ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 14ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 109-112.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ

Οι δαίμονες χρησιμοποιούν πολλές φορές τα όνειρα για να ενοχλήσουν και να πληγώσουν τις ψυχές των ανθρώπων. Έτσι οι άπειροι στον πνευματικό αγώνα χριστιανοί που δίνουν σημασία στα όνειρα βλάπτονται, κάνουν μεγάλο κακό στον εαυτό τους. Γι' αυτό κι είναι σημαντικό πράγμα να μπορούμε να διακρίνουμε την ακριβή σημασία που έχουν τα όνειρα σ' εκείνους τους ανθρώπους που δεν έχουν ακόμα αναγεννηθεί από το Άγιο Πνεύμα. Την ώρα του ύπνου η ύπαρξη του ανθρώπου βρίσκεται σε κατάσταση λήθης, χάνει την αυτοσυνειδησία της. Όλες οι εκούσιες δραστηριότητες κι εργασίες σταματούν, αδρανούν την ώρα του ύπνου. Η μόνη δραστηριότητα που συνεχίζει τη λειτουργία της είναι εκείνη που είναι αναγκαία για τη ζωή του ανθρώπου, την ύπαρξή του, και δεν μπορεί να σταματήσει. Το αίμα συνεχίζει να κυκλοφορεί στο σώμα, το στομάχι χωνεύει την τροφή, οι πνεύμονες διατηρούν την αναπνοή, το δέρμα εφιδρώνει. Οι σκέψεις, οι φαντασίες κι οι αισθήσεις εξακολουθούν να παράγονται στην ψυχή, αλλά μόνο με τη δράση της υποσυνείδητης φύσης μας, χωρίς να εξαρτιούνται από τη θέληση και τη λογική μας. Από τέτοιες φαντασίες, που συνοδεύονται κι από παράξενες σκέψεις κι  εικόνες, αποτελείται το όνειρο. Μοιάζει εξαιρετικά περίεργο το γεγονός ότι όλ' αυτά δεν έχουν καμμιά σχέση με τις θεληματικές, τις <<εν επιγνώσει>> σκέψεις του ανθρώπου. Όλα παρουσιάζονται ξαφνικά και παράδοξα, σύμφωνα με τους νόμους και τις απαιτήσεις της φύσης μας. Συχνά το όνειρο μπορεί να μεταφέρει κάποιες σκέψεις ή επιθυμίες μας, αλλά σκόρπιες, χωρίς συνοχή. Άλλα όνειρα μπορεί να είναι αποτέλεσμα κάποιας ιδιαίτερης ηθικής κατάστασης του λογικού. Έτσι ένα όνειρο δεν μπορεί να έχει οποιαδήποτε σημασία ούτε και πρέπει εμείς να του δίνουμε τίποτα. Η επιθυμία που έχουν πολλοί άνθρωποι να βλέπουν στα παραληρήματα των ονείρων τους κάποια πρόβλεψη για το μέλλον τους ή για το μέλλον άλλων ανθρώπων ή κάποιο άλλο νόημα, είναι ολότελα παράλογη και ανόητη. Πώς μπορεί να γίνεται αυτό αφού δεν έχει ουσιαστική αιτία ύπαρξης; Την ώρα που είμαστε ξύπνιοι οι δαίμονες έχουν πρόσβαση στις ψυχές μας. Πρόσβαση όμως έχουν ακόμα κι όταν κοιμόμαστε. Τότε μάλιστα μας πειράζουν για ν' αμαρτήσουμε με το ν' αναμιγνύουν τη δική τους φαντασία με τη δική μας. Σε περίπτωση μάλιστα που βλέπουν μέσα μας κάποιο ενδιαφέρον για τα όνειρα, τότε προσπαθούν ν' αυξήσουν την προσοχή μας σ' αυτά. Έτσι σιγά σιγά μας πείθουν να τα εμπιστευόμαστε. Και τέτοια εμπιστοσύνη βέβαια συνοδεύεται πάντα από πλάνη. Η πλάνη αλλοιώνει τις λογικές μας απόψεις, τις αποπροσανατολίζει. Και τότε όλη η ενεργητικότητά μας στηρίζεται σε σαθρά θεμέλια. Κι αυτός είναι ο χώρος όπου θέλουν να μας οδηγήσουν οι δαίμονες. Εκείνοι που έχουν προσχωρήσει σ' αυτήν την εγωιστική θεώρηση των πραγμάτων γίνονται πολύ εύκολα θύματα των δαιμόνων. Γι' αυτό κι εκείνοι αρχίζουν να εμφανίζονται στους πλανεμένους αυτούς ανθρώπους άλλοτε σαν άγγελοι φωτεινοί, άλλοτε με τη μορφή αγίων, μαρτύρων ή κι αυτής ακόμα της Μητέρας του Θεού κι άλλοτε ακόμα με τη μορφή του ίδιου του Χριστού. Οι δαίμονες χαίρονται ιδιαίτερα με τον τρόπο που ζουν οι πλανεμένοι αυτοί άνθρωποι και τους υπόσχονται ουράνιες απολαβές και στέμματα. Κι έτσι οι δαίμονες τους οδηγούν σε μεγάλα ύψη υπερηφάνειας κι αυτοεκτίμησης. Το ύψος αυτό όμως δεν είναι τίποτ' άλλο από την άβυσσο του ολέθρου και της πνευματικής καταστροφής τους. Στην κατάσταση της πτώσης που βρισκόμαστε, αφού η φύση μας δεν έχει ακόμα αναγεννηθεί από το Άγιο Πνεύμα, πρέπει να ξέρουμε πως δεν είναι δυνατό να ζούμε άλλα όνειρα εκτός απ' αυτά που ύπουλα και πανούργα μας σερβίρουν οι δαίμονες. Όταν είμαστε ξύπνιοι οι δαίμονες ξεσηκώνονται και μας προκαλούν μέσα από την πεσμένη φύση μας με σκέψεις και επιθυμίες πονηρές. Κι όταν κοιμόμαστε μας κάνουν να βλέπουμε τα όνειρα που θέλουν εκείνοι.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 109-112.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 13ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 101-104.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΗΣΤΕΙΑ

Προσεύχετε δε εαυτοίς μήποτε βαρηθώσιν

υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη

και μερίμναις βιοτικαίς (Λουκ. κα' 34).

