ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ


«Ο Παντοκράτορας κρατά στο Χέρι Του την βραδυνή Θυσία»

Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακριά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα όνειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά « ανάπηροι» στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδοκώμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία! Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην εγωϊκότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουϊτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρναν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς, σε ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές. Είναι το θεϊκό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής, το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωϊνό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου! (Φθινόπωρο 2013) Γιώργος Δ. Δημακόπουλος Δημοσιογράφος





Ιστολόγιο «ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»

Έτος: 13ο (2013 - 2026)

Δημοσιογραφικό Εργαστήρι Ορθόδοξης Μαρτυρίας και Ομολογιακής Κατάθεσης

Διαχειριστής:

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Icon by Serhei Vandalovskiy, icon - painter, Ukraine



«Απάνου απ' το κρεββάτι μου βαθειά παρηγοριά μου / Καρφώνω την εικόνα Σου, και τώρα η κάμαρά μου. / Είναι και μνήμα θλιβερό και χαρωπή εκκλησία / Σκοτάδι η θλίψι μου σκορπά και λάμψιν η θρησκεία».



Κωστής Παλαμάς


Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΕΙΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Σάββατο 1 Μαρτίου 2025

ΕΓΚΥΚΛΙΟΣ ΕΠΙ ΤΗ ΕΝΑΡΞΕΙ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΜΕΓΑΛΗΣ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ





γαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·


ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας τὴν Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς μᾶς θυμίζει, ὅτι γυμνωθήκαμε ἀπὸ τὴν Χάρη τοῦ Θεοῦ καὶ στερηθήκαμε ἀπὸ τὰ θεῖα Ἀγαθά, διότι ἡττηθήκαμε ὡς πρὸς τὴν νηστεία στὸν Παράδεισο καὶ ἔτσι καταντήσαμε ἐξόριστοι «ἐν γῇ ἐρήμῳ καὶ ἀβάτῳ καὶ ἀνύδρῳ» (Ψαλμ. ξβ΄ 2). Ἄν ὅμως ἐπιποθοῦμε νὰ ἐπιστρέψουμε στὸν θεῖο Οἶκο τοῦ Πατρὸς καὶ τοῦ Υἱοῦ καὶ τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, ἤ μᾶλλον ἄν ποθοῦμε ἀληθινὰ νὰ γίνουμε οἶκος καὶ σκήνωμα θείας Δόξης, δὲν ἔχουμε παρὰ νὰ ἀσπασθοῦμε τὴν Μετάνοια καὶ νὰ ἀγκαλιάσουμε τὴν Νηστεία, ὥστε νὰ ἀξιωθοῦμε καὶ πάλι τῆς προτέρας θείας κοινωνίας.


νοίγονται σήμερα ἐνώπιόν μας τὰ πρόθυρα τῆς Μετανοίας καὶ προσκαλοῦν πρόθυμους ἀγωνιστές. Τὸ στάδιο τῶν ἀρετῶν ἁπλώνεται μπροστά μας καὶ ἐπιζητεῖ ὑπηκόους Χριστοῦ, ἀνάλαφρους ἀπὸ τὸ βάρος τῶν πολλῶν καὶ καλῶν φαγητῶν, καθὼς καὶ τῶν ἐφαμάρτων παθῶν. Ὅσοι ποθοῦν νὰ ἁγνίσουν σώματα καὶ πνεύματα καὶ ὅσοι ἐπιζητοῦν τὴν οὐράνια Βασιλεία, αὐτοὶ δέχονται περιχαρῶς τὸ Σαρακοστιανὸ διάγγελμα καὶ σπεύδουν νὰ εὐαρεστήσουν τὸν Πανάγαθο Θεό, ὅπως καὶ νὰ προσφέρουν τὶς «δεκάτες» τους -τὴν νηστευτικὴ θυσία τους, γιὰ τὴν ἐξιλέωση τῶν ἁμαρτημάτων ὅλου τοῦ ἔτους.


