«Ο Παντοκράτορας κρατά στο Χέρι Του την βραδυνή Θυσία»
Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακριά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα όνειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά « ανάπηροι» στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδοκώμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία! Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην εγωϊκότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουϊτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρναν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς, σε ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές. Είναι το θεϊκό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής, το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωϊνό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου! (Φθινόπωρο 2013) Γιώργος Δ. Δημακόπουλος
Δημοσιογράφος
Ιστολόγιο «ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Έτος: 13ο (2013 - 2026)
Δημοσιογραφικό Εργαστήρι Ορθόδοξης Μαρτυρίας και Ομολογιακής Κατάθεσης
Διαχειριστής:
Γιώργος Δ. Δημακόπουλος
Ιστολόγιο «ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Έτος: 13ο (2013 - 2026)
Δημοσιογραφικό Εργαστήρι Ορθόδοξης Μαρτυρίας και Ομολογιακής Κατάθεσης
Διαχειριστής:
Γιώργος Δ. Δημακόπουλος
Δημοσιογράφος
Icon by Serhei Vandalovskiy, icon - painter, Ukraine
«Απάνου απ' το κρεββάτι μου βαθειά παρηγοριά μου / Καρφώνω την εικόνα Σου, και τώρα η κάμαρά μου. / Είναι και μνήμα θλιβερό και χαρωπή εκκλησία / Σκοτάδι η θλίψι μου σκορπά και λάμψιν η θρησκεία».
Κωστής Παλαμάς
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΛΕΙΣΤΟΥ: Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Παρασκευή 8 Μαΐου 2026
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΣΑΜΑΡΕΙΤΙΔΑΣ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
Παρασκευή 10 Απριλίου 2026
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: ΤΕΤΑΡΤΗ, ΠΕΜΠΤΗ ΚΑΙ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 142-146.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Πράξ, δ' 13-22, Ιωάν. ε' 17-24
«Ει δίκαιόν έστιν ενώπιον Θεού υμών ακούειν μάλλον ή του Θεού, κρίνατε. Ου δυνάμεθα γαρ ημείς α ελιδομεν και ηκούσαμεν μη λαλείν» (Πράξ. δ' 19-20). Αυτά είπαν οι απόστολοι Πέτρος και Ιωάννης στις αρχές όταν αυτές του απαγόρευσαν να μιλήσουν για τον αναστημένο Κύριο Ιησού, μετά τη θεραπεία που έκαναν στον εκ γενετής χωλό άνθρωπο, επικαλούμενοι το όνομά Του.
Δε φοβήθηκαν τις απειλές τους, επειδή η προφανής αλήθεια δεν τους επέτρεπε να σωπάσουν. «Εωράκαμεν και είδομεν», είπαν, «και αι χείρες ημών εψηλάφησαν», όπως πρόσθεσε αργότερα ο απόστολος Ιωάννης (βλ. Α' Ιωάν. α΄1). Ήταν αυτόπτες μάρτυρες. Σύμφωνα με τις αρχές της ανθρώπινης γνώσης, οι αυτόπτες είναι οι πιο αξιόπιστοι μάρτυρες της αλήθειας.
Απ' αυτήν την άποψη δεν υπάρχει ούτε ένας μοναδικός χώρος της ανθρώπινης γνώσης που έχει παρόμοια μαρτυρία. Δεκαοτώμισυ αιώνες έχουν περάσει από τότε κι η ισχύς της μαρτυρίας τους δεν έχει μειωθεί καθόλου. Επομένως δεν έχει μειωθεί καθόλου το προφανές της αλήθειας που μαρτυρούν. Αν οι άνθρωποι απομακρύνονται από την πίστη - και είναι πολλοί αυτοί σήμερα - το κάνουν μόνο επειδή τους λείπει η καλή λαι ορθή αίσθηση και κρίση.
Δεν θέλουν να ερευνήσουν υα πράγματα και παρασύρονται από φαντομάδες. Ταλαίπωρες ψυχές! Οδηγούνται στην απώλεια με την ψευδαίσθηση πως προσγειώνονται τελικά στο σωστό δρόμο. Χαίρονται ιδιαίτερα που μπήκαν στο δρόμο αυτό και γίνονται οδηγοί των άλλων. Δεν είναι μακάριοι όμως όσοι πορεύονται «εν βουλή ασεβών» (Ψαλμ. α' 1).
ΠΕΜΠΤΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Πράξ. δ' 23-31, Ιωάν. ε' 24-30
«Και εκπορεύσονται οι τα αγαθά ποιήσαντες εις ανάστασιν ζωής, οι δε τα φαύλα πράξαντες εις ανάστασιν κρίσεως» (Ιωάν. ε' 29). Έτσι τελειώνουν όλα! Όπως κάθε ποτάμι εκβάλει στη δική του θάλασσα, έτσι κι η πορεία ζωής του καθένα μας έρχονται τελικά στον τόπο που αρμόζει στη φύση του.
