ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακρυά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα ονειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά ανάπηροι στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδωκόμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία. Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην δηθενικότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουιτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρνουν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς και ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές, είναι το θεικό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής. Το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωινό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου. Φθινόπωρο 2013. Γιώργος Δ. Δημακόπουλος. Δημοσιογράφος. Icon by Serhei Vandalovskiy.
Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Πέμπτη, 28 Μαΐου 2020

ΤΟ ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΙΚΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟ. Η ΛΕΟΝΤΗ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΠΙΠΤΕΙ-ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΘΕΝΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ



Ο τίτλος της ετικέτας της ανάρτησης ''Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης και είχε κέρατα δύο, όμοια αρνίω και ελάλει ως δράκων'' είναι καθόλα ενδεικτικός των ψευδοπροφητών της λεγομένης Οικουμενικής Κίνησης ή Παναίρεσης των Εσχάτων, που με την ανατολή του 20ού αιώνα ανεδύθησαν ίνα ''λαλούν διεστραμμένα''. Πρόκειται για μια σειρά επιστολών, ανακοινώσεων, εγκυκλίων και γενικότερα συγγραμμάτων τους, που με τον έναν ή τον άλλον τρόπο προάγουν τον διαχριστιανικό συγκρητισμό, αλλοιώνουν, μετασχηματίζουν και εγκαθιστούν έναν κάλπικο, πλαστό και απομιμητικό ''χριστιανισμό'', που απευθύνεται σε μάζες, γιατι ο ίδιος ο Οικουμενισμός διατίθεται σε οικουμενική, πλατιά, λαική κατανάλωση! Σε αυτούς τους ψευδοπροφήτες κατά την ''Αποκάλυψη'' του Ευαγγελιστή Ιωάννη αναφέρεται ο νέος ''Φάκελλος'' που ανοίγουμε υπό τον εμφανή, αυτοδίκαια διεκδικητικό και εμφατικό τίτλο ''Και είδον άλλο θηρίον αναβαίνον εκ της γης και είχε κέρατα δύο, όμοια αρνίω και ελάλει ως δράκων''! Σε αυτόν θα παρελάσουν όλοι οι θιασώτες της Εωσφορικής Κίνησης, αρχής γενομένης από τον πρωτοπόρο και πρωταγωνιστή του Οικουμενιστικού Θιάσου, τον Τεκτονικό μοιχεπιβάτη του Οικουμενικού Θρόνου, Μελέτιο Μεταξάκη. Τα γραπτά που συλλέξαμε, προέρχονται εκ του Τύπου -κυρίως του Εκκλησιαστικού- ημερησίου και περιοδικού και τα δημοσιεύουμε αυτούσια κάθε φορά, χωρίς σχολιασμούς και επικρίσεις. Ο κάθε καλοπροαίρετος αναγνώστης θα δύναται να συνειδητοποιήσει και να κατανοήσει την πτώση και την έκπτωση των Οικουμενιστών από τα ίδια τους τα κείμενα, ακολουθώντας την επιταγή του Αγίου Ιωάννη του Χρυσοστόμου: ''Ει που την ευσέβειαν παραβλαπτομένην ίδοις, μη προτίμα την ομόνοιαν της αληθείας, αλλ' ίστασο γενναίως έως θανάτου… την αλήθειαν μηδαμού προδιδούς''. P.G. 60, 611. Εύχεσθε!



ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ



Μέρος 6ον



ΕΚΤΑΚΤΟΝ ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

''ΑΛΗΘΕΙΑΣ''


ΝΕΑ ΥΟΡΚΗ, 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1933


ΤΟ ΚΛΗΡΙΚΟΛΑΙΚΟΝ ΣΥΝΕΔΡΙΟΝ ΤΟΥ ΣΙΚΑΓΟ


Η ΛΕΟΝΤΗ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΠΙΠΤΕΙ-ΤΑ ΔΙΑΔΡΑΜΑΤΙΣΘΕΝΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ


ΕΞΕΔΟΘΗ ΕΝΤΑΛΜΑ ΣΥΛΛΗΨΕΩΣ ΤΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΥΠ' ΑΡΙΘ. 320.565. 