σοι ἐπιθυμοῦν τὴν πρόγευση τῆς ἁγίας Ἀναστάσεως, σπεύδουν ἀγόγγυστα καὶ ὑπάκουα νὰ θέσουν τὴν χεῖρα στὸ ἄροτρο τῆς ἐγκρατείας, καὶ ἀποδύονται μὲ καλὴ ἐλπίδα στὴν ἐκρίζωση τῶν κακιῶν καὶ στὴν σπορὰ τῶν θείων ἀγαθῶν. Ὅσοι φιλόθεοι καὶ φιλάρετοι, ὅσοι φιλάγαθοι καὶ σώφρονες, ἄς σπεύσουμε στὸν ἀγῶνα τὸν καλό, τὸν καθάρσιο καὶ φωτιστικό, τὸν γεμᾶτο θεία παρηγορία!


φαινομενικὰ τραχὺς καὶ δύσβατος δρόμος τῆς μεγάλης Νηστείας καὶ ἐγκρατείας ἐξομαλύνεται, ὡραΐζεται καὶ ἁπαλύνεται ὅταν διατελοῦμε σὲ κατάσταση εἰρηνικὴ καὶ νηφάλια, σὲ καταλλαγὴ μὲ τὸν Κύριό μας καὶ σὲ διαλλαγὴ μὲ τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους. Ὅταν καλλιεργοῦμε καλοὺς καὶ ἀγαθοὺς λογισμούς, καὶ ὄχι πονηροὺς καὶ ἐγωπαθεῖς. Ὅταν ἡ προσευχή μας πυκνώνει καὶ βαθαίνει.


ταν νιώθουμε ὁ θεῖος λόγος καὶ τὰ ἱερὰ κείμενα νὰ μᾶς ἑλκύουν καὶ νὰ μᾶς εὐχαριστοῦν. Καὶ ὅταν ἐξερχόμαστε ἀπὸ τὰ συνεχῆ περιοριστικὰ ἐνδιαφέροντα μόνον γιὰ τὸν ἑαυτό μας καὶ γιὰ τοὺς δικούς μας ἀνθρώπους, καὶ διευρύνουμε τὸ ἐνδιαφέρον μας καὶ τὴν φροντίδα μας γιὰ τὸ καλὸ ὅλων τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας καὶ γενικὰ τῶν ἀνθρώπων ὅλου τοῦ κόσμου. Ἐπίσης, ὅταν μᾶς ἀπασχολεῖ εἰλικρινὰ ἡ ἐξυπηρέτηση καὶ ἡ ἀνακούφιση τοῦ ἀνθρώπινου πόνου καὶ τῆς ἀνθρώπινης δυστυχίας, ὅπου αὐτὰ τὰ συναντοῦμε καὶ τὰ ἀντιλαμβανόμαστε καὶ ὅπου τὰ κατανοοῦμε καὶ τὰ νιώθουμε.


Οἱ γύρω μας ἔχουν συνήθως ἀνάγκη ἐνίσχυσης ψυχικῆς καὶ σωματικῆς καὶ πολλὰ μποροῦμε νὰ κάνουμε, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, τόσο μὲ τὴν προσευχή μας ὅσο καὶ μὲ τὸ ἔμπρακτο ἐνδιαφέρον μας.


γαπητοὶ Ἀδελφοί·


ἀποχὴ ἀπὸ τὰ ἀρτύσιμα φαγητὰ εἶναι ἀπαραίτητο νὰ συνοδεύεται ἀπὸ τὴν ἐκδίωξη ἐντός μας κάθε ἀντιπάθειας καὶ ἔχθρας, κάθε ψεύδους καὶ ἐμπάθειας σαρκικῆς, κάθε ἀτόπου πράξεως καὶ ἐπιθυμίας, κάθε πονηρίας καὶ κλοπῆς, κάθε κακολογίας καὶ κατάκρισης, κάθε ἀδικίας, ἀνομίας καὶ ἐκτροπῆς. Τότε θὰ εἴμαστε ἀληθινοὶ προσκυνητὲς τῆς τρισυποστάτου Θεότητος, θὰ δεχόμαστε τὴν Θεομητορικὴ Σκέπη καὶ Προστασία, τὴν Ἀγγελικὴ συνοδία, τὴν χαριτωμένη παρηγορία, τὴν εὐλογημένη θεομορφία.


Οἱ δαίμονες θὰ ἀπομακρύνονται, οἱ πειρασμοὶ θὰ ἐκδιώκονται, οἱ θεῖες δωρεὲς θὰ προσελκύονται καὶ ἡ ὁδὸς πρὸς Οὐρανὸν θὰ διευκολύνεται καὶ θὰ ἐπιταχύνεται. Ὁ Σταυρὸς τοῦ Σωτῆρος μας Χριστοῦ θὰ μᾶς ὁδηγεῖ στὸ Φῶς τῆς Ζωηφόρου Ἀναστάσεως, ὅσο θὰ διατελοῦμε συσταυρωμένοι μαζί Του μὲ ὑπομονὴ καὶ ἐγκαρτέρηση. Ἐκφράζων εἰλικρινεῖς εὐχὲς γιὰ Καλή Τεσσαρακοστὴ ἐν ὑγείᾳ καὶ εἰρήνῃ, διατελῶ


Ἐλάχιστος εὐχέτης πρὸς Κύριον


Ὁ Μητροπολίτης


+ὁ Λαρίσης καὶ Πλαταμῶνος Κλήμης

Λάρισα, 17-2/2-3-2025


Κυριακὴ τῆς Τυρινῆς



Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Πλαταμώνος

της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

Παρασκευή 21 Φεβρουαρίου 2025

ΕΝΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ



Σχετικά με τις τελευταίες εξελίξεις στον εκκλησιαστικό μας χώρο θα θέλαμε να παροτρύνουμε τους εν Χριστώ αδελφούς μας να προτιμήσουν την ειρηνική σιωπή, τη συγκατάβαση και προπαντός την προσευχή. Στην τρικυμία κανείς δεν βάλλει κατά του άλλου, αλλά από κοινού κοιτούν, πως να σωθούν! Δεν χρειάζονται κραυγές, φανφάρες και συνθήματα. Μεγιστοποιήθηκε ένα ζήτημα, που διαλαλήθηκε μέσω f.b., αναπαράχθηκε και τείνει να γίνει σήριαλ. Ποιός θυμάται τον Άγιο Χρυσόστομο τον Νέο Ομολογητή και ηγήτορα του ιερού αγώνα μας, που ανάμεσα σε ακραίες πνευματικές συγκυρίες και «αδελφικά» πισομαχαιρόματα έπρεπε να ενώσει και διασώσει το μικρό ποίμνιο των Ορθοδόξων, όταν ο ου κατ' επίγνωσιν ζήλος, οι αφορισμοί και η οχλαγωγία διέσπασαν την ενότητα της αποτείχισης; Αλλά και η υποκρισία όλων μας είναι απίστευτη! Χρόνια και χρόνια διατείνουμε, πως πρέπει να εργαστούμε για να ενωθεί επιτέλους το ποίμνιο των Ορθοδόξων του Πατρίου και όταν έρχεται εκείνη η ώρα, αρχίζουμε αγώνα για να διασπάσουμε αυτήν την ενότητα...! Η μόνη αίρεση στο χώρο του πατρίου είναι ο Ματθαιισμός, από τον οποίο πολλοί εξ ημών πάσχουν, με την αποδοχή -όχι της ακρίβειας-, αλλά της τυποποίησης των κανόνων και της ερμηνείας τους με μεσαιωνικό και κατά τον δοκούν ανερμήνευτο ζήλο. Εν κατακλείδι, η παρούσα κατάσταση, τον μόνο που εξυπηρετεί δεν είναι μόνο ο Οικουμενιστικός νεοημερολογητισμός, αλλά και οι παραταξιακοί διθύραμβοι των αλλόφρονων διχοτόμων. Εύχεσθε!



Γιώργος Δημακόπουλος
Δημοσιογράφος

Δευτέρα 2 Δεκεμβρίου 2024

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΝΑΡΞΗ ΤΗΣ ΝΗΣΤΕΙΑΣ ΤΩΝ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΩΝ




Ἀγαπητοὶ Πατέρες καὶ Ἀδελφοί·


χάρη τοῦ Σωτῆρος μας Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτρέπει καὶ πάλι νὰ εἰσερχόμαστε ὀρθοδόξως στὴν εὐλογημένη περίοδο τῆς Νηστείας τῶν Χριστουγέννων. Κι ἐμεῖς ὡς τέκνα ὑπακοῆς στὴν ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας, στοὺς ἱεροὺς θεσμοὺς καὶ τὶς παραδόσεις της, ἀρχίζουμε αὐτὴν μὲ προθυμία καὶ εὐχαριστία, διότι πρόκειται γιὰ εὐκαιρία πνευματικῆς ἀνάτασης.


νῶ οἱ ψυχές μας καταπονημένες ἀπὸ πολλὰ βάρη, πολλὲς μέριμνες, πολλὰ προβλήματα καὶ πολλοὺς πειρασμοὺς αἰσθάνονται πιεσμένες καὶ θλιμμένες, ἡ ἁγία Πίστη μας φροντίζει νὰ μᾶς παράσχει ἄριστο τρόπο γιὰ ψυχικὴ τόνωση, ἐνίσχυση καὶ ἀνόρθωση.


Οἱ πολλὲς βιωτικὲς μέριμνες, ἀλλὰ καὶ οἱ μικρὲς ἤ μεγάλες ἐκτροπὲς στὴν ἁμαρτία ποὺ καραδοκεῖ μὲ ποικίλες μορφὲς καὶ τρόπους, ἀποπροσανατολίζουν τὴν πνευματική μας πορεία καὶ μᾶς ἐκτρέπουν ἀπὸ τὴν εὐθεῖα ὁδὸ τῶν καλῶν στόχων καὶ σκοπῶν μας. Οἱ καθημερινὲς ἀπαιτήσεις τῆς ζωῆς μᾶς ὁδηγοῦν συχνὰ σὲ χαλάρωση ἕως καὶ ματαίωση τῆς πνευματικῆς προσπάθειας καὶ τοῦ πνευματικοῦ ἀγῶνα, ποὺ πρέπει νὰ μᾶς χαρακτηρίζει σὰν ἀληθινοὺς Ὀρθοδόξους Χριστιανούς. Τὰ συνεχῆ ἐξωτερικὰ ἐρεθίσματα ἀπὸ ὅσα συμβαίνουν γύρω μας, ἀλλὰ καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ἀστάθεια καὶ ταραχὴ στοὺς λογισμούς, μᾶς δημιουργοῦν ἀναστάτωση καὶ ἀνασφάλεια.


μως, μὴν ἀποκάμουμε καὶ μὴν ἀδημονοῦμε! Τὸ λειτουργικὸ πρόγραμμα καὶ ἡ ἐξαγιαστικὴ πρόταση τῆς Ἐκκλησίας μᾶς καλοῦν σὲ μία νέα προσπάθεια ψυχικῆς καὶ σωματικῆς ἀνακαίνισης. Ἡ νηστεία στὶς τροφές, ποὺ ὡς γνωστὸν δὲν εἶναι ἰδιαίτερα αὐστηρή, μᾶς ἐλευθερώνει ἐν τούτοις ἀπὸ τὶς ὑλικὲς ἐξαρτήσεις. Παράλληλα, μᾶς ἐμπνέει σὲ καλύτερη φροντίδα γιὰ καθαρότητα καρδιᾶς καὶ γιὰ ἐγκράτεια παθῶν, κατευθύνοντάς μας σὲ καλύτερη ἐπίγνωση καὶ μετάνοια.


κατὰ δύναμιν νηστεία ἀπὸ ἀρτύσιμες τροφές, εἶναι φυσικὸ νὰ περιλαμβάνει περισσότερη προσοχὴ καὶ καλύτερη προσευχή. Ἐπίσης, ἐπιμέλεια στὴν ἀποφυγὴ τῆς ὅποιας σύγχυσης καὶ ταραχῆς, καθὼς καὶ περισσότερη μελέτη τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ. Ὀφείλουμε μάλιστα συχνότερη συμμετοχὴ στὰ ἅγια Μυστήρια κατὰ τὴν περίοδο αὐτή, ἡ ὁποία περιλαμβάνει πολλὲς καὶ σημαντικὲς ἑορτὲς στὸν λειτουργικό μας κύκλο. Ὁπότε, μᾶς δίνονται ἄφθονες εὐκαιρίες γιὰ καλύτερη συμμετοχὴ στὶς ἱερὲς Ἀκολουθίες τῆς Ἐκκλησίας, προσεκτικότερη ἐνδοσκόπηση καὶ βαθύτερη αὐτογνωσία. Ὅλα αὐτὰ συνιστοῦν τὶς καλύτερες προϋποθέσεις γιὰ βίωση τῆς μετανοίας καὶ προσφυγὴ στὸ ἐξαγνιστικὸ Μυστήριο τῆς ἱερᾶς Ἐξομολογήσεως.