Β' Η σημασία της για τον άνθρωπο

Στη διάρκεια της μεγάλης σαρακοστής είναι καλό για τη σωτηρία μας όχι μόνο ν' ασκηθούμε στη νηστεία, μα και να μλάμε γι' αυτήν, ν' ασχολούμαστε μαζί της. Είναι καλό για τη σωτηρία μας να στρέψουμε την προσοχή μας στις προειδοποιήσεις που μας έκανε ο ίδιος ο Κύριος και που μας προφυλάσσουν από το πολύ φαγητό,  από την πολυφαγία, όπως, <<προσέχετε δε αυτοίς μήποτε βαρηθώσιν υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη και μερίμναις βιοτικαίς>>. Ο θεσμός της νηστείας είναι θεϊκός. Η πρώτη εντολή που έδωσε ο Θεός στον άνθρωπο ήταν εκείνη της νηστείας: <<Από δε του ξύλου του γινώσκειν καλόν και πονηρόν, ου φάγεσθε απ' αυτού>> (Γέν. β' 17). Η αρετή αυτή ήταν απαραίτητη στον παράδεισο και πριν από την πτώση. Μου είναι πολύ πιο απαραίτητη μετά την πτώση. Μα είναι πολύ πιο απαραίτητη μετά την πτώση. Η εντολή της νηστείας δόθηκε στον παράδεισο κι επαναλαμβάνεται στο ευαγγέλιο. Ας στρέψουμε το νου μας στο θεϊκό θεσμό της νηστείας κι ας αναζωογονήσουμε μέσα μας την προσπάθεια για την ίδια τη νηστεία. Η άσκηση της νηστείας δεν αφορά αποκλειστικά στο σώμα. Η νηστεία δεν είναι χρήσιμη κι απαραίτητη μόνο στο σώμα. Περισσότερο χρήσιμη κι απαραίτητη είναι για το νου και την καρδιά. Προσέχετε δε αυτοίς μήποτε βαρηθώσιν υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη. Με τα λόγια αυτά ο Σωτήρας του κόσμου μας έδειξε κάτι που αξίζει να του δώσουμε την προσοσχή μας. Κι αυτό είναι το αποτέλεσμα της υπερβολικής χρήσης φαγητού και ποτού που έχουν τρομερές συνέπειες, ολέθριες για την ψυχή. Με την πλησμονή του στομαχιού η καρδιά σκληραίνει, τραχύνεται, γίνεται βαριά ο νους χάνει την ελαφρότητά του, τις διανοητικές δυνατότητές του' ο άνθρωπος γίνεται σαρκικός. Τί πάει να πει <<σαρκικός άνθρωπος>>; Η Αγία Γραφή ονομάζει σαρκικό το δύστυχο άνθρωπο που είναι κολλημένος στη γη, που είναι ανίκανος να κάνει σκέψεις υψηλές. <<Ου μη καταμείνη το πνεύμα μου εν τοις ανθρώποις τούτοις εις τον αιώνα διά το είναι αυτούς σάρκας>> (Γέν. στ' 3). λέει ο ίδιος ο Θεός. Ο σαρκικός άνθρωπος δεν μπορεί να λατρεύει σωστά το Θεό. Μα κι ο πνευματικός άνθρωπος ακόμα όταν έχει υποχωρήσει στη λαιμαργία και τον κορεσμό χάνει την πνευματικότητά του, χάνει κατά κάποιο τρόπο την ικανότητά του να γνωρίζει το Θεό, να Τον υπηρετεί. Λέει η Αγία Γραφή για τον Ιακώβ: <<Και έφαγεν Ιακώβ και ενεπλήσθη, και απελάκτισεν ο ηγαπημένος, ελιπάνθη, επαχύνθη, επλατύνθη και εγκατέλιπε τον Θεόν τον ποιήσαντα αυτόν και απέστη από Θεού σωτήρος αυτού (Δευτερ. λβ' 15). Σε τέτοια κατάσταση φτάνει κι ο άγιος ακόμα όταν αποβάλλει από την άσκησή του τη νηστεία. Σε τέτοια κατάσταση φτάνει ο αγωνιστής όταν αποκλείει από τους αγώνες του τη νηστεία. Το πάχος κι η οκνηρία που συσσωρεύονται στο σώμα από την υπερβολική και χωρίς διάκριση τροφή, σιγά σιγά μεταφέρονται από το σώμα στην καρδιά κι από κει στο νου. Η καρδιά κι ο νους, που είναι τα πνευματικά μάτια του ανθρώπου, τότε νεκρώνονται. Η αιωνιότητα χάνεται από μπροστά τους. Η επίγεια ζωή αρχίζει να παρουσιάζεται στην άρρωστη όραση σαν ατελείωτη. Η επίγεια ζωή κυριαρχείται πια από τέτοιες ιδέες κι αισθήματα. Κι ο άμοιρος και τυφλός οδοιπόρος σέρνεται μαζί με τον αρχέκακο όφη με την κοιλιά του και τρώει χώμα όσο ζει (βλ. Γεν. γ' 14). Η εγκατάλειψη της νηστείας απομακρύνει το μαθητή του Χριστού από τον ίδιο το Χριστό. Αυτά είναι τ' αποτελέσματα της αχαλίνωτης, ασύνετης κι απρόσεχτης χρήσης της τροφής από τον άνθρωπο. Κι αυτό εξηγεί γιατί ο άνθρωπος, από τότε που ζούσε σε κατάσταση αθωότητας μέσα στον παράδεισο, είχε ανάγκη να λάβει την εντολή της νηστείας. Η εντολή είχε σκοπό να διαφυλάξει την κτίση που μόλις δημιουργήθηκε, να συνθέσει τις δυο δύσεις, τη σωματική και την πνευματική, σε μια φύση σωματική. Με τη βοήθεια της νηστείας ο άνθρωπος θα μπορούσε να στέκεται πάντα με τη σκέψη και την καρδιά του μπροστά στο Θεό, μακριά από λογισμούς ή ονειροπολήσεις ματαιότητας. Η εντολή της νηστείας είναι ακόμα πιο απαραίτητη στον άνθρωπο της πτώσης. Τρόπος ζωής της πεσμένης μας φύσης έγινε πια μια προσκόλληση στα επίγεια, στην παροδική εγκόσμια ζωή, τις ηδονές, τα πλούτη, τη δόξα και την αμαρτία. Είμαστε καρφωμένοι στη γη, προσκολλημένοι σ' αυτήν όχι μόνο σωματικά μα και ψυχικά. Γίναμε τελείως σαρκικοί, στερηθήκαμε τους ευλαβείς λογισμούς, είμαστε αδύνατοι να κάνουμε ουράνιες σκέψεις. Η εντολή της νηστείας είναι ξανά η πρώτη και πιο αναγκαία για μας.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 101-104.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 12ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 95-99.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΗΣΤΕΙΑ

Προσεύχετε δε εαυτοίς μήποτε βαρηθώσιν

υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη

και μερίμναις βιοτικαίς (Λουκ. κα' 34).