ΣΥΝΕΛΗΦΘΗΣΑΝ ΔΥΟ ΕΚ ΤΩΝ ΔΡΑΣΤΩΝ - ΚΑΤΑΖΗΤΟΥΝΤΑΙ ΤΡΕΙΣ ΑΛΛΟΙ


Τηλεγραφήματα ληφθέντα εις τα Γραφεία της ''Αληθείας'' αναφέρουν ότι τα Δικαστήρια του Σικάγου κατόπιν καταγγελιών του κ. Κλεάνθους Βασσαρδάκη, αντιπροσώπου της Κοινότητος Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης του Μπρονξ και της Κοινότητος Αγίου Γεωργίου Φιλαδελφείας, εξέδωκαν δικαστικήν απαγόρευσιν (INJUNCTION) κηρύττουσαν ακύρους όλας τας πράξεις του Συνεδρίου και σταμάτωσαν τας περαιτέρω συνεδριάσεις.


Ο Αρχιμανδρίτης Κοντογεώργος επιδίδων το INJUNCTION υπέστη κακούργον επίθεσιν παρά των μπράβων του Αθηναγόρα. Η θέσις του διαπρεπούς κληρικού Κοντογεώργου, νοσηλευομένου εν τω νοσοκομείω, είναι κρίσιμος. Ο Αθηναγόρας δεν παρέστη εις το δείπνον των αντιπροσώπων εν τω Ξενοδοχείω LA SALLE, και παρακολουθείται παρά των Αρχών διά να ανακαλύψουν το κρυσφύγετον του Αθηναγόρα. 


Ο Αθηναγόρας δεν παρέστη εις το δείπνον των αντιπροσώπων εν τω Ξενοδοχείω LA SALLE κρυπτόμενος εις το κεκλεισμένον υπόγειον της Εκκλησίας του Ευαγγελισμού διά να μη ανακαλυφθή υπό των Αρχών της Πολιτείας.


Ο Αθηναγόρας μετημφιεσμένος εδραπέτευσεν εκ Σικάγου εις το GARY της Πολιτείας της Ινδιάνας. Ο Επίσκοπος Κάλλλιστος παρέλαβε τας αποσκευάς του Αθηναγόρα από το Ξενοδοχείον LA SALLE και παρακολουθείται παρά των Αρχών διά να ανακαλύψουν το κρυσφύγετον του Αθηναγόρα. Οι κύκλοι του Σικάγο και οι Αντιπρόσωποι είναι ανάστατοι.


Ιδού πως περιγράφουν τα γεγονότα του Συνεδρίου τα εις τα Γραφεία της ''Αληθείας'' ληφθέντα ιδιαίτερα τηλεγραφήματα.


ΣΙΚΑΓΟΝ, 1 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. (Ιδιαίτερον Τηλεγράφημα ''Αληθείας''. -Εξεδόθη υπό του ενταύθα Δικαστηρίου INJUNCTION δι' ου κηρύσσονται άκυροι πάσαι αι πράξεις του Συνεδρίου και διατάσσεται η διακοπή των εργασιών του. Ο Αρχιμνδρίτης Κοντογεώργος, κοινοποιών το απαγορευτικόν δικόγραφον, υπέστη κακούργον επίθεσιν μπράβων του Αθηναγόρα και ευρίσκεται εν τω Νοσοκομείω. Αι Αρχαί ενεργούν προς σύλληψιν των κακοποιών και του Αθηναγόρα ως ηθικού αυτουργού της επιθέσεως.


Οι αντιπρόσωποι του Συνεδρίου προ των διαδραματισθέντων θα απόσχουν της αυριανής Συνεδριάσεως αυτού, θα συγκροτήσουν δε ιδιαιτέραν τακτικήν Συνέλευσιν.



ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ


ΣΙΚΑΓΟΝ, 3 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. (Ιδιαίτερον Τηλεγράφημα ''Αληθείας''. -Αρχιμανδρίτης Κοντογεώργος ευρίσκεται κατάκοιτος εν τω Νοσοκομείω. Ο Αθηναγόρας, κρυπτόμενος διά να αποφύγη την σύλληψιν, δεν μετέσχε του προς τιμήν του δοθέντος δείπνου εν τω Ξενοδοχείω  LA SALLE. Διενυκτέρευσεν εις το υπόγειον της Εκκλησίας και περί τα χαράματα της σήμερον εδραπέτευσε μετημφιεσμένος εις Γκάρυ της Πολιτείας της Ινδιάνας. Αι αποσκευαί του παρελήφθησαν υπό του Επισκόπου Καλλίστου, παρακολουθουμένου υπό των Αρχών προς ανακάλυψιν του κρυσφυγέτου του Αθηναγόρα. Γίνονται ενέργειαι προς έκδοσιν του Αθηναγόρα εις τας Αρχάς του Ιλλινόις. Ο Ελληνικός κόσμος του Σικάγου και οι Αντιπρόσωποι είναι ανάστατοι εκ των διαδραματισθέντων εις βάρος της Δικαιοσύνης υπό την σκέπην και εν ονόματι της Εκκλησίας.



ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ


ΣΙΚΑΓΟΝ, 7 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ. (Ιδιαίτερον Τηλεγράφημα ''Αληθείας''. -Συνελήφθησαν και εφυλακίσθησαν σήμερον εσπέραν ο Πέτρος Σικώκης και Νικόλαος Σαφρίδης, δύο εκ των ενεργησάντων την κακούργον επίθεσιν κατά του Αρχιμανδρίτου Κοντογεώργου. Καταζητούνται υπό του Κακουργοδικείου ο δραπετεύσας Αθηναγόρας Σπύρου και Νίκος Βαμβιρογιάννης. Το ένταλμα συλλήψεως του Αθηναγόρα φέρει αριθμόν 320565. Εγγύησις δι' έκαστον κατηγορούμενον ωρίσθη 1000 δολλάρια μετρητά. 


ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΤΗΣ


ΠΕΜΠΤΗ (Εσπέρας). -Η κλίκα των δικηγόρων κατέκλυσε τα Γραφεία του δικηγόρου του κτυπημένου Αρχιμανδρίτου Χριστοφόρου Κοντογεώργου, διά να αναβληθή η έκδοσις εντάλματος. Αλλ' ο Νόμος όστις είναι ανώτερος παντός Αρχιεπισκόπου και Πατριάρχου... εξέδωκεν ένταλμα συλλήψεως του Αθηναγόρα, και μάλιστα την στιγμήν που μεγάλη... Λαική Επιτροπή διά ψηφίσματος έδιδεν απόλυτον Καιζερικήν εξουσίαν... στον Αθηναγόρα, ηγουμένου του κ. Τζανιτή, αντιπροσώπου του ''Εθνικού Κήρυκος''!!! Τί ειρωνεία...


Συνεχίζεται


Σημ. ημετέρα: Η ελληνική εφημερίδα της Ν. Υόρκης ''ΑΛΗΘΕΙΑ'' -δυστυχώς- είναι αγνώστων λοιπών στοιχείων. Την ''αλιεύσαμε'' από το Ψηφιακό Αρχείο του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών και Μελετών ''Ελευθερίου Κ. Βενιζέλου'' και παρουσιάζουμε τα πρωτοφανή γεγονότα, που έλαβαν χώρα το 1933. Το ρεπορτάζ που παρουσιάζεται από την εφημερίδα ''ΑΛΗΘΕΙΑ'', εντάσσεται σε ένα γενικότερο πογκρόμ διώξεων και τεμαχισμού της Ελληνικής Εκκλησίας της Αμερικής από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Μέχρι το 1918, η τοπική Εκκλησία της Αμερικής λειτουργούσε ακόμη ως Μητροπολιτική υπό τον Μητροπολίτη Βασίλειο και υπαγόταν απ' ευθείας στην Εκκλησία της Ελλάδος. Ο Μελέτιος Μεταξάκης, το 1918 στέλνει στην Αμερική ως Έξαρχο τον Ροδοστόλου Αλέξανδρο Δημόγλου, προκειμένου να την ανασυντάξει ως Αρχιεπισκοπή, υπαγόμενη πλέον στο Οικουμενικό Πατριαρχείο! Δεδομένων και των εκδηλωτικών φιλοβενιζελικών θέσεων του Επισκόπου, εκδηλώθηκε ''σχίσμα'' ανάμεσα στο εκκλησίασμα, διαιρεμένο σε ''φιλοβασιλικούς'' και ''φιλοβενιζελικούς''. Ο Ροδοστόλου Αλέξανδρος τελικά έγινε πρώτος Αρχιεπίσκοπος Αμερικής, παύθηκε όμως αργότερα από τον Μητροπολίτη Μονεμβασίας Γερμανό. Ο πρώτος αρνήθηκε να εγκαταλείψει τη θέση του, δημιουργήθηκε πάλι σχίσμα και την κατάσταση ανέλαβε να ''διεκπεραιώσει'' ο Αθηναγόρας Σπύρου. Το ρεπορτάζ ακριβώς αναφέρεται στις πρώτες κινήσεις του εκδηλωτικά διαφαινομένου -ως φιλοβενιζελικού- Αθηναγόρα, προκειμένου να παγιώσει την Αρχιεπισκοπή Βορείου και Νοτίου Αμερικής, έστω και με κάθε μέσον, όπως δείχνει και το ρεπορτάζ της εφημερίδας.


Γιώργος  Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου