι τρομοκρατικές επιθέσεις στις ΗΠΑ, όχι μόνο άφησαν πίσω τους χιλιάδες νεκρούς, αλλά άλλαξαν εν πολλοίς και τον κόσμο! Πώς; Από τους -ολικά- καταστρεπτικούς πολέμους που ακολούθησαν, μέχρι τον τρόπο που γίνονται σήμερα τα αεροπορικά ταξίδια, τίποτε ασφαλώς δεν είναι ίδιο με τότε. Ο καθημερινός Τύπος τότε -σχεδόν στο σύνολό του- προεξοφλούσε την αλλαγή των πάντων, η προπαγάνδα της ''Νέας Εποχής'' που ήδη  είχε αρχίσει από το 2000, τώρα διατυμπανιζόταν έτι περισσότερο και οι πολιτικοί συναγωνίζονταν ποιος από όλους θα την υπηρετούσε καλύτερα! Οι ΗΠΑ, το μεγαλύτερο -κατ' ουσίαν και ουχί κατ' ευφημισμόν- τρομοκρατικό κράτος της Οικουμένης μακέλεψε στη κυριολεξία το Ιράκ -απαγχονίζοντας δημοσίως τον Σαντάμ Χουσείν στις 30 Δεκεμβρίου του 2013- με την αιτιολογία, πως διατηρούσε και κατασκεύαζε όπλα μαζικής καταστροφής, τα οποία όμως δεν βρέθηκαν ποτέ...! Μερικούς μήνες μετά τη λήξη του πολέμου, η Ουάσινγκτον παραδέχτηκε επίσημα στον Τύπο, πως το Ιράκ δεν διέθετε τέτοιου είδους όπλα...! Ο στόχος όμως είχε επιτευχθεί! Την άνοιξη του 2002 ξεκίνησαν την διάλυση του Αφγανιστάν, λόγω των Ταλιμπάν, του πάλαι ποτέ φίλου τους, πράκτορα και έμμισθου υπαλλήλου της CIA, Μπίλ Λάντεν, ο οποίος -ως δημοσιοποιήθηκε- δολοφονήθηκε από αμερικανό στρατιώτη στις 2 Μαίου του 2011.


ΒΡΑΒΕΙΟ ΝΟΜΠΕΛ ΣΤΟΝ ΜΑΚΕΛΑΡΗ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΩΝ Η.Π.Α.

Ακολούθησε η αιματοβαμμένη διακυβέρνηση του Κενυατικής καταγωγής Μπαράκ Ομπάμα, που χάρις στα πρωτοεμφανιζόμενα -τότε- drownes κατόρθωσε να δολοφονήσει 4.700 ανθρώπους! Παρά το αδιαμφισβήτητο γεγονός, πως οι στοχευμένες επιθέσεις με μη επανδρωμένα drownes ξεκίνησαν στα χρόνια του... ''αλησμόνητου'' Τζορτζ Μπους, ο Μπαράκ Ομπάμα ήταν αυτός που θεμελίωσε τον νέο πολεμικό μιλιταρισμό του αμερικανικού Πενταγώνου. Ήταν ο άνθρωπος που βομβάρδισε την Λιβύη, την Σομαλία, την Υεμένη, το Πακιστάν και είναι ο βασικός υπεύθυνος του αιματοκυλίσματος στη Συρία, τη δημιουργία τεράστιων προσφυγικών ρευμάτων στη Δύση και την εμπλοκή και άλλων κρατών στο φτιαχτό Συριακό πρόβλημα, τις συνέπειες του οποίου βιώνουμε και σήμερα. Για όλα τούτα, ο πρόεδρος των Η.Π.Α. τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ για την... Ειρήνη(!), από την Σουηδική Ακαδημία το 2009, αρχής γενομένης της προεδρικής θητείας του!... Η Συρία αποτελεί κομβικό σημείο των σημειώσεών μας, προκειμένου να καταδείξουμε και να υποστηρίξουμε, πως από το 2000 και εντεύθεν έχει αρχίσει αυτό που ονομάζουμε απλά ξεσκαρτάρισμα, εξολόθρευση, καταστολή και ολική εκκαθάριση της ήρας απ' το στάρι! Οι Η.Π.Α, αφού ξεμπέρδεψαν από τα -υπό τα επιτήρηση και εποπτεία πλέον- μουσουλμανικά κράτη (Πακιστάν, Αφγανιστάν, Ιράκ, Υεμένη) στράφηκαν στη Συρία, που στα σύνορα με την Ρωσία, αποτελούσε και αποτελεί το ''αντικείμενο πόθου'' της εγκατάστασης ΝΑΤΟικών βάσεων και της εξόρυξης πετρελαίου!


ΔHMΙΟΥΡΓΟΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ ΜΕ ΕΞΑΣΦΑΛΙΣΜΕΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ!

Το σκηνικό σήμερα έχει ''ντυθεί'' το μαύρο μανδύα του πολέμου! Η Ιστορία -ιδίως αυτή του 20ού αιώνα- είναι άκρως διδακτική για τα σημερινά παγκόσμια, κοινωνικοπολιτικά δρώμενα. Η υπερσυγκέντρωση πλούτου και παγκόσμιας πολιτικής ισχύος σε πέντε έξι οικογένειες του πλανήτη είναι δεδομένη. Ο κανόνας -εκ της Ιστορίας- νουθετεί, πως η έντεχνα κατασκευασμένη κατάρρευση των οικονομικών αγορών οδηγεί σε παγκόσμιο πόλεμο, προκειμένου να γίνει εκ νέου διανομή πλούτου και εξουσιών! Ας θυμηθούμε μόνο το οικονομικό Κραχ του 1929 στην Αμερική, που οδήγησε στη συνέχεια την πτώση των αγορών ανά την υφήλιο και φυσικά στο Β! Παγκόσμιο Πόλεμο! Η Μεσόγειος σήμερα και ειδικότερα το Αιγαίο βρίσκονται στη δίνη του παγκοσμίου ενδιαφέροντος. Η οσονούπω επερχόμενη ολική κατάρρευση της Τουρκίας, ο διαμελισμός της με παρασκηνιακή σύμπραξη Ρωσίας - Η.Π.Α., σε συνδυασμό με την ύπαρξη πλουσίων κοιτασμάτων πετρελαίου και φυσικού αερίου πέριξ της Κύπρου και της Κρήτης, ηχούν μεγαλοφώνως τα τύμπανα του πολέμου. Παράλληλα είναι -ηλίου φαεινότερο- δρομολογημένη η αυτοκαταστροφή της Ενωμένης Ευρώπης, προκειμένου μέσα από τις στάκτες και τ' αποκαΐδια της να ξεπηδήσει η επερχόμενη παγκόσμια κυβέρνηση. Αυτό το έργο το αναλαμβάνουν -το λιγότερο έναν αιώνα τώρα- οι ROTHSCHILDS και οι ROCKEFELLERS, γνωστοί και ως ''Δημιουργοί Οικονομικών Κρίσεων''! Οι ROTHSCHILDS ελέγχουν όλες τις Τράπεζες του Κόσμου (φυσικά και τις δικές μας ελέω Τσίπρα), ενώ οι ROCKEFELLERS ελέγχουν όλη την ενέργεια παγκοσμίως, πηγές και κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, διυλιστήρια, δεξαμενόπλοια, μεταφορές, εμπορία και εκμετάλλευση! 


Ο ΕΛΕΓΧΟΣ ΚΑΙ Η ΕΠΟΠΤΕΙΑ OΛΩΝ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ROTHSCHILD

Ο γράφων εντρυφώντας -χρόνια τώρα- στα πολιτικοκοινωνικά δρώμενα της αρχής του 20ού αιώνα μέχρι και τον εμφύλιο μπορεί να βεβαιώσει εκ των ιστορικών πηγών, τα εξής: Η οικογένεια Rothschild ήταν αυτή που δανειοδότησε για πρώτη φορά το νεοσύστατο ελληνικό κράτος του Όθωνα, είναι η αυτή οικογένεια που δανειοδότησε ληστρικά την κυβέρνηση του Χαρίλαου Τρικούπη, τις κυβερνήσεις του Μεσοπολέμου και της Κατοχής! Ο Μιχάλης Μ. Ψαλιδόπουλος, καθηγητής Ιστορίας Οικονομικών Θεωριών στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αθηνών εξέδωσε τον Ιούνιο του 2019 ένα εμπεριστατωμένο βιβλίο, υπό τον τίτλο: ''Τα Δάνεια της Ελλάδος (200 χρόνια ανάπτυξης και κρίσεων)''. Σε αυτό γίνεται λόγος -ιστορικά- στην δανειοληπτική διαδρομή της Ελλάδος και στον ρόλο των Rothschild, που απετέλεσαν τους δημιουργούς του σύγχρονου τραπεζικού και νοµισµατικού συστήµατος της χώρας, τους συνιδρυτές και µεγαλοµέτοχους της Εθνικής Τράπεζας, µέσα από την οποία εισήγαγαν το κλασµατικό αποθεµατικό - κεντρικό τραπεζικό σύστηµα στη χώρα, παρέχοντας στην ΕΤΕ την άδεια να τυπώνει χρήµα χωρίς αντίκρισµα, ένα ποσοστό του οποίου ανήκε στους ίδιους. Οι Rothschild έχοντας τον νοµισµατικό έλεγχο στα χέρια τους, µπόρεσαν να παίξουν καθοριστικό ρόλο ρόλο -σε βάθος χρόνου- στην έκδοση δανείων για τη δηµιουργία έργων υποδοµής, ενώ δανειοδότησαν εκατοντάδες ελληνικές επιχειρήσεις και δεκάδες βιοµηχανίες, φυσικά ουχί χωρίς αντάλλαγμα! Συγκεντρωτικά -λοιπόν- όλες οι Τράπεζες του κόσμου βρίσκονται υπό την εποπτεία τους, συνεπώς το τραπεζικό σύστημα είναι διαχειρίσιμο υπό ενός! 