περίοδος τῆς Σαρακοστῆς τῶν Χριστουγέννων συνίσταται ἰδιαίτερα γιὰ ἀποφυγὴ κακῶν συνηθειῶν, τακτοποίηση ἐκκρεμοτήτων, διόρθωση σφαλμάτων, συγχώρηση παραπτωμάτων, συμφιλίωση χωρισμῶν, ἄφεση ἁμαρτιῶν, βοήθεια ἀδυνάτων, ἔλεος πτωχῶν, συγκράτηση ἐκνευρισμῶν, παύση κακολογιῶν, περιορισμὸ λόγων πολλῶν, παρεμπόδιση κατακρίσεων, ἀποστροφὴ ψεμάτων, ἐκδίωξη συκοφαντιῶν, κατακράτηση θυμῶν, σταμάτημα αὐταρεσκείας, εἰρωνείας, χλευασμῶν, μικροπρεπειῶν καὶ ἐγωϊσμῶν...


Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί·


λα αὐτὰ δὲν ἐπιτυγχάνονται ἄν ἡ νηστεία στὶς τροφὲς δὲν συνδέεται μὲ ἐνασχόληση τοῦ νοῦ μὲ τὰ θεῖα νοήματα. Δηλαδὴ μὲ τὴν ἐσωτερικὴ μελέτη τῆς θείας συγκαταβάσεως, ἀγάπης καὶ ταπεινώσεως τοῦ Χριστοῦ μας, ὁ Ὁποῖος καταδέχθηκε νὰ γίνει Βρέφος καὶ Παιδίον γιὰ μᾶς καὶ τελικὰ νὰ ὑποστεῖ τὰ πάνδεινα χάριν τῶς σωτηρίας μας· μελέτη τῆς καθαρότητος τῆς Παναγίας μας, τῆς ἁπλότητος καὶ προθυμίας τοῦ Δικαίου Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος, τῆς ἐπαγρύπνησης τῶν ποιμένων, τῆς θυσίας καὶ προσφορᾶς τῶν σοφῶν τῆς Ἀνατολῆς, τῆς χαρᾶς καὶ δοξολογίας τῶν Ἁγίων Ἀγγέλων, τῆς πανηγύρεως γῆς καὶ οὐρανοῦ!


λα αὐτά, καὶ ὄχι τὰ ἐξωτερικὰ φωτάκια καὶ οἱ διακοσμήσεις, φέρνουν κατάνυξη καὶ εὐλάβεια στὴν ψυχή. Χωρὶς νὰ ἀπορρίπτουμε καὶ κάποιον ἐξωτερικὸ στολισμὸ κατάλληλο περισσότερο γιὰ τὰ μικρὰ παιδιά, τονίζουμε κυρίως τὴν προσκόλλησή μας στὰ θεῖα καὶ ὑψηλὰ θεωρήματα, ποὺ φέρνουν καλὴ ἀλλοίωση στὸν ἔσω ἄνθρωπο καὶ διαμορφώνουν μέσα μας θεάρεστη καὶ θεοφιλῆ κατάσταση καὶ διάθεση.


Μόνον ἔτσι θὰ ἔλθουν καὶ σὲ μᾶς οἱ ἑορτὲς τῆς θείας Ἐνανθρωπήσεως μὲ τρόπο πνευματικὰ ὠφέλιμο. Οἱ Ἅγιοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μᾶς διδάσκουν ὅτι ἡ ἐγκράτεια στὸν χορτασμὸ τῆς κοιλιᾶς φέρνει θεία αἴσθηση καὶ ἐμπειρία στὴν ψυχὴ τοῦ ἀνθρώπου, διαφορετικὰ εἶναι ἀδύνατο νὰ ὑπάρξει ἱερὴ ἔμπνευση, φώτιση καὶ παρηγορία (Ὅσιος Ἰωάννης Κασσιανός).


Ἀγαπητοὶ Ἀδελφοί·


Εἴθε ἡ νηστεία μας νὰ εἶναι εὐλογημένη καὶ ἐπιτυχής, νὰ ἔχουμε καλύτερη μετάνοια, νὰ φανοῦμε χρήσιμοι καὶ εὐάρεστοι στὸν Θεὸ καὶ στοὺς ἀνθρώπους, καὶ νὰ ἀξιωθοῦμε μὲ ὑγεία ψυχῆς καὶ σώματος νὰ ἀπολαύσουμε τὶς θεῖες δωρεὲς τῆς Ἐνανθρωπήσεως καὶ ἐδῶ στὴ γῆ, καὶ στὸν οὐρανό, στὸν ποθητὸ Παράδεισο τῆς τρυφῆς. Ἀμήν!



Ἐλάχιστος εὐχέτης πρὸς Κύριον


Ὁ Μητροπολίτης


+ὁ Λαρίσης καὶ Πλαταμῶνος Κλήμης


Λάρισα, 15/28-11-2024



Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Πλαταμώνος

της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2024

ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΑ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΑΓΗ ΤΟΥ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟΥ




«κ τῆς Ἑλλάδος καὶ πάλι τὸ Φώς!» εἶναι ὁ τίτλος τῆς Ἐπετειακῆς Ἐκδήλωσης ποὺ θὰ πραγματοποιήσει ἡ Ι.Μ. Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας τὴν Κυριακή, 8 Δεκεμβρίου 2024 στὶς 18:00, στὸ Δημ. Κινηματοθέατρο Ἀσπροπύργου «Γαλαξίας» (ὀδ. Μιαούλη 6). Μέσα ἀπὸ μιὰ παράσταση σὲ συνδυασμὸ μὲ βίντεο καὶ εἰκόνες θὰ ἐξιστορηθοῦν τὰ γεγονότα ποὺ ὁδήγησαν στὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου. Θὰ παρουσιαστεῖ τὸ ὑπόβαθρο, οἱ συνθῆκες τῆς ἐποχῆς καὶ τὰ πρόσωπα ποὺ ἐνεπλάκησαν στὴν πορεία τῆς Ἐκκλησίας ἕως τὸ 1945. Ἡ ἐκδήλωση θὰ κοσμηθεῖ ἀπὸ ἐκκλησιαστικοὺς Ὕμνους καὶ θὰ ὁλοκληρωθεῖ μὲ παρουσίαση τῶν δράσεων τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ἀττικῆς καὶ Βοιωτίας, ἀφιερωμένων στὴ θλιβερὴ ἐπέτειο τῶν 100 ἐτῶν ἀπὸ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου, ὑπὸ τὸν τίτλο: «1924-2024: Τὸ βαρύ μας χρέος ἕναν αἰῶνα μετά». Τὴν ἐκδήλωση ὀργανώνει ἡ «Λυδία» μὲ τὴ συμμετοχὴ τῶν «Ὑμνωδῶν» καὶ τῶν Κατηχητικῶν Σχολείων τῆς Μητροπόλεώς μας.


Ιερά Μητρόπολη Αττικής και Βοιωτίας

της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

Παρασκευή 11 Οκτωβρίου 2024

ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΟ ΜΙΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ ΚΑΙ ΤΑ ΘΛΙΒΕΡΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΝΟΣ ΑΙΩΝΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΑΚΗ ΚΑΙΝΟΤΟΜΙΑ (1924-2024)



Εκ της Ιεράς Μονής Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης,
Φυλή Αττικής
 

ΠΟΛΕΜΑΣ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΑΙΟ;


ΠΟΛΕΜΑΣ ΤΟΝ ΤΙΜΙΟ ΣΤΑΥΡΟ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΣΗΜΑΙΑ ΚΑΙ ΤΡΟΠΑΙΟ by ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ on Scribd



Μας εστάλη και το δημοσιεύουμε υπό Αγιορειτών Πατέρων.


