ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ


«Ο Παντοκράτορας κρατά στο Χέρι Του την βραδυνή Θυσία»

Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακριά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα όνειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά « ανάπηροι» στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδοκώμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία! Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην εγωϊκότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουϊτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρναν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς, σε ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές. Είναι το θεϊκό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής, το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωϊνό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου! (Φθινόπωρο 2013) Γιώργος Δ. Δημακόπουλος Δημοσιογράφος





Ιστολόγιο «ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»

Έτος: 13ο (2013 - 2026)

Δημοσιογραφικό Εργαστήρι Ορθόδοξης Μαρτυρίας και Ομολογιακής Κατάθεσης

Διαχειριστής:

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Icon by Serhei Vandalovskiy, icon - painter, Ukraine



«Απάνου απ' το κρεββάτι μου βαθειά παρηγοριά μου / Καρφώνω την εικόνα Σου, και τώρα η κάμαρά μου. / Είναι και μνήμα θλιβερό και χαρωπή εκκλησία / Σκοτάδι η θλίψι μου σκορπά και λάμψιν η θρησκεία».



Κωστής Παλαμάς


Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu

Σάββατο 22 Σεπτεμβρίου 2018

ΑΥΤΟΚΕΦΑΛΟ ΣΤΗΝ ΟΥΚΡΑΝΙΑ MADE IN USA!



Απροκάλυπτα οι Αμερικανοί στήνουν και συντηρούν με κάθε τρόπο σκηνικό έντασης στο ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα.

Ο Αμερικανός πρώην αντιπρόεδρος Τζο Μπάιντεν είχε συνάντηση με τον σχισματικό «Πατριάρχη» Φιλάρετο του λεγόμενου «Πατριαρχείου Κιέβου» πριν από λίγες ημέρες, κατά τη διάρκεια της οποίας εξέφρασε την υποστήριξή του για τη δημιουργία αυτοκέφαλης εκκλησίας στην Ουκρανία. Ο Φιλάρετος βρίσκεται στην Αμερική από τις 14 Σεπτεμβρίου. Είναι ενδιαφέρον ότι η επίσκεψή του στις ΗΠΑ συμπίπτει με την άφιξη στο Κίεβο των δύο Εξάρχων της Κωνσταντινούπολης που στάλθηκαν για να διαπραγματευτούν με εκπροσώπους του «Πατριαρχείου Κιέβου» του Φιλάρετου. Μέχρι τώρα δεν έχει υπάρξει κάποια πληροφορία για συνάντηση μεταξύ των Εξάρχων και του Φιλάρετου, ο οποίος επιμένει ότι θα είναι ο πατριάρχης της νέας ουκρανικής εκκλησίας.


Ο Μπάιντεν, ρωμαιοκαθολικός στο θρήσκευμα, μίλησε κατά τη συνάντηση για τη σημασία μιας ενωμένης αυτοκέφαλης ουκρανικής εκκλησίας, ως επιβεβαίωση της ουκρανικής κρατικής εξουσίας και εξέφρασε την ευγνωμοσύνη του στον Φιλάρετο για το έργο του ''στην εξάπλωση της πνευματικότητας στην ουκρανική κοινωνία, βοηθώντας τον ουκρανικό στρατό, και ούτω καθεξής'', αναφέρει η υπηρεσία Τύπου του ''Πατριαρχείου Κιέβου''. Με τη σειρά του, ο σχισματικός πατριάρχης, ευχαρίστησε τον Μπάιντεν για τη μακροπρόθεσμη στήριξή του στην Ουκρανία και του απένειμε τιμητικό τίτλο.



Είναι επίσης γνωστός για τις φιλικές σχέσεις του με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, που τον επισκέφθηκε δύο φορές στην Κωνσταντινούπολη. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο με τη σειρά του του επίσης έδωσε το Βραβείο «Αθηναγόρας” για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στον Αμερικανό πρώην αντιρπόεδρο. Λαμβάνοντας υπόψη βέβαια την ισχυρή στάση του Μπάιντεν υπέρ της άμβλωσης, πολλοί ορθόδοξοι κληρικοί και πιστοί ήταν ιδιαίτερα δυσαρεστημένοι με ακόμη μια προκλητική στάση του Φαναρίου.


Το αστείον του πράγματος σε όλα αυτά είναι πως σε μια πρόσφατη συνέντευξή του, ο Φιλάρετος ισχυρίστηκε ότι οι ΗΠΑ δεν παρεμβαίνουν σε εκκλησιαστικές υποθέσεις στην Ουκρανία ή σε οποιαδήποτε άλλη χώρα…. Και γελούν και οι πέτρες… Απειλή για τις ουκρανικές εκκλησιαστικές περιουσίες. Στο μεταξύ καθώς τα σχέδια του Οικουμενικού Πατριαρχείου να χορηγήσει αυτοκεφαλία στην Ουκρανία συνεχίζονται, πολιτικοί και ριζοσπάστες εντείνουν τις απειλές τους εναντίον των ιερών θέσεων της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. 


Ο ηγούμενος του Σπηλαίου της Λαύρας του Κιέβου, ο Μητροπολίτης Vyshogorod και Chernobil Παύλος, μίλησε για βίαιες προκλήσεις που έχουν προγραμματιστεί κατά της Μονής κατά τους επόμενους μήνες και κάλεσε όλους τους πιστούς της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας να ενισχύσουν τις προσευχές τους για τα ιερά Ορθόδοξα ιερά τους.


Εν τω μεταξύ, ο πρώην ηγέτης μιας ακροδεξιάς ουκρανικής εθνικιστικής ομάδας και σημερινός βουλευτής του ουκρανικού κοινοβουλίου ζήτησε από την κυβέρνηση να διενεργήσει έλεγχο και να καταγράψει όλα τα αντικείμενα της Εκκλησίας και τα τιμαλφή στις Λαύρες Κιέβου και Pochaev. Η κανονική Ουκρανική Εκκλησία και η Ρωσική Εκκλησία προειδοποίησαν επανειλημμένα για τέτοιες συνέπειες των σχεδίων της Κωνσταντινούπολης. 


Υπάρχουν τώρα απειλές ότι στις 14 Οκτωβρίου, στην γιορτή της Αγίας Προστασίας, θα επιτεθούν και πάλι στους ιερούς μας τόπους – τα λεγόμενα «κέντρα της Μόσχας». Γιατί «η Μόσχα» και όχι ο «Χριστός»; Πού είναι η Μόσχα εδώ; Εδώ κηρύττουμε τον Χριστό που σταυρώθηκε και αναστήθηκε από τους νεκρούς και καλούμε όλους να είναι Χριστιανοί όχι στο όνομα, αλλά στη ζωή”, δήλωσε ο Παύλος.


Ο ηγούμενος τόνισε επίσης ότι οι κληρικοί της Λαύρας δεν εμπλέκονται στην πολιτική και δεν υποκινούν τους ανθρώπους να στρέφονται ενάντια στον άλλο, αλλά να προσεύχονται «για τη χώρα τους που προστατεύεται από το Θεό της Ουκρανίας και τις αρχές και τις ένοπλες δυνάμεις της”. «Ας μην κάνουμε κακό ή να δράσουμε με κακές προθέσεις, καθώς τώρα συγκεντρώνουν υπογραφές για να πάρουν τα σπήλαια της Λαύρας του Κίεβου σύμφωνα με κάποιο σκοτεινό νόμο και να τα επιστρέψουν στο κράτος”ανέφερε ο Παύλος. 


Πάντως σήμερα ο Πρόεδρος της Ουκρανίας Πγιόρ Πόροσενκο υποσχέθηκε να παράσχει κρατική προστασία και να σεβαστεί το δικαίωμα των κληρικών και λαϊκών της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ουκρανίας του Πατριαρχείου Μόσχας να επιλέξουν την υπαγωγή τους. 


«Η δημιουργία της ενοποιημένης τοπικής Ορθόδοξης Εκκλησίας θα πρέπει να ενισχύσει την ενότητα. Οι Έξαρχοι του Οικουμενικού Πατριάρχη μου είπαν χωρίς διπλωματικές διατυπώσεις ότι η διαδικασία χορήγησης αυτοκέφαλης πλησιάζει στη γραμμή τερματισμού. Δεν ξέρω πότε ακριβώς θα υιοθετηθούν οι τόμοι και θα μεταφερθούν στο Κίεβο, αλλά είμαι βέβαιος ότι έχουμε τρέξει τον τροχό αυτής της ιστορίας μέχρι στιγμής που κανείς δεν μπορεί να την γυρίσει πίσω τώρα», δήλωσε στην ετήσια ομιλία του στην Verkhovnaya Rada την Πέμπτη. Ο Πόροσνενκο δήλωσε ότι το κράτος δεν θα παρεμβαίνει στις εσωτερικές εκκλησιαστικές υποθέσεις στην Ουκρανία.


«Η αυτοκρατορία χάνει έναν από τους τελευταίους μοχλούς της επιρροής της: ο τόμος είναι ουσιαστικά μια άλλη δήλωση της ουκρανικής ανεξαρτησίας, η οποία μας εγγυάται την πνευματική ελευθερία. Επιλογή εκείνων που αποφασίζουν να παραμείνουν σε αυτήν την εκκλησιαστική δομή, και να διατηρούν την ενότητα με την Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία αλλά εγγυώμαι επίσης ότι το κράτος θα προστατεύσει τα δικαιώματα των ιερέων και λαϊκών της Ορθόδοξης Εκκλησίας του Ουκρανικού Πατριαρχείου Μόσχας που αποφασίσουν εθελοντικά να απομακρυνθού από τη Μόσχα για να δημιουργήσου μια ενοποιημένη εκκλησία μαζί με άλλους ορθόδοξους χριστιανούς «, ανέφερε ο Πόροσενκο. Καταγγελία για λίστα από το Φανάρι...


Τέλος στο παιχνίδι μπαίνουν και άλλες τακτικές… Ένας κατάλογος δέκα επισκόπων της κανονικής Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που υποτίθεται ότι υποστηρίζουν την προσπάθεια του Ποροσενκο για αυτοκεφαλία έχει κάνει το γύρο στα ουκρανικά μέσα μαζικής ενημέρωσης. Ωστόσο, όπως εξηγεί ο Μητροπολίτης Boryspil και Brovary Αντώνιος, Επίσκοπος της κανονικής ουκρανικής εκκλησίας, ο κατάλογος είναι μια κατασκευή που δημιούργησε την ψευδή εντύπωση ότι η κανονική Εκκλησία υποστηρίζει την αυτοκεφαλία στην Ουκρανία. 


Ξέρουμε αυτή τη λίστα των δέκα από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης,” δήλωσε ο Αντώνιος. Επιπλέον, ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης αναφέρθηκε σε αυτές τις ψευδείς πληροφορίες: «Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος μας είπε επίσης για αυτόν τον κατάλογο κατά τη συνάντηση, αλλά κατά τη συνομιλία μαζί του, εμφανίστηκε ένας διαφορετικός αριθμός 8”.


«Ξέρω τη λίστα αυτών των ανθρώπων. Από αυτή τη λίστα, μόνο δύο ονόματα είναι αξιόπιστα – εκείνοι που το έχουν αναγνωρίσει δημόσια. Υπάρχει ίσως ένα τρίτο – αυτό είναι υπό αμφισβήτηση. Όσο για τα υπόλοιπα, δεν ξέρω πώς αυτοί οι ιεράρχες βρέθηκαν σε αυτή τη λίστα ή ποιοι τους έβαλαν εκεί'', εξήγησε ο καγκελάριος. «Δηλαδή, αυτή η «λίστα των δέκα» είναι ένα ψεύτικη, για να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι οι ιεράρχες μας υποστηρίζουν τη δημιουργία μιας νέας Εκκλησίας”, ανέφερε. 


Ο Αντώνιος υπενθύμισε επίσης ότι κάθε επίσκοπος, κατά τη διάρκεια της χειροτονίας του, δίνει τον όρκο να είναι πιστός στην κανονική Εκκλησία και να μην κάνει τίποτα χωρίς τη συγκατάθεση των άλλων επισκόπων. «Για μας, οι άνθρωποι δεν είναι εκλογικό σώμα, όπως για τους πολιτικούς, αλλά για εμάς είναι ο λαός του Θεού”, κατέληξε. Νέα στήριξη στην κανονικότητα από Ιεροσόλυμα. Τέλος νέα στήριξη στην κανονική ουκρανική Εκκλησία είχαμε από τους Αγίους Τόπους. «Ο Μητροπολίτης Ονούφριος, αναγνωρισμένος από όλες τις τοπικές Ορθόδοξες Εκκλησίες, είναι ο μοναδικός κανονικός ηγέτης της ορθόδοξης εκκλησίας στην Ουκρανία”, σύμφωνα με τον μητροπολίτη Βόστρων Τιμόθε, εξάρχο του Παναγίου Τάφου στην Κύπρο.