Η ΕΠΕΡΧΟΜΕΝΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΑΣΦΥΞΙΑ

Όλα αυτά που καταγράψαμε παραπάνω και αφορούν την στρατιωτικοπολεμική διάσταση του σημερινού Status Quo, το κάναμε προκειμένου ν' αντιληφθούμε τη στάση των Η.Π.Α. και των συμμάχων τους στο ΝΑΤΟ, που οπωσδήποτε έχουν το ''πάνω χέρι'' στα της Ευρώπης, της Μέσης Ανατολής και φυσικά της Αφρικής. Αυτά, χωρίς να περιορίζεται ή να σμικρύνεται η στρατιωτικοπολιτική ισχύς της συμμαχίας Ρωσίας και Κίνας, που τουλάχιστον -ως τώρα- επιδεικνύουν πολιτική, περισσότερου παρατηρητή, παρά πρωταγωνιστή των γεγονότων. Αλλά βεβαίως ''πίσω έχει η αχλάδα την ουρά''! Σε οικονομικό επίπεδο καθημερινά επιβεβαιώνεται η προοπτική αυτοδιάλυσης της ΟΝΕ, που αν προστεθεί και η οικονομική κρίση που έρχεται, ως συνέπεια της υγειονομικής κρίσης (κορονοιός), τότε ίσως έχουμε και επίσπευση των εξελίξεων. Από την διάλυση της Ευρωπαικής Ένωσης, που χρόνια τώρα υποδυόταν τον πρόδρομο της επερχόμενης παγκόσμιας κυβέρνησης, θα αναδυθεί η τελευταία, ως η ''εσχάτη λύση'' για την αντιμετώπιση της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης, που έρχεται με βήμα ταχύ! Η ψευδεπίγραφη και παραπλανητική ''ιδέα'' της ευρωπαικής αλληλεγγύης είναι αρκούντως κωμική -ως τραγελαφική- αν ακεφθεί κανείς πως: α. Στο καιρό της πανδημίας, η Γερμανία κατείσχε ιατρικό υλικό που προοριζόταν για πληγείσες χώρες, όπως η Ιταλία. β. Αρνήθηκε με την σύμπραξη των πλουσίων χωρών του Βορρά -σε πρώτο επίπεδο- να ελαφρύνει τα χρέη των αδυνάτων του Νότου. γ. Άφησε στη ''μοίρα τους'' την εποχή της οικονομικής κρίσης, όλες τις χώρες του Νότου (Ελλάδα, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία. δ. Φόρτωσε με ληστρικά μνημόνια την Ελλάδα, οδηγώντας εκατοντάδες επιχειρήσεις σε πτώχευση, δεκάδες ανθρώπους στην απόγνωση και την αυτοχειρία και την αθρόα ''εξαγωγή'' χιλιάδων νέων επιστημόνων μας στη Γερμανία, το Βέλγιο και την Ολλανδία. Η πανδημία του ''κορονοιού'' δεν τελείωσε εν' όψει καλοκαιριού! Αυτό φαίνεται να το λησμονεί η πλειονότητα των ανθρώπων και να φρονεί (λαθεμένα), πως ο ''κορονοιός'' αποτέλεσε απλώς μια παρένθεση στα του βίου τους. Έχουμε ξαναεπισημάνει, πως από την οικονομική κρίση του 2009 και εντεύθεν, έχουμε μπει σε ένα κυκεώνα εξελίξεων, όπου κανένα στοιχείο που άπτεται αυτών δεν αποτελεί από μόνο του αυτόνομη μονάδα, αλλά συνδέεται με όλα: τα πριν και τα μετά! ''Πάντα δε ταύτα αρχή ωδίνων''. (Ματθ. 24.8). 