Α' Ο θεσμός της

Όταν αποφασίσουμε ν' αφοσιωθούμε στην υπηρεσία του Θεού, ας θέσουμε ως θεμέλιο της προσπάθειάς μας τη νηστεία. Απαραίτητο και ουσιαστικό στοιχείο σε κάθε θεμέλιο πρέπει νά' ναι η ακλόνητη σταθερότητα. Διαφορετικά είναι αδύνατο να χτίσεις πάνω του κτίριο, όσο σταθερό και γερό κι αν είναι το κτίριο από μόνο του. Γι' αυτό ποτέ και για κανένα λόγο ή με οποιαδήποτε δικαιολογία ας μην παραβούμε την εντολή της νηστείας τρώγωντας ή πίνοντας ελεύθερα και υπέρμετρα. Η χρήση της τροφής μια φορά την ημέρα και με μέτρο λογαριάζεται από τους αγίους πατέρες ως η καλλίτερη νηστεία. Τέτοια νηστεία δεν εξαντλεί το σώμα με παρατεταμένη αποχή ή με κορεσμό από το πολύ φαγητό, αλλά το διατηρεί κατάλληλο να επιδίδεται σε πνευματικούς αγώνες. Ο άνθρωπος που νηστεύει δεν έχει λόγο να υπερηφανεύεται και να κομπάζει, κάτι που συμβαίνει συχνά μ' εκείνους που πιστεύουν ή νομίζουν πως έχουν κάποια αρετή, όταν μάλιστα αυτή είναι φανερή, όπως η νηστεία. Όσοι ασχολούνται με χειρωνακτικές εργασίες κι είναι τόσο αδύναμοι σωματικά ώστε να μην μπορούν να τηρήσουν τον κανόνα αυτόν της νηστείας, πρέπει να τρώνε δυο φορές την ημέρα. Η νηστεία έγινε για τον άνθρωπο, όχι ο άνθρωπος για τη νηστεία. Ανεξάρτητα όμως από το πόσο συχνά τρώει κανείς (είτε μια φορά την ημέρα είτε δυο ή με διαφορετικό τρόπο), ο χορτασμός κι η πλησμονή απαγορεύονται. Γιατί καθιστούν τον άνθρωπο ανίκανο για πνευματικούς αγώνες και στρώνουν το δρόμο στ' άλλα σαρκικά πάθη. Την αδιάκριτη νηστεία, δηλαδή την παρατεταμένη και υπερβολική αποχή από τροφή, δεν την εγκρίνουν οι άγιοι πατέρες. Από υπέρμετρη νηστεία και τη συνακόλουθή της εξάντληση, ο άνθρωπος γίνεται ανίκανος για πνευματική άσκηση. Συνήθως μάλιστα, μετά από αδιάκριτη νηστεία, πέφτει στο πάθος της λαιμαργίας και συχνά κυριεύεται από υπερηφάνεια και κενοδοξία. Σπουδαίο ρόλο παίζει και η ποιότητα, το είδος της τροφής. Ο απαγορευμένος καρπός του παραδείσου, αν κι ήταν <<ωραίος και καλός εις βρώσιν>>, είχε μοιραίο αποτέλεσμα για τον άνθρωπο. Του μετέδωσε τη γνώση του καλού και του κακού και τον στέρησε από την αθωότητα με την οποία τον είχε πλάσει ο Θεός. Αλλά και σήμερα η τροφή εξακολουθεί να έχει πολύ δυνατή επίδραση στην ψυχή. Το παρατηρούμε ιδιαίτερα αυτό μετά την οινοποσία. Το βλαβερό αποτέλεσμα του φαγητού και του κρασιού οφείλεται στην ανόμοια επίδρασή τους στη σάρκα και στο αίμα, καθώς και στο γεγονός ότι οι ατμοί που παράγονται στο στομάχι ανεβαίνουν στον εγκέφαλο κι επηρεάζουν το νου. Γι' αυτό το λόγο απαγορεύονται όλα τα οινοπνευματώδη ποτά στον ασκητή. Γιατί στερούν το νου από τη νήψη και την εγρήγορση κι επομένως από τη νίκη στον πόλεμο των λογισμών. Και τότε ηττημένος ο νους θα στερηθεί τη χάρη του Θεού, αν μάλιστα τον έχουν καταβάλλει σαρκικοί λογισμοί τους οποίους δέχτηκε ευχάριστα. Και τότε ό,τι έχει αποκτηθεί με αγώνες πολλούς χάνεται σε λίγες ώρες ή και σε ελάχιστα λεπτά. Ο μοναχός δεν πρέπει να πίνει καθόλου κρασί, είχε πει ο μεγάλος αββάς Ποιμήν. Τον κανόνα αυτόν πιστεύω πως πρέπει ν' ακολουθεί κάθε ευλαβής χριστιανός, αν θέλει να διατηρήσει την αγνότητά του. Οι άγιοι πατέρες ακολουθούσαν πιστά τον κανόνα αυτόν. Κι αν κάποτε δοκίμαζαν λίγο κρασί, αυτό γινόταν πολύ σπάνια και με πολύ μέτρο. Και βέβαια ο εγκρατής άνθρωπος πρέπει ν' αποφεύγει τα πικάντικα φαγητά και τα καρυκεύματα, επειδή αυτά εξάπτουν τα σαρκικά πάθη. Η πιο φυσική τροφή είναι εκείνη που σύστησε στον άνθρωπο ο ίδιος ο Δημιουργός αμέσως μετά την ολοκλήρωση της δημιουργίας: <<Ιδού δέδωκα υμίν πάντα χόρτον σπόριμον σπείραι σπέρμα, ο εστί επάνω πάσης της γης, και παν ξύλον, ο έχει εν αυτώ καρπόν σπέρματος σπορίμου, υμίν έσται εις βρώσιν>> (Γέν. α' 29). Τα χορταρικά είναι το καλλίτερο φαγητό για τον ασκητή. Δε θερμαίνουν πολύ το αίμα και δεν παχαίνουν το σώμα. Οι ατμοί που παράγουν τα χορταρικά κι ανεβαίνουν από το στομάχι στον εγκέφαλο είναι λίγοι, δεν τον επηρεάζουν πολύ. Τελικά είναι η πιο θρεπτική κι ωφέλιμη τροφή, επειδή δε δημιουργεί πολλές βλέννες στο στομάχι. Για όλους αυτούς τους λόγους, όταν κανείς τρέφεται με χορταρικά του είναι πιο εύκολο να διατηρήσει την αγνότητά του και την πνευματική εγρήγορση. Και βέβαια έτσι ενισχύει το νου για να κυριαρχεί στον όλο άνθρωπο. Αλλά και τα πάθη δρουν πιο ήπια τότε κι ο άνθρωπος μπορεί πιο εύκολα να επιδίδεται στους πνευματικούς του αγώνες. Ένα άλλο είδος τροφής είναι τα ψαρικά. Αυτά όμως και κυρίως οι τροφές που προέρχονται από μεγάλα ψάρια δρουν επιβαρυντικά στο νου, παχαίνουν το σώμα, θερμαίνουν το αίμα και γεμίζουν το στομάχι με βλαβερές βλέννες, ιδιαίτερα αν τρέφεται κανείς συχνά ή κυρίως με ψάρια. Οι επιπτώσεις αυτές είναι ασύγκριτα πιο σοβαρές και βίαιες όταν καταναλώνει κανείς κρέας. Το είδος αυτός διατροφής παχαίνει ιδιαίτερα το σώμα, συμβάλλει πολύ στην παχυσαρκία και φλογίζει το αίμα. Οι ατμοί που παράγει το κρέας είναι πολύ βλαβεροί στο νου. Γι' αυτό το λόγο κι οι μοναχοί δεν κρεοφαγούν ποτέ. Το κρέας είναι προνόμιο για τους κοσμικούς ανθρώπους που ασχολούνται πάντα με βαριές δουλειές. Ακόμα και σ' αυτούς όμως η συχνή χρήση είναι βλαβερή. 

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 95-99.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 11ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 91-95.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΗΣΤΕΙΑ

Προσεύχετε δε εαυτοίς μήποτε βαρηθώσιν

υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη

και μερίμναις βιοτικαίς (Λουκ. κα' 34).

