ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ


«Ο Παντοκράτορας κρατά στο Χέρι Του την βραδυνή Θυσία»

Η νύχτα αγκαλιάζει προσευχόμενες ψυχές σαν βρεφικό νανούρισμα. Στο μικρό καθολικό, οι γέροντες ξαπλωμένοι στο έδαφος, παραδομένοι στην εικόνα του Νυμφίου αποκαθηλώνουν ικετευτικά τους συγγνωστούς τους λογισμούς. Απόκοσμες εικόνες στο μικρό εκκλησάκι αναπνέουν μέσα από την θυμιασμένη ομίχλη των παρακλητικών τους λόγων. M' ένα τρακοσάρι κομποσκοίνι μετρούν ανάποδα τις μέρες, φτάνοντας ως την γέννησή τους. Ο παππά Διονύσης με αφημένο βλέμμα στην γη που περιμένει, σκύβει το κεφάλι στην ανατολή της μετανοίας του. Τί κόσμος τούτος Θεέ μου! Βαστάζουμε στις χούφτες μας τη Μάννα Ορθοδοξία και δεν θωρούμε το απροσμέτρητο κάλλος της και την ενδόμυχη υπόστασή της. Όταν τρίζουν τα θολά τζάμια από τα σιδερένια παραθύρια, νομίζεις, πως χοροί αγίων ήλθαν για να συνεκκλησιαστούν με τους χοικούς, ταμένους αδελφούς τους. Ο πολυέλαιος γυρνοφέρνει κυκλικά απ' τον καπνισμένο τρούλλο, ο Παντοκράτορας κρατάει στο χέρι του την βραδυνή θυσία, αίνοι και ύμνοι γίνονται δώρα ευχαριστιακά στα πόδια του Θεού μας. Κι όταν τελειώνει η ακολουθία, σκυμμένα πρόσωπα προσμετρούν μ' ένα Κύριε ελέησον, τα ανεβαίνοντα βήματά τους. Μακρύς ακόμα ο δρόμος της σταυρικής θυσίας. Ταιριάζει σε ορθοδόξους, να βλέπουν από μακριά τον σταυρό, που θα κρεμάσουν πάνω του τ' απόκοσμα όνειρά τους. Ποθούμε Χριστό, Αυτόν, Εσταυρωμένο, εξαντλούμε τους ονειρεμένους πόθους μας στο κοινό ποτήριο, ακροβατούμε την θωριά μας ανάμεσα στην πτώση και την έγερση. Τελούμε πνευματικά « ανάπηροι» στο μακαρισμό του εξαρτημένου Εγώ μας, αναζητούμε την χαμένη αρτιμέλεια της υποστελλόμενης ψυχής μας, ανυπακούουμε στην υποκριτική στάση ζωής. Ο Χριστός δεν είναι αφηρημένη έννοια, είναι η Οδός και η Αλήθεια, η Αγάπη κι η Ζωή, το προσδοκώμενο όνειρο της αναστάσιμης ελπίδας. Έχουμε Εκκλησία να κλάψουμε τους δρόμους που δεν διαβήκαμε, κατέχουμε αγίους να κρεμάσουμε την απόμακρη ματιά μας, μια Παναγιά να πνίξουμε στον κόρφο της την εαλωμένη αθωότητα της παιδικής αμεριμνησίας μας, κι αγγέλους τόσους, όσα είναι αυτά που χάσαμε, όσα είναι αυτά που ελπίζουμε, όσα είναι αυτά, που ίσως έρθουνε μια μέρα! Μπουσουλάμε γογγύζοντας στους εφάμαρτους δρόμους της υποκριτικής ζωής μας, έρπουμε γλοιωδώς στην λάσπη, που εωσφορικώς βαπτίσαμε πολιτισμένη κοινωνία! Επιτέλους να πάψουν αυτοί οι διαρκείς κύκλοι γύρω απ' τον ειδωλολάτρη εαυτό μας, το μεγαλείο του χριστιανού αναπαύεται στον προσευχητικό ξεσηκωμό και την ταπεινή μεγαλοσύνη. Η αγάπη μας είναι η σταυρική θυσία του εγώ μας στην εγωϊκότητα των