Τετάρτη 24 Ιουλίου 2024

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

 



ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ


Μετὰ μεγίστης ἀνησυχίας ἐπληροφορήθημεν περὶ τοῦ ἐγγράφου αἰτήματος τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας πρὸς τὴν Ἱερὰν Κοινότητα καὶ τὰς Ἱερὰς Μονὰς τοῦ Ἁγίου Ὄρους περὶ παροχῆς φιλοξενίας καὶ ὑποστηρίξεως μεγάλου ἀριθμοῦ ἀστυνομικῶν καὶ βαρέων ὀχημάτων προκειμένου νὰ ἐπιχειρήσουν ἐκτέλεσιν ἐξώσεων εἰς χώρους τῆς ἁγιορειτικῆς πολιτείας μετ᾽ «ἐπιχειρησιακῆς ἀκριβείας».


Ποιοῦμεν ἔκκλησιν πρὸς ἐπικράτησιν τῆς λογικῆς καὶ τὴν διαφύλαξιν τῆς εἰρήνης καὶ τῆς ἁρμονίας εἰς τὴν Ὀρθόδοξον Πατρίδα μας, ἐπισημαίνοντες ὅτι:


α. Ἡ ἐπαπειλουμένη εἴσοδος βαρέων ὀχημάτων καὶ ἡ ἀναφορὰ εἰς «ἐπιχειρησιακὴν ἀκρίβειαν» προδιαθέτει περὶ τῆς ἀσκήσεως βίας καὶ τὴν ὀργάνωσιν στρατιωτικοῦ τύπου ἐπιχειρήσεως ἐκπορθήσεως τῆς, ὡς κάστρον ὀχυρωμένης, Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ ἴσως ὄχι μόνον αὐτῆς. Ἡ ἀπειλουμένη ἄσκησις βίας ἐκ μέρους τῶν ἐπιτιθεμένων θεωρεῖται βέβαιον ὅτι θὰ ἐπιφέρῃ ἀπωλείας, ἴσως καὶ ἀνθρωπίνων ζωῶν μεταξὺ τῶν ἀμυνομένων, οἱ ὁποῖοι γνωρίζομεν καλῶς ὅτι πρόκειται νὰ ὑπερασπισθοῦν μὲ αὐτοθυσίαν τὴν Μονὴν αὐτῶν. Τοιουτοτρόπως, αἱ ἀστυνομικαὶ δυνάμεις ἐὰν ἐπιχειρήσουν δυναμικὴν ἐπέμβασιν, θὰ γίνουν αἴτιοι δημιουργίας νέων Ὁσιομαρτύρων καὶ Ὁμολογητῶν.


β. Ἡ ἀναφορὰ εἰς ἱκανὸν ἀριθμὸν ἀστυνομικῶν διὰ μέγα χρονικὸν διάστημα, προοιωνίζεται ἐπιχείρησιν πολυχρονίου ἀποκλεισμοῦ τῆς Μονῆς μὲ σκοπὸν τὴν ἐκ τῆς ἀπειλῆς τῆς λιμοκτονίας παράδοσιν τῶν Πατέρων. Τοῦτο τὸ σχέδιον θὰ ἀποτελοῦσε κατάφορον παραβίασιν τῶν στοιχειωδῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Μετὰ τὴν παγκόσμιον κατακραυγὴν διὰ τὸν ἀποκλεισμὸν τῆς Γάζης, εἰς τὴν ὁποίαν ἀποστέλλεται διεθνῶς ἀνθρωπιστικὴ βοήθεια, ἡ ἐνδεχομένη δημιουργία καὶ ἐν Ἑλλάδι ἑστίας ἀποκλεισμοῦ, πρόκειται νὰ δυσφημίσῃ τὴν χώραν παγκοσμίως.


ν τοιαύτῃ περιπτώσει ἡμεῖς θὰ ἀπαιτήσωμεν τὸν τακτικὸν ἐφοδιασμὸν τῆς Μονῆς διὰ ἀνθρωπιστικῆς βοηθείας καὶ εἰς περίπτωσιν παρεμποδίσεως τῆς ἀποστολῆς αὐτῆς θὰ ὑπάρξῃ διεθνὴς κατακραυγή.