«Η θέση μας παραμένει η ίδια: αναγνωρίζουμε ως κανονική την Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας που βρίσκεται κάτω από το ομοφόριο του Μητροπολίτη Ονούφριου του Κιέβου και πάσης Ουκρανίας», δήλωσε ο Μητροπολίτης Τιμόθεος. Όσο για το διορισμό δύο εξάρχων της Κωνσταντινούπολης στο Κίεβο, τόνισε πως «η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ορισμένους κανόνες στους οποίους κάθε Εκκλησία πρέπει να προσχωρεί αυστηρά», συμπεριλαμβανομένων των «κανόνων για την κανονική επικράτεια της Ρωσικής Εκκλησίας και της συμπεριφοράς μιας εκκλησίας προς την άλλη». «Η ενοποίηση των Ορθοδόξων Ουκρανών είναι δυνατή μόνο μέσω της μετάνοιας και της κανονικής βάσης που προέκυψε από αιώνες εκκλησιαστικής πρακτικής και εγκρίθηκε από τις Οικουμενικές Συνόδους”, ανέφερε.



Εκ του ιστολογίου ''ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ''. 
Τίτλος, επιμέλεια ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΣ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΥΚΡΑΝΙΚΟ




Oι εξελίξεις και τα παζάρια με την Αυτοκεφαλία της Ουκρανικής Εκκλησίας, μεταφέρεται πλέον στην Ελλάδα. 'Ετσι λοιπόν, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος θα πραγματοποιήσει επίσκεψη στην χώρα μας από τις 30 Σεπτεμβρίου έως τις 5 Οκτωβρίου, κατά τη διάρκεια της οποίας θα συζητηθεί η εκχώρησης αυτοκεφαλίας στην ουκρανική Εκκλησία, σύμφωνα με πηγή στο Φανάρι που μίλησε στο RIA Novosti.


«Κατά τη διάρκεια της επίσκεψης, ο Πατριάρχης θα συναντηθεί όχι μόνο με εκπροσώπους της Εκκλησίας, αλλά και με πολιτικές αρχές, ενώ προγραμματίζονται συναντήσεις με κυβερνητικούς αξιωματούχους, συμπεριλαμβανομένου του πρωθυπουργού και του Προέδρου της Δημοκρατίας», ανέφερε η ίδια πηγή. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα ζητήσει λογικά στήριξη από την Ελληνική Κυβέρνηση, ίσως και παρέμβαση στο ζήτημα που καίει την Ορθοδοξία. Μία δύσκολη υπόθεση που ίσως φέρει ξανά στο ναδίρ τις Ελληνορωσικές σχέσεις.


Ήδη οι κακοί διπλωματικοί χειρισμοί του Μ. Μαξίμου έχουν εξοργίσει το Κρεμλίνο, οπότε το τελευταίο που θα ήθελε ο Ελληνισμός θα ήταν να φορτωθεί στις πλάτες του το ζήτημα της Αυτοκεφαλίας της ουκρανικής Εκκλησίας. Τυχόν παρέμβαση της Κυβέρνησης θα έφερνε σε δύσκολη θέση τα ελληνικά συμφέροντα. Η Αθήνα πρέπει να απέχει από αυτή την κόντρα, διότι το ζήτημα πέρα από την θρησκευτική διάσταση, έχει και γεωπολιτική. Εν αναμονή εξελίξεων λοιπόν.


Εκ του ιστολογίου ''ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ''.
Τίτλος, επιμέλεια ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

''ΤΟΝ ΠΑΠΑ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΗΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΘΕΛΟΥΜΕ''



Με τον Μητροπολίτη Ἑλενουπόλεως κ. Ἰωακείμ συλλειτούργησε στις 17 Σεπτεμβρίου 2018 στη Βασιλική Γεννήσεως του Χριστού Βηθλεέμ ο Πρωτοσυγκελλεύων του Πατριαρχείου Μόσχας, Μητροπολίτης Αγίας Πετρουπόλεως και Λάντογκας Βαρσανούφιος, ο οποίος πραγματοποιεί προσκύνημα στου Αγίους Τόπους. Η Θεία Μυσταγωγία ετελέσθη στην κρύπτη στον τόπο γεννήσεως του Σωτήρα. Από Ιερού τη λειτουργία παρακολούθησε προσευχόμενος ο Αρχιεπίσκοπος Ιορδάνου Θεοφύλακτος, Επίτροπος του Πατριάρχου Ιερουσαλήμ στη Βηθλεέμ (το διάστημα 1979-1984 σπούδασε στη Θεολογική Ακαδημία Λένινγκραντ). Το Ευαγγέλιο ανεγνώσθη στην Ελληνική, την Αραβική και την Εκκλησιαστική Σλαβονική, όπως και οι ψαλμωδίες.


Στο αρχονταρίκι ο Μητροπολίτης Βαρσανούφιος και οι προσκυνητές που τον συνοδέυουν είχαν επικοινωνία με Ιεράρχες της Εκλησίας Ιεροσολύμων. Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε θερμώς τον Αρχιεπίσκοπος Θεοφύλακτο για τη φιλοξενία και του ευχήθηκε να τον ενδυναμώνει ο Θεός στην Αρχιερατεία του. Αυθημερόν στην Μικρά Αίθουσα Θρόνου, παρουσίᾳ του Αριχεπισκόπου Κωνσταντίνης Αριστάρχου, Αρχιγραμματέως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου του Πατριαρχείου, του Μητροπολίτη Ελενουπόλεως Ιωακείμ, του Αρχηγού Ρωσικής Εκκλησιαστικής Αποστολής Αρχιμανδρίτη Αλεξάνδρου και προσκυνητών, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Θεόφιλος Γ’ απένεμε στον Μητροπολίτη Βαρσανούφιο την ανώτατη τμητική διάκριση της Εκκλησίας του χρυσό σταυρό μετά στέμματος του Σταυροφόρου του Τάγματος του Παναγίου Τάφου του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων Α’ Τάξεως.


Ο Μακαριώτατος Ιεροσολύμων καλωσόρισε τους προσκυνητές τονίζοντας τη σημασία της Ιερουσαλήμ για την Ορθοδοξία και τον κόσμο ολόκληρο. Από την πλευρά του ο Σεβασμιώτατος Αγίας Πετρουπόλεως και Λάντογκας μετέφερε τον χαιρετισμό του Αγιωτάτου Πατριάρχη Κυρίλλου και ευχαρίστησε για τη θερμή υποδοχή. «Σᾶς ευχαριστώ από καρδίας, Μακαριώτατε, γι’αυτή την τόσο υψηλή διάκριση της Εκκλησίας Ιεροσολύμων, κάτι το οποίο για μένα ήταν εντελώς απροσδόκητο. Θέλω να Σᾶς μεταφέρω τον χαιρετισμό του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσσιών Κυρίλλου, ο οποίος την περασμένη Παρασκευή προήδρευσε συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου. 


Ίσως γνωρίζετε για την ειλημμένη απόφαση σχετικά με τα τεκταινόμενα στην Ουκρανία. Επίσης οι Συνοδοικοί απεύθηναν έκκληση στους Προκαθημένους των κατά τόπους Ορθοδόξων Εκκλησιών, προκειμένου να συζητηθεί το υφιστάμενο πρόβλημα και να προληφθεί το σχίσμα εντός της Ορθοδοξίας. Ξέρομε ότι στηρίζετε τον Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Ονούφριο, ως κανονική κεφαλή, και Σᾶς ευχαριστούμε για τη θέση Σας».


Ο Σεβασμιώτατος κ. Βαρσανούφιος αναφέρθηκε στις παλαιότερες του θεωρίες στους Αγίους Τόπους, όπου σε 25 χρόνια συνολικά έφερε 1000 λαϊκούς και περίπου 200 κληρικούς, τους οποίους, σύμφωνα με τον ομιλώντα, η Εκκλησία Ιεροσολύμων περιβάλλει με περισσή αγάπη. Ακόμη, επέδωσε στον Μακαριώτατο Πατριάρχη μιας εικόνα της Παναγίας Χερσώνος μέσα στο ασημένιο πουκάμισο και ένα πατριαρχικό σέτ. Στις 18 Σεπτεμβρίου, ομάδα προσκυνητών με επικεφαλής τον Μητροπολίτη Αγίας Πετρουπόλεως και Λάντογκας Βαρσανούφιο μετέβη στην Ιορδανία, όπου στο Αμάν προσκύνησαν στον Καθεδρικό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου και το παρεκκλήσι Αγίου Νεκταρίου Αιγίνης. 


Ακολούθησε η συνάντηση με τον Αρχιεπίσκοπο Κυριακουπόλεως Χριστοφόρο, επικεφαλής της Ιεράς Μητροπόλεως Αμάν. Ο Μητροπολίτης Βαρσανούφιος ήταν από τους πρώτους που ευχήθηκε στον Σεβασμώτατο κ. Χριστοφόρο για την εἰς Επίσκοπο χειροτονία του, η οποία τελέσθηκε προ δύο μήνων και τον προσκάλεσε να επισκεφθεί την Ιερά Μητρόπολη Αγίας Πετρουπόλεως.


Μετά από χαιρετισμό του επικεφαλής της Ιεράς Αριχιεπισκοπής Αμάν επήλθε η σειρά του Μητροπολίτη Βαρσανουφίου, ο οποίος υπογράμμισε ότι τα προβλήματα στη Ρωσική Εκκλησία σήμερα δεν τα δημιουργούν οι μουσουλμάνοι, με τους οποίους διατηρούμε ανέκαθεν σχέσεις καλής γειτονιάς, αλλά οι ομόδοξοι αδελφοί. «Μεγάλο πρόβλημα για την Ορθοδοξία δημιούργησε η Κωνσταντινούπολη που κατά παράβασιν των ιερών κανόνων εξωνόμασε δύο εξάρχους στην Ουκρανία. Τώρα έχουμε διακόψει σχέσεις με το Οικουμενικό Πατριαρχείο στο επίπεδο Ιεραρχών, προκειμένου να αναχαιτίσουμε την εισπήδησή του στην Ουκρανία. Σε περίπτωση εάν δεν σταματούν, θα έχουμε σχίσμα στην Ορθοδοξία. Να καταβληθούν προσπάθειες να αποτρέψουμε αυτή την εξέλιξη. 


Κατά τη συνεδρία της η Ιερά Σύνοδος εξέδωσε ένα ειδικό ανακοινωθέν, όπου σκιαγράφησε την ιστορία των σχέσεών μας με την Κωνσταντινούπολη τον 20 αι. Σε όλο τον κόσμο το Φανάρι δεν σφετερίζεται τιμή, αλλά εξουσία. Μετά την επανάσταση μας άρπαξε τη Φινλανδία, την Πολωνία, πρόσφατα δε και την Εσθονία, και τώρα πλέον αγωνίζεται να αποσπάσει την Ουκρανία. Εκμεταλλεύθηκαν την πίεση που άσκησαν στην Εκκλησία μας οι μπολσεβίκοι. Σε όλες τις ὡς άνω χώρες η Ρωσική Εκκλησία διοργάνωσε την εκκλησιαστική ζωή και οκοδόμησε Ναούς. 


Τώρα δεν θα επιτρέψει τις αντικανονικές ενέργείες της Κωνσταντινουπόλεως. Τον Πάπα της Ανατολής, δεν τον θέλουμε. Όλες οι Ορθόδοξες κατά τόπους Εκκλησίες είναι ισότιμες, όπως ισότιμοι είναι κατά την εξουσία τους όλοι οι Πατριάρχες, άρα αδυνατούν να παρεμβαίνουν στα των κατά τόπους Εκκλησιών». Επίσης οι προσκυνητές επισκέφθηκαν το βιβλικό όρος Νέμπο, όπου σύμφωνα με παράδοση κοιμήθηκε ο Προφήτης και Θεόπτης Μωυσής.



Eκ της ιστοσελίδας της ''Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. 
Τμήμα Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων''. 
Τίτλος, επιμέλεια ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Πέμπτη 20 Σεπτεμβρίου 2018

ΤΑ ΜΑΤΩΜΕΝΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΗΣ Ι. Μ. ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ




῾Η ῾Ιερά Μονή ᾿Εσφιγμένου ὑφίσταται αἱματηρό διωγμό ἀπό τούς θρασεῖς καί ἀδιστάκτους Οἰκουμενιστάς* Σχόλια τῆς ἐφημερίδος «᾿Ορθόδοξος Τύπος» α. ᾿Ορθή ἡ διακοπή τοῦ μνημοσύνου. Η Ιερά Μονή ᾿Εσφιγμένου τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους μπορεῖ νά κατηγορῆται γιά κάποιες ὑπερβολές. ᾿Αλλά ἀπό κανένα δέν μπορεῖ νά κατηγορηθῆ γιά παρέκκλησι ἀπό τήν Πίστι. 


᾿Αντιθέτως εἶνε ἀξιέπαινη γιά τήν ἀκραιφνῆ ᾿Ορθοδοξία της καί τόν ζῆλο καί τήν μαχητικότητά της ὑπέρ τῆς ᾿Ορθοδοξίας καί ἐναντίον τῶν προδοσιῶν τῆς Πίστεως. Φέρει βαρέως τό Οἰκουμενικό καί Οἰκουμενιστικό Πατριαρχεῖο, καθώς καί ἄλλοι Οἰκουμενισταί, ὅτι ἤδη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Πατριάρχου ᾿Αθηναγόρου ἡ ῾Ιερά Μονή ᾿Εσφιγμένου διέκοψε τό μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. ᾿Αλλά δικαίως τό διέκοψε. 