Στην Κρίση θα παραστούν κι εκείνοι που θ' αναστηθούν στη ζωή' η Κρίση όμως θα σφραγίσει απλά τη δικαίωσή τους και το γεγονός ότι είναι προορισμένοι για τη ζωή, ενώ οι άλλοι θ' αναστηθούν μόνο για ν' ακούσουν την καταδίκη τους στον αιώνιο θάνατο. Η ζωή κι ο θάνατός τους διακρίνονται ακόμα και σήμερα - επειδή μερικοί εκτελούν έργα ζωής, ενώ άλλοι εκτελούν νεκρά και θανατηφόρα έργα.
Ζωντανά έργα είναι εκείνοι που εκτελούνται σύμφωνα με τις εντολές, με πνευματική χαρά για τη δόξα του Θεού. Νεκρά έργα είναι αυτά που εκτελούνται από τα πάθη του ανθρώπου. Νεκρά έργα είναι όλα εκείνα που, που αν και δε φαίνονται ότι αντιτίθενται στις εντολές, γίνονται χωρίς καμιά σκέψη στο Θεό και την αιώνια σωτηρία, με μια κατά κάποιο τρόπο φιλαυτία.
Ο Θεός είναι ζωή. Μόνο ό,τι περιέχει κάτι απ' Αυτόν είναι ζωντανό. Έτσι όποιος έχει μόνο νεκρά και θανατηφόρα έργα προορίζεται για τον θάνατο και στην τελική Κρίση θα έχει θανατική καταδίκη. Όποιος όμως έχει ζωντανά έργα προορίζεται για την αιώνια ζωή και στην τελική Κρίση θα την λάβει.
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΟΥ ΘΩΜΑ
Πράξ. ε' 1-11, Ιωάν. ε' 30, στ' 2
Γιατί ο Ανανίας και η Σαπφείρα αμάρτησαν τόσο άσχημα; Επειδή ξέχασαν ότι ο Θεός βλέπει τις πράξεις και τις σκέψεις τους. Αν είχαν κρατήσει στο νου τους πως ο Θεός βλέπει τα πάντα, τόσο τις εξωτερικές πράξεις όσο και τις ενδόμυχες σκέψεις του πιο καθαρά απ' όσο βλέπει οπιοσδήποτε άνθρωπος, δε θα είχαν σκεφτεί να πουν τέτοια ψέματα μπροστά στους αποστόλους. Αυτή είναι η αιτία για όλες τις αμαρτίες και τ' αμαρτωλά σχέδια.
Προσπαθούμε πολύ να κρύψουμε τα πάντα από τα μάτια των ανθρώπων και νομίζουμε πως όλα είναι εντάξει. Είναι φανερό πως οι άνθρωποι δεν τα βλέπουν όλα και γι' αυτό εμείς συμπεραίνουμε πως βρισκόμαστε σε καλή κατάσταση. Αυτό όμως δεν αλλοιώνει την ουσιαστική μηδαμινότητά μας. Όταν το γνωρίζουμε αυτό, ας επαναλάβει ο καθένας μας μέσα του: «Διατί επλήρωσεν ο σατανάς την καρδίαν σου, ψεύσασθαί σε εις το Πνεύμα το Άγιον;» (Πράξ. ε' 3).
Ο οφθαλμός του Θεού, που είναι λαμπρότερος από τον ήλιο, βλέπει τα μύχια της καρδιάς σου. Ούτε η νύχτα ούτε η θάλασσα ούτε και κάποια σπηλιά δεν μπορούν να σε κρύψουν απ' Αυτόν. Να το θυμάσαι αυτό και να ρυθμίσεις τόσο την εσωτερική όσο και την εξωτερική συμπεριφορά σου, ακόμα κι αν δε σε βλέπει κανένας.
Αν ο Παντεπόπτης Θεός μας ήταν ξένος, ίσως να μπορούσαμε να λογαριάσουμε την παντογνωσία Του αδιάφορα. Αλλά είναι Κριτής και Τον περιμένουμε. Θα μπορούσε να είχε ανακοινωθεί η κρίση Του σε μας την ίδια στιγμή που νομίζουμε ότι κρύβουμε τον εαυτό μας και τις αμαρτίες μας από Εκείνον μ' ένα μαύρο ψέμα, λέγοντας: «Ο Θεός δε βλέπει!»
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 142-146.
Πέμπτη 9 Απριλίου 2026
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: ΔΕΥΤΕΡΑ, ΤΡΙΤΗ ΚΑΙ ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 159-162.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΔΕΥΤΕΡΑ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Πράξ, ι' 11-16, Ιωάν. στ' 56-69
Όταν ο Κύριος παρουσίασε στους μαθητές του τη διδασκαλία Του για το μυστήριο της θείας ευχαριστίας και το έθεσε ως απαραίτητη προϋπόθεση για την κοινωνία τους μαζί Του και ως πηγή αληθινής ζωής, «τότε πολλοί απήλθον εκ των μαθητών αυτού εις τα οπίσω και ουκέτι μετ' αυτού περιεπάτουν» (Ιωάν. στ' 66).
Τέτοια πράξη του απεριόριστου ελέους του Θεού προς εμάς τους φάνηκε πολύ θαυματουργή και η απροθυμία τους προς το θαύμα τους απέκοψε από τον Κύριο. Ο Κύριος το είδε αυτό και παρά το γεγονός ότι ήταν προετοιμασμένος να σταυρωθεί για τη σωτηρία όλων μας, δεν το θεώρησε σωστό να μειώσει ή να ακυρώσει το θαύμα. Γιατί αυτό είναι τόσο κρίσιμο για την οικονομία της σωτηρίας μας!
Έστω και με λύπη, τους άφησε να φύγουν από κοντά Του και να οδηγηθούν στο σκοτάδι της απιστίας και της απώλειας. Τους είπε, όμως, όπως και στους δώδεκα εκλεκτούς Του: «μη και υμείς θέλετε υπάγειν»; (Ιωάν. στ' 67). Είναι φανερό πως ήταν έτοιμος ν' αφήσει εκείνους να φύγουν, αν δεν μπορούσαν ν' αποδεχτούν το θαύμα.
Αυτό σημαίνει πως το ν' απομακρυνθείς από το θαύμα είναι σα να εγκαταλείπεις τον Κύριο και Σωτήρα μας' κι αυτός που απομακρύνεται από τον Κύριο, οδηγείται στην απώλεια. Ας το προσέξουν αυτό εκείνοι που νιώθουν αποτροπιασμό και μόνο στο άκουσμα του θαύματος.
Κάποτε θα βρεθούν μπροστά σ' ένα θαύμα που δεν θα κατορθώσουν να το ακυρώσουν: το θάνατο και μετά το θάνατο την κρίση. Κατά πόσο όμως η αδυναμία τους να το ακυρώσουν θα τους βοηθήσει στη σωτηρία τους, μόνο ο Θεός γνωρίζει.
ΤΡΙΤΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ
Πράξ. ι' 21-33, Ιωάν. ζ' 1-13
«Ου δύναται ο κόσμος μισείν υμάς' εμέ, δε μισεί, ότι εγώ μαρτυρώ περί αυτού ότι τα έργα αυτού πονηρά έστιν» (Ιωάν. ζ' 7). Ο Κύριος δεν το είπε στους μαθητές Του αυτό' στους μαθητές Του προείπε αργότερα πως ο κόσμος θα μισήσει και θα κατδιώξει κι αυτούς, επειδή ο Κύριος τους είχε πάρει από τον κόσμο.
Επομένως προσέξτε τι μισεί ο κόσμος και θα μάθετε έτσι που είναι η μερίδα του Χριστού. Ο κόσμος επαναστατεί πιο έντονα και πιο δυνατά ενάντια σε ό,τι ανήκει στο Χριστό, σ' αυτό που είναι πιο κοντά σ' Αυτόν και σ' ό,τι είναι πιο σύμφωνο στο Πνεύμα Του. Αυτή είναι μια εξωτερική ένειξη, αλλά γι' αυτούς που ζουν επιφανειακά είναι αρκετή. Ο κόσμος δεν ενεργεί από μόνος του.
Στα έργα του ενισχύεται από τον αρχηγό του, το Σατανά, του οποίου τα έργα κατέστρεψε και συνεχίζει να καταστρέφει ο Χριστός στους πιστούς και μέσω των πιστών. Ο Σατανάς δεν μπορεί να κάνει κάτι άμεσα στο Χριστό' γι' αυτό και κατευθύνει την οργή του σ' εκείνους που τον πιστεύουν, ώστε ακυρώνοντας αυτούς ν' ακυρώσει και το Χριστό.
Κι εδώ δεν ενεργεί άμεσα ο ίδιος, αλλά μέσω των οργάνων του, που συνιστούν τον κόσμο. Αυτό δεν σημαίνει πως είναι δυνατός' μη τον φοβάστε, αλλά μάλλον θαρσείτε, γιατί ο Κύριος νίκησε τον κόσμο και τον άρχοντα του κόσμου. Ο Σατανάς δεν μπορεί να κάνει κακό σε κάποιον που δεν παραδίδεται ο ίδιος.