Α' Ο θεσμός της

Αυτό που προτείνει ένας από τους μεγαλύτερους δασκάλους του μοναχισμού είναι ό,τι έκαναν οι άγιοι απόστολοι. Κι ενώ έκρουαν, υπηρετούσαν δηλαδή το Θεό και λειτουργούσαν, αξιώθηκαν ν' ακούσουν τα μηνύματα του Αγίου Πνεύματος. <<Λειτουργούντων δε αυτών τω Κυρίω και νηστευόντων είπε στο Πνεύμα το Άγιον' Αφορίσατε δη μοι τον Βαρνάβαν και τον Σαύλον εις το έργον ο προσκέκλημαι αυτούς. Τότε νηστεύσαντες και προσευξάμενοι και επιθέντες αυτοί τας χείρας απέλυσαν>> (Πράξ. ιγ' 2-3). Ενώ δηλαδή βρίσκονταν στη μέση του έργου της προσευχή και της νηστείας, δεν είχαν τελειώσει ακόμα, το Άγιο Πνεύμα έδωσε εντολή στους δύο αποστόλους να κηρύξουν το χριστιανισμό στους εθνικούς. Τί θαυμαστή συνύπαρξη της προσευχής με τη νηστεία! Η προσευχή είναι ανίσχυρη, αδύναμη χωρίς τη νηστεία. Κι η νηστεία είναι άκαρπη αδε συνοδεύεται από την προσευχή. Η νηστεία ελευθερώνει τον άνθρωπο από τα σαρκικά πάθη, ενώ η προσευχή μάχεται με τα ψυχικά. Και μόλις τα υποδουλώσει, εισχωρεί σ' ολόκληρη την ύπαρξη του ανθρώπου και την εξαγνίζει. Και μέσα στον εξαγνισμένο και αγιασμένο πνευματικό εισάγει το Θεό. Όποιος σπέρνει το χωράφι του χωρίς προηγουμένως να το οργώσει, χάνει άδικα το σπόρο του. Αυτός αντί για καρπό θερίζει αγκάθια. Το ίδιο γίνεται όταν σπέρνουμε τους σπόρους της προσευχής χωρίς πρώτα να καθαρίζουμε τη σάρκα μας. Τότε αντί για αγιότητα, παράγουμε την αμαρτία. Η προσευχή μας θα πάει χαμένη. Θα λεηλατηθεί από διάφορους λογισμούς και φαντασίες και θα μολυνθεί από αισθησιακές σκέψεις. Το σώμα μας προέρχεται από το χώμα. Κι αν δεν καλλιεργηθεί, όπως καλλιεργούμε τη γη, δεν μπορεί ν' αποδώσει καρπούς δικαιοσύνης. Αν πάλι κάποιος καλλιεργεί τον αγρό του με μεγάλους κόπους και καταβάλλει πολλά έξοδα αλλά δεν τον σπέρνει, τότε ο αγρός του θα καλυφτεί από άφθονα ζιζάνια. Το ίδιο γίνεται όταν το σώμα καθαρίζεται με τη νηστεία αλλά η ψυχή μένει ακαλλιέργητη, χωρίς προσευχή, χωρίς μελέτη του Λόγου του Θεού, χωρίς ταπείνωση. Τότε η νηστεία θα γίνει αιτία να ξεφυτρώσουν πολλά ζιζάνια, ψυχικά πάθη όπως η υπερηφάνεια, η ματαιοδοξία, η καταφρόνηση κ. α. Ποιό είναι και πώς ενεργεί το πάθος της λαιμαργίας και της μέθης; Όταν κάποιος χάσει το μέτρο, η φυσική τάση για το φαγητό και το πιοτό απαιτεί μεγαλύτερες ποσότητες και πιο πλούσιες ποικιλίες τροφών απ' όσες χρειάζεται το σώμα για να συντηρηθεί. Τότε το φαγητό και το πιοτό γίνονται πάθος. Το υπερβολικό φαγητό ενεργεί στις σωματικές δυνάμεις αντίθετα απ' ό,τι είναι προορισμένο να κάνει. Τις βλάπτει, τίς εξασθενίζει και τίς καταστρέφει. Η ανάγκη για τροφή ικανοποιείται σ' ένα τραπέζι λιτό, όταν ο άνθρωπος συγκρατιέται και δεν τρώει υπερβολικά, ούτε μόνο για την ηδονή. Το φαγητό μόνο για την ηδονή κι ο υπερβολικός κορεσμός πρέπει να ξεχαστούν. Έτσι, μ' αυτόν τον τρόπο, η επιθυμία για το φαγητό μετριάζεται και λογικεύεται. Κι όταν η επιθυμία λογικεύεται, τότε ο άνθρωπος ικανοποιείται ακόμα και με τις πιο απλές και λιτές τροφές. Όταν από την άλλη μεριά η επιθυμία για το φαγητό ικανοποιείται με υπερβολή ή για την ηδονή, ο άνθρωπος εκτραχύνεται και γίνεται πιο απαιτητικός. Σιγά σιγά θέλει νά' χει νόστιμα φαγητά και σε μεγάλη ποικιλία, καθώς και ποτά. Όσο περνάει ο καιρός όμως γίνεται όλο και πιο απαιτητικός και στο τέλος το φαγητό και το ποτό του γίνονται πάθος που απαιτεί διαρκώ; όλο και περισσότερο κορεσμό, όλο και πιο πολύ ηδονή, ουδέποτε ικανοποιείται. Όταν αποφασίσουμε ν' αφοσιωθούμε στην υπηρεσία του Θεού, ας θέσουμε ως θεμέλιο της προσπάθειάς μας τη νηστεία. Απαραίτητο και ουσιαστικό στοιχείο σε κάθε θεμέλιο πρέπει νά' ναι η ακλόνητη σταθερότητα. Διαφορετικά είναι αδύνατο να χτίσεις πάνω του κτίριο, όσο σταθερό και γερό κι αν είναι το κτίριο από μόνο του. Γι' αυτό ποτέ και για κανένα λόγο ή με οποιαδήποτε δικαιολογία ας μην παραβούμε την εντολή της νηστείας τρώγωντας ή πίνοντας ελεύθερα και υπέρμετρα.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 91-95.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 10ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 88-91.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΗΣΤΕΙΑ

Προσεύχετε δε εαυτοίς μήποτε βαρηθώσιν

υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη

και μερίμναις βιοτικαίς (Λουκ. κα' 34).

Α' Ο θεσμός της

Κορωνίδα των αρετών είναι η προσευχή. Θεμέλιό τους είναι η νηστεία. Νηστεία είναι μια διαρκής αυτοσυγκράτηση στη διατροφή, πάντα βέβαια με σύνεση και διάκριση. Πρέπει να είμαστε πολύ υπερήφανοι εμείς οι άνθρωποι. Έχουμε σε πολύ μεγάλη υπόληψη το μυαλό μας και την ευφυΐα μας, τη στιγμή που βρισκόμαστε σε διαρκή και πλήρη εξάρτηση από το στομάχι μας. Ο κανόνας της νηστείας εξωτερικά μοιάζει να είναι κάποιος νόμος για το στομάχι. Στην ουσία όμως είναι κανόνας και νόμος για το μυαλό. Ο νους, αυτή η κυρίαρχη δύναμη στον άνθρωπο, αν θέλει να διατηρήσει τη δεσποτεία και την κυριαρχία του πρέπει πρώτα να υποταχτεί στο νόμο της νηστείας. Τότε μόνο θα είναι μόνιμα άγρυπνος, ζωηρός και καθαρός, διαυγής. Τότε μόνο θα μπορεί να κυριαρχεί στις επιθυμίες της καρδιάς και του σώματος. Μόνο με διαρκή επαγρύπνηση και αυτοσυγκράτηση μπορεί ο νους να εντυπώσει τις εντολές του Θεού και να τις τηρεί. Θεμέλιο των αρετών είναι η νηστεία. Όταν ο πρωτόπλαστος τοποθετήθηκε στον παράδεισο, μια και μοναδική εντολή έλαβε από το Θεό: την εντολή της νηστείας. Βέβαια δόθηκε μία μόνο εντολή, επειδή αυτή ήταν αρκετή για να διαφυλάξει τον πρωτόπλαστο άνθρωπο στην αθωότητά του. Η εντολή δεν αφορούσε ποσότητα τροφής. Απαγόρευε μόνο ένα συγκεκριμένο είδος. Ας σιωπήσουν λοιπόν εκείνοι που υποστηρίζουν πως η νηστεία αφορά μόνο την ποσότητα των τροφών και όχι το είδος τους. Όταν αποδεχτούν και μελετήσουν σωστά το θεσμό της νηστείας, θα διατυπώσουν και τη σημασία που έχει το είδος της τροφής. Τόσο σπουδαία ήταν η εντολή της νηστείας που έθεσε ο Θεός στον άνθρωπο μέσα στον παράδεισο, ώστε μαζί με την εντολή ανήγγειλε και την απειλή της τιμωρίας σε περίπτωση παράβασής της. Κι η τιμωρία αυτή ήταν ο αιώνιος θάνατος. Και σήμερα λοιπόν όσοι παραβιάζουν τη θεία εντολή της νηστείας απειλούνται με θάνατο πνευματικό. Όποιος δεν μπορεί νά' χει αυτοσυγκράτηση και διάκριση στη χρήση της τροφής δεν μπορεί να διατηρήσει παρθενία κι αγνότητα, δεν μπορεί να συγκρατήσει την οργή του. Αυτός ενδίδει στην οκνηρία, στην απόγνωση και τη θλίψη, γιατί γίνεται δούλος της ματαιοδοξίας και της υπερηφάνειας. Κι όλ' αυτά προσβάλλουν τον άνθρωπο λόγω της σαρκικής κατάστασης που δημιουργείται κυρίως από τα επιτηδευμένα και πλούσια φαγητά. Η εντολή της νηστείας ανανεώθηκε και εδραιώθηκε στο ευαγγέλιο. <<Προσέχετε δε εαυτοίς μήποτε βαρηθώσιν υμών αι καρδίαι εν κραιπάλη και μέθη>> (Λουκ. κα' 34), είπε ο Κύριος. Το υπερβολικό φαγητό και πιοτό προκαλούν παχυσαρκία αλλά και σκληρότητα όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στην καρδιά και στο νου. Αυτό σημαίνει πως υποβιβάζει τον άνθρωπο σε μια πνευματική και σωματική κατάσταση ολότελα σαρκική. Η νηστεία αντίθετα οδηγεί τον χριστιανό σε μια πνευματική κατάσταση. Ο άνθρωπος που εξαγνίζεται με τη  νηστεία είναι ταπεινός, σεμνός, μετριόφρων, λιγομίλητος. Τα αισθήματα της καρδιάς και του νου του είναι αγνά, το σώμα του ελαφρύ, κατάλληλο για πνευματικούς αγώνες, για προσευχή, έτοιμο να δεχθεί τη θεία χάρη. Ο σαρκικός άνθρωπος είναι τελείως βυθισμένος στις αμαρτωλές απολαύσεις. Οι αισθήσεις επικρατούν παντού: στο σώμα, το νου και την καρδιά. Είναι ανίκανος όχι μόνο να δεχτεί πνευματικές ηδονές και τη χάρη του Θεού, αλλ' ακόμα και να επιδοθεί σε πνευματικές ενασχολήσεις. Είναι καρφωμένος στη γη, πνευματικά νεκρός, δοσμένος ολόκληρος στην απόλαυση των υλικών αγαθών. <<Ουαί υμίν οι εμπεπλησμένοι, ότι πεινάσετε>> (Λουκ. στ' 25). Αυτό είναι το μήνυμα που δίνει ο λόγος του Θεού σ' εκείνους που παραβιάζουν την εντολή της νηστείας. Πώς θα συντηρηθείτε στην αιωνιότητα όταν έχετε συνηθίσει εδώ να ικανοποιείστε μόνο με υλικά αγαθά και σωματικές απολαύσεις που δεν υπάρχουν στον ουρανό; Με τί θα τρέφεστε στην αιωνιότητα, αφού δεν έχετε γευτεί κανένα από τα αγαθά του ουρανού; Πώς μπορείτε να γευτείτε και ν' απολαύσετε τα αγαθά του ουρανού όταν ποτέ δεν τ' αγαπήσατε, ούτε τα δοκιμάσατε, αλλ' αντίθετα νιώθατε αποστροφή γι' αυτάς Για το χριστιανό άρτος καθημερινός, ο <<επιούσιος>>, είναι ο Χριστός. Ο πλούσιος χορτασμός με τον άρτο αυτόν προδικάζει τον σωτήριο και αιώνιο κορεσμό στον οποίο καλούνται όλοι οι χριστιανοί. Νιώσε μέσα σου τον κορεσμό του Λόγου του Θεού, τον κορεσμό της τήρησης των εντολών του Θεού. Προσπάθησε να αισθανθείς τον κορεσμό που αναφέρει ο θείος Ψαλμωδός: <<Ητοίμασας ενώπιόν μου τράπεζαν εξαναντίας των θλιβόντων με... και το ποτήριόν σου μεθύσκον με ωσεί κράτιστον>> (Ψαλμ. κβ' 5). <<Από πού ν' αρχίσουμε, ρωτά ο όσιος Μακάριος ο Μέγας, εμείς που ακόμα δεν έχουμε ξεκινήσει να ερευνούμε την καρδιά μας; Ας σταθούμε έξω από την πόρτα κι ας κρούσουμε με την προσευχή και την νηστεία μας, όπως πρόσταξε ο Κύριος: κρούετε, και ανοιγήσεται υμίν (Ματθ. ζ' 7)>>.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 88-91.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 9ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 83-87.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΕΚΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

<<Τίς αποκυλίσει ημίν τον λίθον>> (Μάρκ. ιστ' 3)

Κήρυγμα στην Κυριακή των Μυροφόρων

Σύμφωνα με τις διδαχές των αγίων πατέρων, για να νικήσει ο άνθρωπος την αναισθησία πρέπει απαραίτητα ν' αποδυθεί σ' ένα διαρκή, συνεπή, επίμονο κι αδιάκοπο αγώνα εναντίον της. Πρέπει νά' χει μια αδιάκοπη, ευλαβή και προσευχητική ζωή. Η αναισθησία θα ντροπιαστεί μ' αυτόν τον τρόπο. Ο θάνατος αυτός του ανθρώπινου γένους δεν κατορθώνεται με μόνη την προσπάθεια του ανθρώπου. Η αναισσθησία κατατροπώνεται με την ενέργεια της θείας χάρης. Άγγελος Κυρίου, κατ' εντολή του Θεού, έρχεται γρήγορα να βοηθήσει την ταραγμένη και ταλαιπωρημένη ψυχή, απομακρύνει το λίθο της σκληρότητας από την καρδιά, γεμίζει την ψυχή με συντριβή και της αναγγέλλει την ανάστασή της, που είναι συνήθως το αποτέλεσμα της διαρκούς συντριβής. Η συντριβή είναι το πρώτο σημάδι εγρήγορσης της καρδιάς, που την οδηγεί στο Θεό και την αιωνιότητα. Τί είναι συντριβή; Συντριβή είναι το αίσθημα ελέους και συμπάθειας που νιώθει ο άνθρωπος για τον εαυτό του, για την ολέθρια κατάσταση στην οποία έχει περιπέσει, την κατάσταση της πτώσης και του αιώνιου θανάτου. Για τους κατοίκους της Ιερουσαλήμ που έφτασαν σ' αυτήν την κατάσταση του νου και με το κήρυγμα του αποστόλου Πέτρου οδηγήθηκαν στο να πιστέψουν στο Χριστό, η Αγία Γραφή λέει ότι <<κατενύγησαν τη καρδία>> (Πράξ. β' 37). Το σώμα του Κυρίου δεν είχε ανάγκη από τα μύρα των μυροφόρων. Τη χρήση των μύρων την πρόλαβε η Ανάσταση. Οι άγιες γυναίκες όμως είχαν αγοράσει έγκαιρα τα μύρα. Βάδισαν νωρίς προς τον ζωοδόχο τάφο, προτού φανούν οι πρώτες ακτίνες του ήλιου. Απέβαλαν το φόβο που είχε ενσπείρει η κακία των σανχεντρίν και η παρουσία των φρουρών που τηρούσαν τον τάφο του Κυρίου. Μ' όλ' αυτά μαρτυρούσαν την καρδιακή τους αγάπη για τον Κύριο. Το δώρο τους αποδείχτηκε περιττό, αλλά η πρόθεσή τους αποζημιώθηκε πλούσια με την εμφάνιση του αγγέλου, που ως τότε ήταν αόρατος στα μάτια τους, καθώς κι από την ευχάριστη είδηση της ανάστασης του Θεανθρώπου και μαζί Του όλης της ανθρωπότητας, μιας είδησης που ήταν πέρα για πέρα αληθινή. Ο Θεός δεν έχει ανάγκη να του αφιερώσουμε τη ζωή μας, να του παραδοθούμε μ' όλη μας τη δύναμη και τη θέληση. Αυτό όμως είναι για μας απαραίτητο. Όλ' αυτά τα προσφέρουμε σαν μύρα σε κάθε ευκαιρία για να εκδηλώνουμε έτσι την αγάπη μας. Ας απαρνηθούμε από τα νιάτα μας κάθε σπονδή προς την αμαρτία. Και με το αντίτιμο αυτής της απάρνησης ας αγοράσουμε μύρα, ως προσφορά αγάπης. Ας μην αφήσουμε την αμαρτία να μας σφραγίσει, να κυριαρχήσει πάνω μας. Όποιος μπήκε στην υπηρεσία του Θεού από τη νεανική του ηλικία, από τότε που ήταν αγνός κι άφθορος, και παραμένει στην υπηρεσία αυτή με συνέπεια, αυτός βρίσκεται στη διαρκή επιρροή του Αγίου Πνεύματος. Μέσα του εντυπώνονται όλες οι θεοχαρίτωτες σκέψεις που εκπορεύονται από το Άγιο Πνεύμα και σιγά σιγά αποκτά μια ενεργό, εμπειρική κατά κάποιο τρόπο, γνώση της Ανάστασης του Χριστού. Αναγεννιέται πνευματικά κοντά στο Χριστό και, κατά θεία επιλογή και εντολή, γίνεται κήρυκας της ανάστασης στους αδελφούς του. Όποιος, αντίθετα, από άγνοια ή φαντασία δουλώθηκε στην αμαρτία, εκείνος συγγενεύει με τα πονηρά πνεύματα, έχασε τον πνευματικό δεσμό του με το Θεό και τους ενοίκους του ουρανού. Εκείνος μόνο με τη μετάνοιά μας από τη μια μέρα στην άλλη, γιατί ο θάνατος μπορεί να μας προλάβει, να έρθει ξαφνικά κι αναπάντεχα. Και τότε δε θα μπορέσουμε με τίποτα να εισέλθουμε στους τόπους της αιώνιας ανάπαυσης και της ανεκλάλητης χαράς, αλλά θα ριχτούμε σαν άχρηστα σκύβαλα στη φωτιά της κόλασης που θα καίει αιώνια, χωρίς τέλος. Οι χρόνιες παθήσεις δε γιατρεύονται γρήγορα κι οπωσδήποτε όχι τόσο εύκολα όσο το επιθυμούμε. Ο Θεός δε μας χαρίζει χωρίς λόγο χρόνο για να μετανοήσουμε. Όλοι οι άγιοι δε ζητούσαν χωρίς λόγο από το Θεό να τους χαρίσει χρόνο για μετάνοια. Για να εξαλείψουμε τις αμαρτωλές συνήθειες και έξεις μας χρειάζεται χρόνος. Για να καθαριστούμε από τη δυσωδία της αμαρτίας χρειάζεται χρόνος. Για ν' αποκτήσουμε <<ένδυμα γάμου>>, τα ιμάτια των αρετών, για να στολιστούμε με τις θεοχαρίτωτες ιδιότητες που κοσμούν όλους τους ουρανοπολίτες, χρειάζεται χρόνος. Ο Χριστός αναστήθηκε για εκείνον που είναι προετοιμασμένος να δεχτεί την ανάσταση. Ο τάφος -η καρδιά- γίνεται τότε ναός του Θεού. <<Ανάστα, Κύριε, σώσόν με ο Θεός μου>> (Ψαλμ. γ' 7). Σ' αυτήν τη μυστική αλλά και ουσιαστική ανάσταση έγκειται η σωτηρία μας. Αμήν. 

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 83-87.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 8ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 78-82.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΕΚΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

<<Τίς αποκυλίσει ημίν τον λίθον>> (Μάρκ. ιστ' 3)

Κήρυγμα στην Κυριακή των Μυροφόρων

(συνέχεια εκ του προηγούμενου)

Ο τάφος υποδηλώνει την καρδιά μας. Η καρδιά μας ήταν ναός, αλλά έγινε τάφος. Ο Χριστός εισέρχεται εκεί με το βάπτισμα και κατοικεί μέσα μας. Τότε η καρδιά εξαγιάζεται και καθιερώνεται ως ναός του Θεού.

Από τον Χριστό αποκτούμε τη δυνατότητα να ενεργούμε, να αναγεννήσουμε τον παλαιό άνθρωπο. Ο Χριστός, που Τον δεχτήκαμε  με το άγιο βάπτισμα, συνεχίζει να κατοικεί μέσα μας, αλλά πολλές φορές πληγώνεται και νεκρώνεται με τη συμπεριφορά μας.

Μια βαριά πέτρα, <<λίθος μέγας>>, καλύπτει την είσοδο του τάφου. Οι εχθροί του Θεού τοποθετούν φρουρό στην είσοδο του τάφου και τον σφραγίζουν καλά. Δεν αφήνουν κανένα κενό και καταβάλλουν κάθε προσπάθεια για να εμποδιστεί έστω και η αφή της.

Οι πολέμιοι του Θεού φροντίζουν οι ίδιοι να συντηρήσουν αυτήν τη νέκρωση. Σκέφτηκαν κι επινόησαν κάθε είδους εμπόδιο, ώστε να ειδοποιηθούν σε περίπτωση ανάστασης. Ήθελαν να την εμποδίσουν με κάθε τρόπο, να την κάνουν αδύνατη.

Πέτρα είναι το ψυχικό πάθος που οι άγιοι πατέρες ονομάζουν <<αναισθησία>> (Βλ. την Κλίμακα του οσίου Ιωάννη του Σιναϊτη, Λόγος ιζ'). Ποιά είναι η αμαρτία αυτή, σε τί συνίσταται; Κάποιοι θα πουν πως ούτε άκουσαν γι' αυτήν.

Σύμφωνα με ορισμό που δίνουν οι πατέρες, <<αναισθησία>> είναι η νέκρωση των πνευματικών αισθήσεων. Είναι ο αόρατος θάνατος της ψυχής του ανθρώπου για τα πνευματικά θέματα κι η αναζωογόνησή του για τα υλικά.

Τυχαίνει καμμιά φορά ν' αρρωστήσει ο άνθρωπος κι η αρρώστιά του να κρατήσει πολύ καιρό. Έτσι η αρρώστια δεν βρίσκει ικανή <<τροφή>> και σταματάει να τον βασανίζει. Τον εγκαταλείπει έτσι αποκαμωμένο, νεκρωμένο κατά κάποιο τρόπο, ανίκανο για οποιαδήποτε δραστηριότητα, γιατί οι πόνοι κι οι ταλαιπωρίες τον έχουν φθείρει.

Το ίδιο μπορεί να συμβεί και στην ανθρώπινη ψυχή. Όταν η ψυχή χρονοτριβεί στην αμέλεια και σε αδιάκοπους περισπασμούς, όταν ξεχνά και δεν ασχολείται καθόλου με το Θεό και την αιωνιότητα, όταν λειτουργεί κι αδιαφορεί για τις ευαγγελικές εντολές και διδαχές, τότε νεκρώνεται και παύει το ενδιαφέρον της για τα πνευματικά θέματα.

Τα πνευματικά αυτά θέματα όμως υπάρχουν. Μόνο για την ψυχή αυτή δεν υφίστανται, επειδή η ίδια έχει νεκρωθεί και το ενδιαφέρον της γι' αυτά έχει ατονήσει. Γιατί όλη η δύναμη κι η θέλησή της στρέφονται προς ό,τι είναι υλικό, πρόσκαιρο, μάταιο κι αμαρτωλό. 

Όποιος ερευνά την κατάσταση της ψυχής του εμπεριστατωμένα και αμερόληπτα, θα δει μέσα της το πάθος της αναισθησίας. Θα δει σε τί έκταση έχει φτάσει η επιρροή της. Θα διακρίνει την αγριότητά της, τη σοβαρότητά της.

Και τότε θ' αναγνωρίσει πως όλ' αυτά μαρτυρούν τη νέκρωση της ψυχής. Με το που θα ξεκινήσουμε να διαβάζουμε το λόγο του Θεού τί πλήξη και τί ανία μας πιάνει αμέσως! Ό,τι κι αν διαβάσουμε μας φαίνεται ασήμαντο, περίεργο, που δεν αξίζει την προσοχή μας.

Πόσο θα θέλαμε να σταματήσουμε αμέσως αυτό το διάβασμα! Πού οφείλεται αυτό; Στο γεγονός ότι δεν έχουμε ζήλο για το λόγο του Θεού. Πόσο στεγνή νιώθουμε την ψυχή μας, όταν στεκόμαστε στην προσευχή, πόσο ψυχρή!

Πόσο βιαζόμαστε να τελειώσουμε τις τυπικές αιτήσεις και ικεσίες μας, πόσες φορές ο νους μας περισπάται από δω κι από κει! Γιατί; Επειδή έχουμε αποξενωθεί από το Θεό. Πιστεύουμε στην ύπαρξή Του, μα η πίστη μας είναι νεκρή!

Δεν ζει μέσα στις καρδιές μας. Γιατί ξεχάσαμε την αιωνιότητα; Δεν κινδυνεύουμε ν' αποκλειστούμε από τον αριθμό εκείνων που θα εισέλθουν στον τόπο της αιώνιας μακαριότητας; Ο θάνατος στέκεται μπροστά μας, όπως και σε κάθε άλλον άνθρωπο.