Διότι ὁ ᾿Αθηναγόρας ἔκανε ἀντορθόδοξες δηλώσεις καί ἐνέργειες, ἀπεδείχθη δέ, ὄχι μέγας Πατριάρχης, ὅπως λέγουν οἱ Οἰκουμενισταί καί ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι ἔχουν μεσάνυχτα στά ζητήματα τῆς Πίστεως, ἀλλά μέγας Οἰκουμενιστής, τόν ὁποῖο δυστυχῶς ἀκολούθησαν οἱ διάδοχοί του, καί μάλιστα ὁ κ. Βαρθολομαῖος, ὁ ὁποῖος ὑπερέβαλε σέ Οἰκουμενισμό τόν ᾿Αθηναγόρα. 


῾Η ῾Ιερά Μονή ᾿Εσφιγμένου, μέ τήν διακοπή τοῦ μνημοσύνου τῶν Οἰκουμενιστῶν Πατριαρχῶν Κωνσταντινουπόλεως, ἐφήρμοσε τόν ΙΕʹ Κανόνα τῆς Πρωτοδευτέρας Συνόδου, τόν ὁποῖο, ἐπειδή τό κακό μέ τόν Οἰκουμενισμό παράγινε, ἔπρεπε νά ἐφαρμόσουν καί ὅλες οἱ Μονές τοῦ ῾Αγίου ῎Ορους. ᾿Αλλ᾿ ὅπως εἶπε ὁ Μέγας Βασίλειος, πολλοί θνητοί, ὀλίγοι ἢρωες. Τό ἡρωϊκό στοιχεῖο εἶνε ἐκεῖνο πού ἀπουσιάζει περισσότερο ἀπό τήν ᾿Εκκλησία σήμερα. Γι᾿ αὐτό καί ἔγιναν θρασεῖς καί ἀδίστακτοι οἱ Οἰκουμενισταί... β. Αἱματηρός διωγμός. Ο κ. Βαρθολομαίος, μή ὑποφέροντας ὅτι ἡ ῾Ιερά Μονή ᾿Εσφιγμένου δέν μνημονεύει τό ὄνομά του, τῇ ἐμπνεύσει τοῦ πονηροῦ πνεύματος ἐκήρυξε ἀπηνῆ καί αἱματηρό διωγμό ἐναντίον της. 


Κατασκεύασε ἄλλη ᾿Αδελφότητα!... ᾿Αδελφότητα μαϊμοῦ μέ σκοπό αὐτή ἡ ψευδαδελφότης νά καταλάβῃ τήν ῾Ιερά Μονή ᾿Εσφιγμένου, νά ἐκδιώξῃ τή νόμιμη ᾿Αδελφότητα καί νά ἐγκατασταθῇ αὐτή ὡς νόμιμη ᾿Αδελφότης στό Μοναστήρι. Καί ἐπειδή οἱ Πατέρες τῆς Μονῆς ἀνθίστανται, τούς ἔκαναν οἰκονομικό ἀποκλεισμό. Πράγματα πού ἀποστέλλονται στή νόμιμη ᾿Αδελφότητα, τά παραλαμβάνει καί τά οἰκειοποιεῖται ἡ ψευδαδελφότης! 


Παραμονές δέ τῶν Χριστουγέννων συνέβησαν αἱματηρά γεγονότα, τά ὁποῖα προεβλήθησαν ἀπό τά Μ.Μ.Ε. καί συνετάραξαν τό Πανελλήνιο. Διαβλητοί Μοναχοί, μέ βαριοποῦλες καί σιδηρολοστούς, προσπάθησαν νά παραβιάσουν τό Κονάκι τῆς ῾Ιερᾶς Μονῆς ᾿Εσφιγμένου στίς Καρυές καί τραυμάτισαν σοβαρῶς ἀγωνιστές Πατέρες, οἱ ὁποῖοι μετεφέρθησαν αἱμόφυρτοι στό νοσοκομεῖο. Ματωμένα Χριστούγεννα!... Τί νά εἰποῦμε; Σημεῖα τῶν καιρῶν, πρόδρομα τοῦ ᾿Αντιχρίστου. ᾿Από Οἰκουμενιστές, προδότες τῆς Πίστεως, ὅλα νά τά περιμένουμε. Στά λόγια τους εἶνε δημοκρατία, στά ἔργα τους στυγνή δικτατορία.




Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Ιεράς Μητρόπολης Ωρωπού και Φυλής ΕΔΩ. 
Εκ της εφημερίδας ''Ορθόδοξος Τύπος'', αριθ. 1672/12.1. 2007, σελ. 3. 
Η φωτογραφία με τον Ηγούμενο της Ι. Μ. Εσφιγμένου, αρχιμανδρίτη π. Μεθόδιο είναι παλαιότερη 
και προέρχεται από την σελίδα του F.B. ''ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ''.
Τίτλος ανάρτησης ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ


Τετάρτη 19 Σεπτεμβρίου 2018

ΕΜΨΥΧΑ ΑΜΑΡΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΘΩ




Απόσπασμα εκ του βιβλίου του Μοναχού Αχιλλείου Εσφιγμενίτη ''ΕΜΨΥΧΑ ΑΜΑΡΑΝΤΑ ΤΟΥ ΑΘΩ'', που το αλιεύσαμε από την ''Αγιορειτική Βιβλιοθήκη'' ΕΔΩ.
Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ.

Δευτέρα 17 Σεπτεμβρίου 2018

ΠΡΟΣ ΤΟ ΣΧΙΣΜΑ ΤΟΥ 21ΟΥ ΑΙΩΝΑ;




Η απόφαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου να στηρίξει και να νομιμοποιήσει το αυτοκέφαλο της ουκρανικής ορθοδόξου εκκλησίας προκάλεσε, ως αναμενόταν, την άμεση αντίδραση του πατριαρχείου Μόσχας, το οποίο ανακοίνωσε την Παρασκευή πως η ρωσική εκκλησία δεν θα μνημονεύει στο μέλλον τον Προκαθήμενο του Φαναρίου, δεν θα συμμετέχει σε επιτροπές και δεν θα ακολουθεί τις κανονικές διαδικασίες, οι οποίες μέχρι σήμερα υφίσταντο μεταξύ της Εκκλησίας αυτής και του πατριαρχικού θρόνου. Το ρωσικό πατριαρχείο ανακοίνωσε, επίσης, πως σε περίπτωση που συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, τότε θα προβεί σε πλήρη διακοπή των σχέσεων με το Φανάρι, δηλαδή θα προκαλέσει Σχίσμα.


Η δυσμενής αυτή εξέλιξη ήταν αναμενόμενη και κυοφορείτο εδώ και πολύ καιρό και τουλάχιστον πριν καν τεθεί ζήτημα αυτοκεφάλου της ουκρανικής ορθοδόξου εκκλησίας. Ο αγώνας του πατριαρχείου Μόσχας να πρυτανεύσει της καθ' ημάς ανατολικής εκκλησίας και να καταστεί η "τρίτη Ρώμη", αποτελούσε ήδη από το βαθύ παρελθόν, αλλά και κατά τη σύγχρονη περίοδο, διακαή πόθο των προκαθημένων της ρωσικής εκκλησίας είτε επί τσάρου, είτε επί σοβιετικής ένωσης, είτε κατά την περίοδο Γιέλτσιν, είτε τέλος κατά την περίοδο Πούτιν, οπότε και το ζήτημα προσέλαβε ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις. 


Η πρόσφατη κρίση, με αφορμή την ουκρανική εκκλησία, είναι το ύστατο άλλοθι σε μια καταγεγραμμένη πορεία αμφισβήτησης της πρωτοκαθεδρίας του οικουμενικού θρόνου της Κωνσταντινουπόλεως. Οι κινήσεις του ρωσικού πατριαρχείου και του σημερινού του πατριάρχη Κυρίλλου, έχουν καταγραφεί εδώ και καιρό όσον αφορά τη μεθοδευμένη διείσδυση της ρωσικής επιρροής στην εκκλησία της Κύπρου, αλλά και τη γιγαντιαία επιχείρηση ελέγχου του πυρήνα της καθ' ημάς ανατολικής εκκλησίας που δεν είναι άλλο από το Άγιο Όρος. Οι σχέσεις Φαναρίου με το πατριαρχείο Μόσχας ήταν πάντα τεταμένες και μονόπλευρα ανταγωνιστικές.


Για τους Θεολόγους, παραμένει αξιοσημείωτη η τοποθέτηση του πασίγνωστου συγγραφέα Ντοστογιέφσκι, ο οποίος, ως νεαρός δημοσιογράφος σε αποστολή στην Κωνσταντινούπολη, είχε ήδη προπαγανδίσει με τις ανταποκρίσεις του, την ανάγκη της επικυριαρχίας του ρωσικού πατριαρχείου επί της ορθοδόξου εκκλησίας. Άρα το ζήτημα είναι παλαιό και απλώς πέρασε και περνά διάφορες φάσεις όξυνσης και εκτόνωσης. Η επιθετικότητα του ρωσικού πατριαρχείου αναπτύχθηκε ιδιαίτερα επί της περιόδου Πούτιν, αφού για τον σύγχρονο τσάρο πασών των Ρωσιών, η εκκλησία είναι ένα ακόμη όχημα-εργαλείο για τη διόγκωση της ρωσικής επιρροής στον πλανήτη. Η σχέση του Πούτιν με την Ορθοδοξία είναι μάλλον αμφιλεγόμενη. 


Πρώην στέλεχος των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών, ανδρώθηκε στα άδυτα της κομματικής ορθοδοξίας, κυρίως όταν υπηρετούσε στην ανατολική Γερμανία. Η αναρρίχηση του στην εξουσία του έδωσε την ευκαιρία να αντιληφθεί το εύρος της επιρροής της ρωσικής ορθοδόξου εκκλησίας στο ρωσικό ποίμνιο. Από την κομματική ορθοδοξία της καθ' ημάς Ανατολής, ο δρόμος μπορεί να φαίνεται μακρύς, αλλά στην πολιτική όλα επιτρέπονται, ακόμα και η μετάλλαξη ενός γνήσιου κομματικού παράγοντα της σοβιετικής ένωσης σε γνήσιο εκφραστή της ανατολικής ορθοδόξου εκκλησίας.


Είναι περίεργο πως κατά την τελευταία περίοδο δεν είναι μόνον το Φανάρι που άρχισε να τρίζει τα δόντια του στον εκκλησιαστικό επεκτατισμό του ρωσικού πατριαρχείου. Και η αυτοκέφαλος εκκλησία της Κύπρου δια στόματος του αρχιεπισκόπου της, έκρουσε προ δυο μηνών τον κώδωνα του κινδύνου που επικρεμάται πάνω από την εκκλησία της Κύπρου, λόγω της, φυσικά, διογκωμένης διείσδυσης του ρωσικού παράγοντα. Η Ιερά σύνοδος της Κύπρου, η οποία, αξίζει να σημειωθεί, είναι η δεύτερη κατά την τάξη, εκκλησία της ορθοδοξίας, μετά το πατριαρχείο Αλεξανδρείας, έκανε λόγο προ διμήνου για την ύπαρξη μητροπόλεων στην Κύπρο, οι οποίες αποκαλούνται "μικρό Κρεμλίνο". 


Παράλληλα, είχε παρατηρηθεί μια αφύσικα μεγάλη ροή Ρώσων μοναχών προς το Άγιο Όρος και όχι μόνον προς τη ρωσική μονή, αλλά σε διάφορες μονές. Πριν από ενάμιση μήνα περίπου αποκαλύφθηκε και η σχέση ορισμένων μητροπολιτών, κυρίως των Νέων Χωρών και πιο συγκεκριμένα στη Βόρειο Ελλάδα, οι οποίο συνήψαν περίεργες, αμφιλεγόμενες και ως ένα σημείο ύποπτες σχέσεις με ρωσικούς παράγοντες, εταιρείες και συμφέροντα ακόμη και της ημεδαπής. Αιχμή του δόρατος ο μητροπολίτης Βέροιας, όστις πρωταγωνίστησε στην ίδρυση ενός περίεργου μορφώματος με τον τίτλο "Αυτοκρατορική Ορθόδοξη Παλαιστινιακή Ένωση" που πρόκειται για ένα δημιούργημα των σκοτεινών κοινοτήτων των ρωσικών μυστικών υπηρεσιών. 


Στα φωτογραφικά ντοκουμέντα δίπλα από τον μητροπολίτη μπορούσε κανείς να διακρίνει ένα ανώτατο στέλεχος των μυστικών υπηρεσιών της Ρωσίας SSV (διαδόχου σχίσματος της KGB), καθώς και εκπρόσωπο ελληνικής κατασκευαστικής εταιρείας. Ως εκ θαύματος η ελληνική εταιρεία είχε αναλάβει ένα μεγάλο συμβόλαιο κατασκευής εργοστασίου διαχείρισης σκουπιδιών στην Αγία Πετρούπολη. Λίγες ημέρες αργότερα, οι Financial Times δημοσίευαν άρθρο με περίεργους ισχυρισμούς περί πρωτοφανούς κινητικότητας ρωσικών παραγόντων με επίκεντρο ενδιαφέροντος τον λιμένα της Αλεξανδρούπολης και με προοπτική ανάληψης κατασκευαστικών εργολαβιών στον λιμένα αυτό. 


Παρεμπιπτόντως, το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης προορίζεται να αναδειχθεί σε μείζονα σταθμό υποδοχής υγροποιημένου φυσικού αερίου LNG που θα προέρχεται από την ανατολική Μεσόγειο αλλά και τις ΗΠΑ. Ως επακόλουθο όσων αναφέρθηκαν προηγουμένως, ακολούθησε η απέλαση Ρώσων διπλωμάτων από την Αθήνα και στη συνέχεια Ελλήνων από τη Μόσχα, καθώς και η ακύρωση της επίσημης επίσκεψης του Ρώσου υπ. Εξωτερικών, Σεργκέι Λαβρόφ, στην Αθήνα, αλλά και η ανεπίσημα μέχρι στιγμής ακύρωση της προγραμματισμένης επίσημης επίσκεψης του Έλληνα πρωθυπουργού στη Μόσχα.


Η επιδείνωση των ελληνορωσικών σχέσεων είναι γεγονός, ιδιαίτερα αυτή την περίοδο, και η κρίση μεταξύ του Φαναρίου και του πατριαρχείου Μόσχας έρχεται ως επιστέγασμα αυτής της εξέλιξης. Τι ακριβώς αναφέρει η ανακοίνωση του ρωσικού πατριαρχείoυ: Σύμφωνα με την ανακοίνωση του Πατριαρχείου Ρωσίας, διακόπτεται η αναφορά του ονόματος του Οικουμενικού Πατριάρχη από τα Δίπτυχα, καθώς και η Κοινωνία με τους Ιεράρχες του Οικουμενικού Πατριαρχείου, ενώ αποσύρονται από όλες τις κοινές επιτροπές οι ιεράρχες της Εκκλησίας της Ρωσίας. 


Σε περίπτωση συνέχισης της αντικανονικής δραστηριότητας του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης στο έδαφος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, θα υποχρεωθούμε να σπάσουμε εντελώς την ευχαριστιακή κοινωνία με το Πατριαρχείο Κωνσταντινούπολης» αναφέρεται στην συνοδική ανακοίνωση που τονίζει ότι «Κάθε ευθύνη για τις τραγικές συνέπειες αυτής της διαίρεσης θα πέσει προσωπικά στον Πατριάρχη της Κωνσταντινούπολης Βαρθολομαίο και στους επισκόπους που τον υποστηρίζουν».


Από την πλευρά του ο γραμματέας του Πατριάρχη Κύριλλου π. Αλέξανδρος Βολκόφ, μεταξύ άλλων, ανέφερε ότι «η ευχαριστιακή κοινωνία μεταξύ των δύο εκκλησιών δεν διακόπτεται. Η απόφαση αυτή δεν καθιστά αδύνατη τους κληρικούς των δύο εκκλησιών να έχουν κοινή λατρεία». Η διακοπή μνημόνευσης σημαίνει ότι ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών κ. Κύριλλος, θα σταματήσει να μνημονεύει το όνομα του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας. 


Επίσημη αντίδραση από το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής, πάντως ιεράρχες του Φαναρίου λένε ότι ο οικουμενικός θρόνος δεν απειλεί και δεν απειλείται από κανέναν. Μάλιστα θυμίζουν ότι και στην αυτονομία της Εσθονικής Εκκλησίας το 1999, επί πατριαρχίας Αλεξίου, είχε διακοπεί η μνημόνευση για κάποιους μήνες και εν συνεχεία το Πατριαρχείο Μόσχας επέστρεψε στην κανονική τάξη.



Εκ του ιστολογίου ''zougla'' ΕΔΩ.
Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Σάββατο 15 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΔΙΑΚΟΠΤΕΙ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ




Σύμφωνα με πληροφορίες ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος σταματά να μνημονεύει τον Προκαθήμενο της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως Πατριάρχη Βαρθολομαίο κατά τη διάρκεια την λειτουργία. Η απόφαση αυτή λήφθηκε στην σημερινή έκτακτη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, είπε ο πρόεδρος του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων Μητροπολίτης Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα. 


«Η Σύνοδος αποφάσισε να αναστείλει την μνημόνευση του πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κατά τη λειτουργία στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία» ανέφερε ο Μητροπολίτης Ιλαρίων. Η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία, και συγκεκριμένα η Σύνοδος για την αντιμετώπιση αυτού του γεγονότος εξέφρασε «έντονη διαμαρτυρία και βαθιά αγανάκτηση» και δήλωσε, ότι οι ενέργειες της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως «είναι μια κατάφωρη παραβίαση της εκκλησίας κανόνια». Αποφάσισαν επίσης να αναστείλουν τη συνεργασία με τους ιεράρχες της Κωνσταντινούπολης και να αναστείλουν τη συμμετοχή σε όλες τις δομές που προεδρεύουν ή συνπροεδρεύουν εκπρόσωποι του Οικουμενικού Πατριαρχείου,


Εντούτοις, τα μέτρα αυτά δεν υποδηλώνουν διακοπή της ευχαριστιακής κοινωνίας: «Η Ευχαριστιακή κοινωνία μεταξύ των Εκκλησιών δεν έχει διακοπεί. Η απόφαση αυτή δεν στερεί από τους κληρικούς του Πατριαρχείου Κωνσταντινούπολης και της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας τη δυνατότητα κοινών λειτουργιών», εξήγησε ο Γραμματέας Τύπου π. Αλέξανδρος Βολκόβ. Την ρωσική απειλή για διακοπή της κοινωνίας με το Φανάρι όπως αυτή αποτυπώθηκε από διάφορους Ρώσους αξιωματούχους σχολίασε ο Ουκρνανικής καταγωγής Αρχιεπίσκοπος Τελμησσού Ιώβ , εκ των στενών συνεργατών του Οικουμενικού Πατριάρχου. 


Σύμφωνα με τον κ. Ιώβ λοιπόν όλες οι σύγχρονες ορθόδοξες αυτοκεφαλίες εκτός από τα αρχαία Πατριαρχεία δημιουργήθηκαν με Τόμο από την Εκκλησία της Κωνσταντινούπολης. Ο Ιεράρχης πρόσθεσε ότι κάθε μια από τις νεότερες αυτοκεφαλίες διακηρύχτηκε σε σχέση με πολιτικούς παράγοντες, κυρίως λόγω της κρατικής ανεξαρτησίας. Ωστόσο, είχε μια βαθύτερη αιτία: «για να εξασφαλίσει την ενότητα της Εκκλησίας σε κάθε ένα από αυτά τα κράτη, καθώς και την ενότητα μεταξύ των τοπικών εκκλησιών» ανέφερε.


Ο Αρχιεπίσκοπος Ιώβ σχολίασε επίσης και το ενδεχόμενο διακοπής κοινωνίας της Μόσχας με την Κωνσταντινούπολη λέγοντας πως θα ήταν «άκυρη». ''Η στάση της ευχαριστιακής κοινωνίας είναι απαραίτητη για σεβασμό, δογματικούς λόγους και όχι για ιδιοτροπίες. Όσον αφορά το ζήτημα του σχίσματος και της αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία, όλοι γνωρίζουν ότι αυτό το πρόβλημα δεν είναι θεολογικό και δεν υπάρχει λόγος να κατηγορήσουμε κάποιον για αίρεση. 


Ως εκ τούτου, οι απειλές είναι περισσότερο κακοποίηση'' ανέφερε ο επίσκοπος τη θέση του. Σύμφωνα με τον ίδιο, ο σημερινός στόχος της Κωνσταντινούπολης στην Ουκρανία είναι να θεραπεύσει το εκκλησιαστικό σχίσμα που υπάρχει εδώ και αρκετές δεκαετίες. «Η αυτοκεφαλία της Ουκρανίας προτείνεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο όχι ως όπλο για πόλεμο, αλλά ως φάρμακο για να θεραπεύσει το εκκλησιαστικό σχίσμα». Οι πρώτες πληροφορίες έρχονται από την έκτακτη συνεδρίαση της ρωσικής Ιεράς Συνόδου και τα νέα δεν είναι ευχάριστα…


Σημειωτέον πως από την έκτακτη συνεδρίαση της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, απείχε ο Μητροπολίτης Ουκρανίας Ονούφριος για λόγους υγείας. Μοναδικό αντικείμενο της συζήτησης ήταν το ουκρανικό εκκλησιαστικό ζήτημα και συγκεκριμένα η αποστολή των Εξάρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Κίεβο. Ο κ. Κύριλλος κατηγόρησε το Οικουμενικό Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως για επανειλημμένες περιπτώσεις ενθάρρυνσης για σχίσματα στη Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία και δεσμεύθηκε να ακολουθήσει σταθερά την κληρονομιά του Πατριάρχη Τυχωνα από αυτή την άποψη. 


Ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος σχετικά με τους Έξαρχους απευθυνόμενος στους συμμετέχοντες επιβεβαίωσε πως “τώρα έχουμε ακριβείς πληροφορίες σχετικά με το τι έχουν έρθει στην Ουκρανία και άρχισαν να εργάζονται”. Στην Σύνοδο διαβάστηκε μήνυμα του Μητροπολίτη Ονούφριου που ανέφερε: «Πράγματι, οι αποκαλούμενοι Έξαρχοι του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως έφθασαν στην Ουκρανία. Ο ένας διορίστηκε για να διαπραγματευτεί με την πλευρά του αποκαλούμενου Πατριάρχη Φιλάρετου, ο άλλος με την πλευρά του ''Μητροπολίτη” Μακάριου, επικεφαλής της «ουκρανικής αυτοκέφαλης ορθόδοξης εκκλησίας''.


''Δεν τους έχουμε συναντήσει και δεν σκοπεύουμε να συναντηθούμε μαζί τους, επειδή ήρθαν χωρίς την ευλογία μας. Ως εκπρόσωποι της κανονικής Εκκλησίας στην Ουκρανία, δεν θα επικοινωνήσουμε μαζί τους'' πρόσθεσε ο Μητροπολίτης Ονούφριος. Με βάση το μήνυμα του Μητροπολίτη Ονούφριου, τα μέλη της Συνόδου θα λάβουν σήμερα αποφάσεις σχετικά με αυτό το θέμα. 


Από την πλευρά του πάντως ο Πατριάρχης Κύριλλος παρομοίασε τις πράξεις της Κωνσταντινούπολης με τα προβλήματα της δεκαετίας του 1920. “Αυτό που συμβαίνει τώρα σε σχέση με την κατεύθυνση των λεγόμενων Έξαρχων, είναι μια κατοπτρική εικόνα για το τι είχε κάνει ο Πατριάρχης της Κωνσταντινούπολης το 1920, όταν η Εκκλησία μας με επικεφαλής την Αυτού Αγιότητα τον Πατριάρχη Τύχωνα ήταν στις πιο δύσκολες συνθήκες. 


Ο Πατριάρχης είχε υποστεί σοβαρές πιέσεις από τις αρχές, την κυβέρνηση και την σχισματική οργάνωση που κέρδιζε δύναμη και, στη συνέχεια, ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως, Γρηγόριος αποφασίζει να στείλει στη Μόσχα, τη λεγόμενη Επιτροπή υποτίθεται κατόπιν αιτήματος κάποιων Ορθόδοξων. Φυσικά, η Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία δεν κατέθεσε αίτημα προς τον Πατριάρχη Γρηγόριο VII, αλλά προφανώς, αυτό είχε αποσταλεί από τους διαφωνούντες-”Ανακαινιστές” (Renovationists).


Και ο Πατριάρχης Τύχων έγραψε μια πολύ σαφή, κανονικώς αιτιολογημένη επιστολή διαμαρτυρίας για το γεγονός ότι στο κανονικό έδαφος της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, η οποία ήταν επικεφαλής, κατευθύνθηκε κάποια μη κανονική «επιτροπή» από μια άλλη τοπική εκκλησία. Γνωρίζουμε σε ποιες δύσκολες συνθήκες ήταν τότε ο Πατριάρχης Τύχων. Αλλά παρά το γεγονός ότι ο Πατριάρχης ουσιαστικά στερήθηκε την ελευθερία του, με αποφασιστικότητα και σαφήνεια καθόρισε τη θέση του'' ανέφερε ο Πατριάρχης Κύριλλος. Σύμφωνα με τον Ρώσο Πατριάρχη, αυτό που συμβαίνει τώρα στην Ουκρανία, ομοιάζει με εκείνη την κατάσταση και θα πρέπει να ακολουθηθεί η ίδια γραμμή με πολύ θάρρος όπως ο Πατριάρχης Τύχων… 


Στο μεταξύ νέα παρέμβαση είχαμε κι από την Ρωσική κυβέρνηση. “Ένα προτιμητέο σενάριο για την Ορθοδοξία στην Ουκρανία είναι η διατήρηση της ενότητας του Ορθόδοξου κόσμου”, δήλωσε ο ρωσικός προεδρικός γραμματέας Τύπου Ντμίτρι Πεσκόφ. «Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το μόνο προτιμητέο σενάριο για τη Μόσχα και ουσιαστικά για ολόκληρο τον Ορθόδοξο κόσμο είναι η διατήρηση της ενότητας αυτού του ορθόδοξου κόσμου«, δήλωσε ο Πεσκόφ στους δημοσιογράφους σήμερα Παρασκευή.


Το Κρεμλίνο παρακολουθεί την κατάσταση με την Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία στην Ουκρανία και την τρέχουσα σύνοδο της Ιεράς Συνόδου της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, ανέφερε ακόμη. ''Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το Κρεμλίνο παρακολουθεί αυτό το γεγονός. Αναμφίβολα, οι ανησυχητικές πληροφορίες σχετικά με πιθανές αποφάσεις σχετικά με την εκκλησία στην Ουκρανία, φυσικά, προκαλούν ανησυχίες'', δήλωσε ο Πεσκόφ. ''Ταυτόχρονα, πρόκειται για θέματα που σχετίζονται με τον διακοινοτικό διάλογο, πρόκειται για εκκλησιαστικές υποθέσεις, το κράτος δεν μπορεί να παρεμβαίνει σε αυτά'', ανέφερε.



Αναδημοσίευση από το ''ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ''.
Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Παρασκευή 14 Σεπτεμβρίου 2018

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΞΕΡΕΙ ΑΠΟ ΣΧΙΣΜΑΤΑ!




Συνεχίζεται η διαμάχη στους κόλπους της ορθόδοξης εκκλησίας, μετά την απόφαση του Πατριάρχη Βαρθολομαίου να εκκινήσει τις διεργασίες για τη δημιουργία αυτοκέφαλης Ουκρανικής Εκκλησίας. Την ανησυχία των τοπικών ορθόδοξων εκκλησιών έπειτα από τις πρόσφατες δράσεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου της Κωνσταντινούπολης στην Ουκρανία, μετέφερε ο αναπληρωτής επικεφαλής του τμήματος Διεθνών Εκκλησιαστικών Σχέσεων της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας (UEC DECR), σύμφωνα με το Sputnik.


«Ξέρω ότι σ’ όλες τις τοπικές εκκλησίες επικρατεί ανησυχία για τις τελευταίες εξελίξεις, και θα ήθελα να πω ότι στην πραγματικότητα, αυτή η κατάσταση δεν ωφελεί κανέναν» τόνισε χαρακτηριστικά ο Ντανίλεβιτς. Κατά την άποψή του, οι ενέργειες του Πατριάρχη Βαρθολομαίου για την ίδρυση αυτοκέφαλης εκκλησίας στην Ουκρανία, μπορούν να οδηγήσουν μόνο σε διάσπαση των σχέσεων ανάμεσα στις εκκλησίες. «Θα θρέψει το σχίσμα και όλοι θα χάσουν απ’ αυτή την εξέλιξη» έσπευσε να επαναλάβει. Ο εκπρόσωπος εξήγησε επίσης, ότι καμία τοπική εκκλησία δεν έχει αναγνωρίσει τις ουκρανικές εκκλησιαστικές οργανώσεις, οι οποίες εμπλέκονται στην υπόθεση. «Επειδή κανένας δεν θέλει να εμπλακεί σ’ αυτή τη σύγκρουση, δεν υπάρχει καμία πραγματική αναγνώριση» επεσήμανε χαρακτηριστικά.


Την Παρασκευή, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος όρισε δύο επισκοπικούς αντιπρόσωπους στο Κίεβο, στο πλαίσιο των διεργασιών για τη διαμόρφωση μιας αυτοκέφαλης Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Ουκρανία. Αυτή η απόφαση έγειρε την έντονη αντίδραση του Πατριαρχείου της Μόσχας, το οποίο έκανε λόγο για «εισβολή στην επικράτεια μιας άλλης τοπικής εκκλησίας». Παράλληλα, σε ένα δημοσίευμα με τίτλο ''H νύχτα του Βαρθολομαίου - Η Ουκρανία στα πρόθυρα θρησκευτικού πολέμου'' προχώρησε ρωσική εφημερίδα, δείχνοντας τη δυσαρέσκεια της Ρωσικής Εκκλησίας στις κινήσεις που αφορούν το Ουκρανικό ζήτημα. Ο τίτλος του κειμένου είναι από δημοσίευμα της ρωσικής εφημερίδας ‘Ιζβέστια» που έχει υπότιτλο «Πως ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως προκαλεί αιματοχυσία στο Κίεβο». Αναφέρει σχετικά: Όσο πλησιάζουν οι προεδρικές εκλογές στην Ουκρανία τόσο μεγαλώνει η πιθανότητα μιας έντονης θρησκευτικής αντιπαράθεσης.


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, έστειλε δύο από τους εξάρχες του (εκπροσώπους του) στο Κίεβο και ανακοίνωσε τη χορήγηση του Αυτοκέφαλου. Όλα αυτά προκάλεσαν την οργή στη μεγαλύτερη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, γράφει το δημοσίευμα που προσθέτει ότι υπάρχουν πηγές που μιλούν για πιθανές θρησκευτικές συγκρούσεις. Στις αρχές Σεπτεμβρίου- συνεχίζει το δημοσίευμα- υπήρξαν αρκετά γεγονότα που έφεραν πιο κοντά μια πιθανή σύγκρουση στην Ουκρανία. Στο Συμβούλιο Επισκόπων της Εκκλησίας στην Κωνσταντινούπολη αποφασίσθηκε ότι δεν ήταν υποχρεωμένη να συντονισθεί με άλλες εκκλησίες για την απονομή του Αυτοκέφαλου της Εκκλησίας στην Ουκρανία. Ο Βαρθολομαίος δήλωσε ότι αναλαμβάνει την πρωτοβουλία να ξεπεράσει τις διαφωνίες «επειδή η Ρωσία ως υπεύθυνη για την παρούσα οδυνηρή κατάσταση στην Ουκρανία δεν είναι σε θέση να λύσει το πρόβλημα».


Ο διορισμός των εξάρχων μπερδεύει περαιτέρω την ήδη δύσκολη κατάσταση στην Ορθοδοξία της Ουκρανίας. Τώρα στη χώρα υπάρχουν αρκετές μεγάλες ενώσεις. Η μόνη κανονική οργάνωση είναι η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία διαθέτει 12 χιλιάδες ενορίες και 10 χιλιάδες κληρικούς. Η Ουκρανική Ορθόδοξη Εκκλησία βρίσκεται σε επικοινωνία με το Πατριαρχείο της Μόσχας, αν και δεν υπάγεται διοικητικά, οικονομικά, πολιτικά. Αλλά και ένας συμβολικός δεσμός με τη Ρωσία προκαλεί εχθρότητα στους Ουκρανούς πολιτικούς. Ο κύριος αντίπαλος της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας είναι το αυτοανακηρυχθέν Πατριαρχείο Κιέβου, που δημιουργήθηκε το 1992, το οποίο έχει 5 χιλιάδες ενορίες και 3,5 χιλιάδες κληρικούς. Το Πατριαρχείο Κιέβου δεν αναγνωρίζεται από τον Ορθόδοξο Κόσμο, αλλά στο Κίεβο πιστεύουν ότι στη βάση του πρέπει να δημιουργηθεί μια τοπική εκκλησία.


Το δημοσίευμα, επικαλούμενο ειδικούς στα εκκλησιαστικά θέματα, σημειώνει ότι σε περίπτωση που η τοπική εκκλησία στην οποία θα μετεξελιχθεί το Πατριαρχείο Κιέβου λάβει το αυτοκέφαλο από το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως θα γίνει αιτία συγκρούσεων στη χώρα μεταξύ της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και αυτής που υποστηρίζεται από το σημερινό πολιτικό κατεστημένο της Ουκρανίας. Ξέχωρα από τις θρησκευτικές ή πολιτικές διαφορές των δύο εκκλησιών, υπάρχουν και τα οικονομικά συμφέροντα όπως, ναοί, μοναστήρια, ακίνητη περιουσία κλπ., σημειώνει μεταξύ άλλων το δημοσίευμα.



Εκ του ιστολογίου ''ΠΕΝΤΑΠΟΣΤΑΓΜΑ''.
Επμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Πέμπτη 13 Σεπτεμβρίου 2018

ΤΟ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ΚΑΙ ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΟΝ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΥ ΓΑΜΟΥ ΤΩΝ ΚΛΗΡΙΚΩΝ





Ἐν Πειραιεῖ 12-9-2018

Τί λέγουν ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ Ἱεροί Κανόνες καί οἱ ἅγιοι Πατέρες



του Πρωτοπρεσβυτέρου Άγγελου Αγγελακόπουλου


Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου στίς 2-9-2018 ἔλαβε τήν ἀντιευαγγελική, ἀντικανονική - μετακανονική καί ἀντιπατερική - μεταπατερική ἀπόφαση νά ἐπιτρέπεται τοῦ λοιποῦ ὁ δεύτερος γάμος τῶν ἱερέων, σέ περίπτωση χηρείας τους ἤ ἐάν τούς ἐγκαταλείψει ἡ πρεσβυτέρα τους[1]. Ἡ ἀνωτέρω ἀπόφαση ἔρχεται σέ ἀντίθεση καί ἀντιπαράθεση μέ τήν ἀπόφαση τῆς ψευδοσυνόδου τῆς Κρήτης, πού διοργάνωσε τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, κατά τήν ὁποία «συμφώνως πρός τήν ἰσχύουσαν κανονικήν παράδοσιν (κανών 3 τῆς Πενθέκτης ἐν Τρούλλῳ Συνόδου) μετά τήν χειροτονίαν κωλύεται ἡ σύναψις γάμου»[2]. Ὅταν τό ἴδιο τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, πού συνεκάλεσε τήν ψευδοσύνοδο, ὅταν ὁ ἵδιος ὁ οἰκουμενιστής Πατριάρχης Βαρθολομαῖος, πού ἦταν ὁ πρόεδρος τῆς ψευδοσυνόδου, καί ὅταν οἱ ἴδιοι οἱ οἰκουμενιστές Ἱεράρχες τοῦ Θρόνου, πού συμμετεῖχαν στήν ψευδοσύνοδο καί ὑπέγραψαν τά κείμενά της, δέν σεβάστηκαν τήν ἀπόφαση, πού οἱ ἴδιοι ἔλαβαν στήν ψευδοσύνοδό τους, ἀλλά τήν κατεπάτησαν καί τήν ἀνέτρεψαν, τότε καταλαβαίνουμε ὅτι ὅλοι αὐτοί ἀναιροῦν τόν ἴδιο τους τόν ἑαυτό, αὐτοαναιροῦνται, παίζουν ἐν οὗ παικτοῖς, χάνουν κάθε ἐκτίμηση, αὐτογελοιοποιοῦνται καί προκαλοῦν μέγιστο σκανδαλισμό.


Θεωροῦμε ὅτι τό θέμα τοῦ ἐπιτρεπτοῦ τοῦ δευτέρου γάμου τῶν κληρικῶν ἀπό τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἔχει καί παπική, οἰκουμενιστική χροιά. Οἱ οἰκουμενιστές ἐπιθυμοῦν νά διευκολύνουν τόν αἱρεσιάρχη Πάπα νά θεσπίσει καί αὐτός τόν πρῶτο γάμο τῶν παπικῶν ψευδοκληρικῶν, ἀφοῦ ἀποσχηματίζονται καί «παντρεύονται» ἀρκετοί παπικοί ψευδοκληρικοί, ἐπειδή μέχρι σήμερα ἡ ἀγαμία τοῦ κλήρου στούς παπικούς εἶναι ὑποχρεωτική. Ἐφόσον, τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο θεσμοθετεῖ τόν δεύτερο γάμο τῶν κληρικῶν, δίνει εὔκολο ἄλλοθι ἐκσυγχρονιστικό καί στούς παπικούς νά θεσμοθετήσουν τόν πρῶτο γάμο. Ἄρα, νά ἕνα ἀκόμη βῆμα «ἐνώσεως» μέ τόν Πάπα καί τούς παπικούς. Ταπεινῶς φρονοῦμε ὅτι, ἄν τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἤθελε ὄντως νά λύσει τό ἀδιαμφισβήτητα ὑπαρκτό πρόβλημα τῶν ἐν χηρείᾳ ἤ ἐγκαταλελημένων κληρικῶν, θα ἔπρεπε νά ἀκολουθήσει τό παράδειγμα καί τήν διακριτική στάση τῶν ἁγίων καί θεοφόρων πατέρων τῆς ΣΤ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου, γιά τήν ὁποία θά κάνουμε λόγο κατωτέρω, καί ὄχι νά θεσμοθετήσει ἐπισήμως γιά τίς ἐπαρχίες του τόν ἀνεπίτρεπτο δεύτερο γάμο τῶν κληρικῶν. Δυστυχῶς, στήν ἐποχή μας φτάσαμε στό ἔσχατο κατάντημα ἀρκετοί κληρικοί νά εἶναι χειρότεροι ἀπό τούς λαϊκούς. 


Διότι, ἐνῶ οἱ περισσότεροι πιστοί λαϊκοί ἔχουν συνείδηση, διστάζουν, ντρέπονται καί σπανίως τολμοῦν νά ἔλθουν σέ δεύτερο γάμο, διότι γνωρίζουν ὅτι ὁ δεύτερος γάμος οὐσιαστικά δέν εἶναι γάμος, ἀλλά πτώση καί ὑποχώρηση στήν πύρωση τῆς σαρκός, πρᾶγμα τό ὁποῖο ἐπιβεβαιώνουν καί οἱ εὐχές τῆς ἀκολουθίας εἰς δίγαμον[3], καί κατ’οἰκονομίαν εὐλογεῖται ἀπό τήν Ἐκκλησία, ἐν τούτοις οἱ κληρικοί τώρα νομιμοποιοῦν, θεσμοθετοῦν καί καυχῶνται γιά τήν διγαμία τους καί μάλιστα μετά τήν χειροτονία τους. Ἄς δοῦμε, ὅμως, τί λέγουν ἡ Ἁγία Γραφή, οἱ Ἱεροί Κανόνες καί οἱ ἅγιοι Πατέρες περί τοῦ θέματος. Ἡ Ἁγία Γραφή Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στήν Α΄ πρός Τιμόθεον ἐπιστολή γράφει γιά τούς ἐπισκόπους, πού τότε ἦταν ἔγγαμοι : «Δεῖ οὖν τὸν ἐπίσκοπον…εἶναι μιᾶς γυναικὸς ἄνδρα...»[4], δηλ. πρέπει ὁ ἐπίσκοπος νά εἶναι σύζυγος μιᾶς μόνης γυναικός καί ὄχι δύο καί νά μήν ἔχει συνάψει δεύτερο γάμο. Αὐτό τό λέγει ὁ Ἀπόστολος σέ ἀντιδιαστολή μέ τούς Ἰουδαίους, στούς ὁποίους συγχωροῦνταν ἡ πολυγαμία[5]. Στήν ἴδια ἐπιστολή γράφει γιά τούς διακόνους :«Διάκονοι ἔστωσαν μιᾶς γυναικός ἄνδρες»[6], δηλ. οἱ διάκονοι νά εἶναι σύζυγοι μιᾶς γυναικός καί νά μήν ἔχουν ἔλθει σέ δεύτερο γάμο. Ἄς προσέξουμε ὅτι τήν ἀρετή, πού ζητᾶ χρεωστικῶς ὁ Ἀπόστολος Παῦλος ἀπό τόν Ἐπίσκοπο, αὐτήν τήν ἴδια ζητᾶ καί ἀπό τούς Διακόνους, διότι καί οἱ Διάκονοι χρωστοῦν παρομοίως μέ τούς Ἐπισκόπους νά εἶναι ἁγνοί, καθαροί καί ἀκατηγόρητοι σέ ὅλα[7]. 


Τόν Ἀπόστολο Τίτο συμβουλεύει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος νά ἐγκαταστήσει καί νά ἐκλέξει πρεσβυτέρους, ὅπως τόν διέταξε, δηλ. ὁ πρεσβύτερος νά εἶναι «μιᾶς γυναικός ἀνήρ»[8], νά εἶναι σύζυγος μιᾶς γυναικός σέ κοινωνία ἑνός γάμου, νά ἔχει μία μόνη γυναίκα. Γιατί, ὅποιος παντρεμένος χηρεύσει καί δέν φυλάξει ἀγάπη καί πίστη στήν ἀποθανοῦσα γυναίκα του, ἀλλά πάρει δεύτερη γυναίκα, πῶς αὐτός, ὅταν γίνει κληρικός, θά προστατεύσει καλῶς τήν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ; Αὐτό εἶναι ἀνακόλουθο. Ἔπειτα, ὁ κληρικός πρέπει νά εἶναι ἀνέγκλητος, χωρίς ἔγκλημα, δηλ. ἀκατηγόρητος. Ὁ δευτερόγαμος δέν εἶναι ἀνέγκλητος, χωρίς ἔγκλημα. Ἔχει ὡς ἔγκλημα (κατηγορία) τήν δευτερογαμία[9]. Βλέπουμε, λοιπόν, ὅτι ἐπιμένει ὁ θεῖος Παῦλος ὅτι ὁ Ἐπίσκοπος ἤ ὁ Πρεσβύτερος ἤ ὁ Διάκονος θά πρέπει νά εἶναι μιᾶς γυναικός ἀνήρ. Γιατί ἐπιμένει σ’ αὐτό τό χαρακτηριστικό γνώρισμα τοῦ ἀληθινοῦ και γνησίου (καί μή μισθωτοῦ) ποιμένος; Γιατί ἡ μονογαμία ἀκριβῶς ἀποτελεῖ τό πιό σοβαρό δεῖγμα ὡρίμου ἀνδρός μέ ἑνοποιημένη προσωπικότητα. Συναισθηματικές διαρροές, φλερταρίσματα, γελοιότητες καί γλυκόλογα, κοπλιμέντα καί λουλούδια σέ διάφορα πρόσωπα, καί κατά τόν Ἀπ. Παῦλο καί κατά τούς ἀνδρώδεις ἁγίους Πατέρες ἐγγάμους καί ἀγάμους, δέν συνιστοῦν ὡρίμους ποιμένες, τούς ὁποίους μπορεῖ νά ἐμπιστευθεῖ τό χριστεπώνυμο πλήρωμα. Ἐκτός βέβαια καί ἄν θεωρήσουμε τόν θεῖο Παῦλο καί τούς πνευματικούς υἱούς του Τῖτο καί Τιμόθεο, πού ἀποδέχονται τίς συμβουλές του, κολλημένους, ἀναχρονιστές, ἀκραίους, φονταμενταλιστές, τζιχαντιστές, ὀπισθοδρομικούς, ψυχοπαθεῖς, ἀπομονωμένους καί ἀπροσάρμοστους στά μετανεωτερικά δεδομένα τῶν ἀρχιτεκτόνων τῆς ἀντιχρίστου «Νέας Ἐποχῆς», τῆς «Νέας Τάξεως Πραγμάτων» καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ, ὅπως τούς θεωροῦν οἱ σύγχρονοι οἰκουμενιστές[10].


Οἱ Ἱεροί Κανόνες Ὁ 17ος Ἱερός Κανὼν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων ὁρίζει : «Ὁ δυσὶ γάμοις συμπλακείς μετὰ τὸ βάπτισμα, ἢ παλλακὴν κτησάμενος, οὐ δύναται εἶναι ἐπίσκοπος, ἢ πρεσβύτερος, ἢ διάκονος, ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ»[11].Ὁ παρών Κανόνας διορίζει ὅτι ὅποιος ὕστερα ἀπό τό ἅγιο Βάπτισμα παντρευθεῖ δύο φορές, δέν μπορεῖ νά γίνει Ἀρχιερεύς ἤ Πρεσβύτερος ἤ Διάκονος ἤ ὁλότελα νά συγκαταριθμηθεῖ στόν ἱερατικό κατάλογο καί βαθμό. Διότι, ὅσα ἁμαρτήματα πράξει ὁ ἄνθρωπος πρίν τό βάπτισμα, δέν μποροῦν νά τόν ἐμποδίσουν ἀπό τήν ἱερωσύνη καί τόν κλῆρο, ἐπειδή πιστεύουμε ὅτι ὅλα τά ἀποπλύνει τό ἅγιο Βάπτισμα. Ὄχι, ὅμως, καί ὅσα πράξει ὕστερα, ἀφοῦ βαπτισθεῖ. Ὁ 3ος Ἱερός Κανὼν τῆς ἐν Τρούλλῳ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Πενθέκτης Συνόδου ὁρίζει: «Ἐπειδὴ δὲ ὁ εὐσεβὴς καὶ φιλόχριστος ἡμῶν βασιλεὺς τῇ ἁγίᾳ ταύτῃ καὶ οἰκουμενικῇ προσεφώνησε συνόδῳ, ὥστε τοὺς ἐν κλήρῳ καταλεγομένους, καὶ ἄλλοις τὰ θεῖα διαπορθμεύοντας, καθαροὺς ἀποφῆναι καὶ λειτουργοὺς ἀμώμους, καὶ τῆς νοερᾶς τοῦ μεγάλου Θεοῦ, καὶ θύματος, καὶ ἀρχιερέως, θυσίας ἀξίους, ἀνακαθᾶραί τε τὰ ἐξ ἀθέσμων γάμων τούτοις ἐπιτριβέντα μύση· πρὸς τοῦτο δὲ τῶν μὲν τῆς Ῥωμαίων ἁγιωτάτης ἐκκλησίας τὸν τῆς ἀκριβείας τηρηθῆναι κανόνα προτιθεμένων, τῶν δὲ ὑπὸ τῶν τῆς θεοφυλάκτου ταύτης καὶ βασιλίδος πόλεως θρόνον, τὸν τῆς φιλανθρωπίας καὶ συμπαθείας, εἰς ἓν ἀμφότερα μίξαντες πατρικῶς ὁμοῦ καὶ θεοφιλῶς, ὡς μήτε τὸ πρᾷον ἔκλυτον, μήτε στύφον τὸ αὐστηρὸν καταλείψοιμεν, καὶ μάλιστα τοῦ ἐξ ἀγνοίας πτώματος εἰς οὐκ ὀλίγων ἀνδρῶν πλῆθος διήκοντος· συνορῶμεν ὥστε τοὺς μὲν δυσί γάμοις περιπαρέντας, καὶ μέχρι τῆς πεντεκαιδεκάτης τοῦ διελθόντος Ἰανουαρίου μηνός, τῆς παρελθούσης τετάρτης Ἰνδικτιῶνος, ἔτους ἐξακισχιλιοστοῦ ἐκατοστοῦ ἐννάτου, δουλωθέντας τῇ ἁμαρτίᾳ, καὶ μὴ ἐκνῆψαι ταύτης προελομένους, καθαιρέσει κανονικῇ ὑποβαλεῖν. 


Τοὺς δὲ τῷ τοιούτῳ μὲν τῆς διγαμίας πάθει περιπεσόντας, πρὸ δὲ τῆς ἡμῶν ἐπιγνώσεως τὸ συμφέρον ἐπεγνωκότας, καὶ τὸ κακὸν ἐξ ἑαυτῶν περικόψαντας, καὶ πόῤῥω τὴν ξένην ταύτην καὶ νόθον συμπλοκὴν ἐκδιώξαντας, ἢ καὶ ὧν αἱ κατὰ δεύτερον γάμον γυναῖκες ἤδη τετελευτήκασιν, ἢ καὶ αὐτοὶ πρὸς ἐπιστροφὴν εἶδον, μεταμαθόντες τὴν σωφροσύνην, καὶ τῶν πρῴην αὐτοῖς παρανομηθέντων ταχέως ἐπιλαθόμενοι, εἴτε πρεσβύτεροι, εἴτε διάκονοι ὄντες τυγχάνοιεν· τούτους ἔδοξε πεπαῦσθαι μὲν πάσης ἱερατικῆς λειτουργίας, ἤτοι ἐνεργείας, ἤδη ἐπὶ ῥητόν τινα χρόνον ἐπιτιμηθέντας· τῆς δὲ τιμῆς τῆς κατὰ τὴν καθέδραν καὶ στάσιν μετέχειν, ἀρκουμένους τῇ προεδρίᾳ καὶ προσκλαίοντας τῷ Κυρίῳ συγχωρηθῆναι αὐτοῖς τὸ ἐκ τῆς ἀγνοίας ἀνόμημα· εὐλογεῖν γὰρ ἕτερον τὸν τὰ οἰκεῖα τημελεῖν ὀφείλοντα τραύματα, ἀνακόλουθον. Τοὺς δὲ γαμετῇ μὲν μιᾷ συναφθέντας, εἰ χήρα ἡ προσληφθεῖσα ἐτύγχανεν, ὡσαύτως δὲ καὶ τοὺς μετὰ τὴν χειροτονίαν γάμῳ ἑνὶ παρανόμως προσομιλήσαντας, τουτέστι πρεσβυτέρους, καὶ διακόνους, καὶ ὑποδιακόνους, ἤδη ἐπὶ βραχύν τινα χρόνον εἰρχθέντας τῆς ἱερᾶς λειτουργίας, καὶ ἐπιτιμηθέντας, αὖθις αὐτοὺς τοῖς οἰκείοις ἀποκαταστῆναι βαθμοῖς, μηδαμῶς ἐν ἑτέρῳ μείζονι προκόπτοντας βαθμῷ, προδήλως διαλυθέντος αὐτοῖς τοῦ ἀθέσμου συνοικεσίου. Ταῦτα δέ, ἐπὶ τοῖς καταληφθεῖσι μέχρι τῆς πεντεκαιδεκάτης, ὡς εἴρηται, τοῦ Ἰανουαρίου μηνός, τῆς τετάρτης Ἰνδικτιῶνος, ἐν τοῖς προδηλωθείσι πταίσμασι καὶ μόνον ἱερατικοῖς ἐτυπώσαμεν, ὁρίζοντες ἀπὸ τοῦ παρόντος, καὶ ἀνανεούμενοι τὸν κανόνα τὸν διαγορεύοντα, τὸν δυσὶ γάμοις συμπλακέντα μετὰ τὸ βάπτισμα, ἢ παλλακὴν κτησάμενον, μὴ δύνασθαι εἶναι ἐπίσκοπον, ἢ πρεσβύτερον, ἢ διάκονον ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ· ὡσαύτως καὶ τὸν χήραν λαβόντα, ἢ ἐκβεβλημένην, ἢ ἑταίραν, ἢ οἰκέτιν, ἢ τῶν ἐπί τῆς σκηνῆς, μὴ δύνασθαι εἶναι ἐπίσκοπον, ἢ πρεσβύτερον, ἢ ὅλως τοῦ καταλόγου τοῦ ἱερατικοῦ»[12].


Οἱ Πατέρες τῆς Στ΄ Ἀγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου, διορθώνοντας τό κακό, πού γινόταν τότε, καί διασφαλίζοντας τό μέλλον, ἐξέδωσαν τόν παρόντα Κανόνα τῆς οἰκονομίας, ἐπειδή ὁ Βασιλιάς τούς παρεκάλεσε νά καθαρίσουν τούς τότε ἱερωμένους ἀπό τίς ἀκαθαρσίες τῶν ἀθέσμων καί παρανόμων γάμων, στούς ὁποίους περιέπεσαν. Ἀπό τό ἕνα μέρος οἱ τοποτηρητές τοῦ Ρώμης πρότειναν νά φυλαχθεῖ ἡ ἀκρίβεια τῶν Κανόνων σ’αὐτούς καί ἀπό τό ἄλλο οἱ Ἐπίσκοποι τῆς Κωνσταντινουπόλεως ἔλεγαν νά γίνει συγκατάβαση καί φιλανθρωπία. Οἱ Πατέρες, λοιπόν, ἀφοῦ συνεκέρασαν καί τά δύο, τήν ἀκρίβεια καί τήν συγκατάβαση (καί μάλιστα ἐπειδή πολύ πλῆθος τῶν τότε Ἱερωμένων περιέπεσε σέ τέτοιους γάμους ἀπό ἄγνοια), λόγῳ τῆς παρακλήσεως τοῦ Βασιλέως, ὅρισαν ὅτι ὅσοι μέν Ἱερωμένοι, πού δευτεροπαντρεύτηκαν, ἔμειναν ἀμετανόητοι μέχρι τόν καιρό τῆς Συνόδου αὐτῆς καί δέν χώρισαν τούς παράνομους γάμους, αὐτοί νά καθαιροῦνται παντελῶς καί νά γίνονται λαϊκοί. Ὅσοι δέ ἀντιθέτως δίγαμοι Ἱερωμένοι, δηλ. Πρεσβύτεροι ἤ Διάκονοι, μετενόησαν καί χώρισαν ἀπό μόνοι τους αὐτόν τόν παράνομο γάμο πρίν γίνει ἡ Σύνοδος, ἤ, ἐπειδή πέθαναν οἱ δεύτερες γυναῖκες τους, ἐπέστρεψαν στήν σωφροσύνη καί τήν μετάνοια, αὐτοί κρίθηκε εὔλογο νά παύσουν μέν ἀπό τό νά ἱερουργοῦν τά τῆς ἱερωσύνης μέχρι ἕνα καθορισμένο διάστημα, νά μετέχουν δέ στήν ἔξω ἀπό τό ἱερό βῆμα τιμή τῆς καθέδρας καί στάσεως μέ τούς ἱερωμένους, προσκλαίοντας στόν Θεό, γιά νά συγχωρεθεῖ τό ἐξ ἀγνοίας ἀνόμημα, καί χωρίς νά εὐλογοῦν κανένα. Διότι, δέν εἶναι πρέπον νά δίνει εὐλογία σέ ἄλλους ἐκεῖνος, πού χρωστᾶ να ἰατρεύει μέ τήν μετάνοια τίς πληγές τῆς ψυχῆς του, καθώς λέγει ὁ 27ος Κανόνας τοῦ Μεγάλου Βασιλείου[13]. 


σοι δέ Πρεσβύτεροι, Διάκονοι καί Ὑποδιάκονοι πῆραν γυναίκα χήρα, ἤ ὅσοι ὕστερα, ἀφοῦ χειροτονήθηκαν, παντρεύτηκαν, καί αὐτοί παρομοίως, ἀφοῦ καταστοῦν ἀργοί ἀπό κάθε ἱεροπραξία γιά λίγο καιρό, πάλι νά ἐνεργοῦν τά τῆς ἱερωσύνης, ὅμως νά μήν ἀνεβαίνουν σέ μεγαλύτερο βαθμό, ἀλλά νά μένει καθένας στόν βαθμό, πού βρέθηκε. Ὅμως, αὐτό νά γίνει, ἀφοῦ χωρίσουν τά παράνομα συνοικέσια. Ἀφοῦ, λοιπόν, οἱ Πατέρες ὅρισαν αὐτά κατ’οἰκονομίαν καί κατά συγκατάβασιν γιά τούς προδηλωθέντες ἱερωμένους, ἀνανέωσαν, δηλ. ψήφισαν νά ἔχουν τό κῦρος εἰς τό ἑξῆς οἱ 17ος καί 18ος Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων[14], τούς ὁποίους καί ἐκθέτουν αὐτολεξεί. Ὁ 6ος Ἱερός Κανὼν τῆς ἐν Τρούλλῳ Ἁγίας καὶ Οἰκουμενικῆς Πενθέκτης Συνόδου ὁρίζει : «Ἐπειδὴ παρὰ τοῖς ἀποστολικοῖς κανόσιν εἴρηται, τῶν εἰς κλῆρον προαγομένων ἀγάμων, μόνους ἀναγνώστας, καὶ ψάλτας γαμεῖν καὶ ἡμεῖς τοῦτο παραφυλάττοντες, ὁρίζομεν ἀπὸ τοῦ νῦν μηδαμῶς ὑποδιάκονον, ἢ διάκονον, ἢ πρεσβύτερον, μετὰ τὴν ἐπ᾿ αὐτῷ χειροτονίαν, ἔχειν ἄδειαν, γαμικὸν ἑαυτῷ συνιστᾷν συνοικέσιον. Εἰ δὲ τοῦτο τολμήσοι ποιῆσαι, καθαιρείσθω. Εἰ δὲ βούλοιτό τις τῶν εἰς κλῆρον προερχομένων, γάμου νόμῳ συνάπτεσθαι γυναικῖ, πρὸ τῆς τοῦ ὑποδιακόνου, ἢ διακόνου, ἢ πρεσβυτέρου χειροτονίας τοῦτο πραττέτω»[15]. Ὁ 26ος Κανόνας τῶν ἁγίων Ἀποστόλων[16] διορίζει ὅτι μόνο οἱ Ἀναγνώστες καί οἱ Ψάλτες νά παντρεύονται, ἀφοῦ χειροθετηθοῦν. Οἱ Πατέρες αὐτῆς τῆς Συνόδου, ἀφοῦ ἐπεκύρωσαν τόν ἀνωτέρω Ἀποστολικό Κανόνα μέ τόν παρόντα 6ο Κανόνα τους, ὁρίζουν ὅτι ἀπό τώρα καί στό ἑξῆς κανένας Ὑποδιάκονος ἤ Διάκονος ἤ Πρεσβύτερος, ἀφοῦ χειροτονηθεῖ, νά μήν ἔχει ἄδεια νά παντρεύεται. Ἄν, ὅμως, τό κάνει, τότε νά καθαιρεῖται. Ἄν κάποιος ἀπ’αὐτούς θέλει νά παντρευτεῖ, ἄς παντρεύεται πρίν τήν χειροτονία σέ Ὑποδιάκονο, Διάκονο καί Πρεσβύτερο.


Σέ ὑποσημείωση ὁ ὅσιος Νικόδημος ἀπαντᾶ στήν ἐρώτηση γιατί οἱ κληρικοί δέν μποροῦν νά παντρευθοῦν μετά τήν χειροτονία. Μᾶς λέγει ὅτι τήν αἰτία τήν ὁρίζει ἡ τρίτη Νεαρά τοῦ Λέοντος τοῦ σοφοῦ. Δέν εἶναι ἄξιον καί πρέπον αὐτοί, πού ὑψώθηκαν ἀπό τήν σαρκική ταπεινότητα τοῦ γάμου στήν πνευματική ἀνάβαση τῆς ἱερωσύνης, νά γυρίζουν πάλι σ’αὐτήν, ἀλλά μάλιστα τό ἀντίθετο πρέπει νά γίνεται. Δηλ. ὕστερα ἀπό τήν σαρκική ταπεινότητα τοῦ γάμου (δηλ. ἀφοῦ παντρευτοῦν), νά ἀνεβαίνουν στήν ὑψηλή ἀνάβαση τῆς θείας ἱερωσύνης. Ἄν δέν πράττουν ἔτσι, νά καθαιροῦνται.  Ὁ 12ος Ἱερός Κανὼν τοῦ Μεγάλου Βασιλείου ὁρίζει ὅτι οἱ δίγαμοι παντελῶς ἀποκλείονται τῆς ὑπηρεσίας (ἱερωσύνης). «Τοὺς διγάμους παντελῶς ὁ κανὼν (ἐννοεῖ τόν 17ο Ἀποστολικό Κανόνα) τῆς ὑπηρεσίας ἀπέκλεισε»[17].


Οἱ ἅγιοι Πατέρες Στό λόγο Του περί Παρθενίας ὁ ἱερός Χρυσόστομος, πλήρως θεοφώτιστος καί βαθύς γνώστης τῶν ἀληθινῶν ἀναγκῶν τῆς ψυχῆς τῶν πιστῶν καί τῶν οἰκογενειῶν τους, ἀλλά καί ὁ ἴδιος παθών καί μαθών τά τῆς ὀρφανείας καί τῶν ἀκτίστων δωρεῶν πού ἀπήλαυσε ἀπό τή σεμνή χήρα μητέρα του, θεωρεῖ τή χηρεία ὡς τιμητική κλήση τοῦ φιλανθρωποτάτου Κυρίου πρός τόν πιστό τῆς Ἐκκλησίας[18]. Ὁ ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης στό βιβλίο του «Ἐξομολογητάριον»[19] γράφει περί Ἱερωμένων, Μοναχῶν καί Καλογραίων, ἄν παντρευτοῦν μετά τήν χειροτονία καί τό σχῆμα τῶν Μοναχῶν, τά ἑξῆς: «Ὁ μὲν 26ος Κανὼν τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων διορίζει ὅτι μόνο οἱ Ἀναγνώστες καὶ Ψάλτες ἔχουν ἄδεια νὰ παντρευτοῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν χειροθεσία.Ὅλοι δὲ οἱ ἄλλοι, δηλαδὴ Πρεσβύτεροι, Διάκονοι καὶ Ὑποδιάκονοι, δὲν ἔχουν ἄδεια νὰ παντρευτοῦν ὕστερα ἀπὸ τὴν χειροτονία. Ὁ δὲ 6οςΚανών τῆς 6ης Οἰκουμενικῆς αὐτόν τὸν ἴδιο Κανόνα τῶν Ἀποστόλων ἐπικυρώνοντας, λέγει ἐπιπροσθέτως ὅτι ἀνίσως κάποιος Πρεσβύτερος ἢ Διάκονος ἢ Ὑποδιάκονος τολμήσει νὰ παντρευτεῖ μετὰ τὴν χειροτονία, νὰ καθαιρεῖται. Τό ἴδιο λέγει καί ὁ 1ος Κανόνας τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ Συνόδου[20]…


Θεσπίζει δὲ τόσο ἡ 2η Διάταξη τοῦ 1ου Τίτλου τῶν Νεαρῶν, ὅσο καὶ ἡ 90ή Νεαρὰ τοῦ Λέοντος, ὅτι ὅποιος Ἀρχιερεὺς δώσει ἄδεια σέ Ὑποδιάκονο ἢ Διάκονο (πόσο μάλλον σὲ Ἱερέα) νὰ παντρευτεῖ μετὰ τὴν χειροτονία, νὰ καθαιρεῖται καὶ νὰ ἐκβάλλεται ἀπὸ τὴν Ἐπισκοπὴ. Ἡ δε 44ηΔιάταξη τοῦ 3ου Τίτλου θεσπίζει ὅτι τά παιδιά, πού θά γεννήσουν οἱ Ἱερεῖς, Διάκονοι καί Ὑποδιάκονοι, πού παντρεύτηκαν μετά τήν χειροτονία, νά μήν λογίζονται οὔτε ὡς φυσικά παιδιά, οὔτε ὡς νόθα˙ ἀλλά νά μήν μποροῦν νά λάβουν κάτι ἀπό αὐτούς τούς παράνομους πατέρες τους ἤ ὡς κληρονομιά ἤ ὡς δωρεά ἤ ὡς δάνειο ἤ ὅ,τιδήποτε ἄλλο, οὔτε αὐτά τά παιδιά, οὔτε οἱ μητέρες τους˙ ἀλλά ὅλη τήν περιουσία τους νά λαμβάνει ἡ κατ’αὐτούς Ἐκκλησία. Αὐτοί δέ, ἀφοῦ γυμνωθοῦν τῆς Ἱερωσύνης, νά μήν ἀναβιβάζονται σέ κανένα κοσμικό ἀξίωμα˙ ἀλλά νά περνοῦν ὅλη τήν ζωή τους ὡς ἰδιώτες καί εὐτελεῖς. Μέ ὑποσημείωση στό σημεῖο αὐτό ὁ ὅσιος Νικόδημος μᾶς διηγεῖται ἕνα διδακτικότατο περιστατικό.


«Δὲν μπορῶ ἐδῶ νὰ σιωπήσω τὴν σοφὴ μέθοδο, πού μεταχειρίσθηκε ἕνας φρόνιμος Ἀρχιερεὺς ἑνός Ὀρθοδόξου νησιοῦ, πού πρὶν ὑπόκεινταν στὴν Βενετία, γιὰ νὰ ἐμποδίσει ἕνα κοσμικὸ Ἱερέα, ὁ ὁποῖος, ἀφοῦ χήρευσε, ζητοῦσε νὰ δευτεροϋπαντρευτεῖ, ἐπειδή ἦταν πλούσιος καὶ εἶχε πολλή περιουσία. Γιατί, αὐτός ὁ στήν πραγματικότητα γνωστικὸς Ἀρχιερεύς, ἐνοχλούμενος πολλές φορές ἀπὸ τὸν ἄνωθεν Ἱερέα, γιὰ νὰ τοῦ δώσει ἄδεια νὰ δευτεροϋπαντρευτεῖ, καὶ πολλές φορές συμβουλεύοντάς τὸν νὰ ἐγκαταλείψει αὐτήν τήν ἐπιθυμία, καὶ μὴ εἰσακουόμενος, τέλος πάντων τοῦ εἶπε κι αὐτό : «Ζητᾶς νὰ δευτεροϋπαντρευτεῖς; Ἔστω, ἂς γίνει τὸ θέλημά σου, ὅμως θέλω κι ἐγώ, καθὼς σοῦ ἔδωσα μέ παῤῥησία καὶ ἐνώπιον ὅλων τὴν Ἱερωσύνη, ἔτσι πάλι μέ παῤῥησία, καὶ ἐνώπιον ὅλων νὰ σοῦ τὴν πάρω». Καὶ λοιπόν, ἀφοῦ ἔκανε μονοκλησία, καὶ λειτούργησε μαζί μέ κι ἄλλους Ἱερεῖς, ἔχοντας συλλειτουργὸ καὶ τὸν ἄνωθεν Ἱερέα, ὅταν ἔφτασαν στήν ὥρα ἐκείνη, πού γίνεται ἡ χειροτονία τῶν Ἱερέων, προστάζει ὁ Ἀρχιερεὺς τὸν ψάλτη τοῦ δεξιοῦ χοροῦ νὰ ψάλλει τὸ τροπάριο ἐκεῖνο, πού λέγει ∙ «Σήμερον ὁ Ἰούδας καταλιμπάνει τὸν Διδάσκαλον καὶ παραλαμβάνει τὸν διάβολον∙ τυφλοῦται τῷ πάθει τῆς φιλαργυρίας, ἐκπίπτει τοῦ φωτὸς ὁ ἐσκοτισμένος» (Ἀντίφωνο Ὄρθρου Μεγάλης Παρασκευῆς) καὶ τή συνέχεια τοῦ τροπαρίου. Ἔπειτα προστάζει καὶ τὸν ψάλτη τοῦ ἀριστεροῦ χoροῦ νὰ ψάλλει ἀκολούθως τὸ ἄλλο τροπάριο, πού λέγει ∙ 


«Σήμερον ὁ Ἰούδας παραποιεῖται θεοσέβειαν, καὶ ἀλλοτριοῦται τοῦ χαρίσματος∙ ὑπάρχων μαθητής, γίνεται προδότης» (Ἀντίφωνο Ὄρθρου Μεγάλης Παρασκευῆς) καὶ τή συνέχεια τοῦ τροπαρίου. Ἀφοῦ ἄκουσε νά ψάλλονται αὐτά ὁ Ἱερεὺς ἐκεῖνος, ἀπὸ τὴν ντροπή του ἦλθεν σέ συναίσθηση τοῦ κακοῦ, πού ἔπρόκειτο νὰ κάνει∙ γι’αὐτό κατανύγεται ἡ καρδιά, κλαίει καὶ χύνει πικρότατα δάκρυα, καὶ ὅταν ὁ Ἀρχιερεὺς ἦρθε, γιὰ νὰ τοῦ βγάλει τὰ Ἱερὰ, πού φόρούσε, καὶ σέ καθένα νὰ κηρύξει τό, Ἀνάξιος, πέφτει ὁ Ἱερεὺς στά πόδια του, τρέμοντας ὁλόκληρος, καὶ ἀγωνιόντας, καὶ γεμάτους ἔχοντας τοὺς ὀφθαλμοὺς ἀπὸ δάκρυα, τοῦ λέγει∙ «Μὴ, Δέσποτά μου Ἅγιε, μὴ το κάνεις αὐτό, μετανοῶ, καὶ στὸ ἑξῆς δὲν θέλω, ὄχι νὰ παντρευτῶ, ἀλλ’ οὔτε στέργω, ἂν ὑπῆρχε τρόπος, νὰ μοῦ δοθεῖ ὁλόκληρο βασίλειο, νὰ χάσω τὴν χάριν τῆς Ἱερωσύνης μου»∙ γι’αὐτό μὲ αὐτόν τὸν τρόπο συγχωρέθηκε, καὶ πέρασε τὴν ζωή του μέ σωφροσύνη καὶ παρθενία». Οἱ Πρεσβύτεροι και Διάκονοι, πού παντρεύτηκαν μετά τήν χειροτονία, πρέπει νά χωρίζουν ὁπωσδήποτε ἀπό τίς γυναῖκες ἐκείνες, μέ τίς ὁποίες παρανόμως συνεζεύθηκαν. Αὐτό, τό νά χωρίζεται τό παράνομο συνοικέσιο, συμφέρει πολύ τήν Ἐκκλησία, σύμφωνα μέ τόν 6ο Κανόνα τοῦ Μ. Βασιλείου[21]˙ πρῶτον, γιά νά μήν κάνει κι ἄλλος παρόμοιο πρᾶγμα˙ δεύτερον, γιά νά μήν καταφρονεῖται ἡ αἰτία τῆς Ἱερωσύνης˙ καί τρίτον, γιά νά μήν βρίσκουν λαβή οἱ αἱρετικοί νά μᾶς κατηγοροῦν γι’αὐτό, λέγοντας ὅτι ἀφήνουμε τούς Κληρικούς νά μένουν καί νά συζοῦν στήν ἁμαρτία, μή χωρίζοντας τούς ἀθέσμους γάμους τους. Ἀφοῦ αὐτοί χωρίσουν, πρέπει νά λαμβάνουν τό ἐπιτίμιο καί τόν κανόνα τῶν πόρνων (γιά νά μήν πῶ καί τῶν μοιχῶν) καί τότε νά μεταλαμβάνουν. 


Γιατί, πορνεία εἶναι καί ὄχι γάμος, αὐτός ὁ γάμος τους, κατά τόν ρηθέντα 6ο Κανόνα τοῦ Μ. Βασιλείου. Ἐπίσης, αὐτοί, ἀφοῦ χωρίσουν ἀπό τόν παράνομο γάμο καί μετανοήσουν, πρέπει νά λαμβάνουν καί τό σχῆμα τῶν Κληρικῶν, σύμφωνα μέ τόν 21οΚανόνα τῆς ΣΤ΄ Ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς Συνόδου[22], καί νά μήν εἶναι λαϊκοί. Ἄν δέν θέλουν νά τό φορέσουν θεληματικῶς, να τό φοροῦν καί στανικῶς, σύμφωνα μέ τήν 7η και 8η Νεαρά τοῦ Λέοντος. Τέλος, καταλήγει ὁ ὅσιος Νικόδημος, ἐπισημαίνοντας : «Ὅσοι γίνουν ρασοφόροι, δέν μποροῦν πλέον νά πετάξουν τά ράσα καί νά παντρευτοῦν. Ἀλλοίμονο! Γιατί, πῶς θά τό τολμήσουν αὐτό, ἐνῶ ἔχει γίνει ἡ κουρά τῶν τριχῶν τῆς κεφαλῆς τους, ἡ ὁποία δηλώνει πώς ἀπέρριψαν ἀπό τήν κεφαλή τους κάθε κοσμικό φρόνημα καί ἀφιέρωσαν τήν ζωή τους στόν Θεό; Πῶς θά τό τολμήσουν αὐτό, ἐνῶ φόρεσαν τά ράσα καί τό καλιμαύκιο μέ εὐλογία καί διαβάστηκαν σ’αὐτούς οἱ εὐχές τῆς χειροτονίας, μέ τίς ὁποίες ὁ Ἀρχιερεύς εὐχαριστεῖ τόν Θεό, ἐπειδή τούς λύτρωσε ἀπό τήν κοσμική ζωή καί τούς κάλεσε στό σεμνό λειτούργημα τῶν Κληρικῶν καί Τόν παρακαλεῖ νά τούς δεχθεῖ στόν σωτήριο ἀμπελώνα του; Δέν μπορεῖ, λοιπόν, νά παραβεῖ τήν ὑπόσχεση αὐτός, πού φορᾶ ράσα. Γι’αὐτό καί ὁ ἑρμηνευτής Βαλσαμών λέγει ὅτι ὁ ρασοφορῶν δέν ἔχει πλέον ἄδεια νά γίνει λαϊκός, ἀλλά πρέπει νά ἀναγκασθεῖ νά ἐκπληρώσει τόν πρῶτο σκοπό του, δηλ. νά γίνει τέλειος Κληρικός. Ἄν, ὅμως, δέν θέλει, νά τιμωρεῖται».



Παραπομπές:


[1] Ἀπόφαση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά δεύτερο γάμο Ἱερέων, 2-9-2018, http://www.romfea.gr/epikairotita-xronika/23626-apofasi-tou-oikoumenikou-patriarxeiou-gia-deutero-gamo-iereon
[2] Σχ. βλ. τό κείμενο τῆς λεγομένης «Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου» τῆς Κρήτης (Ἰούνιος 2016) μέ τίτλο ‘’Τό μυστήριον τοῦ γάμου καί τά κωλύματα αὐτοῦ’’ στό II μέρος μέ τίτλο ‘’Κωλύματα Γάμου καί ἐφαρμογή τῆς Οἰκονομίας’’ στήν §4, https://www.holycouncil.org/-/marriage?_101_INSTANCE_VA0WE2pZ4Y0I_languageId=el_GR
[3] Ἀκολουθία τοῦ γάμου, ἔκδ. Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, 2008, σσ. 32-48.
[4] Α΄ Τιμ. 3, 2.
[5] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Ἑρμηνεία εἰς τάς ΙΔ΄ ἐπιστολάς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, τ. Γ΄, ἐκδ. Ὀρθόδοξος Κυψέλη, Θεσ/κη 1990, σ. 196.
[6] Α΄ Τιμ. 3, 12.
[7] Ὅ. π., σ. 210.
[8] Τίτ. 1, 5-6.
[9] Ὅ. π., σ. 386.
[10] ΑΡΧΙΜ. ΣΑΡΑΝΤΗΣ ΣΑΡΑΝΤΟΣ, Ἐπιστολή πρός τόν Μακαριώτατον Ἀρχιεπίσκοπον Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ.κ. Χριστόδουλον περί τοῦ δευτέρου γάμου τῶν ἐν χηρείᾳ κληρικῶν, Μαρούσι 20-12-2006, https://www.hristospanagia.gr/41919/
[11] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ἈΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Πηδάλιον, ἐκδ. Β. Ρηγόπουλος, Θεσ/κη 2003, σσ. 18-19.
[12] Ὅ. π., σσ. 221-223.
[13] Ὅ. π., σ. 608.
[14] Ὅ. π., σσ. 18-20.
[15] Ὅ. π., σσ. 223-224.
[16] Ὅ. π., κς΄ Ἀποστολικός Κανών : «Τῶν εἰς κλῆρον προελθόντων ἀγάμων κελεύομεν, βουλομένους γαμεῖν, Ἀναγνώστας καὶ Ψάλτας μόνον», σ. 26.
[17] Ὅ. π., σ. 599.
[18] ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ, Λόγος περί παρθενίας, PG 48, Σχ. βλ. ΠΡΩΤΟΠΡΕΣΒ. ΘΕΟΔΩΡΟΣ ΖΗΣΗΣ, Τέχνη Παρθενίας. Γάμος καί ἀγαμία εἰς τά περί παρθενίας πατερικά ἔργα, ἐκδ. Βρυέννιος, Θεσ/κη 1997, σσ. 133-161.
[19] ΟΣΙΟΣ ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ, Ἐξομολογητάριον, Περί Ἱερωμένων, Μοναχῶν καί Καλογραίων, ἄν ὑπανδρευθοῦν μετά τήν χειροτονίαν καί τό σχῆμα τῶν Μοναχῶν, ἐκδ. Ὁ Ἅγιος Νικόδημος, Ἀθήναι, σσ. 158-164.
[20] Τοῦ ἰδίου, Πηδάλιον, Α΄ Κανών τῆς ἐν Νεοκαισαρείᾳ : «Πρεσβύτερος ἐάν γήμῃ (δηλ. ὑπανδρευθῇ), τῆς τάξεως αὐτόν μετατίθεσθαι (δηλ. καθαιρεῖσθαι)˙ ἐάν δε πορνεύσῃ ἤ μοιχεύσῃ, ἐξωθεῖσθαι αὐτόν τέλεον καί ἄγεσθαι αὐτόν εἰς μετάνοιαν», σσ. 385-386. 
[21]Ὅ. π., 6ος Κανών Μ. Βασιλείου : «Τῶν Κανονικῶν (δηλ. Κληρικῶν) τάς πορνείας εἰς γάμον μή καταλογίζεσθαι, ἀλλά παντί τρόπῳ διασπᾶν αὐτῶν τήν συνάφειαν. Τοῦτο γάρ καί τῇ Ἐκκλησίᾳ πρός ἀσφάλειαν λυσιτελές, καί τοῖς αἱρετικοῖς οὐ δώσει καθ’ἡμῶν λαβήν, ὡς διά τήν τοῦ ἁμαρτάνειν ἄδειαν ἐπισπωμένων πρός ἑαυτούς», σ. 593. 
[22] Ὅ. π., σσ. 236-237.


Εκ του ιστολογίου ''ΑΚΤΙΝΕΣ'' ΕΔΩ.
Επιμέλεια, παρουσίαση ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ

Print Friendly and PDF