Τετάρτη 4 Ιουνίου 2025
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΥ: ΨΥΧΟΣΑΒΒΑΤΟ Α' ΘΕΣ. Δ' 13-17. Γ' 24-30
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 67-68.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
Τώρα η Αγία μας Εκκλησία προκαλεί την προσοχή μας πέρα από τα σύνορα της παρούσας ζωής, στους πατέρες και στους αδερφούς μας που αναχώρησαν απ' αυτόν τον κόσμο. Με το να μας υπενθυμίζει την κατάστασή τους (κάτι που δε θα την αποφύγουμε κι εμείς) η Εκκλησία ελπίζει πως θα μας προετοιμάσει για να περάσουμε την εβδομάδα της Τυρινής κατάλληλα, όπως και τη Μεγάλη Τεσσαρακοστή που ακολουθεί. Ας ακούσουμε τη μητέρα μας Εκκλησία' και μνημονεύοντας τους πατέρες και τους αδερφούς μας, ας φροντίσουμε κι εμείς να προετοιμαστούμε για το πέρασμά μας στην άλλη ζωή. Ας θυμηθούμε τις αμαρτίες μας κι ας μετανοήσουμε γι' αυτές για το πέρασμά μας στην άλλη ζωή, ας αποφασίσουμε στο μέλλον να φυλαχτούμε αγνοί από οποιαδήποτε παράβαση και ακαθαρσία. Στη βασιλεία του Θεού δε θα μπει κανένας ακάθαρτος' και στην κρίση δε θα δικαιωθεί κανένας μιαρός. Μετά το θάνατο μη περιμένεις κάθαρση. Θα μείνεις όπως ήσουν κατά την έξοδό σου από αυτόν τον κόσμο. Την κάθαρσή σου θα την κάνεις εδώ. Ας κάνουμε γρήγορα, γιατί κανένας δεν μπορεί να προβλέψει πόσο θα ζήσει. Το νήμα της ζωής μας μπορεί να κοπεί την ίδια στιγμή που μιλάμε. Πώς θα παρουσιαστούμε μιαροί στον άλλο κόσμο; Με τι μάτια θ' ατενίσουμε τους πατέρες και τους αδερφούς μας που θα μας προϋπαντήσουν. Πώς θ' απαντήσουμε στις ερωτήσεις τους; «Τί είναι αυτό το κακό που σε βρήκε»; «Τί συμβαίνει»; Πόση ντροπή θα μας καλύψει τότε! Ας κάνουμε γρήγορα να διορθώσουμε κάθε αταξία μας, να εμφανιστούμε στον άλλο κόσμο τουλάχιστο σε ανεκτή και υποφερτή κατάσταση.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 67-68.
Τρίτη 8 Απριλίου 2025
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΛΕΙΣΤΟΥ: ΤΡΙΤΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 117-119.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. μθ' 6-10, Γέν. λα' 3-16, Παρ. κα' 3-21
«Ος φράσσει τα ώτα αυτού του μη επακούσαι ασθενούς, και αυτός επικαλέσεται και ουκ έσται ο εισακούων» (Παρ. κα' 21). Συχνά αναρωτιόμαστε: γιατί ο Θεός δεν εισακούει τις προσευχές μας; Ορίστε ο λόγος: επειδή υπήρξαν οπωσδήποτε περιπτώσεις που κλείναμε τ' αυτιά μας και δεν ακούγαμε τις ικεσίες ανθρώπων που είχαν ανάγκη.
Έτσι κο Κύριος δεν ακούει τις δικές μας. Δεν είναι μεγάλη συμφορά όταν μια προσευχή μας για κάτι πρόσκαιρο δεν εισακούεται. Είναι συμφορά όμως όταν ο Κύριος δε μας ακούει, τότε που θ' αρχίσουμε να προσερχόμαστε για την άφεση των αμαρτιών μας.
Δε θα μας ακούσει όταν οι κραυγές εκείνων που έχουμε περιφρονήσει είναι πιο δυνατές από τις δικές μας προσευχές. Πρέπει να βιαστούμε για ν' ανατρέψουμε αυτήν την δυσάρεστη κατάσταση, όπως έκανε και ο Ζακχαίος, η σοφή απόφαση του οποίου έκανε τον Κύριο να πει: «Σήμερον σωτηρία τω οίκω τούτω εγένετο» (Λουκ. ιθ' 9).
ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ ΕΚΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. νη' 1-11, Γέν. ζ' μγ' 26-31, Παρ. κα' 12-18
«Αναβόησον εν ισχύϊ, είπε ο Κύριος στον προφήτη Ησαϊα, και μη φείση, ως σάλπιγγα ύψωσον την φωνήν σου και ανάγγειλον τω λαώ μου τα αμαρτήματα αυτών» (Ησ. νη' 1). Υπάρχει πράγματι κάποια αμαρτία εδώ; Μάλιστα, γι' αυτό όφειλαν να το κάνουν αυτό. Το πρόβλημα όμως είναι πως δεν το κάνουν όπως θα έπρεπε.
Ελπίζουν πως θα επιταχύνουν τις επιδιώξεις τους μόνο μη τη νηστεία, χωρίς να προχωρήσουν και στα έργα της δικαιοσύνης και της αγάπης. «Η νηστεία είναι ευάρεστος σε Μένα», λέει ο Κύριος, αλλά τι είδους νηστεία; εκείνη που όταν την κάνουν οι άνθρωποι ταπεινώνουν το σώμα τους, συγχωρούν τις προσβολές, χαρίζουν τα χρέη, τρέφουν τους πεινασμένους, βάζουν τους απόβλητους στο σπίτι τους και ντύνουν τους γυμνούς.
Όταν όλ' αυτά συνδυάζονται με τη νηστεία, τότε θα κατορθώσεις να με συναντήσεις, όταν με αναζητήσεις' «τότε ραγήσεται πρώϊμον το φως σου' και η δόξα του Θεού περιστελεί σε. Τότε βοήση, και ο Θεός εισκούσεταί σου' έτι λαλούντός σου ερεί' ιδού πάρειμι... και έσται ο Θεός σου μετά σου διαπαντός» (Ησ. νη' 8,9,11).
ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. ξε' 8-16. Γέν. μστ' 1-7, Παρ. κγ' 15, κδ' 5.