Γιατί το ξεχνάμε αυτό; Επειδή έχουμε προσκολληθεί μ' όλη μας την ψυχή στα εγκόσμια. Δεν μας απασχολεί η αιωνιότητα, ποτέ δε θέλουμε να σκεφτόμαστε γι' αυτήν. Έχουμε χάσει την πολύτιμη αυτή αίσθηση κι έχουμε ενστερνιστεί μιαν απατηλή αντίληψη για την επίγεια διαδρομή μας.

Η απατηλή αυτή αντίληψη μας κάνει να φανταζόμαστε την επίγεια ζωή μας ατέλειωτη, αιώνια. Έχουμε τόσο απατηθεί κι αιχμαλωτισθεί από την ψεύτικη αυτή αντίληψη, ώστε ενεργούμε σ' όλα τα πράγματα σύμφωνα μ' αυτήν.

Θυσιάζουμε όλες τις ψυχικές και σωματικές μας δυνάμεις σ' αυτό που είναι φθαρτό. Δεν έχουμε καμιά φροντίδα για τον άλλο κόσμο που μας περιμένει, αν και είναι σίγουρο πως κάποτε θα γίνουμε κάτοικοί του.

Γιατί επιδιδόμαστε τόσο πολύ στην αργολογία, στους αστεϊσμούς, στην κατάκριση και στους εμπαιγμούς των συνανθρώπων μας; Γιατί δαπανάμε χρόνο πολύ και μάλιστα αβασάνιστα σε διασκεδάσεις ταπεινές, που δε μας δίνουν καμιά ψυχική ικανοποίηση, προσπαθώντας με το ένα κενό της ζωής μας ν' αντικαταστήσουμε το άλλο;

Γιατί δε θέλουμε ν' αφιερώσουμε ούτε τον ελάχιστο χρόνο στις αμαρτίες μας και στη μετάνοιά μας γι' αυτές; Είναι επειδή έχουμε ροπή προς την αμαρτία, προς οτιδήποτε ρηχό, προς οτιδήποτε μας συνδέει με την αμαρτία, συντηρεί μέσα μας την αμαρτία.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 78-82.

ΟΣΙΟΥ ΙΓΝΑΤΙΟΥ ΜΠΡΙΑΝΤΣΑΝΙΝΩΦ: ΕΡΓΑ Γ', «Η ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΚΑΙ Ο ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΣ» ΜΕΡΟΝ 7ον

 

Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Θεού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 73-77.
<<Όλη αυτή η σύγχυση και ο θόρυβος για τα παραπάνω, όπως και γι΄άλλα συναφή θέματα που αναφέρονται στον αντίχριστο, μας ώθησαν να συμπεριλάβουμε ως βασικό κείμενο στον τρίτο τόμο των έργων του οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ μια πατερική και αγιογραφική πραγματεία του για το θέμα αυτό.
Τίτλος της εργασίας αυτής είναι <<Η Βασιλεία του Θεού και ο Αντίχριστος>>.
Ο όσιος Ιγνάτιος πραγματεύεται με μοναδική ερμηνευτική ικανότητα και πληρότητα τα λόγια του ίδιου του Κυρίου για το θέμα της Δεύτερης Παρουσίας Του, της Βασιλείας του Θεού και του αντιχρίστου, ώστε να μην αφήνει κανένα κενό ή δυνατότητα παρερμηνείας των αγιογραφικών κειμένων.
Το θεωρήσαμε απαραίτητο λοιπόν να συμβάλλουμε με τη γνώμη ενός αγίου της Εκκλησίας μας στη διάλυση όλων των σχετικών παρερμηνειών και πλανών, ώστε κάθε καλοπροαίρετος χριστιανός να ερμηνεύσει ναι ν' ασχοληθεί με το βασικό θέμα <<ου έστι χρεία>>, και που δεν είναι άλλο από το να προετοιμαστούμε, να είμαστε έτοιμοι για το <<πώς>> και όχι για το <<πότε>> θα συναντήσουμε το Χριστό.
Εκτός από βασικό αυτό έργο όμως, στον τρίτο τόμο συμπεριλάβαμε κι άλλα εποικοδομητικά κείμενα, απαραίτητα στον κάθε χριστιανό που θέλει ν' αγωνιστεί με συνέπεια στον αμπελώνα του Κυρίου.
Ο όσιος Ιγνάτιος ήταν πάρα πολύ εγκρατής της πατερικής θεολογίας κι ασχολήθηκε με την ερμηνεία αρκετών αγιογραφικών κειμένων με μοναδική ικανότητα και θείο φωτισμό.
Εκτός από τα ερμηνευτικά του κείμενα (όπως για παράδειγμα τις ερμηνείες του 1ου ψαλμού του Δαβίδ, των ευαγγελικών περικοπών που αναφέρονται στη Μάρθα και τη Μαρία, στις Μυροφόρες γυναίκες κλπ), ο όσιος Ιγνάτιος έγραψε και κάποιες πραγματείες που αφορούν στην καθημερινή ζωή και στην πνευματική πρόοδο των χριστιανών, όπως για παράδειγμα την αξία που έχουν στην πνευματική ζωή η νηστεία, η εγρήγορση, η ταπεινοφροσύνη, η σωματική και πνευματική άσκηση, η νέκρωση του κοσμικού πνεύματος κ. α.
Τα κείμενα του οσίου Ιγνατίου είναι αυθεντικά, πατερικά, στηρίζονται στην παράδοση και την ορθή διδασκαλία της Εκκλησίας μας.
Κατά συνέπεια είναι μια πηγή ζώντος ύδατος, που ξεδιψάει κι αναπαύει τον ταλαιπωρημένο από αμφιβόλου προέλευσης σύγχρονες ετεροδιδασκαλίες και πλάνες>>.
Πέτρος Μπότσης, Ιανουάριος 2008
(Απόσπασμα εκ του Προλόγου)
Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».

Η ΝΕΚΡΩΣΗ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

<<Τίς αποκυλίσει ημίν τον λίθον>> (Μάρκ. ιστ' 3)

Κήρυγμα στην Κυριακή των Μυροφόρων

Η ευαγγελική περικοπή που διαβάζεται την Γ΄ Κυριακή από το Πάσχα, που λέγεται των Μυροφόρων, προβάλλει την πράξη των αγίων γυναικών που ακολουθούσαν το Θεάνθρωπο κατά την επίγεια πορεία Του.

Εκείνες ήταν μάρτυρες του πάθους Του, μα παραβρέθηκαν και στην ταφή Του που έγινε την Παρασκευή το απόγευμα. Όταν η κακία των Ιουδαίων ξέσπασε κι απλώθηκε σαν την πυρακτωμένη λάβα που ξεχύνεται από την Αίτνα, στράφηκε όχι μόνο εναντίον του Κυρίου, αλλά κι εναντίον όλων εκείνων που βρίσκονταν κοντά Του.

Τότε οι άγιοι απόστολοι αναγκάστηκαν να κρυφτούν ή να παρακολουθήσουν τα φοβερά γεγονότα από μακριά. Μόνο ο <<ηγαπημένος μαθητής>> δε φοβήθηκε και παρέμεινε κοντά στον Κύριο.

Τότε λοιπόν, ανέλαβε δράση εκείνος που ήταν πάντα μυστικός μαθητής, <<εν κρυπτώ>>, αυτός που έκρυβε τα ενδόμυχα αισθήματά του από φόβο μήπως τον καταδιώξει το Σανχεντρίν (το ανώτατο συνέδριο του Ιουδαϊσμού).

Ξαφνικά όμως ο μαθητής αυτός, ο Ιωσήφ, που ήταν αξιόλογο μέλος του Σανχεντρίν, ξεπέρασε όλα τα εμπόδια, αψήφησε όλους τους δισταγμούς του κι αδιαφόρησε για όλες τις συνέπειες και τις φοβίες που τον συγκρατούσαν ως τότε και τον έκαναν διστακτικό.

Έτσι τόλμησε και πήγε στον αδιάφορο και στυγνό Πιλάτο και του ζήτησε το σώμα Εκείνου που είχε θανατωθεί μ' έναν τόσο επονείδιστο τρόπο. Κι αφού έλαβε το σώμα, το έθαψε με σεβασμό και τιμή.

Το ευαγγέλιο αποδίδει στην πράξη του Ιωσήφ μια μεγαλειώδη σημασία, τη θεωρεί τολμηρή πράξη. Κι έτσι ήταν. Ένα μέλος  του Σανχεντρίν, στρεφόμενο στην ουσία εναντίον του συνεδρίου

που είχε διαπράξει θεοκτονία, καθώς κι εναντίον των κατοίκων της Ιερουσαλήμ που είχαν συνεργήσει στη θεοκτονία, τόλμησε να λάβει το σώμα του Θεανθρώπου.

Εκείνου που είχε θανατωθεί από τους ανθρώπους. Το κατέβασε από το σταυρό και το μετέφερε σ' έναν κήπο έξω αλλά κοντά στις πύλες και τα τείχη της πόλης. Τοποθέτησε το σώμα εκεί,

στην ησυχία της ερημιάς, κάτω από την σκιά των δέντρων, σ' ένα <<καινό μνημείο>>, λαξευμένο πάνω σε πέτρα, και το κάλυψε με αρώματα και μύρα.

Έβαλε εκεί το σώμα εκείνο από το οποίο βρήκαν τη λύτρωσή τους οι ψυχές και τα σώματα όλων των ανθρώπων. Κι έπειτα το τύλιξε σε καθαρό σεντόνι, όπως τυλίγουν κάποιον πολύτιμο θησαυρό και τον κρύβουν.

Στην ταφή έλαβε μέρος κι άλλο ένα μέλος του Σανχεντρίν. Ήταν ο Νικόδημος, που είχε επισκεφτεί νύχτα τον Κύριο και που Τον αναγνώρισε ως απεσταλμένο του Θεού. Ο Ιωσήφ μετά ακούμπησε μια μεγάλη πέτρα στη θύρα του μνημείου κι έφυγε, όπως κάνει κάθε άνθρωπος που τελειώνει με επιτυχία το έργο που είχε αναλάβει.

Το Σανχεντρίν παρακολουθούσε τις πράξεις του Ιωσήφ. Μόλις έφυγε, φρόντισε να τοποθετήσει φρουρούς κοντά στο μνήμα και να το σφραγίσει καλά. Η ταφή του Κυρίου μαρτυρείται από τους διώχτες και τους εχθρούς Του.

Κάποια από τα μέλη του Σαχεντρίν, που μέσα στη μανία και την παραφροσύνη τους διέπραξαν το μέγιστο έγκλημα, χωρίς να το θέλουν πρόσφεραν τη μεγαλύτερη θυσιαστική υπηρεσία.

Με το να θυσιάσουν το Πανάγιο Θύμα, λύτρωσαν το ανθρώπινο γένος κι έδωσαν τέλος σε μιαν άκαρπη σειρά από αρχέτυπες θυσίες, που τις κατέστησαν έτσι άσκοπες. Άλλα μέλη του Σανχεντρίν, που αντιπροσώπευαν όλους τους δίκαιους της Παλαιάς Διαθήκης, φέρθηκαν μ' έναν πολύ θεάρεστο τρόπο κι έθαψαν τον Λυτρωτή των ανθρώπων.

Έτσι με την πράξη τους αυτή συμπλήρωσαν και σφράγισαν τις αγαθές πράξεις των υιών της Παλαιάς Διαθήκης. Από τότε ξεκίνησε η αποκλειστική λειτουργία των μορφών της Καινής Διαθήκης.

Οι άγιες γυναίκες δεν υπολείπονταν καθόλου σε θάρρος κι αυταπάρνηση από τον Ιωσήφ. Ήταν μπροστά στην ταφή του Κυρίου την Παρασκευή, αλλά δε το θεώρησαν σωστό την ημέρα του Σαββάτου, που ήταν ημέρα <<αναπαύσεως>>, να επισκεφτούν το μνημείο.

Οι γυναίκες ήθελαν να εκφράσουν την αγάπη τους για τον Κύριο αλείφοντάς Τον με μύρα. Μετά τον ενταφιασμό της Παρασκευής λοιπόν πήγαν αμέσως κι αγόρασαν ικανή ποσότητα από μίγμα με μύρα πολύτιμα και βοτάνια αρωματικά και περίμεναν να ξημερώσει η επόμενη μέρα του Σαββάτου.

Το πρωί της ημέρας εκείνης, με την ανατολή του ήλιου, οι ευλαβείς γυναίκες ξεκίνησαν για το μνημείο. Βαδίζοντας στο δρόμο θυμήθηκαν πως ο τάφος από μπροστά ήταν καλυμμένος με μια πολύ μεγάλη πέτρα.

Αυτό τις έκανε ν' ανησυχήσουν, νά' ρθουν σε αμηχανία, κι έλεγαν μεταξύ τους: <<Τίς αποκυλίσει τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου;>> (Μάρκ. ιστ' 3). Γιατί ο λίθος ήταν <<μέγας σφόδρα>>.

Έφτασαν στο μνημείο και με μεγάλη έκπληξη διαπίστωσαν πως ο λίθος είχε <<αποκυλισθεί>>. Είχε τοποθετηθεί στο πλάι από έναν απαστράπτοντα άγγελο. Μετά την ανάσταση του Κυρίου ο άγγελος κατέβηκε από τον ουρανό στον τάφο που κρατούσε μέσα του τον <<αχώρητον εν ουρανοίς>>.

Με το που εμφανίστηκε, τρόμαξε τους στρατιώτες, έσπασε τις σφραγίδες και αποκύλισε τη βαριά πέτρα. Ο ίδιος καθόταν πάνω στην πέτρα και περίμενε νά' ρθουν οι γυναίκες. Με το που έφτασαν εκείνες, τις ενημέρωσε για την ανάσταση του Κυρίου κι έδωσε εντολή να ανακοινώσουν το χαρμόσυνο άγγελμα στους αποστόλους.

Οι άγιες γυναίκες ήταν οι πρώτοι άνθρωποι που έλαβαν ακριβή κι αξιόπιστη μαρτυρία για την ανάσταση του Κυρίου. Κι αυτό έγινε ως ανταμοιβή της απόφασής τους να τιμήσουν το πανάγιο σώμα του Θεανθρώπου που το φύλαγαν ανύσταχτοι φρουροί, βαλμένοι από το μίσος του Σανχεντρίν.

Οι άγιες αυτές γυναίκες έγιναν οι πρώτοι και πιο δυναμικοί κήρυκες της Ανάστασης, αφού την είδηση την άκουσαν από το στόμα του αγγέλου. Ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης. Όλοι οι άνθρωποι, είτε άντρες είτε γυναίκες, μπροστά Του είναι ίσοι.

Ο άνθρωπος που αγωνίζεται για το Θεό με μεγάλη αυταπάρνηση όμως, αξιώνεται να λάβει τις ειδικές θεϊκές δωρεές με αφθονία και ευλογία. <<Τίς αποκυλίσει ημίν τον λίθον εκ της θύρας του μνημείου>>;

Τα λόγια αυτά που έλεγαν μεταξύ τους οι άγιες γυναίκες έχουν ειδική και μυστική σημασία. Είναι τόσο εποικοδομητικά, ώστε η αγάπη μου για τον συνάνθρωπό μου κι η επιθυμία μου για την πνευματική του ωφέλεια δε με αφήνουν να σιωπήσω, αλλά με ωθούν να προχωρήσω στην εξήγησή τους.

Εισαγωγή στο διαδίκτυο, επιμέλεια, παρουσίαση
«ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ».
Αποσπασματικές αναρτήσεις από το βιβλίο του Οσίου Ιγνατίου Μπριαντσανίνωφ «Η Βασιλεία του Χριστού και ο αντίχριστος»,
σε μετάφραση και επιμέλεια του συγγραφέα Πέτρου Μπότση, «Έργα Γ'»,
Αθήνα 2011, σελ. 73-77.