άλλων. Ο σταυρός μας είναι τα ζυγιστικά του Πατρός που σβήνουν με γομολάστιχα τις μεγαλεπίβολες, θηριώδεις αμαρτίες μας κι η ελπίδα μας φοράει τα καλά της μπροστά στο αιματοβαμμένο δισκοπότηρο του αμνοικού Ιησού μας. Τα βράδια αιωρούνται χαροποιά στα γράμματα της αγιοπνευματικής Αλφαβήτας, ζωγραφίζουν την Πίστη ως έκθαμβο, αγιοπρεπές θήλυ, που ίσταται σε συννεφοσκεπούσα ομίχλη, πάνω από τα μικροκαμωμένα σπίτια των ανθρώπων. Πορφυροφορούσα κόρη, που χάσκει με χαμόγελο και κορομηλένια μάγουλα, που ροδοκοκκινίζουν στην παρακλητική αγάπη των πιστών. Η Πίστη είναι αναγεννητικό επίθεμα στις πληγές της αμαρτίας, δροσερή ανάσα στην πνευματική άπνοια των φιλόνικων ανθρώπων, σουλατσάρει σε χλοερούς, φρεσκοσκαμμένους κήπους και περιβόλια που μεθούν στην αρχοντιά των λουλουδιών. Βαστάει στα χέρια της τα εύοσμα βασιλικά των Χριστοφόρων λόγων, λούζεται μακάρια στην μετάνοια ενός αλλόφρονα, που ανακαλύπτει πάνω της τον μυρίπνοο Παράδεισο της συστελλόμενης ψυχής. Η Πίστη Θε μου είναι τα χρυσαφένια στάρια του χωριού, που μικρά, βάζαμε τρεχάλα ανάμεσα στα ξεραμένα στάχυα και τ' αγκάθια του αγρού, το ανταριασμένο βουϊτό από τους μεγαλοδύναμους ήχους των ελάτων, που στέκονταν πάντα όρθια. Νοικοκύρηδες, φρεσκοπλυμένοι χωρικοί, που τις Κυριακές έπαιρναν τα δύσβατα μονοπάτια για την εκκλησιά των Παμμεγίστων Ταξιαρχών! Βλέπαμε την Πίστη να σιγοντάρει στο αναλόγιο, εκείνον τον ταπεινό, ολιγογράμματο ιερέα, που έβγαινε στον άμβωνα για να μοιράσει τ' αντίδωρα κρίνα της ανυπέρβλητης αγάπης. Ύστερα βοηθούσε στα χωράφια την μαυροφορεμένη χήρα, που πριν να σπείρει τον καρπό στα σκαλισμένα αυλάκια, σταύρωνε με το χέρι της το αγιασμένο χώμα, ράντιζε με αγιασμό εκείνον τον πολύχρωμο, ταιριαστό μπαχτσέ με τις ντάλιες, τους κατιφέδες και τους κρίνους. Η Πίστη πάλι κατοικεί στα αδύναμα σπίτια των φτωχών, κάθεται στο τραπέζι με τα αλάδωτα ρεβίθια, τις ελιές και το αχνισμένο, ζυμωτό ψωμί, χορταίνει τα στόματα με μοσχοθυμιασμένες ευλογίες και απόκοσμες παραινέσεις της ερήμου. Σκάει χαμόγελο στην βρεφική αγνότητα Χριστούλιδων μικρών! Η Πίστη δεν λέει ψέμματα στα χείλη των παιδιών, παίζει κυνηγητό με την ταπείνωση και κρυφτό με την ντροπή. Στέκει προσευχητικά μετέωρη σε νηπιακούς ασπασμούς, σε ανυπόκριτες, παιδικές προσευχές. Είναι το θεϊκό αντίδοτο στο διάβα μιας φουσκοθαλασσιάς ζωής, το υπέρμαχο δοξάρι στην ηδύχοη πνοή του ουρανού, η υπογραφή του Θεού στην μετάνοια του πιστού. Μακάριοι αυτοί που την βρήκαν να τους περιμένει με το πρωϊνό ξύπνημα της αυγής και την εσπερινή δύση του ηλίου! (Φθινόπωρο 2013) Γιώργος Δ. Δημακόπουλος Δημοσιογράφος