Εὐχόμεθα ὅτι οἱ Ἁγιορεῖται Πατέρες τῶν λοιπῶν 19 Μονῶν τοῦ Ἁγίου Ὄρους δὲν πρόκειται νὰ δώσουν ἄδειαν διὰ τὸν διασυρμὸν τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ ἐν γένει τῆς Πατρίδος μας.


Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς

Ἱερᾶς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας ΓΟΧ Ἑλλάδος

08/21-07-2024




Δευτέρα 17 Ιουνίου 2024

ΕΚΔΗΜΙΑ ΤΗΣ ΚΑΤΑ ΣΑΡΚΑ ΜΗΤΡΟΣ ΜΑΣ ΖΩΗΣ ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΥ (1935-2024)

 



Χτες, Κυριακή 3 (16) Ιουνίου 2024 εκκλ. ημ., εξεδήμησε εις χείρας Κυρίου η κατά σάρκα μητέρα μας Ζωή Δημακοπούλου (ετών 89), μετά από ένα μήνα νοσηλείας σε νοσοκομείο της Αθήνας. Η μητέρα μας ήταν χρόνια μέλος της του ποιμνίου της αγιοκυπριανίτικης εκκλησιαστικής κοινότητας από το 1993 και πνευματική αδελφή και φίλη με την κ. Παρθένα, την κατά σάρκα μητέρα του αειμνήστου πνευματικού μας πατέρα Μητροπολίτη κ. Κυπριανού (+2013). Γεννήθηκε το 1935 στα Μάρμαρα Φθιώτιδας από γονείς αγρότες, και το 1956 ήρθε στην Αθήνα. Το 1963 νυμφεύθηκε τον Δημοσθένη Δημακόπουλο, ο οποίος αποδήμησε σε νεαρή ηλικία των 31 ετών, το 1973. Από τότε αφοσιώθηκε αποκλειστικά και μόνο στα παιδιά της, την Βικτωρία και τον Γεώργιο, χωρίς ποτέ να ξαναπαντρευτεί. Αποκαλυπτική και φιλεύσπλαχνη ευδοκία Θεού γνώρισε την Μονή μας, των Αγίων Κυπριανού και Ιουστίνης, Φυλής το 1993, και από τότε ήταν κάτω από τις πνευματικές οδηγίες και συμβουλές του πνευματικού της και πολυαγαπημένου μας πρωτοπρεσβυτέρου π. Αποστόλου Καγιόγλου! Για εμάς, τα παιδιά της, ήταν ο στέρεος «βράχος» της ζωής μας, πατέρας και μάνα σε ένα. Έφυγε πνευματικά έτοιμη, προκειμένου να συναντήσει τον δικαιοκρίτη Χριστό μας και χάριτι Θεού ν' αναπαυθεί κοντά Του. Ο Θεός να την αναπαύσει και να της συγχωρέσει παν αμάρτημα το παρ' αυτής πραχθέν,  ότι ουκ έστιν άνθρωπος ος ζήσεται και ουχ αμαρτήσει. Καλό Παράδεισο Μάνα και καλή αντάμωση στους ουρανούς. Λείπεις...



Γ. Δ.


Παρασκευή 9 Ιουνίου 2023

ΕΚΟΙΜΗΘΗ Η ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑ ΕΛΕΝΗ ΚΑΓΙΟΓΛΟΥ (+2023)


ΕΚΟΙΜΗΘΗ Η ΠΡΕΣΒΥΤΕΡΑ ΕΛΕΝΗ ΚΑΓΙΟΓΛΟΥ by ΓΙΩΡΓΟΣ Δ. ΔΗΜΑΚΟΠΟΥΛΟΣ on Scribd


Ευχόμαστε τον «Καλό Παράδεισο» στην «ηρωϊδα μάννα» Ελένη Καγιόγλου, που κοντά στον αγαπημένο μας Πρωτοπρεσβύτερο π. Απόστολο διακόνησε επί 50 έτη την πολυάριθμη οικογένειά της στα νάματα της πίστης και της ορθοπραξίας. «Καλή Ανάσταση» καλή μας πρεσβυτέρα!


ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ


Print Friendly and PDF