ΣΕΝΑΡΙΑ ΔΕΣΜΩΤΙΚΗΣ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ 

ΚΑΙ ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΕΥΣΕΙΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ

Ας μη θεωρήσουμε τον τίτλο υπερβολικό, υπερβατικό ή υπερθεματικό. Ο ''κορονοιός'' είναι παγκόσμια πανδημία, άρα άπτεται παγκόσμιας αντιμετώπισης και εποπτείας. Εδώ οι ισορροπίες μεταξύ ελευθερίας και υποδούλωσης είναι δυσδιάκριτες, ή καλύτερα προσπαθούν να μας πείσουν, πως ''κατ' ανάγκην'' είναι δυσδιάκριτες! Η Κίνα (και όχι μόνο) έχει τον τρόπο μέσω των κινητών τηλεφώνων να παρακολουθεί τους πολίτες της, όπου πάνε και ό,τι κάνουν. Παρακολουθώντας τα smartphones των πολιτών της, χρησιμοποιώντας εκατοντάδες εκατομμύρια κάμερες, με προγράμματα αναγνώρισης προσώπου και υποχρεώνοντας τους κατοίκους να ελέγχουν και να αναφέρουν τη θερμοκρασία του σώματος και την ιατρική τους κατάσταση, οι Κινεζικές Αρχές, όχι μόνο είναι σε θέση να εντοπίσουν άμεσα τους ύποπτους φορείς του κορονοιού, αλλά και όποιον ήλθε σε επαφή μαζί τους! Έχουν κατασκευάσει εφαρμογές κινητών, που ανά πάσα στιγμή προειδοποιούν τους πολίτες, για το πόσο κοντά βρίσκονται σε μολυσμένο κρούσμα. Και ενώ μέχρι τώρα, οι Κυβερνήσεις ήθελαν να βλέπουν, τι κλικάραμε μέσω της επαφής του δακτύλου μας πάνω σε κάποιο link, τώρα θέλουν να γνωρίζουν τη θερμοκρασία του δακτύλου μας και την αρτηριακή πίεση κάτω από την επιδερμίδα του! Ήδη υπάρχουν απόψεις (δημοσιευμένες) να επιβάλλουν οι Κυβερνήσεις με το πρόσχημα του ''κορονοιού'' στους ανθρώπους να φορούν βιομετρικό βραχιόλι, για να παρακολουθεί τη θερμοκρασία του σώματος και τους καρδιακούς παλμούς 24 ώρες το 24ωρο! Ένα τέτοιο σύστημα θα μπορούσε να καταγράφει -φυσικά- και τα συναισθήματά μας, το γέλιο, τη λύπη, τον θυμό, την ευαρέσκεια, τον πόνο. Και εδώ αρχίζει η επιβολή του ολοκληρωτισμού και η επιβουλή της ελευθερίας. Γράφτηκε πριν μέρες στην Ιταλική ''Corriere Della Serra'', το εξής καταπληκτικό, ως σενάριο και επακόλουθο των προηγουμένων. Σκεφθείτε για παράδειγμα, πως στη χώρα του Κιμ Γιονγκ Ουν, τη Βόρεια Κορέα, να επιβαλλόταν στους πολίτες της να φορούν τα ''έξυπνα'' βιομετρικά βραχιολάκια, συνεχώς όλο το 24ωρο. Κάθε φορά, που θα άκουγαν ομιλίες του δικτάτορα, ενδεχομένως πολλοί από αυτούς να διακατέχονταν από θυμό και οργή και φυσικά θα ήταν  ήδη... ''τελειωμένοι'' από το υπάρχων πολιτικό σύστημα!