Ιστολόγιο «ΑΓΙΟΚΥΠΡΙΑΝΙΤΗΣ»

Έτος: 13ο (2013 - 2026)

Δημοσιογραφικό Εργαστήρι Ορθόδοξης Μαρτυρίας και Ομολογιακής Κατάθεσης

Διαχειριστής:

Γιώργος Δ. Δημακόπουλος

Δημοσιογράφος

Icon by Serhei Vandalovskiy, icon - painter, Ukraine



«Απάνου απ' το κρεββάτι μου βαθειά παρηγοριά μου / Καρφώνω την εικόνα Σου, και τώρα η κάμαρά μου. / Είναι και μνήμα θλιβερό και χαρωπή εκκλησία / Σκοτάδι η θλίψι μου σκορπά και λάμψιν η θρησκεία».



Κωστής Παλαμάς


Drop Down MenusCSS Drop Down MenuPure CSS Dropdown Menu
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου 2023

ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΗ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΑΓΙΟΥ ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΣΑΛΑΜΙΝΑΣ



Μ
ε κατάνυξη τελέσθηκε η πανήγυρη της Ιεράς Ανδρώας Κοινοβιακής Μονής του Αγίου Αντωνίου Σαλαμίνος, το καθολικό της οποίας είναι αφιερωμένο στον μεγάλο Άγιο και Καθηγητή της ερήμου της Εκκλησίας μας. Ανήμερα της εορτής τελέσθηκε Αρχιερατική Θεία Λειτουργία Ιερουργούντος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας, Μητροπολίτου Πειραιώς και Σαλαμίνος κ. Γεροντίου. Στην Θεία Λειτουργία παραβρέθηκαν μέλη του δημοτικού συμβουλίου. Ο Σεβασμιώτατος στον λόγο του αναφέρθηκε στις διδαχές του Αγίου που ήταν στολισμένες με την Χάρη του Αγίου Πνεύματος, τον Θεάρεστο βίο, την σοφία και την αρετή ταπείνωσης που ομολογούσαν την ακεραιότητα του χαρακτήρα Του, αλλά και την αγάπη του προς τον Θεόν. Σκοπός του ήταν να μην αφήνει ανεκμετάλλευτο κάθε λεπτό της ημέρας που να μην είναι αφιερωμένο σε -Εκείνον- που τόσο πολύ ποθούσε να συναντήσει, ώστε η ζωή του να είναι μια διαρκής αυταπάρνηση, προσφορά και επιμονή της πνευματικής του αναβάσεως. Με το πέρας της Θείας Λειτουργίας πραγματοποιήθηκε λιτανεία της Ιεράς Εικόνος του Αγίου πέριξ της Ι. Μονής. Εν συνεχεία ο Σεβασμιώτατος τέλεσε τρισάγιο επί του μνήματος του κτήτωρος της Ιεράς Μονής, Μοναχού Νεκταρίου ο οποίος υπήρξε λαμπρό και επιφανές τέκνο της Σαλαμίνος, αλλά και στο οστεοφυλάκιο της Ιεράς Μονής.




Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και Σαλαμίνος

της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

Τετάρτη 25 Ιανουαρίου 2023

ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΣΥΓΚΕΛΟΥ Π. ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ



Σ
ε κλίμα συγκίνησης τελέστηκε η Αρχιερατική Θεία Λειτουργία και το ετήσιο μνημόσυνο του Μακαριστού αδελφού μας Γρηγορίου Ιερομονάχου, Πρωτοσυγκέλου της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως, στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού Της Θεοτόκου Καραβά Πειραιώς όπου χρημάτισε εφημέριος την τελευταία εικοσιπενταετία.


Προεξάρχοντος του Σεπτού Ποιμενάρχου μας κ. Γεροντίου τελέστηκε ΑΑρχιερατική Θεία Λειτουργία με συλλειτουργούς του Κληρικούς της καθ’ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως ,της Αρχιεπισκοπής και της Μητροπόλεως Αττικής και Βοιωτίας, συμπροσευχομένων των Αρχιερέων Αττικής και Βοιωτίας κ. Χρυσοστόμου και Τορόντο κ Μωυσή.


Με το πέρας της Θεία Λειτουργίας, Προεξάρχοντος στου Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κ. Γεροντίου, των Αρχιερέων και των κληρικών της Εκκλησίας μας εψάλη η επιμνημόσυνος δέηση στον εκλιπόντα αδελφό μας .


Στην προσλαλιά του ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας κ. Γερόντιος έκανε μικρή αναφορά στον εκλιπόντα αδελφό μας λέγοντας :η θλίψη μας, πραγματικά είναι μεγάλη, διότι η τοπική μας Εκκλησία έχασε έναν Κληρικό . Ευχόμαστε όμως και ελπίζουμε ότι, μπορεί να τον στερηθήκαμε εμείς, είμαστε βέβαιοι όμως ότι τον κέρδισε ο Ουρανός.


Δευτέρα 7 Μαρτίου 2022

Ο ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΗΣ ΣΥΓΝΩΜΗΣ ΣΤΗΝ ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΠΕΙΡΑΙΩΣ ΚΑΙ ΣΑΛΑΜΙΝΟΣ




Στον Α' Κατανυκτικό Εσπερινό της Συγνώμης χοροστάτησε χθες το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πειραιώς κ. Γερόντιος Β' στον Καθεδρικό Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Πειραιά, όπου ο Σεπτός Ποιμενάρχης μας δίνοντας το παράδειγμα ζήτησε πρώτος συγχώρεση από τους πιστούς και εν συνεχεία ευχήθηκε Καλή Σαρακοστή. Καλό Στάδιο!






Ιερά Μητρόπολη Πειραιώς και Σαλαμίνος

της Εκκλησίας των Γνησίων Ορθοδόξων Χριστιανών

Σάββατο 13 Μαρτίου 2021

ΜΗΝΥΜΑ ΣΕΒΑΣΜΙΩΤΑΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΥΡΙΝΗΣ (2021)






Τέκνα εν Κυρίω αγαπητά,

Με την χάρη του Τριαδικού Θεού μας, εισερχόμαστε για άλλη μία φορά στο Στάδιο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και ξεκινάμε την προετοιμασία μας για το Πάσχα. Έφτασε η περίοδος του πνευματικού αγώνα, η περίοδος της προσωπικής μας μετατροπής και της μετάνοιας.


Η περίοδος που πρέπει να κοιτάξουμε ο καθένας μέσα μας, να δούμε τα λάθη μας και να τα διορθώσουμε. Είναι η ώρα της βαθιάς πνευματικής ζωής, αυτοσυγκεντρώσεως και αυτοκριτικής, αυτοκυριαρχίας και εξαγνίσεως.


Είναι η ώρα να κοιτάξουμε τη ζωή του Κυρίου μας και να του ζητήσουμε να μας δώσει την χάρη και την ευλογία, ώστε να τον μιμηθούμε σε όλα και πρωτίστως στην άπλετη αγάπη Του, και να του ζητήσουμε να μας ελεήσει να γίνουμε αληθινά του τέκνα.


Σε αυτή την Σαρακοστή ας αγωνιστούμε να φθάσουμε στον ουρανό, ας αγωνιστούμε όπως ένας σωστός στρατιώτης με όλη μας την δύναμη και με τα όλα τα πνευματικά όπλα που μας έχει χαρίσει ο Θεός , όπως ο Απόστολος των Εθνών Παύλος μας υπενθυμίζει, το καθήκον αυτό και μας προτρέπει ίνα «ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός» (Ρωμ. 13:12). Και ποια είναι τα πνευματικά μας όπλα αδελφοί μου; η προσευχή, η νηστεία , η εγκράτεια, η ελεημοσύνη, η σιωπή, η υπακοή, και πάνω απ’ όλα την αγάπη.


Είμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, είμαστε άνθρωποι του Θεού, είμαστε τα παιδιά του Θεού, οπότε όλο αυτό μας καλεί σε μία μεγάλη αποστολή: να δώσουμε το παράδειγμα μιας αληθινής , νόμιμης και ειλικρινούς ζωής, ώστε όλοι που θα μας βλέπουν να μπορούν να δουν, στον κάθε έναν από εμάς το πρόσωπο του Θεού.


Αυτή είναι μία ευλογία που μας χαρίζει ο Κύριος μας, κυρίως αυτήν την δύσκολη εποχή που διανύουμε , στην περίοδο μίας πανδημίας ενώ έχουν χαθεί τόσοι αδελφοί μας σε ολόκληρο τον κόσμο, εμείς είμαστε ακόμα ζωντανοί και πρέπει να παλέψουμε.


Γι’ αυτό και η Εκκλησία, μας καλεί για άλλη μία φορά και ιδιαίτερα σε αυτή τη Σαρακοστή να αλλάξουμε την κακές μας συνήθειες και να ζούμε αδελφωμένοι με αγάπη και με σύμπνοια.


Σε αυτή την εποχή που η πανδημία μας χτυπά, ο Θεός μας δίνει την δυνατότητα μέσα από αυτή τη σαρακοστή να δυναμώσουμε και να αυξήσουμε την πίστη μας. Να μεγαλώσει η ελπίδα μας ότι όλες αυτές οι δοκιμασίες που περνάμε είναι προς όφελος της ψυχής μας. Να μεγαλώσει η αγάπη στις ψυχές μας.


Εύχομαι σε όλους να έχουμε μία καλή Αγία Τεσσαρακοστή και ας είναι η αρχή μιας ευλογημένης ψυχικής αφύπνισης.



Κ Α Λ Ο   Σ Τ Α Δ Ι Ο



Ο Μητροπολίτης
Ο Πειραιώς και Σαλαμίνος Γερόντιος

Κυριακή 5 Μαρτίου 2017

Η Α' ΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΩΝ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΑΣ




Στον Ιερό Ναό Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στον Καραβά Πειραιώς χοροστάτησε κατά την Πρώτη Στάση των Χαιρετισμών της Υπεραγίας Θεοτόκου Ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας. Στον Ιερό Ναό φιλοξενείται αυτές τις ημέρες και η εικόνα της Υπεραγίας Θεοτόκου, που επονομάζεται «Άξιον Εστίν« πιστό αντίγραφο από το Πρωτάτο του Αγίου Όρους. 


Ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στην προσφορά της Παναγίας μας τόσο στην ταπεινότητα και την υπακοή της, όσο και στο σχέδιο της σωτήριας του ανθρωπίνου γένους. Τονίζοντας την υποχρέωση της συνεχούς δοξολογίας και προσευχής του ανθρώπου, στο πρόσωπο της Παναγίας Μητέρας μας, σε Εκείνη οπού βλέπουμε τον αισθητό κόσμο με τη νοητή ωραιότητα επισημαίνοντας την συνεχή προστασία και επέμβαση της στις δοκιμασίες του γένους μας. 


Δοθείσης της Ευλογίας και παρουσίας του Ιερού Εικονίσματος της Θεοτόκου, δεν παρέλειψε να αναφερθεί στο θαυμαστό γεγονός της παραλαβής και γνωστοποίησης του Αγγελικού Ύμνου “Άξιον εστίν ως αληθώς…” που συνέβη στη σκήτη του Πρωτάτου, που βρίσκεται στις Καρυές του Αγ. Όρους.


Print Friendly and PDF