«Άκουσε υιέ, και σοφός γίνου, και κατεύθυνε εννοίας σης καρδίας» (Παρ. κγ' 19). Από την καρδιά προέρχονται λογισμοί, που μερικές φορές είναι καλοί, πιο συχνά όμως είναι πονηροί. «εκ γαρ της καρδίας εξέρχοντο διαλογισμοί πονηροί, φόνοι, μοιχείαι... κλπ» (Ματθ. ιε' 19).
Τους κακούς λογισμούς δεν πρέπει να τους ακολουθούμε, αλλά ούτε και τους καλούς πρέπει να τους ακολουθούμε πάντα. Τυχαίνει καμμιά φορά ακόμα και αγαθοί λογισμοί από μόνοι τους, στην πραγματικότητα να μην είναι κατάλληλοι, επειδή οι περιστάσεις δεν είναι ευνοϊκές. Γι' αυτό έχει γραφτεί πως ο άνθρωπος πρέπει να προσέχει τον εαυτό σου και όλα όσα εκπορεύονται από την καρδία του' ν' απορρίπτει το πονηρό, να ελέγχει τι είναι καλό.
Προτιμότερο απ' όλα όμως είναι να «περιφρουρήσεις» την καρδιά, ώστε τίποτα να μη βγαίνει από εκεί και τίποτα να μην μπαίνει, χωρίς να το επιτρέψει ο νους. Έτσι ο νους θα κυριρχεί σε όλα και θα προσδιορίζει τις κινήσεις της καρδιάς. Ο νους όμως θα είναι κυρίαρχος, όταν θα είναι νους Χριστού. Γι' αυτό προσπάθησε να ενώσεις το νου και την καρδιά σου με το Χριστό και τότε μέσα σου θα κυριαρχεί η ευταξία.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 117-119.
Τετάρτη 2 Απριλίου 2025
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΛΕΙΣΤΟΥ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ, ΣΑΒΒΑΤΟ ΚΑΙ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 113-116.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. με' 11-17, Γέν. κβ' 11-18, Παρ. ιζ' 17, ιη' 5.
«Δικαίων δε ψυχαί εν χειρί Θεού» (Σοφ. γ' 1). Σε ποια χέρια βρίσκονται σήμερα οι ψυχές των αμαρτωλών; Ο Σωτήρας μας είπε στους αποστόλους πως ο σατανάς ζήτησε να τους ξεκοσκινήσει όπως το σιτάρι. «Ιδού ο σατανάς εξετήσατο υμάς του σινιάσαι ως τον σίτον» (Λουκ. κβ'), ζήτησε δηλαδή να τους βγάλει από το σωστό δρόμο, να τους αναλάβει στα χέρια του και να τους κάνει ό,τι θέλει.
Αυτός είναι ο λόγος που όποιος απομακρύνεται από τον Κύριο, πέφτει στα χέρια του σατανά κι εκείνος τους κοσκινίζει και τους πετάει όπου θέλει. Γι' αυτό και τα κεφάλια των αμαρτωλών συνεχώς στροβιλίζονται, επειδή ο εχθρός τους τραβάει κι από κει και δεν τους αφήνει καμιά ευκαιρία νά' ρθουν στα σύγκαλά τους. Μόλις ο εχθρός παρατηρήσει πως κάποιος ξεκινάει να κάνει δεύτερες σκέψεις, αρχίζει να τον ταρακουνά ακόμα πιο δυνατά, ώστε το κεφάλι του να θολώσει κι οι σκέψεις του να διασκορπιστούν.
ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Εβρ. θ' 24-28, Μάρκ. η' 27-31
Κάποτε ο Κύριος ρώτησε τους αποστόλους του να του πουν ποιος πίστευαν ότι είναι. Όλοι απάντησαν με το στόμα του αποστόλου Πέτρου: «Είσαι ο Χριστός» (Μάρκ. η' 29). Η ομολογία αυτή δεν ωρίμασε όμως, θρονιάστηκε στα βάθη της καρδιάς τους κι έγινε παιδί της καθοδήγησής τους. Επισκιάστηκε από το θάνατο του Κυρίου αλλά δεν κλονίστηκε. Κι όταν ο Κύριος αναστήθηκε με ακόμα μεγαλύτερη δύναμη, κατεύθυνε τους αποστόλους σ' όλη τους τη ζωή, για να κηρύξουν σ' όλον τον κόσμο.
Για κάθε πιστό υπάρχει μια στιγμή που ομολογεί με όλη του τη δύναμη: «Είσαι ο Χριστός, ο Κύριος και Σωτήρας μου. Είσαι η σωτηρία μου, το φως, η ισχύς μου, η παρηγοριά μου, η ελπίδα κι η αιώνια ζωή». Κι έπειτα ακολουθεί εκείνο που κάθε πιστός αναφωνεί μαζί με τον απόστολο: «Τις ημάς χωρίσει από της αγάπης του Χριστού» (Ρωμ. η' 35); Κι όπως ο απόστολος αρχίζει κι εκείνος ν' αναζητά όλ' αυτά που ευαρεστούν στο Χριστό, τον Κύριό μας, ωσότου φτάσει «εις μέτρον ηλικίας του πληρώματος του Χριστού». (Εφ. δ΄31).
ΠΕΜΠΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
Εβρ. θ' 11-14, Μάρκ. η' 32-45
Όταν η αμαρτωλή γυναίκα άκουσε πως ο Σωτήρας μας βρισκόταν στο σπίτι του Σίμωνα, πήγε εκεί κρατώντας ένα αλαβάστρινο δοχείο με μύρο. Γονάτισε μπροστά Του κι άρχισε να κλαίει, έπειτα έπλυνε τα πόδια Του με τα δάκρυά της, τα σκούπισε με τα μαλλιά της, τα φίλησε και τα άλειψε με μύρο (βλ. Λουκ. ζ' 36-39). Δεν είπε τίποτα.
Έπραξε μόνο και με τις πράξεις της αποκάλυψε μια πολύ τρυφερή αγάπη για τον Κύριο. Γι' αυτό το λόγο είπε γι' αυτήν ο Κύριος: «αφέωνται αι αμαρτίαι αυτής αι πολλαί, ότι ηγάπησε πολύ» (Λουκ. ζ' 47). Αχ, πότε θα φτάσουμε στο σημείο να μιλάμε λιγότερο και να πράττουμε περισσότερο, ώστε με τις πράξεις μας ν' αποκαλύπτουμε την αγάπη μας για τον Κύριο; Ίσως ισχυριστείτε:
«Εάν ήταν εδώ, θα ήμουν έτοιμος να κάνω τα πάντα για Εκείνον». Αλλ' ο Κύριος είναι εδώ, αόρατος σωματικά, ορατός όμως σε όλους τους χριστιανούς και κυρίως σ' αυτούς που έχουν ανάγκη. Άλειψε τον αόρατο Κύριο με την αγαπητική προσευχή της καρδιάς και του νου σου και κάνε για χάρη Του ό,τι είναι δυνατό για τους άπορους. Αυτό θα σου λογιστεί πως το έκανες για το Θεό.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 113-116.
Κυριακή 23 Μαρτίου 2025
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΛΕΙΣΤΟΥ: ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 101-103.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
«Όπου υπάρχει Χριστιανός, εκεί υπάρχει και σταυρός»
Απόστολος: Αδελφοί, έχοντες Αρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τους Ουρανούς, Ιησούν τον Υιόν του Θεού, κρατώμεν της ομολογίας. Ου γαρ έχομεν αρχιερέα μη δυνάμενον συμπαθήσαι ταίς ασθενείαις ημών, πεπειραμένον δε κατά πάντα καθ' ομοιότητα χωρίς αμαρτίας. Προσερχώμεθα ούν μετά παρρησίας τω Θρόνω της Χάριτος, ίνα λάβωμεν Έλεον και Χάριν εύρωμεν εις εύκαιρον βοήθειαν. Πας γαρ αρχιερεύς εξ' ανθρώπων λαμβανόμενος υπέρ ανθρώπων καθίσταται τα προς τον Θεόν, ίνα προσφέρη δώρα τε και θυσίας υπέρ αμαρτιών, μετριοπαθείν δυνάμενος τοις αγνοούσι και πλανωμένοις, επεί και αυτός περίκειται ασθένειαν· και διά ταύτην οφείλει, καθώς περί του λαού, ούτω και περί εαυτού προσφέρειν υπέρ αμαρτιών. Και ουχ εαυτώ τις λαμβάνει την τιμήν, αλλά καλούμενος υπό του Θεού, καθάπερ και Ααρών. Ούτω και ο Χριστός ουχ Εαυτόν εδόξασε γενηθήναι Αρχιερέα, αλλ' ο λαλήσας προς Αυτόν· Υιός μου ει Συ, Εγώ σήμερον γεγέννηκά Σε· καθώς και εν ετέρω λέγει· Συ Ιερεύς εις τον αιώνα κατά την τάξιν Μελχισεδέκ. Ευαγγέλιον Είπεν ο Κύριος· Ος τις θέλει οπίσω Μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού, και ακολουθείτω Μοι. Ος γαρ αν θέλη την ψυχήν αυτού σώσαι, απολέσει αυτήν· ος δ' αν απολέση την (Εβρ. δ´14-ε´6) (Μαρκ. η´ 34-θ´1) 2 εαυτού ψυχήν ένεκεν Εμού και του Ευαγγελίου, ούτος σώσει αυτήν. Τι γαρ ωφελήσει άνθρωπον εάν κερδήση τον κόσμον όλον, και ζημιωθή την ψυχήν αυτού; Η' τι δώσει άνθρωπος αντάλλαγμα της ψυχής αυτού; Ος γαρ εάν επαισχυνθή Mε και τους Εμούς λόγους εν τη γενεά ταύτη τη μοιχαλίδι και αμαρτωλώ, και ο Υιός του Ανθρώπου επαισχυνθήσεται αυτόν, όταν έλθη εν τη δόξη του Πατρός Αυτού μετά των Αγγέλων των αγίων. Και έλεγεν αυτοίς· Αμήν λέγω υμίν, ότι εισί τινες των ώδε εστηκότων, οίτινες ου μη γεύσωνται θανάτου έως αν ίδωσι την Βασιλείαν του Θεού εληλυθυίαν εν δυνάμει. «'Οστις θέλει οπίσω Μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τω σταυρώ αυτού, και ακολουθείτω Μοι» (Μαρκ. η΄ 34). Είναι αδύνατον να ακολουθής τον Κύριο ως σταυροφόρος χωρίς σταυρό. Τι είναι ο σταυρός αυτός; Αποτελείται από όλων των ειδών τις δυσκολίες, τα βάρη και τις θλίψεις, που πιέζουν πολύ τόσο εσωτερικά όσο και εξωτερικά στον δρόμο της συνειδητής τηρήσεως των Εντολών του Κυρίου, προς μία ζωή σύμφωνη με το πνεύμα των Διδαχών και των απαιτήσεών Του. Ο σταυρός είναι μέρος του Χριστιανού σε τέτοιο σημείο, ώστε όπου υπάρχει Χριστιανός, να γνωρίζουμε ότι υπάρχει και σταυρός και όπου δεν υπάρχει σταυρός, δεν υπάρχει Χριστιανός. Η ζωή με αφθονία προνομίων και απολαύσεων δεν ταιριάζει στον αληθινό Χριστιανό. Καθήκον του Χριστιανού είναι να καθαρίση και να μεταμορφώση τον εαυτό του. Είναι σαν τον άρρωστο άνθρωπο που έχει ανάγκη από καθετηριασμό η και ακρωτηριασμό ίσως. Και αυτά βέβαια δεν γίνονται χωρίς πόνο. Θέλει να ξεφύγη από την αιχμαλωσία ενός δυνατού εχθρού, πως μπορεί να γίνη αυτό όμως χωρίς αγώνα και τραύματα; Πρέπει να βαδίση κόντρα σε όλες τις πρακτικές που τον περιβάλλουν· πώς μπορεί όμως να το υποστηρίξη αυτό χωρίς ταλαιπωρίες και περιορισμούς; Να χαίρεσαι όσο νιώθεις τον σταυρό στους ώμους σου, γιατί αυτό είναι σημείο ότι ακολουθείς τον Κύριο στον δρόμο της σωτηρίας σου, που οδηγεί στον Ουρανό. Υπόμεινε λίγο!... Το τέρμα και τα στεφάνια σε περιμένουν μόλις στρίψεις στην γωνία!
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 101-103.
Τρίτη 18 Μαρτίου 2025
ΟΣΙΟΥ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ ΤΟΥ ΕΓΛΕΙΣΤΟΥ: ΤΡΙΤΗ, ΤΕΤΑΡΤΗ ΚΑΙ ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 96-99.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Ο σωστικός χώρος της εκκλησίας (καθημερινές σκέψεις και σχόλια στα ευαγγελικά και αποστολικά αναγνώσματα για τις 365 μέρες του χρόνου) είναι ένα θαυμάσιο βιβλίο που περιέχει το καθημερινό σχόλιο του οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου για κάθε μέρα του έτους.
Η χρονιά που κυκλοφόρησε το βιβλίο αυτό, είχε προγραμματιστεί ώστε το κείμενο να ενταχθεί στη δομή του Ημερολογίου της Εκκλησίας εκείνου του έτους.
Καθώς κάθε χρόνο η ύλη δομείται διαφορετικά, λόγω της κινητής εορτής του Πάσχα, ο όσιος συγγραφέας συνιστά στον αναγνώστη να καταφεύγει για τα Γραφικά αναγνώσματα στον πασχάλιο κύκλο κάθε χρόνου.
Έτσι μπορεί να προσανατολιστεί καλύτερα παρακολουθώντας το ορθόδοξο ημερολόγιο, για να διαπιστώσει ποια Κυριακή μετά την Πεντηκοστή διανύουμε και να καταφεύγει στην αντίστοιχη εβδομάδα του έτους, για να βρει το σχόλιο της ημέρας.
Σκοπός του Οσίου ήταν πάντα να παρέχει υγιή τροφή στην ψυχή. Θεωρώντας τα λόγια του σε καθημερινή βάση, ο αναγνώστης δέχεται διαρκή ενθάρρυνση για ν' αγωνίζεται με επιμέλεια ώστε ν' απορρίψει την απιστία και την αμαρτία, ν' αναπτύξει την πίστη και την αρετή και να πλησιάσει περισσότερο τον Κύριο και Σωτήρα μας.
(Από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου)
ΤΡΙΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. θ' 910, Γέν. ζ' 1-5, Παρ. η' 32-39
Η σοφία, ο Λόγος του Θεού, ωκοδόμησεν εαυτή οίκον -την αγία Εκκλησία - και ητοιμάσατο την εαυτής τράπεζαν (το Λόγο του Θεού και τα άγια μυστήρια, ιδιαίτερα δε το μυστήριο του Σώματος και Αίματος του Χριστού) απέστειλε τους εαυτής δούλους (τους αγίους αποστόλους και τους διαδόχους τους) να τους καλέσουν όλους στο δείπνο. Πολλοί είχαν ήδη κληθεί, αλλά η κλήση συνεχίζεται ως σήμερα. Ας γεμίσει όλο το σπίτι λοιπόν. Η ευωχία συνεχίζεται αδιάλειπτα. (Παρ. θ':1-3). Δόξα τω Θεώ, που είναι εύσπλαχνος απέναντί μας. Ας ακολουθήσουμε την κλήση. Ας εισέλθουμε, κανένας ας μη μείνει έξω. Τις ημέρες αυτές της νηστείας η κλήση είναι ιδιαίτερα ενεργή και η πνευματική τράπεζα πολύ πλούσια. Αυτό καθιστά ιδιαίτερα ασυγχώρητο όποιον στερηθεί την τράπεζα. Ας χαράξουν όλοι στη μνήμη τους τ' ακόλουθα λόγια της Σοφίας: «οι δε αμαρτάνοντες εις εμέ ασεβούσιν εις τας εαυτών ψυχάς» (Παρ. η' 36) κι επομένως, λυπηθείτε τον εαυτό σας.
ΤΕΤΑΡΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. ι' 12-20, Γέν. ζ' στ' 6-9, Παρ. θ' 12-18
Αξίζει να παρατηρήσουμε με ποιον τρόπο η Σοφία καλεί κοντά της τους ανόητους: «ος έστιν άφρων, εκκλινάτω προς με» (Παρ. θ' 4). Κατά συνέπεια, οι «έξυπνοι» αποκλείονται από το σπίτι της Σοφίας, της Αγίας Εκκλησίας. Πρέπει να παραμερίσει κανείς κάθε είδος εξυπνάδας μπροστά στην είσοδο της οικίας αυτής. Από την άλλη μεριά, αν κάθε είδος σοφίας και γνώσης υπάρχουν μέσα στο σπίτι της Σοφίας, τότε έξω από το σπίτι αυτό, έξω από την Αγία Εκκλησία, υπάρχει μόνο ανοησία, άγνοια και τυφλότητα. Πόσο θαυμαστά είναι όλα όσα δημιούργησε ο Θεός! Όταν εισέρχεσαι στην Εκκλησία, άφησε έξω τη δική σου γνώση και θα γίνεις πραγματικά σοφός' απόρριψε κάθε εγωκεντρική δραστηριότητά σου και θα γίνης πραγματικά σοφός' Αποκήρυξε τον εαυτό σου και θα γίνεις σίγουρα κύριος του εαυτού σου. Αχ και να μπορούσε να συλλάβει αυτή τη σοφία' Αλλ' η σοφία αυτή είναι κρυμμένη από τον κόσμο. Επειδή ο κόσμος με την τυφλότητά του δεν κατανoεί τη σοφία του Θεού, κραυγάζει εναντίον Του και συντηρεί τις ανόητες αυτές λογικές.
ΠΕΜΠΤΗ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ
Ησ. ια' 10-12. Γέν. ζ' 11-18, Παρ. ι' 1-22
«Εκ πολυλογίας ουκ εκφεύξη αμαρτίαν» (Παρ. ι' 19). Οι χριστιανοί που είναι προσεχτικοί, ονομάζουν τις αισθήσεις παράθυρα της ψυχής' αν τα παράθυρα αυτά είναι ανοιχτά, η εσωτερική θέρμη θα εξαφανιστεί. Όσο ευρύτερο είναι το άνοιγμα, τόσο πιο δύσκολα θα διασκορπίζεται η θέρμη αυτή κι η γλώσσα αποκτά την ελευθερία να μιλάει ελεύθερα και να λέει ό,τι θέλει. Το πλήθος των λέξεων προκαλεί την ίδια βλάβη στην εγρήγορση και την εσωτερική αρμονία, γιατί τότε την προσβάλουν όλες οι αισθήσεις μαζί, αφού η φλυαρία αγγίζει τα αντικείμενα όλων των αισθήσεων και πιέζει την ψυχή να κοιτάζει, χωρίς να βλέπει, ν' αφουγκράζεται χωρίς ν' ακούσει, ν' ακουμπάει χωρίς ν' αγγίζει. Όσο μεγαλύτερη είναι η ονειροπόληση εσωτερικά, τόσο μεγαλύτερο είναι το πλήθος των λέξεων εξωτερικά' το τελευταίο όμως (η πολυλογία) είναι περισσότερο ολέθριο, γιατί είναι κάτι πιο ζωντανό και γι' αυτό κάνει μεγαλύτερη εντύπωση. Επομένως συνδέεται άμεσα με την ισχυρογνωμοσύνη, την αναίδεια και το ίδιο θέλημα, ιδιότητες που καταστρέφουν σαν θύελλα την εσωτερική αρμονία και στο πέρασμά τους προδίδουν έλλειψη αισθήματος και τυφλότητα. Μετά απ' όλ' αυτά, προκύπτει πως με τη φλυαρία δεν μπορεί ν' αποφύγει κανείς την αμαρτία.
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»
Αποσπασματικές αναρτήσεις εκ του βιβλίου
του Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου:
«Ο ΣΩΣΤΙΚΟΣ ΧΩΡΟΣ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ»,
Μετάφραση - Επιμέλεια Πέτρου Μπότση, 1η έκδοση, Αθήνα 1989, σελ 96-99.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
.jpg)

.jpg)



.jpg)