ΕΠΙΛΟΓΟΣ 

ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ: Η ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΟΥ ΛΑΙΚΙΣΜΟΥ ΚΑΙ Η ΑΠΟΧΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΥΤΟΜΕΜΨΙΑ

Η συνωμοσιολογία, η αυξανόμενη τάση για την κατάδειξη της ίντριγκας (έστω κι αν αυτή δεν είναι αποδεδειγμένη), η σεναριολογία και πλεκτανολογία δυστυχώς είναι παθογένειες ημών -των κατ' όνομα Ορθοδόξων- που πολλοί βλέπουμε πάντοτε το ποτήρι μισοάδειο, παρά μισογεμάτο! Δεν θα ασχοληθούμε από που πηγάζει αυτή η παθογένεια, το μόνο σίγουρο πάντως είναι, πως η θυματοποίηση, ως και η ''ιεροποίηση'' του λαού, ως κάτι αδιάβλητο από την περιρρέουσα νοσηρή κατάσταση, οδηγεί στον λαικισμό, άρα ο θύτης (το πολιτικό σύστημα) είναι ο μόνος και δακτυλοδεικτούμενος φονιάς όλου του κόσμου! Στην Ορθόδοξη Γραμματεία μας αυτό ονομάζεται έλλειψη αυτομεμψίας, όπου ελοχεύει φυσικά μια υπολανθάνουσα υπερηφάνεια, μια έρπουσα αλαζονεία κι ένας εγωισμός παθιασμένα αθεράπευτος. Πολλοί αδελφοί ηδονίζονται βουλιμικά στη θέα της συνωμοσιολογίας, βλέπουν παντού εξάρια να διακοσμούν τη κτίση, τρίγωνα, πεντάλφες και εξάλφες να οριοθετούν την γεωμετρική σκιαγράφηση της ύλης και κέρατα, τράγους και αμνούς να αντιστρέφονται τον βουκολικό τους ορίζοντα. Αυτή η προδιάθεση για ιντρικοποίηση των πάντων έχει οδηγήσει κατά καιρούς σε καταστάσεις φρενοβλάβειας, έως και απτής παράνοιας. Κάποιος είπε πως: ''η παράνοια απογειώνεται, όταν υπάρχει ακροατήριο'' και είχε απολύτως δίκαιο. Η ενημέρωση απέχει παρασάγγες από την παραφιλολογία, όπως η τεκμηριωμένη είδηση από τα ονομαζόμενα fake news, όπως η αδέκαστη δημοσιογραφία από την εντεταλμένη, όπως η ανάγνωση από μια παραπομπή σε ανάγνωση! Συνεπώς, καλός αναγνώστης θεωρείται ο ενημερωμένος αναγνώστης και όσο το δυνατόν από τις πλέον αξιόπιστες πηγές. Ό,τι είναι παρά και όχι εντός της ειδησεογραφικής δημοσιογραφίας είναι παραδημοσιογραφία, παραφιλολογία, σπερμολογία, ακατάσχετη φλυαρία, κουσκουσουριά και εν γένει αναξιόπιστη κατήχηση και ελλιπής κατεύθυνση. Η διασπορά εσχατολογικής τρομολαγνίας υπό την κάλυψη της δήθεν ενημέρωσης, όταν δεν συνοδεύεται και από την θεραπευτική της Ορθόδοξης Γραμματείας αποτελεί στείρα τρομοκρατική εκπαίδευση και αντορθόδοξη διαπεδαγώγηση. Πολλοί εξιτάρονται, παθιάζονται και διεγείρονται υπό το κράτος της εσχατοσπερμίας και μόνο, θεωρώντας μάλιστα, πως επιτελούν και ευλογημένο πνευματικό έργο! Στην πραγματικότητα -όμως- όλοι μας πάσχουμε από πνευματική καλλιέργεια, Χριστολογική διάκριση και ευγενή λεπτότητα. Ο Χριστιανός γεννιέται και πεθαίνει πάνω στο καυτό αμόνι της φωτιάς και του σιδήρου, είναι πάντοτε διαπομπευόμενος, καταδιωκόμενος και δακτυλοδεικτούμενος, απλά γιατι δεν είναι εκ του κόσμου τούτου, εφόσον ο Χριστός μας, επομένως η Εκκλησία Του και εμείς -ως μέλη του σώματός της- δεν ήταν εκ του κόσμου τούτου. Η Εκκλησία μας, τα μέλη της είχαν και έχουν βαθυτάτη συνείδηση και συναίσθηση, ότι μέσα στον κόσμο είναι ξένοι! Αν δε κατανοήσουμε, ότι ο απόλυτος σκοπός του Χριστιανού είναι η αναστημένη ''σπαργανοποίησή'' του δίπλα στον Γλυκύτατο Ιησού μας, αυτό και μόνο  φτάνει για να συλλογιστούμε, ότι ''ου φοβηθήσομαι κακά, ότι συ μετ' εμού ει''. (Ψαλμ. 22ος). Εύχεσθε!


Καλές Υπομονές!

Δόξα τω Θεώ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου